ſibi tamen ab āpoſtolo vtitur poteſtate: cum in his preſertiꝫ ſecularesleges non dedignētur ſacros canones imitari.¶ Liber quintus.Le q ccu ſationibus itionibus ⁊busF Elix papa.I lēgitimus non futigetur accuſatus.erit accuſator: nō fā¶ Dem epiſcopisper galliam conſtitutis.¶I quis ep̄us ab illis ā­ cuſatoribus qui recipiēdi ſunt: accuſal̓ fuerit: poſtqͣꝫ ab eis charitatiu.conuētus fuerit ut cām emēdet: ⁊ eācorrige̓ noluerit: nō oͣliꝫ ſꝫ nu̓nc adprimates cāe eiꝰ canonice deferant̉.

Reg. duci campanie.Lla p̄poſitoꝝ: ⁊. jͣ. Si vero aliLꝗs eſt de̓ monaſterio p̄dicti abbatis qui poſſit dice̓re: ꝙ ad culpaꝫreatūqꝫ eiuſ ꝑtineat: nos cū eis quorū intereſt cām diſtricte volumus ꝑſcrutari: ut vel condemnet̉ vel abſoluatur. ¶ Dem conſtantie aug.Mnipotens deus: ⁊. jͣ. Ualdegraue eſt: ut vir de quo tanta ettalia nu̓ntiant̉: cum ante requiri etdiſcuti debeant honorētur.AAſcalis papa.Ulli ep̄oꝝ ab accuſatōe ſua repellere liceat: quoſ anteqͣꝫ ſe abeis impetendū cognoſcerꝫ: a ſua cōmuni familiaritate neglexerit ſeꝑar̄.EX concilio maguntino.abſolutus eſt accuſatus: nō poE his criminibus: de quibusteſt accuſatio rēplicari.ETephanus papa.Epellantur ab accuſatōe cohabitantes inimicis: quia inueſtatōes blaſphemie affectio ſolet amicicie vel inimicicie incitare.X broccardo libro. xliiii.ICcuſaſti aliquem: ⁊ pe̓r tuam

priuatur antenuptiali donat̉ one aut̓. predicte. de reſti. ⁊ ea que pa.§. vl. colla. que virum ſuum ita velociter dehoneſtauit: ut apꝑareatetiā eo viuente eam non caſte vixiſſe ut ibi dr̄. ⁊ iō perdere debet ꝗcquid ex liberalitate viri ad eā potuit ꝑuenire: nec eccleſia in hoc potuit penam illā tollere: qꝛ quandā ingratitudinē vr̄ mulier ꝯmiſiſſear. sͣ. de dona. ꝓpt̓eius. nec eſt hoc ꝯͣapoſtoluꝫ. sͣ. de diuor. gaudemus.s ¶ Ab apoſtolo.quaꝫ alicui auferrenon poſſumus. xxviii. di. de his. bn̄ficiū .n. iuris neminieſt auferendū. v. di.ad eius vero. ff. dere iudi. l. iiii. §. ſi ꝗsꝯdēnatuſ. ⁊ bn̄ficiūprincipis latiſſimeinterpretanduꝫ eſt.ff. de ꝯſti. pͥn. beneficiū. ⁊ ſic ad omneſmulieres hoc beneficiū extendit̉.t ¶ Cuꝫ in his .ſ. matrimonijs ꝯͣhendisin ꝗbus ſacre legeſſacroſ canones imtant̉. in aut̓. qūo oꝫs ab illis accuſatoepiſ. §. vl. colla. i. etin aut̓. ut cle. apudſpiediſunt: accūTtbaficaitiu.ꝓpͥos ep̄i. §. vl. colmēdet: ⁊ eāvi. ⁊ sͣ. de iudi. at ſiclerici. ⁊ in aut̓. dez ſꝫ nu̓nc adeccle. ti. circa pͥn.lonice deferant̉.colla. ix.CIlegitimus. legitimus ideo dicit: qꝛ ſi ſit crīoſus non pōtaliuꝫ accuſare. iii. q. vii. qui ſine. ⁊. c. poſtulatus. ⁊ qui trab.geſtat in oculo: feſtucam de oculo fratris non poteſt eruee. cauſa. ⁊. q. e. §. tria. v̓. porro. in fi. ⁊. i. q. i. multi. ⁊. vi. q. i. qui crimēQui .n. aliū accuſat: debet eſſe bone fame non ſuſpectus ꝑ iura predicta. Si .n. ad denuntiandū viles ꝑſone non admittunt̉: ut. sͣ. deſpō. cuꝫ in tua: multo fortius nec ad accuſandum. Item nec debenteſſe inimici. jͣ. e. cū oporteat. ⁊. c. cū. p. māconella. ⁊. c. meminimus.debet .n. eſſe ſine crimine non inimicus: bone fame ⁊ opinionis ꝙaliū accuſat: alias non eſt legitimus accuſator. criminoſus .n. criminoſum accuſare non poteſt aut etiam denuntiare.b ¶ Fatiget̉. ſed repellatur accuſator: ⁊ abſoluat̉ reus ab obſeruatōeiudicij. vi. q. vl. c. vl. §. actor. niſi fuerit infamatus tunc debet indici eipurgatio. ii. q. v. preſbyter. ii. ⁊. jͣ. de pur. cano. c. cum. p. ⁊ hec decre.ꝑtinet ad primam partem rubrice.c. ¶ I quis ep̄us. accuſatoribus .i. denuntiatoribus.¶Accuſatus .i. denuntiatus.e ¶ Charitatiue. ar. ꝙ admonitio ſemꝑ ē premittēda ante accuſatiōeꝫ⁊ ante vindictaꝫ. xii. q. ii. indigne. ⁊. xvi. q. i. quidam monachi. ⁊. q.vii. omnes decime. ⁊. xxiiii. q. iii. de illicita. ⁊. jͣ. de ſen excō. ſacro. cūagitur in modum denuntiationis ad penitentiā: tunc neceſſaria eſtadmonitio ẜm euangelicā veritatē. sͣ. de iudi. nouit. ⁊. ii. q. i. ſi peccauerit. ⁊. jͣ. de ſymo. licet hely. ⁊. jͣ. eo. cum dilectus. ii. in quo caſu loquitur hoc. c. ⁊ ita pertinet ad vltimam partem rubrice. ⁊ vbi dicit accuſatoribus: expone ideſt denuntiatoribus. Accuſatus .i. denuntiatus: ut dictum eſt.f ¶ Conuentus .i. monitus: ut ſequens littera indicat.g ¶ Non olim .i. non an̄ admonitiōem admittat̉ ad denuntiandū.h ¶ Nunc .i. poſt admonitionē debet admitti: ut dictum eſt.i ¶ Lla prepoſitoꝝ. de monaſterio. Nota ꝙ non debent admitti ad denuntiandum: niſi illi quoꝝ intereſt: ut monachi ut hicaut etiaꝫ patroni. xvi. q. vlti. filijs. aut etiam parrochiani. lxiii. di. vota ciuium. ⁊. vii. q. i. factus eſt.k ¶ Dicere .i. accuſare. jͣ. e. ex ꝑte. ⁊. ii. q. iii. eleutheriuꝫ. ſed potius loquit̉ in modū inquiſitōis ſiue denuntiationis in quo caſu tenentur

ad denuntiandum. ut. ii. q. vli. quapropter. ⁊ ar. sͣ. de cog. ſpi. tua. ad hoc .n.quilibet tenetur etiam ſi iuraſſet non denūtiare. sͣ. de iureiurā. quēadmodū.¶ ¶ Quoꝝ intereſt .ſ. fratrum ſuoꝝ. lxxxvi. di. ſi quid.¶ Condēnetur. hoc ſemꝑ debet ꝯtinere diffinitiua ſnīa ꝯdēnatiōem vel abſolutōem: al̓s non tenet. ii. q. vi. §. diffinitiua. ⁊. xxiii. q. iiii. illud etiā vel equipollens. jͣ. de v̓. ſig. in his.⁊. ff. de arbi. ꝗd tn̄. §. ſi arbiter. ſic ⁊ ſnīa q̄ ſin̄ certa quātitate ꝓfert̉ nulla eſt: nec inaliqua ꝑte actoꝝ hoc reperit̉C. de ſen. que ſine cer. quā.ꝓfertur. l. pe. ⁊ vl. t.no Mnipotens. nunciātur. ⁊ ſic ad vltimā ꝑteꝫtituli ꝑtinet: cuꝫ etiā aliquisaccuſat̉ aut denunciat̉ vel ētinquiritur grauata eſt ſtatiꝫeius opi. ut interim non debeat ꝓmoueri. lxxxi. di. tantis daniel. ⁊ sͣ. de teſti. c. vlt.C. de ꝓcu. reuꝫ. ⁊. ff. de mu.⁊ ho. l. reus. i. ℟n̄. niſi poſtannū. ut. e. l. reus. §. eum.o ¶ Honoret̉ .i. ad honoreꝫpromoueatur.n. Ulli ep̄oꝝ. repellere.¶ Iudex tamē ex officioſuo pōt repellere accuſatorēſi non fuerit idoneus. ar. ii.q. vii. alieni. ⁊. c. qui ſunt. etc. querendū. ff. de poſtulā.quos ꝓhibꝫ. ⁊ sͣ. de excep.exceptioneꝫ. in fi. ⁊. ff. de peti. here. l. vlti.q ¶ Familiaritate. nō .n. mōpōt reprobare etiam moresquos prius probauit. ff. deadul. ſi vxor̄. in fi. ⁊. xxxii. q. v. hortendus. ⁊ sͣ. de fi. pre. veniens. ff. de neg.geſ. pomponius. ſed ꝯtra. ii. q. vii. alieni. ⁊. iii. q. vl. §. ſi quis ex familiaribus⁊. C. qui accu. non poſ. iniquū. immo vr̄ ꝙ criminoſus crīoſuꝫ accuſare poſſit. ii. q. vii. §. in hoc. ⁊. C. de here. qm̄. ⁊. C. de inoffi. teſta. in arenā. ar. ꝙ nullus crīoſus reputat̉ legitima ꝑſona ad accuſandū vel ad denuntiandum: utdixi. sͣ. c. i. ar. C. de adul. qm̄. xxxii. q. vi. nihil iniquius. ⁊. C. de libe. ca. ſi filium. vel forſitan iſte ep̄us accuſabatur de crimine excepto: quia ⁊ erat malefame. ii. q. i. in primis. vnde admittebant̉ viles perſone contra eum. Sꝫ dicꝙ ſpeciale eſt in ep̄is ⁊ in odiū ipſoꝝ ſtatutum: quia debent ſecuꝫ hr̄e honeſtas ꝑſonas: que perhibeant teſtimoniū de vita eoꝝ. ii. q. vii. cū paſtoris. Etideo ſi prauos ⁊ viles habent ſecum ſibi imputent: alias vilis perſona noneſt audienda. ut dixi. sͣ. e. c. i. vel forte ſuperior ex officio ſuo poſſet tales repellere: ut dicit̉ in prin. c. ⁊ in precedenti notula.¶ d Ehis replicari. qꝛ ſi ꝓbato crīe iudex cum illo diſpenſauit: ſi fuit talecrimē quod potuit diſpenſare: crīa ſemel dimiſſa iterum in vltioneꝫ diuina clemētia venire non patitur de pe. di. iiii. diuina clementia ad fi. di. ⁊. xxiii. q. iiii. ſi illic. vbi de hoc. ⁊. ii. q. iii. §. notandū. Si vero abſolutus eſt: ꝗaaccuſator non ꝓbauit: tutius eſt: qꝛ de delicto vniuſ homīs ſepius queri nōdebet. ff. nau. cau. licet. §. vl. ⁊. xxxv. q. ix. veniam. ⁊ hoc veꝝ eſt niſi in duobꝰcaſibus: puta ſi ſecundus accuſator doceat primū p̄uaricatuꝫ fuiſſe. ff. de preuari. l. iii. C. de accu. ſi quis homicidij. ⁊ de collu. c. i. Item ſi ſuū dolorē ꝓſequat̉ ignorans accuſationem ab alio inſtitutā. ff. de accu. ſicui. ff. hiſdem. Ethoc intellige cum actum eſt in forma iudicij. Si autē penitentiā egiſſet occulte quo ad deum abſolutus eſt: ſed accuſatio in iudicio facienda non ceſſatpropter hoc. xxxiii. q. ii. admonere. vin.¶Epellantur. cohabitantes. non ſolum inimici: ſed eis cohabitantes reEpellunt̉: quia ex hoc inimici preſumuntur. iiii. q. iii. §. item teſtes. ⁊ .jͣ.eo. cum oporteat. C. de inoffi. teſta. liberi. xciii. di. ſi inimicus. arg. contra. ff.pro ſocio. nam ſocius. Nam ſocius ſocij mei non eſt ſocius meus. ⁊. lxxxi.di legitur. ⁊ eſt ar. ex cohabitatione preſumendum pro aliquo vel cōtra aliquem. xviii. q. ii. diffinimus. ⁊ sͣ. eo. nulli. ⁊ sͣ. de offi. dele. inſinuante. iii. q.v accuſatores.t ¶ Amicicie. iii. q. v. accuſatores. ꝓpter amiciciam vel odium humanū iudicium ſepe peruertitur. xi. q. iii. quatuor.¶ ¶ Ccuſaſti. per tuam. tm̄ accuſationē calūnioſam ⁊ non culpa ſua. nam