accuſationeꝫ occiſus eſt: niſi pro pace. hoc feceris. xl. dies in pane ⁊ aqͣqd̓ carina vocat̉: cuꝫ ſeptē ſequētibꝰannis peniteas. Si autē per tuā delaturam de̓bilitatus eſt per tres debes quadrageſimas penitere.¶ Uguſti. ſuꝑ geneſi de morte abel.Uidentia patrati ſceleris non īdiget clamore accuſatoris.Lex. iii. gait̓. electo.Um. p. manconella p̄ſbyter exvna parte: ⁊ bonus preſbyter ⁊I. bonus cocti laicus frater eiuſ exaltera in noſtra eſſent preſentia conſtituti: eundem .i. quia laicus erat indicti. p. accuſatiōem non duximusadmittēdum. Cunqꝫ prefatus. b. eūdem. p. ſuper crimine ſymonie conſtantius accuſaret: nos euꝫ: quia inteſtimoniuꝫ illiūs cauſe adductusfuerat: ⁊ quia predictus .i. frater eiuſipſum. p. corā te prius accuſauerat.ab accuſatione repulimus: preſertiꝫcum. frater. p. memoratum. b. antea

de cauſa conſimili accuſaſſet. Und̓quoniā vnus poſt alteꝝ predictump. inſtanti viciſſitudine accuſabant:neutrū ad eius accuſatōem admiſimus: ſed vtriqꝫ preſbytero de obiectis criminibus purgationem duximus indicendā. Ideoqꝫ mandamꝰquatenus vterqꝫ illoꝝ cum tribusſacerdotibus faciat ſe purgare.¶ Dem. vuigon̄. epiſcopo.X parte tua: ⁊. jͣ. Prudentie tueIt. r. ꝙ monachi niſi alia rationabilis cauſa impediat eo ꝙ de obedientia ⁊ ſubiectione abbatis eſſe noſcuntur ab eius accuſatōe ſunt nullatenus repellendi: lice̓t alios accuſare non poſſint. Quibus ſiquideꝫcū proprium non habeant: de rebꝰmonaſterij expenſe debent neceſſarie: donec cauſa debitum finem acipiat miniſtrari. ¶ Dem.I conſtiterit ꝙ. D. eccleſia nonfuerit comendata: ⁊ de vinolentia etperpetuo conceſſa ſꝫ ad tempꝰ

ſi quis iuſte accuſet criminoſum: ⁊ crīe probato interficiatur re̓us: immuniseſt accuſator. xxiii. q. iiii. illud. ⁊ iudex ⁊ miniſter. xxiii. q. v. homo qui malos⁊. 5. iudex. ⁊. c. homicidas. ⁊. c. miles. in fi.x Niſi pro pace. non tenet̉ ꝓprie illud niſi: quia ſi ꝓprie ſequeret̉ ꝙ ꝓ pacepoſſet quis accuſare alium iuſte. quod nō eſt veꝝ. quaſi ſimile habes. ii. q.i. notū. ſed ꝓ pace ſeruādalicitū eſt accuſare: ut boni ꝙete viuant. xxiii. q. v. nō fruſtra. alias accuſare mortalepeccatum eſt .ſ. calūnioſe.y ¶ Carina. vulgare eſt lombardoꝝ: ⁊ dicitur a carentiahominum: quia tales recluduntur ſolitarij per quadraginta dies ad agendum penitentiam: de qua penitentia habes. l. di. in capite.z ¶ Debilitatus .i. mutilatusin membris.Uidentia. ſceleris .i.Iſcelus qd̓ notoriū eſt ꝑoperis euidentiam. ⁊ eſt vnꝰmodus notorij: quem ⁊ alios habes. sͣ. de coha. cle. etmulie. c. vlti.b ¶ Clamore .i. non indigetaliquo ꝓponente accuſationē: quia factum ſe oſtendiar. ff. de in inte. reſt. l. i. in cōfeſſum .n. nulle ſunt ꝑtes iudicis. ff. ad. l. aꝗl̓. ꝓinde: niſi quo ad ſnīam tantum. etque in iudicio publicanturnon requirunt accuſationem aut etiam probationē. ff. de adulte. l. i. §. ſi publico. ⁊. C. de teſti. nullum. ſic in quocunqꝫ notorio tantum ſententia ſempereſt neceſſaria.Fc VUm. p. laicus. No. ꝙ laici in accuſationē vel teſtimoniū clericoꝝ nonſunt admittendi. ⁊ hoc regulare eſt: niſi ſuoꝝ vel ſuam iniuriā ꝓſequant̉iiii. q. vi. oībus. nec tunc ad teſtimoniū: qꝛ in facto ſuo nemo teſtis idoneuseſt. sͣ. de teſti. decetero. ⁊. ii. q. i. ꝓhibent̉. ⁊. iiii. q. iii. §. itē omnibus. ⁊ hoc veꝝeſt niſi in crībus exceptis: ut eſt crimen ſymonie hereſis ⁊ leſe maieſtatis. jͣ. d̓ſymo. tanta. ⁊. ii. q. vii. ſacerdotes. ⁊. c. oues. xv. q. iii. ſane. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cleri.ſi quenqͣꝫ. ⁊ in his caſibus ⁊ ꝯſimilibus admittuntur: ſi bono zelo ⁊ non exodio procedant: qꝛ tunc nec ad accuſandū nec ad teſtificandū admittunt̉ .jͣ.de ſymo. licet hely. ⁊. c. per tuas. ⁊. jͣ. eo. meminimus. ⁊. c. cum oporteat. Inimici in nullo caſu admittuntur. Laici .n. bone fame admittunt̉ in huiuſmōiexceptis crībus. ſed ſi laici ſint male fame ⁊ viles perſone: tunc diſtinguitur.Si clericus ſuper illo crīe ſit infamatus ⁊ male opinionis admittunt̉ laici etviles ꝑſone. ſi vero ſit bone fame ⁊ opinionis non admittunt̉: ut hoc bn̄ colligit̉. ii. q. i. in primis. ad fi. ⁊. jͣ. de ſymo. tanta. ⁊. c. per tuas. ⁊ hic: exceptis cōſpiratoribus ⁊ inimicis: ut dixi. ⁊ excipit̉ particeps criminis. sͣ. de teſti. veniens. ⁊ teſtibus vilibus ſine corꝑali tormento credi non debet. ut. ii. q. i. in primis. ad fi. ſed accuſator non torquet̉. iiii. q. iii. §. ſi aūt ea rei. ⁊ ſic io. iſte: quialaicus erat non admittit̉ contra clericuꝫ. Sed quare repellit̉ cū accuſaret illūde ſymonia que eſt crimen exceptū: ⁊ quia etiā erat infamatus ut pꝫ ex eo ꝙindicit̉ purgatio illi? ℟n̄. quia erant inimici: quod bene colligit̉ ꝓpter mutuas accuſationes ⁊ officia ꝑmixta: ut patet ex ipſa littera.d ¶ Illius cauſe .ſ. ioannis fratris laici. b. iſte. n. io. prius accuſauerat forte ipſum. p. coram ep̄o. ⁊. b. fratrē ſuuꝫ induxit in teſtem: ut hic videt̉: ⁊ ideo ipſerepellit̉ tanqͣꝫ inimicus. jͣ. e. meminimus.e ¶ Purgationem. qꝛ vterqꝫ fuerat infamatus. jͣ. de ſymo. de hoc. ⁊. c. inſinutū. al̓s non eſſet indicenda purgatio. xv. q. v. de crimine.f ¶ Cum tribus. arbitrarius .n. eſt numerus purgatoꝝ ẜm arbitriū preſidētis⁊ qualitatem infamatōis. ar. ii. q. v. omnibus. preſb̓r ſi. ⁊. jͣ. de purg. ca. interſolitudines. Nunquid ep̄us poteſt diminuere de hoc nūero exquo p̄figit̉ apapa exquo eſt arbitrarius? dicas ꝙ non poſtqͣꝫ papa ſtatuit. arg. sͣ. de offi.dele. de cauſis. §. vl. Quid ſi non poteſt habere cōpurgatores? diſtingue: ſihoc contingat ex eo ꝙ eſt taliter infamatus: tunc puniri debet tanqͣꝫ ꝯuictusjͣ. de ſymo. inſinuatū. ⁊. jͣ. de purg. ca. cū. p. que eſt psͣ huius. ſi vero non pōthabere: qꝛ eſt aduena: poteſt credi ſuo iuramento ceſſante ꝓbatione. ar. sͣ. d̓iureiur. c. vlti. ⁊. ff. de his qui no. infa. furti accipe. §. qui iuſſu. v̓. ſed ⁊ ſi iure.in aut̉. ut nulli liceat habere loci ſeruatorem. §. ſi vero crimen. collatione. ix.

C. de cuſto. ⁊ exhi. re. aut̓. nouo iure. Quid ſi habꝫ bonos laicos:admittuntur. ar. ii. q. i. in primis. vincen.X parte. alia rationabilis. puta ꝙ eſſent excōicati. sͣ. de excep.¶ Iexceptionem: vel ſi eſſent inimici vel ꝯſpiratores. jͣ. eo. meminimus. ⁊. jͣ. de ſymo. per tuas. ⁊. jͣ. e. cū oporteat. ⁊ in caſu. jͣ. e. veniēs.ut dixi. sͣ. e. c. i. ſedꝓ eo ꝙ obedientiāꝓmiſit non repellit̉ab accuſatione. inhoc .n. ꝙ malus ēnon tenetur obedire ei: immo potiustenetur illum denūtiare ſiue accuſare:cū eoꝝ interſit. sͣ. e.illa. ⁊. xi. q. iii. nonſemꝑ. ⁊. c. iulianusar. sͣ. de ma. ⁊ obe.dilecti. in fi. ⁊. ii. q.vii. quapropter. x.q. ii. ep̄ſ. xvii. q. iiii.queſti. ⁊ quia vtilitatē eccleſie procurant: debent eis expēſe ab eccleſia miniſtrari: ut hic dicit⁊. jͣ. eo. oliꝫ. ⁊ ip̄e abbas debet habereexpenſas: ut ſe defēdat vſqꝫ ad finemcauſe. ff. de inoffi.teſta. ſi inſtituta. ar.h ¶ Licꝫ alioſ. aliosvero accuſare non poſſunt: niſi interſit monaſterij: de licentia tamēabbatis. xvi. q. i. monachi cū mortui ſint mundo. ea. cauſa. q. i. placuit. ⁊ non tantum humanis vocibus ſed diuinis mortui ſunt. ii. q.vii. placuit. funeſta eſt eorum vox ut ibi dicitur .i. ſemper flere debēt⁊ triſtes eſſe. xvi. q. i. placuit. denuntiare autem poſſunt ad penitentiam quenlibet chriſtianum: quia cuilibet dictum videtur: ſi peccauerit in te ⁊cͣ. nulla facta exceptione: maxime ſi dicitur eſſe preceptum. argu. sͣ. de iureiuran. quemadmoduꝫ. Sed contra videtur dicere predictum. c. placuit. vbi dicitur ꝙ monaſterium exire non debet monachus: ſed tanqͣꝫ mortuus ibi eſſe. Sed pone: monachuseſt in ſcholis de licentia abbatis: nunquid poteſt accuſare vel aliteragere? Reſpōderi poteſt ſi eius intereſt: quia eo ipſo ꝙ monachusde licentia abbatis eſt in ſcholis: per conſequēs omnia ei conceſſaintelliguntur: ſine quibus ibi cōmode non poſſit viuere. argu. sͣ. deoffi. dele. preterea. c prudentiaꝫ. §. ſexta. ⁊. c. ſuſpitionis. tamen proalienis debitis intercedere non poſſet: ut per hoc monaſterium obligaret: cum hoc non intellexerit abbas. argu. sͣ. de fideiuſ. qd̓ quibuſdam. ⁊ sͣ. de ſolu. ſi quorundam. niſi qͣꝫtum pertinet ad propriim neceſſitatem: ⁊ hoc ſi abbas ei concedat.i ¶ Expenſe neceſſarie. ar. aduerſarium aduerſario compellendū inexpenſis ꝓuidere contra ſe. ar. ff. de inoffi. teſta. ſi inſtituta. §. iii. C.de carbo. edi. l. vlti. C. de or. cog. l. vlti. §. i. v̓. nam ſi tales. ⁊ iſte expēſe neceſſarie tantum erunt: ſine quibus cauſa explicari non poteſt.de expenſis ſatis habes. sͣ. de do. finem.s I conſtiterit. caſus. Sacerdos iſte petebat eccleſiam ſibi reſtitui: qua dicebat ſe iniuſte ſpoliatū fuiſſe. Dicebatur in contrariū ꝙ non erat audiendus: quia non fuerat ſpoliatus: cum non intitulatā ſed cōmodatam habebat tantū eccleſiā. Item ꝙ quaſi ebrius in taberna pernoctauerat: nulla dormitione facta illa nocte. in ſequenti die mane miſſam celebrauit ipſe: ⁊ ideo iuſte priuatus fuitper iudiceꝫ ſuū: coram quo ſuꝑ his fuerat accuſatus. ⁊ ipſe hec omnia negabat dicens: ꝙ canonice in ea fuerat inſtitutus ⁊ iniuſte ſpōliatus. Et poſt appellationē mandat papa pͥmo inquiri de p̄miſſisque ſi vera ſunt imponat̉ ei ſilentiū ſuper ipſa eccleſia. Si vero ipſāhabuerit canonice: ⁊ non fuerit cōuictus de crimīe: vel poſt appellatōem fuerit ſpoliatus: reſtituatur ei eccleſia.¶¶ Commendata. ſic. sͣ. de elec. dudū. ⁊. xxi. q. i. qui plures. cōmendare .n. eſt idem ꝙ deponere. ff. depo. lucius ſempronio. ⁊ sͣ. de depo. c. i. Qui enim deponit rem penes alium: poſſeſſionē intelligit̉