Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
249v
Einzelbild herunterladen
 

monio inter coniuges dicitur eſſefacta: exquo alter locupletōr ⁊ pauperior alter efficit̉: firmitatē non habet: niſi donatoris obitu confirmet̉que tamē penitus euaneſcit ſi reuocet̉ ab eo tacite vel expreſſe: vel quidonatū accepit prius debituꝫ nature perſoluat. Sane ſoluto matrīonio ſicut dos ad mulierē ſic ⁊ donatio propter nuptias redit ad virumniſi de conſuetudine ſecus obtineatvel ex pacto de lucranda dote ⁊ donatōe ꝓpter nuptias: qd̓ equale ſit:cum hincinde cōtrariū iudicatur.e ſecundis nuptijsFLexander. iij.Apellanum quem bn̄dictioneꝫ cum ſecundaconſtiterit celebraſſe: abCofficio beneficioqꝫ ſuſpenſuꝫ cū litteraꝝ tuaꝝ teſtimonioad ſe. aꝑ. nullatenus deſtinare poſtponas Ucius. iii. vniuerſis chriſtianis in captiuitate ſarracenorumpoſitis.Ominus ac redēptor noner. et. Sane ſuꝑ matrimonijs: quequidā ex vobis nondū habita obeuntis cōiugis certitudine contraxerunt: id vobis rn̄demus: ut nullusāmodo ad ſecundas nuptias migrare preſumat: donec ei co̓nſtet: ꝙab hac vita migrauerit ꝯiunx eius.

Si vero aliquis vel aliqua id hactenus non ſeruauit: ⁊ de morte prioris cōiugis adhuc ſibi exiſtimat dubitandū: ei que ſibi nupſit debitumnon deneget poſtulāti: qd̓ a ſe tamēnouerit nullatenus exigendū. ꝙ ſipoſt hoc de prioris cōiugis vita cōſtiterit: relictis ādutlerinis complexibus ad priorē ꝯiugē reuertat̉. Rbanus. iii. vig. epiſcopo.Ir autem ⁊ mulier ad bigamiātranſiens non debet a preſbytero bēnedici: quia cum alia vice benedicti ſint: eorum benedictio ite̓rari non debet. Dē exon̄. ep̄o.Uper illa queſtione qua queſiramia nubere infra tempus luctusItum eſt: an mulier poſſit ſine inſecundum leges diffinitum: reſpondemus ꝙ cū apoſtolus dicat: mulier viro ſuo mortuo ſoluta eſt a legeviri ſui: in dn̄o nu̓bat cui voluerit ꝑlicentiam ⁊ auctoritatē apoſtoli eiꝰinfamia aboletur. Nno. iii. p. nobili mulieri.Um ſecundum apoſtolū muliLermortuo viro ſuo ab eius ſitlege ſoluta: ⁊ nubendi cui vult tantum in domino liberam habeat facultateꝫ: non debet legalis infamieſuſtinere iacturam. que licet poſt viri obitum infra tempus luctus ſcilicet vnius āni ſpaciū nubat: ⁊ ꝯceſſa

tem. C. eo. l. donationes.tio ex qua hoc contingit nulla eſt. ff. e. l. iii. i. ℟n̄. ⁊ exb Locupletiortior ⁊ alter pauperior a contrario ſenſu dat̉eo ꝙ dicit ꝙ exintelligi ꝙintibus. quod verū eſt. Si ergo maritusnon fitiuperio: ut ſi maritus ſit inſtitutus heres ⁊ repudiethereditatē donatōut deferat̉ vxori ſibi ſubſtitute: vel ſi repudiet legatuꝫut remaneat penes vxoremoneratā ꝓ legato p̄ſtandovel ſi rogatus eſſet reſtituer̄hereditateꝫ vxori nec detrahat quartā cauſa donatōistunc tenet donatio. ff. eo. ſiſponſus. §. ſi maritus. ⁊. §. ſiquis. vel ſi donauerit vxorirem alienā. ff. e. ſed ⁊ ſi conſtāte. Itē licꝫ pauperior fiatdonator: ⁊ accipienſ nō fiatlocupletior: tenet donatio:ut ſi emerit inde vnguenta.ff. e. ꝙ aūt. §. i. Itē valet qn̄ꝫdonatio licet donator fiatpauperior ⁊ accipiens locūpletior ſi in tp̄s finiti matrimonij ſit collata: ſed an̄ tp̄sillud non efficit̉ res donatadonatarij: ſꝫ differt̉ in tp̄usquo mulier a lege viri ſoluta eſt. ff. e. ſi cum vxori. §. vl.gc⁊. l. quia. ⁊. l. ſi interiꝫ. Itemlorūiin alio caſu valet donatō: lꝫalter fiat pauperior ⁊ alt̓ dinonue: que0tior. ff. e. ꝙ ſi vir. fit autē donatōis reuocatio quatenusabita oldonator pauꝑior ⁊ accipiēſntralocupletior factus eſt. ff. eo.iuliſi ſponſus. §. vlti.as n̄c Tacite vel expreſſe. tacitecqnſter. qꝯiunx eius.autē fit reuocatō ꝑ diuortiūniſi in diuortio voluerit donationē valere. ff. e. ſed interim. §. ſi maritus. ⁊. l. cum hic ſtatus. §. ſi diuortiū. ⁊. C. eo. l. a marito. Itemtacite fit reuocatio ſi prius qui libertatē acceperit deceſſerit qͣꝫ is qui ꝯtulit utin. l. p̄dicta a marito. ſi vero prius decedat is qui donauit nec reuocauit donationē: confirmatur morte per ſilentiū. C. e. donatōes. ⁊. l. i. ⁊. iii. ſi autē ſiml̓moriant̉ puta naufragio vel ruina: valꝫ donatio. ff. e. cum hic ſtatus. §. ſi ambo. Expreſſe reuocat̉ donatio cum donator eā reuocat. C. e. a marito. niſi peniteat eū reuocaſſe donationē: vt ſupremū iudicium eius ſiue voluntatē ſpectemus. ff. e. cum hic ſtatus. §. penitentia. Item expreſſe fit reuocatio: ſi maritus ea que donauit poſtea pignori dedit vel alij donauit vel alio modo alinauit. C. e. ſi maritus tuus. ſi. sͣ. de ꝓcura. non iniuſte. Et hec que dicta ſuntde dona. inter virū ⁊ vxo. inter parentes ⁊ liberos pene intelligi debent: īterquos ꝓhibita eſt donatio cum vna ꝑſona intelligantur. C. de impub. ⁊ alijsſtit. l. vlti. ⁊. xxxv. q. iii. §. hac auctoritate. niſi in caſibus.d Qui donatum. ut. C. eo. l. a marito. ⁊. ff. eo. cum hic ſtatus. §. ſi ambo. etiſta verba tacite vel expreſſe vel qui donatum accipit ⁊ cetera ſumpta ſunt exiſtis duabus legibus.e Sicut dos. dos. n. dat̉ viro a muliere ⁊ donatō dat̉ vxori a viro. sͣ. e. nuꝑin fi. C. de donati. ante nup. l. i. ⁊ vlti. ⁊ iō redire debent ad eos vt hic dr̄. Etdos ⁊ donatō propter nuptias debent eſſe eqͣles hincinde. C. de pac. ꝯuen.aut̓. equalitas. ⁊ ī aut̓. de equalitate dot̓. §. hec igr̄. ⁊. §. decetero. colla. viii. eveꝝ eſt ꝙ iſta debent redire ad mulierē ⁊ viꝝ: niſi ꝯſuetudo ſit in ꝯͣriū vt dr̄ h̓vel niſi pactū de dote vel donatōe lucrāda vel parte ſit factū inter eos: ut hicdicit. ⁊. C. de pac. ꝯuen. ex morte. aut̓. equalitas. ⁊ in aut̓. de equa. do. §. hocigitur. C. de rei vxo. ac. l. vna. §. illo ꝓculdubio. ⁊ iſtud pactū debet eſſe eqͣlehincinde: ⁊ ſi non ſit equale maior ꝑs lucri ad minorē debet reduci ut. l. p̄dilorte. ⁊ aut. equalitas. ⁊. l. lege leonis. C. de pac. conuen.ctisc Apellanum. cū ſcd̓a. ſcd̓e nuptie bn̄dicēde nō ſunt. jͣ. e. vir aūt: ⁊ ſecūdā acciꝑe ẜm v̓itatꝭ rōem v̓e fornicatio eſt. xxxi. q. i. hac rōe. ſꝫ illd̓nō viuēte. ⁊ nō debēt bn̄dici ſcd̓e nuptie ad exhortatiōgtnetiint̓eſſe non dꝫ nuptijs dēdeſtine ꝯͣctis. sͣ. de clādeſti

matri. cum inhibitio. §. ſane. multo minus debet illas benedicere: ⁊alia rō eſt: qꝛ ſacr̄m iterari non debet. jͣ. e. vir aūt. vbi hec rō notat̉.d Ominus. ei conſtet. sͣ. de ſpon. in preſentia. vbi notat̉ quidiuris ſit de hac materia. ⁊. C. de repu. aut̓. hodie. ⁊ in aut̓. vt li.ma. ⁊ auie. §. quod autem. colla. viii.h Non deneget.⁊ ita ꝓpter dubiuꝫp̄ſumitur ꝓ matrimonio qd̓ fieri dꝫ.sͣ. de ſpon. iuuenis⁊ ar. sͣ. de ma. ꝯͣcͣ. ꝯͣinter. ec. c. i. ⁊. ff. dereg. iur̄. in ābiguis⁊. ff. de iure dot. inambiguis. niſi qn̄dubitat̉ an̄ ꝯͣctū ſitꝯͣ mr̄ioniū quia clādeſtinū eſt: quo caſu potius preſumit̉adulteriū qͣꝫ mr̄ioniū. xxx. q. v. aliter.⁊ ar sͣ. de clādeſti.deſpon. c. ii.i Nullatenus exigendū. hoc eſt ꝑꝑꝯſcientiā dubiā exꝓbabili cā. ſi. jͣ. doſen. ex. inꝗſitōi. ī fi.k Adulterinis. h̓intellige: ſi poſtqͣꝫ ītellexerit ꝓ certo d̓vita prioris mariticū ſecūdo r̄maneatqꝛ ſtatī eſt adulterium ⁊ non ante. xxxiiii. q. ii. cū ꝑ bellicā. ⁊ eſt ar. ꝙ mr̄ioniū qd̓ ab initio valuit tractu tꝑis infitmat̉. ff. de iudi. ſi alter. ⁊ l. ſi a me. ſꝫ nōfuit mr̄ioniū ab inido in veritate ſed nunc primo declarat̉ matrimoniū non fuiſſe ſicutecōuerſo ex futuro euentū apparet matrimoniū ab initio fuiſſe. sͣ. d̓frigi. ⁊ male. fraternitatis. in fine.IIr. benedici. sͣ. e. c. i. vbi de hoc.yterari. ſacr̄a. n. iterari non debēt .i. q. i. hāc regulā. ⁊. c. hi q.ne fiat eis iniuria .i. q. i. qd̓ quidā. ⁊ de conſe. di. iiii. oſtendit̉. xxiii.q. vii. quēadmodū. ⁊. C. ne ſanc. bap. ite. l. i. ⁊. ii. videret̉ .n. ꝙ ſacr̄mhuiuſmodi nō fuiſſet collatū: vel ꝙ inefficax fuiſſet oīno: ⁊ ſic fierꝫiniuria ei. i. q. i. ſacr̄a. tamē penitētia bene iterat̉. de pe. di. iii. adhucinſtant. fallit etiā ẜm quoſdā in extrema vnctōe. Quid .n. impeditꝫhāc iterari: cū nō ſit ſacr̄m ſed orō ſuꝑ hoīem .i. q. i. manus. ⁊ ſolennis pn̄ia nō iterat̉. l. di. qͣꝫuis. ⁊. c. in capite? gratia. tn̄ dicit ꝙ iterat̉ẜm ꝯſuetudinē quorūdā. de pe. di. iii. §. ex ꝑſona. ⁊ benedictio iſtacū aliꝗs ſcd̓aꝫ duxit virginē iterat̉ ẜm ꝯſuetudinē quorūdā locoꝝ⁊ hoc ſi papa ſciat talem ꝯſuetudinē: alias non licet. ¶Uper illa. nubat in dn̄o. jͣ. c. ꝓx. ergo cū apl̓s nullū tp̄s adijciat: nec noſ adijcere debemus. xxxi. q. i. qd̓ ſi dormierit. ⁊. ii.q. v. ꝯſuluiſti. ⁊ sͣ. de tranſla. int̓ corꝑalia. ſoli ergo honeſtati ſue cōſulat mulier. qꝛ ſtatī lꝫ exquo tp̄s nō adijcit̉ inſti. de v̓. ob. §. pureo Per ln̄iaꝫ. q̄ ītlligit̉ īt̓uēire eoip̄o ꝙ n̄ ꝓhibet̉. ut. xvi. q. i. ſt̓ n̄ illi.Infamia. jͣ. c. proximo.¶c Vm ſcd̓m. cui vult. ſic. vii. q. i. ſicut alterius. ⁊ sͣ. c. proxi.r Legalis infamie. quā infligit lex ei que nubit īfra ānū noturbaret̉ ſanguis: ⁊ de ꝓle dubitaret̉. C. de repu. ꝯſenſu. §. ſi v̓o. ff. d̓his ꝗ noͣ. infa. l. libertoꝝ. §. i. Et no. ꝙ canones iſti nō ſolū talē mulierē liberāt ab infamia ſꝫ ab oī pena quā expͥmit lex. C. de ſe. nup.l. i. ⁊ in aut̓. hiſdē pēis. ⁊ in aut̓. de reſti. ⁊ ea q̄ pa. §. vl. colla. iiii. necdebet dici infamis in foro ciuili. exquo ꝑ eccleſiā ⁊ licētiā apoſtoliremiſſa eſt. ar. sͣ. qui fi. ſint leg. per venerabilē. ⁊. ii. q. iii. §. hinc colligit̉. Quidaꝫ tamen dicunt ꝙ ꝓpterea non euadit penā illam: qua