I

ꝓdeſſe: non niſi ꝓ ſeipſo vel eccleſiaſua: uel ſi neceſſitas immineat: properſonis coniunctis: aut miſerabilibus ſibi licitum eſt poſtulare: ⁊ īfraClericus autem qui contra eccl̓iama qua beneficium obtinet: ꝓ extraneis aduocatus uel ꝓcurator eſſe p̄ſumit: tanqͣꝫ ingratus pōt maximeſi clericus ſit eiuſdem eccleſie: beneficio huiuſmodi ſpoliari.De procuratoribusOReg. maximo ſalonen̄. ep̄o.Lia quidē: ⁊ infra.IScripſiſſe te ꝗbuſdam comperimus:ꝙ predictos viros

tunc ad cauſam non miſeris: ⁊ ideoque cum ipſis facta ſunt ſubſiſterenon debere. ſed ⁊ thomas ſibi hoca te dictū ꝑhibuit: ex qua re nec preſentium poͣrtatoribusⁱ iudicamuseſſe credendum: ne de ipſis ſimiliterdiceretur. ¶ Quia ergo hoc cautiores nos eſſe premonuit inſtructam perſonam cum mandato legaliter facto ⁊ preſbyterorum ſeu diaconorum teſtiumqꝫ ſubſcriptionibus roborato geſtiſqꝫ ex more indicto tranſmittere: ut ꝗcquid cumea actum fuerit: iure ſubſiſtat.Lexander tertius.

l. ii. ⁊ ſancius eſt nocentem impunitum relinqui: qͣꝫ innocentem damnare. ff. de pe. abſentem. ⁊ pena debet ſuos actores tenere. jͣ. de hisque fi. a ma. ꝑ. ca. queſiuit. ⁊. C. de pe. ſancimus. Et ſic patet. ꝙ ſacerdos aduocare non debet: nec ſe negociis ſecularibus īmiſcere: niſiꝑ cura miſerabiliū ꝑſonaꝝ. lxxxviii. di. c. i. ⁊ ꝑ totam di.e ¶ Pro ſeip̄o. Sicq̄dam ſunt perſoneque pro ſe tm̄ ⁊ proquibuſdā perſonispoſſunt poſtulareiii. q. vii. §. ſūt auteꝫvbi habes q̄ ꝑſonepn̄t poſtulare ⁊ quenon ⁊ ꝓ quibus. ſic⁊ ſacerdos pro ſe ⁊ꝓ quibuſdam alijsꝑſonis hic enumeratis poſtulare poteſt pro eccleſia ſua⁊ ꝓ ꝑſonis ꝯiūctisſed non indiſtincteniſi neceſſitate inſtāte: puta qꝛ ſunt minus potētes: vl̓ qꝛnō poſſunt habereita bonum aduocatuꝫ. ⁊ ſic reſtringit̉ quodammō ad neceſſitatē qͣꝫtiad ꝯiunctas perſonas. Que ſūt ꝯiūcte perſone dr̄. ff. d̓ ꝓcu. ſed ⁊ hecperſone. ⁊. iii. q. vii. §. ſunt autem. v̓. alij .n. inter quas perſonas ſatꝭ credo intelligendos ꝯfratres ſuos eiuſdem eccleſie: ⁊ ꝓ ꝯiunctis perſoīspoſſet etiam lr̄as impetrare ſine mandato. sͣ. d̓ reſcrip. nonnulli ⁊ agere. ⁊. ff. d̓ ꝓcu. pomponius in fi. dumtamē non appareat contraria voluntas: ut ibi dicit. ⁊ ꝓ perſonis miſerabilibus d̓ quibus habes. lxxxvii. di. per totum. lxxxviii. di. c. i. ⁊. c. epiſcopus gubernatione ⁊ in pluribus alijs. c. ibidem.f ¶ Poſtulare. Poſtulare eſt deſideriū ſuum vl̓ amici ſui in iure apd̓eum ꝗ iuriſditioni preeſt exponere vl̓ alterius deſiderio ꝯtradicere. iii.q. vii. §. ſunt autem: ⁊. ff. d̓ poſtul̓. l. i. §. poſtulare.g ¶ Contra eccleſiam. Clericus ergo qui ꝯͣ eccleſiam a qua beneficiuꝫhabet aduocat vl̓ eſt procurator tanqͣꝫ ingratus beneficium ipſius ꝑdere debet. ar. bonum .i. q. viii. c. i. ⁊. xcvi. di. ſi imperator. iii. q. i. nulli.ſicut vaſallus tenetur domino. xxii. q. v. d̓ forma: alias perdit feudumvt in libro feudoꝝ quemadmodum feudum amittitur: ⁊ milites rempublicam d̓ qua aluntur ab omni neceſſitate bellorum defendant. C.loca. milites. Sed ſi habet clericus bn̄ficia in pluribus eccl̓iis: nunquid pōt preſtare pr̄ocinium vni ꝯͣ aliaꝫ: Non videtur in eo caſu neutram iuuet vel offendat. ar. huius. c. ⁊. xiii. q. v. deniqꝫ. Sed ſi eſſet p̄latus in vna eccleſia ⁊ in alia habuiſſet ſimplex beneficium uidetur ꝙratione prelationis poſſet contra aliam ſtare. ar. ff. d̓ in ius vo. queſitum. ⁊. iii. q. vii. §. item ſi contra patrem. ſic ⁊ libertus eccleſie ſi contraipſam agat vel teſtificatur tanqͣꝫ ingratus in ſeruitutem redigatur. sͣ. d̓ſeruis non or. d̓ famul̓ eccleſie ⁊. xii. q. ii. octaua diſcuſſio. ſic ⁊ donatiopropter ingratitudinem reuocatur. jͣ. d̓ dona. propter eius ingratitudinem. C. d̓ reuocan. dona. l. i. ⁊ vlti. ⁊ in aut̓. d̓ nup. in. §. ſi mater colla.iiii. ⁊ in aut̓. vt liber. decetero. aureo non egeant annulo. §. illud. coll̓.vi. ⁊ iuſtum eſt: ut eccleſia in ſinu ſuo non retineat fraudatorem quemſuſcepit extraneum. xii. q. iiii. ſacerdotes: ⁊ eccleſia ſua mater eius eſtii. q. vi. ad romanam. que ipſum domino ſociauit. jͣ. d̓ pe. c. ii. ſic ꝓptingratitudinē pater poteſt filiū exheredare in totū. xix. q. vlt. ⁊. c. vl. ⁊ inaut̓: ut cum d̓ ap. cognoſcitur. §. cauſas. colla. viii. Sed ſi contra aliquem d̓ eccleſia in propria cauſa que non tangit eccleſiam poſtulauerit vl̓ procurator fuerit: non puniretur. xii. q. ii. qui manumittitur. Sꝫſi eccleſia eſſet ei ingrata tunc contra ipſam aduocare poſſet: nec ſuccederet ei ab inteſtato etiam ſi non haberet propinquos. C. d̓ inoffi. teſta. liberi: vbi mater excluditur a filii ſucceſſione propt̓ ingratitudineꝫommiſſam erga filium.Lia quidem. portatoribus. qꝛ conſtabat iſtos non haberecuratorem actoris diſtingue: vtrum certum ſit procuratomandatum: ad agendum nō fuerūt admiſſi. Unde circa ꝓrem habere mandatum: vt quia reus hoc confitetur vel ipſe oſtendit mandatum ſufficiens: uel ſi neget probet hoc procurator per teſtes vel inſtrumentum. ⁊ ſecundum hoc procurator non tenetur ſatiſdare dominum ratum habiturum: ſicut nec debet ſatiſdare pro-

curator preſentis ⁊ ꝯfirmantis vel apud acta ꝓcurator factus. C. de ſatiſdando. l. vna. an certum ſit eum non habere mandatum: aut dubitatur: utrumhabeat vel non habeat mandatum. Si certum eſt eum non habere mandatum repellitur ut hic. ⁊ ſi velit ſatiſdare non eſt audiendus: niſi ſit coniunctaperſona que admittitur cum ſatiſdatione: niſi appareat de contraria voluntate domini. ff. d̓ procu. poniponius. §. vlt. ⁊. l. ſed hec ꝑſone. in caſibus tamē admittitur contra voluntatem prolibertate. ff. d̓ libera. cauſa. l.i. ii. ⁊. iii. ⁊ pro defenſione cōdemnati. ff. d̓ ap. non tantum. Vbi autem dubitaturde mandato: dicebat. p. ſēper eſſe in electione rei: anvelit exigere probationemmandati: an ſatiſdationem.B. dicebat diſtinguendovtrum reus diceret procuratori non habes mandatuꝫ⁊ tunc ꝑrꝯcurator tenebaturprobare mandatum an diceret dubito: an habeasmandatum. ⁊ tunc eſt in optione procuratorisª quodfacere velit. Azo dicebat: ꝙ in arbitrio procuratoris eſt. an velit ꝓbare mandatum: an cauere de rato: quia cum quis tenetur ad alterum duorum .ſ. probare vel cauere: quod voluerit preſtando liberatur. ff. de iur. do. plerunqꝫ. §.vlt. ⁊. C. de condi. inde. ſiquis ſeruum. Hec ſatiſdatio danda eſt quando demandato dubitatur. C. e. l. i. ⁊. ff. ut in poſ. lega. ſi is a quo. §. i. idem in actorevniuerſitatis. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vniuerſi. item eorum. §. actor. Item clerici inter cōiunctas perſonas numerantur. ar. xii. q. ii. non liceat. Item noͣ. ꝙ licet procurator actoris non caueat de rato: qn̄ conſtat de mandato cauere debet dedefendendo. C. de ſatiſda. l. vna. alias denegatur ei actio. ff. e. ti. mutus. ⁊. l.diuus. §. pena. ⁊ de omnibus etiam que contra ipſam mouentur defenderedebet. ff. de ꝓcu. omnium ⁊ duabus. l. ſequentibus.i ¶ Premonuit. Ar. ad cautelam futurorum habendam. xxiii. di. in nomine⁊ exempla preſentia nos caruere p̄monent in futurum. lxxxii. di plurimos.in fi. ⁊ ar. ff. loca. ſiquis domum. §. i. ⁊. i. q. vi. ꝯuenientibus. Hic preſumiturex preteritis circa futura ſic. jͣ. de preſump. mandata. ⁊. c. ſcribam.k ¶ Legaliter. littera ſequens exponit hoc verbum legaliter. Ex eo quod hͦdicitur: ⁊ quod legitur. jͣ. d̓ iudi. cauſamque. colligit̉ euidenter: ꝙ nec prelatuſſine ꝯſenſu capituli: nec capitulū ſine ꝯſenſu prelati poteſt iudicium exercerenec ꝯueniri: quia nec alienari poteſt alter ſine reliquo. xii. q. ii. ſine exceptionenec commutare nec donare: vt ibi dicitur ⁊. jͣ. de dona. paſtoralis. ⁊. jͣ. d̓ hisque fi. a prela. ſine conſenſu ca. per totum. ⁊ eodem modo nec capituluꝫ ſineconſenſu prelati: cum omnes vnum corpus intelligantur. jͣ. de his que fi. aprela. nouit. Et preterea dicit lex. ꝙ qui non poteſt alienare: non poteſt remin iudicium deducere. ff. d̓ iur̄. delib. ait pretor. ⁊ per iudicium quedam alienatio fit. in iudicio enim contrahitur: ſic in ſtipulatione. ff. de pecul̓. licet. §.ſed ſi filius in fi. Preterea ſi prelatus ſine conſenſu capituli poſſet agere velconueniri: ⁊ preiudicaret eccleſie factum prelati fraus poſſet fieri eccleſie ⁊ preiudicium: quia permitterent immo procurarent quandoqꝫ prelati ſe conueniri ⁊ facerent colluſ onem. Sed contra videtur: ꝙ ſolus prelatus conuenire ⁊ conueīri poſſit. ff. quod cuiuſqꝫ vniuerſita. l. vlti. ubi dicit: utilis actio adminiſtratori ciuitatis debetur. ⁊. ff. de condit. ⁊ demonſtra. municipibus. ⁊. ff. ad municip. municeps. ⁊. C. de iura. calū. l. ii. §. hoc etiam in ſi. ⁊. xiiq. ii. non liceat ⁊. jͣ. de re. ecc. non alie. ſi ꝗs p̄ſbr̄orum. ⁊ sͣ. de reſcrip. edoceri.vbi de hoc. Dicūt ꝗdam ꝙ p̄latus pōt ꝯuenire ⁊ ꝯueniri ſine ꝯſenſu capituli per iura predicta. Ego dico contra: ꝙ prelatus ſine conſenſu capituli: neccapitulum ſine conſenſu prelati agere vel conuenire non poteſt per priora iura: tamen concedo. ꝙ ſi prelatus vel collegium agat ſine conſenſu alterutrius: ⁊ uellet cauere de rato: debet audiri: cum ſit adminiſtrator: ⁊ teneatur negocia eccleſie procurare: ut. sͣ. d̓ reſcrip. edoceri. Si uero conueniatur: nondebet audiri ſine conſenſu capituli .i. niſi caueat de iudicato ſoluendo: cumquilibet alter ſe poſſit offerre defenſioni ſi velit cauere de iudicato ſoluendo ⁊ periculo ſuo litem ſuſcipere: ⁊ illa capitula ſiquis p̄ſbyteroꝝ. nō liceat:in ſpāli caſu loquuntur .ſ. cū agitur de reuocatione rei alienate indebite ⁊ male: qꝛ per h̓ ꝯſulitur eccl̓ie. nec pōt ledi. qd̓ ꝯtingere poſſet in alijs caſibus vbinon agitur ſpecialiter d̓ reuocatione rei alienate indebite non obſtantibuslegibus pro contrariis ſignatis: quia intelligi poſſunt .ſ. ut competat actioadminiſtranti non quantum ad hoc ut agere poſſit ſolus. niſi caueat d̓ ratō