ſeueritati detrahe̓: ꝓut ſtatu imperij⁊ excedentiuꝫ multitudinē prouidadeliberatione pēſatis videris expedire: exceptis nimirum caſibus quicompoſitionis ſeu diſpoſitionis remedium nō admittunt: utpote cōiugij ſacramentum: quod cum non ſolum apud latinos ⁊ grecos: ſed etiāapud fideles ⁊ infideles exiſtat: a ſeueritate canonica circa illud recede̓non licebit. In his v̓o ſuꝑ quibusius non inuenitur expreſſum: procedas equitāte ſeruata ſemꝑ in humaniorem partem declinando: ſecundum ꝙ perſonas ⁊ cauſas loca ⁊ tēpora poſtulare videris.e poſtulando.Ex concilio lateranenſi.Lerici in ſubdiacōatu ⁊ ſupra ī ordinibꝰquoqꝫ minoribus: ſiſtipendijs eccliaſticiſculari iudice aduocati in negocisſuſtentētur: coram ſeſecularibus fieri non preſumant: niſi propriam cauſam uel eccleſie ſue

fuerint proſecuti: aut pro miſerabilibus forte perſonis que propriascauſas adminiſtrare non poſſunt.Nno. iij. ꝯpoſtell̓. archiepiſcopoX parte tua nobis fuit ꝓpoſitum: ꝙ quidam canoniciregulares nō ſolum in eccleſiaſticisuerum etiam in forenſibus cauſis p̄ſumunt aduocati officium exercereCunqꝫ obijcitur eis ꝙ non debenteſſe forenſis uel eccleſiaſtici negocijſuſceptores uel executores: niſi forte id mōaſterij expoſcat utilitas: abbate nihilominus īperante: ad ſuaꝫproponunt inſolentiam excuſandāꝙ capitulum illud per qd̓ predictaprohiberi videntur: de monachisnon de canonicis regularibus loꝗtur manifeſte. Vnde ꝯͣ. t. t. r. ꝙ idemiudicium de canonicis regularibuſquod ⁊ de monachis quantum adſupradicta credimus obſeruanduꝫlicet de monachis in canone ſpecialiter ſit expreſſuꝫ. ¶ Regorius. ix.Um ſacerdotis ſit officium(nulli noͣcere oībus aūt uelle

venire ſi poteſt. v. q. ii. ſi primates. ⁊. xc. di. ſtudenduꝫ. xxiij. q. vlti. ſi quis mēbrorum. ⁊. q. iiij. ſi illic. ⁊. jͣ. de ſimo. querelam.c ¶ Seueritati. quandoqꝫ enim detrahendum eſt ſeueritati: vt maioribꝰ malisſanandis charitas ſyncera ſubueniat. l. di. vt conſtitueretur: ⁊ ubi ſaluti nil detrahebatur: humilitati poſteriores doctores aliquid addiderunt: vt ibidē dr̄.d ¶ Multitudine. quia qd̓peccatur a populis tranſireſolet inultū. .i. q. vii. quotienſa ppl̓is. ⁊. xxiij. q. iiij. n̄ pōt.sͣ. de tempo. ordi. ſane. ⁊ cūmultitudine peccātiū magiſdocendo qͣꝫ iubendo agendum eſt. ſeueritas autē exercenda eſt in peccata paucorū. xliiij. di. cōmeſſatiōes. jͣ.de cle. ex. miniſtrā. latores.e ¶ Sacramentū. Sic paterꝙ in matrimonio nō habettrāſactio ſeu cōpoſitio locuꝫvt ꝯͣ matrimoniuꝫ aliꝗd ſtatuat̉: cuꝫ ſit ſtatutum a dn̄o:in paradiſo: qꝛ quos deuss ⁊ cauſas.poſtulare videris.cōiunxit: homo nō ſeparet:e poſtulando.vt. xvi. diſ. deinde opponiXconcilio lateranenſi.tur. ⁊ sͣ. de tranſla. inter corLerici in ſubdiacōaporalia. ⁊. xxxii. q. ii. an ꝙ.tu ⁊ ſupra ī ordinibꝰ⁊. c. quos deus. ⁊ cauſa maquoqꝫ minoribus: ſitrimonialis ꝑ arbitriū tractaſtipendijs eccliaſticiſri non poteſt. jͣ. de in integ.reſti. cā. in fi. ſed per iudicesſuſtentētur: coram ſediſcretos ꝗ poteſtatē hēantdice aduocati in nectociisus fieri noiudicādi. jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. exeſumant: nlitteris. in fi. nec diſpenſatioccleſie ſuelocum habet: ut dicit hic.Sed contra videtur: quiacirca matrimonium diſpenſat̉. xxxv. q. iij. quedam lex. ⁊. c. qd̓ ſcripſi. ⁊. q. viij.de gradibus. Dicas in matrimonio circa gradus conſtitutione canonica int̓dictos diſpenſatio adhibetur ex iuſta cauſa: ut ſimul remaneant. in quo caſuloquunt̉ contraria. Circa gradus lege diuina prohibitos. vel ut matrimonialegitime contracta ſeparentur: nulla diſpenſatio adhibet̉ ab eccleſia. ⁊ de talidiſpenſatione hic intelligit̉. Nam ut patet in integra: quidā vxores legitimaſdimittebant: ⁊ alias ducebant. cuꝫ talibus nulla diſpenſatio adhibetur: ut ſicremaneant cū ſcd̓is. de gradibus diuina lege ꝓhibitis habes. jͣ. de reſti. ſpo.lr̄as. Hodie vero de facili non diſpenſaret eccleſia circa conſanguinitatē: cumvſqꝫ ad quartū gradū reſtricta ſit copula ꝯiugalis. jͣ. de ꝯſang. ⁊ affi. nō debꝫ.f ¶ Et infideles. xxvi. di. deinde opponitur. ⁊. xxviij. q. i. per totum. ſed apudinfideles non eſt ratum quin poſſit ſeparari altero veniente ad fidem catholicam in infidelitate reliquo remanente. jͣ. de diuor. quanto. ⁊. c. gaudemus.g ¶ Equitate. quā iudex pre oculis ſemper dꝫ habere. ff. de eo qd̓ cer. loco. ꝙſi epheſi. in fi. Et ita videt̉ ex eo qd̓ dicit: in ꝗbus ius non inuenit̉ expreſſumꝓcedas equitate ⁊cͣ. qd̓ ius ſemper ſit preferenduꝫ equitati. Ar. ꝯͣ. C. de iudi.placuit. Sed potes intelligere illud de equitate ſcripta: que debet preferri rigori iuris. hic de equitate nō ſcripta q̄ tunc ſolū ſeruanda eſt cum ius deficit.hoc verbum ſumptū fuit de lege illa. ff. de aqua plu. ar. in ſūma. §. ideꝫ varusin fi. Sic dicitur de conſuetudine que ſeruat̉: cum deficit lex. i. di. cōſuetudo.⁊ vbi ius ſcriptum non eſt: de ſimilibus ad ſimilia eſt procedendū. ff. de legi.non poſſunt. ⁊. jͣ. de re iudi. in cauſis. ⁊. jͣ. de ſtatu regū. ſuper quodam. in fi. etrecolentes. ⁊ sͣ. de reſcrip. inter ceteras. ⁊ sͣ. de tranſla. inter corporalia.h ¶ In humaniorem. quia ſemper debemus proniores eſſe ad abſoluenduꝫqͣꝫ ad condemnandum. ff. de ac. ⁊ ob. arrianus. ⁊. ff. de pe. reſpiciendum. ⁊. jͣ.de proba. ex litteris. ⁊. xxvi. q. vij. tempora penitudinis: ⁊ promptiores ad miſericordiam qͣꝫ ad rigorem: quia melius eſt preſtare cauſas pro miſericordia:qꝫ pretendere inclementiam. lxxxvi. di. non ſatis. ad fi. poſt me. colū. melius ēpro veritate pati ſupplicium: qͣꝫ pro adulatione beneficium. xi. q. iij. nemo peritorum. ⁊ ſententia que miſericordiā vetat fugienda eſt. l. di. ponderet. ⁊. xxviq. viti. alligant. vbi dicit ꝙ ſi dominus eſt largus diſpenſator eius non debeteſſe tenax. ⁊. ix. di. ſana. ⁊. c. q. exigunt.i ¶ Cauſas. in oībus penis inferendis cōſiderant̉ iſta quattuor principaliter.ꝑſona primo conſiderāda eſt que ſit: qꝛ aliter ꝓceditur cum maioribus qͣꝫ cūminoribus. sͣ. de of. del̓. ſane. ⁊. c. paſtoralis. ⁊. xlv. di. cum beatus. ⁊. xxiiij. q.i. qui ꝯͣ pacem. ⁊. jͣ. de ſimo. per tuaſ. cauſa etiam ꝯſideranda eſt. jͣ. de vo. ⁊ vo.re. magne. in fi. ⁊. jͣ. de accuſa. cū dilectus. ⁊. xxiij. q. vlti. occidit. ⁊. ff. de fur. veꝝ

⁊. xvi. q. vi. c. i. in fi. ⁊ op. ar. vi. di. teſtamentū. Et locus cōſideratur iniudicijs. ar. sͣ. de reſcrip. nonnulli: quia conſuetudo loci attendi debetiiij. di. erit autem lex. ⁊. xxxi. di. ante triennium. ⁊. c. aliter. ⁊. jͣ. de cle. cōiug. cū olim. ⁊ tēpus etiam ꝯſiderat̉: qꝛ eſt tēpus tacendi ⁊ tp̄s loq̄ndixxxvi. di. §. ecce in quo ſtatu ſit princeps loci: vt hic dicit: prout ſtatusimperij ⁊cͣ. quia inturbatōe regni rigoͣiuris ſeruari nō pōt⁊ ꝓpter nouitatemgentis tēpus cōſideratur: vt. xxxv. q. iij.qd̓ ſcripſi. ⁊. jͣ. d̓ pe⁊ re. deus ꝗ eccleſiāꝓpt̓ nouitateꝫ fideimulta ibi attendunt̉⁊ hoc totum habesxxix. di. ſciendū. jͣ. d̓homici. ſicut dignūi. rn̄ſo. vbi iſta quattuor conſiderantur⁊ qulam alia.Lerici.ſtipēdijſuideturergo a ſēſu ꝯͣrio ſi ſtipēdia non hēant ꝙpoſſint aduocare. ꝙveꝝ credo de minoribus in cauſis ciuilibus: qꝛ in crimīalibus cauſiſ vel ubi d̓pena ſāguinis agūtītereſſe nō debēt. jͣ.ne cle. uel mo. ſnīaꝫ⁊. xxiij. q. vlti. his aquibus. De his qui ſunt in maioribus ordinibus aliud eſt dicendūquia illi coram ſeculari iudice aduocare non debent. ⁊ ſi ſine titulo ſūtpromoti: epiſcopus eis debet prouidere. jͣ. de preben. non liceat. et. c.epiſcopus ſi aliquē. ⁊. c. cum ẜm. de regularibus planum eſt: ꝙ aduocare non debent. jͣ. c. proxi. quia ⁊ negocijs ſecularibus ſe īmiſcere nōdebent. jͣ. ne cle. vel moͣ. non magno. ⁊. xvi. q. i. alia eſt cauſa. c. placuit⁊. c. monachi. de ſacerdote habes. jͣ. c. vlti.l ¶ Secularibus. īmo opprobrium eſt clericis ſi ſe peritos forenſiumdiſceptationū oſtendere voluerint. C. de ep̄i. ⁊ cle. repetita. ⁊. C. d̓ teſta.conſulta. ꝓ miſerabilibus tamē perſonis poſſunt poſtulare. jͣ. e. c. vlti.R ꝑte tua. eccleſiaſtici. vt. xvi. q. i. monachi. c. de pn̄tiuꝫ. ⁊. jͣ. n.cle. vel moͣ. nō magno. opprobriū eſt talibꝰ ſi velint videri ꝑitiforenſiū diſceptationū. C. de teſta. cōſulta. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. repetita.b ¶ Imperante. xvi. q. i. monachi. ij. non ſufficit utilitas monaſterij: niſihoc faciat de mandato abbatis ꝓpter bonum obedientie. ar. ff. de remili. l. iij. §. in bello. nec audit̉ eo pretextu: ꝙ eſt coniūcta perſona: niſihabeat ſpeciale mandatū. leges enim de hoc loquentes intelligunturde factis priuatoꝝ. ff. d̓ procu. ſed he ꝑſone. ⁊. l. pomponius. in fi.c ¶ Iudiciū. ſimilis habet̉ extenſio ꝑ interpretationē. xxviiij. q. i. idoletria. ſic nomen venditionis ad alias alienetiones extendit̉. ff. quibusmo. pign. vel hypo. ſol. ſicut. §. venditionis. ⁊ verbum alienationis adalios contractus extenditur: per quos etiam dominiuꝫ non tranſfert̉jͣ. de rebus ec. non alie. nulli liceat. ſic ⁊ id quod dicitur de ſimoniacisextendit̉ ad alios. xvi. q. vii. ⁊ hoc ſcripſimus. v̓. ⁊ arbitror conuenire.verbum ⁊cͣ. ſic ⁊ prohibiti de legibus audiendis de monachis ⁊ regularibus extenditur ad prelatos ſeculares. jͣ. ne cle. vel moͣ. ſuper ſpecula. ⁊ regulares canonici equiparantur mōachis: niſi quia regule inſeruiunt laxiori. jͣ. de ſtatu regu. ꝙ dei timorem.Um ſacerdos. nocere. iſta uerba ſumpta fuerunt ex illo cadnone. xiiij. q. v. deniqꝫ. Ad hoc autem tenetur quilibet chriſtianus: ſꝫmagis ſacerdos: qui d̓bet velle prodeſſe omnibuſ: vt ibi dicitur: ⁊ hicquia quiſqꝫ prohibetur alij inferre: quod ſibi nolit fieri. i. di. in prin. etsͣ. de ma. ⁊ obe. dilecti filij. Et eſt ar. ꝙ nulli conſulendum eſt cum alterius iniuria. xxij. q. ii. primum. ff. de condi. inde. nam natura. ⁊. xi. q.iij. ſi quis nō obediat. xxix. di. nulluſ. ⁊ non dꝫ alteri per alteꝝ iniquaconditio afferri. ff. de regu. iu. non debet. ⁊ cauendum eſt ne pretextunocentis innocentes puniantur. C. de his qui latro. occultauerunt