I

ſed illis cognitio demandat̉. ¶ DeꝫI ꝓponente aliquo nondū ſebeneficiū eccleſiaſticuꝫ aſſecutum ſuper ꝓuiſione ipſiuſ: lꝫ minusꝯpetens obtinentis reſcriptū ap. dehoc mentionem non faciens impetretur: illud ueluti fraudulenter obtentum dicimus non ualere. ¶ Deꝫępiſcopo pariſienſi.Uiā nonnulli diuerſis modislitteris apoſtolicis abutunturſtatuimus: ut ꝗcunqꝫ obtentas ſubnomine ſuo litteras alijs eiuſdemnoͣminis tradunt: qui quos uoluntfatigant indebite per eaſdem: ⁊ quieas tali modo recipiūt: quiqꝫ illos

contra quoſ nihil habēt queſtionisfaciūt in iudiciū euocari: aut litterasipſas ad futuras trahūt cōtrouerſias: que nondū fuerant tꝑe impetratōis exorte: ſeu quenqͣꝫ ſuꝑ vno negocio uel etiā malicioſe ſuꝑ pluribꝰꝑſonalibus actionibus: q̄ ſub vnoiudice poſſent tractari commodiuſper uarias litteras coram diuerſisiudicibus trahūt: ut laboribus fatigatus ⁊ ſumptibus uel cōpellaturcomponere uel cedere iuri ſuo: autreus actorem eodeꝫ tꝑe ad diuerſaloca ve̓l indet̓minate ad villam quecōmune cū pluribus eiuſdeꝫ ꝓuincie uillis habet uocabulum: citari

ſed craſſa ⁊ ſupina ignorantia in facto alieuo non excuſat. xvi. di. ꝙdicitis. ⁊. xii. q. ii. qui ⁊ hūanis. ⁊. jͣ. de poſtu. c. i. in talibus nō reqͥriꝙ ſit nimis diligens ⁊ curioſus: nec nimis negligēs. ff. de iur. ⁊ fac.ig. nec ſupina. de hac materia noͣ. i. q. iiii. §. notandū. ar. eſt hic ꝙ innotorijs nulle ſunt ꝑtes iudicis: niſi quantuꝫ ad ſententiaꝫ.s ¶ Cognitio. tamēanteqͣꝫ cognoſcantvtrū iuſte uel īiuſteſit excōicatus d̓betabſolui: ſi hoc petierit p̄ſtita cautione⁊ iuramento: ꝙ parebit mandatis eccleſie. jͣ. de ofi. dele.cum cōtingat: ⁊ poſtea iſti delegati cognoſcant utruꝫ fuerit excōicatus ꝯtraſtatuta ꝯcilij generalis. ⁊ ſi inueneritꝙ iuſte fuerit excōicatus: aut ſeruatafuerit forma cōcilijremittent illum adſuum excōicatoreꝫut eius mādato pareat ſuꝑ cā ꝓ qua fuerit excōicatus. jͣ. de of. del̓.prudentiā. v̓ſus finē. ⁊ hoc quod diximus dꝫ ſtatim abſolui anteqͣꝫcognoſcat̉: verum eſt niſi aduerſarius obijciat: ꝙ non dꝫ ſtatim abſolui: qꝛ fuerit excōicatus ꝓ manifeſta offenſa: uel qꝛ non paret reiudi. ff. de rei ven. ꝗͥ reſtituere. ⁊. jͣ. de of. dele. querēti. quo ꝓbato nōabſoluet̉: niſi ſatiſfaciat. jͣ. de v̓. ſig. ex ꝑte. ⁊. c. ſe. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſolet. indecre. noua. Si uero inuenerint ꝙ iniuſte fuerit excōicatus: tūc delegati iſti cognoſcēt de cā illa ꝓ qua fuit excōicatus.I ꝓponēte aliquo. ꝯpetēs. Sed vr̄ ꝙ hoc obeſſe nō debeat:qꝛ huiuſmodi modica nō nocent. modica .n. res nō inducit ſimoniā. jͣ. de ſi. ⁊ ſi queſtiōes. ⁊ .i. q. i. iudices. ⁊ modicū damnuꝫ defacili tolerat̉. xii. q. ii. bone rei. ⁊ modica pōt ep̄s alienare. xii. q. ii. terrulas. nec ꝓ modico reſtitutio datur. ff. de in inte. reſti. ſcio. ⁊ ꝓ modico nec plus nec minus: de cōſe. di. ii. reuera. nec ꝓ modico daturactio d̓ dolo. ff. de dolo ſi oleū. in fi. Sꝫ ꝯtrarium vr̄: qꝛ fraudulent̓tacuiſſe vr̄: ut citius lr̄as impetret: ⁊ que in fraudē fiunt imputantursͣ. e. ſuper litteris. Preterea iſte recipiendo modicū beneficium ſibip̄iudicauit. vnde querat ſibi victū ex artificio ſuo: ut. xci. di. clericusvictum: qꝛ exquo ſemel placuit āplius diſplicere non pōt. xxxii. q. vjhorrēdus. ⁊ vnuſquiſqꝫ in ea vocatōe maneat in qua uocatuſ ē. lxx.di. ſanctoꝝ. ⁊ exemplo apl̓i faciat dicētis ad omnia que mihi op erātminiſtrauerunt manus iſte. xxi. q. i. c. i. immo non eſt aliquis inſtituēdus: niſi tm̄ ſibi aſſignet̉: ꝙ ſibi ꝓuidere ⁊ ep̄alia iura perſoluerepoſſit. jͣ. de p̄ben. de monachis. planū eſt .n. ꝙ tenetur inde face̓ mētiōem: alias nō valerent littere: ⁊ ſic ſoluitur h̓ queſtio iſta que ponebatur. jͣ. de preben. cum teneamur. Sꝫ aduerte qd̓ dic̄ in prin. ſi aliquo ꝓponēte ſe nullū beneficiū eccleſiaſticū aſſecutuꝫ: ſi ita quis modicū habens beneficiū ſigni ficet pape ſine dubio mentitur: ⁊ iō nulum cōmodū dꝫ hr̄e de litteris. sͣ. e. ſuꝑ lr̄is. qꝛ in fraudem tacet modicū beneficiū. Sꝫ ſi aliquis diceret ita domino pape: ſupplicat ſāctitati veſtre talis pauper clericus: vt in tali eccleſia bn̄ficiuꝫ conferredignemini: nūquid valēt tales littere: qꝛ tacuit de modico beneficio⁊ tamen veꝝ dixit: quia pauꝑ eſt in veritate? Iſta forma non videturꝯͣdicere huic decre. qꝛ nō dicit ſe hr̄e vl̓ nō hr̄e beneficium. Dici pōadhuc ꝙ non valent: qꝛ ſemper vr̄ tacere in fraudē beneficium: licetmodicum: ut citius lrās obtineat ſimpl̓r ſe pauperem clericū appellando: qꝛ ꝑ hoc intelligit papa: ꝙ nullum habeat beneficium. ar. cōtra. jͣ. de p̄ben. dilectus filius. g. ⁊. bene dicunt: ꝙ nō eſt neceſſe ꝙ d̓modico teneatur facere mentionē. sͣ. e. poſtulaſti.v ¶ De hoc mentionē. Nota ergo ꝙ ꝗ hꝫ modicū beneficiuꝫ nihilominus tenet̉ inde face̓ mentōem. Et multe ꝯditōes alie ſubintelligitur: ſine quibꝰ lr̄e nō valēt: ſi eſt clericus. jͣ. de tranſa. ex lr̄is. Itē ſi nōhēat aliud beneficiū. sͣ. e. cū adeo. Item ſi vult reſidere in eccleſia. jͣ.de cle. nō reſi. relatū. Itē ſi eſt dign. sͣ. e. cū adeo. ⁊. jͣ. de elec. cām q̄.Iteꝫ ſi eccleſia tot pōt ſufficere. jͣ. de inſti. c. i. ⁊. c. aucͣte. ⁊. de vi. ⁊ ho.cleri. qm̄. ⁊ sͣ. de conſti. cū. M ferr̄. Item ſi de terra illa ē oriunduslxxi. di. hortamur. ⁊. C. de epiſ. ⁊ cle. in eccleſijs. ⁊. jͣ. de cleri. peregri.

te nobis. Si habet ꝑpetuam vicariam: que ſufficiat ſibi. sͣ. e. p̄oſtulaſti. Iteꝫſi ad mandatū pape alius ſit receptus. sͣ. e. tribꝰ ꝓximis. c. uel ſiquā aliaꝫ iuſtam hēat excuſatōem. sͣ. e. ſi qn̄. vn̄ potes notare v̓ſus: Clericuſ indigena d̓iUa nōnulli. ſub noīe ſuo ſex vicia in hoc ca̓. rep̄hendunt̉. Primognus pauper reſidenſqꝫ. Reditꝰ ut pateant ſcriptiſ ſunt iſta notanda.rep̄hēdunt̉ illi qui lr̄as ſuonoīe īpetrātes alijs eiuſdeꝫnoīs tradūt ⁊ qͥ eas tali mōrecipiūt. Item ⁊ illi qui trahunt ad iudicium illos: ꝯͣquos nil habēt q̄ſtionis: etqui lr̄as ad futura extēdūtnegocia: que nondū eranttꝑe impetrati reſcripti exorta. Item qui ſuper vno negocio trahunt reū ad diuerſoſ iudices. vel etiā trahuntreū ſuper pluribus ꝑſonalibus actōibus coraꝫ diuerẜdelegatiſ: que ſub vno iudice cōmodius tractarentur.Item ⁊ reꝰ ꝗ eodem temꝑetrahit actorē ad diuerſa loca uel indet̓minata ad villāque hꝫ cōe nomen cuꝫ pluribus villis. oēs iſte perſone: que maliciā iſtaꝫ exercent: care̓ debent ꝯmodolr̄arum: ⁊ in expenſis ſunt puniēde. ⁊ hec dicit decre.a ¶ Noīs. tali malicie obuiand̓ eſt: ⁊ pōt de facili obuiari: ut ꝓpriū nomē cuꝫcognomīe in lr̄is apponat̉: ⁊ huiuſmodi gnaͣlitas noīs remoueat̉: ita ꝙ deꝑſona ꝯtēta in lr̄is ꝯſtet. ar. ff. ſi cer. pe. certū. ⁊ tā iſti ꝗ lrās tradunt qͣꝫ ꝗ mōtali recipiūt eodē reatu crimīs inuoluunt̉. ſi. jͣ. de reſti. ſpo. ſepe ꝯtingit. ⁊. jͣ. d̓alięna. iu. mu. cā fac. c. i. ⁊. ii. ⁊. jͣ. de iudi. quia. v.b ¶ Queſtiōis. ⁊ iſti quidē recte puniunt̉: ꝗ calūnioſe trahūt alios ad iudiciūꝙ debēt expelli ⁊ in expēſis ꝯdemnari. jͣ. de pe. calumniā. ⁊. ff. de iudi. eumquem temere. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. actor. in decre. noua. Inno. iiii.c ¶ Ad futuras ꝯtrouerſias. Sꝫ vr̄ ꝙ hoc quidē fieri poſſit: qꝛ rei que nōdūeſt: pōt ꝯſtitui ſeruit̉. ff. de ſer. vr. p̄. ſi ſeruitꝰ. §. futuro edificio. ⁊. ff. ſi ſer. ven. l.ult. ff. de ſer. ru. p̄. labeo. Sꝫ ꝯͣ: res q̄ nondū eſt: accuſari nō pōt. jͣ. de deſpō.impu. ad diſſoluend̓. ⁊ id de quo agend̓ eſt: pͦ in reruꝫ naͣ dꝫ eſſe. ff. de iu. cōdicil. quidā referunt. §. i. ⁊ collegio qd̓ nondū eſt non dat̉ pͥuilegiū. jͣ. de ecc.edi. ad audīam. ii. ⁊ p̄dio: qd̓ nondū eſt ⁊cͣ. ff. cōia p̄di. l. i. nec pōt dici veruꝫqd̓ nunqͣꝫ fuit. de pe. di. ii. in fi. Preterea decretū ipſo iure nulluꝫ ē: qd̓ ē datū d̓ ea re q̄ adhuc ī ꝯtrouerſia nō eſt. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuer. no. itē eoꝝ. §. ſi decuriōes. Ergo recte dicit: ꝙ reſcripta ad futura negocia nō trahūt̉: qd̓ veꝝ ēꝑ iura p̄dicta ⁊ in ꝯͣrium ſignata. ⁊ ar. bonum. ff. de aū. ⁊ ar. leg. l. ſi ita.d ¶ Suꝑ vno negocio. hoc planū eſt: qꝛ dꝫ ꝯmodo carere utriuſqꝫ reſcripti.sͣ. e. ex tenore. ⁊ in expēſis pūiri ut h̓ in fi. dicit. īmo vr̄ ꝙ dēat cām p̄dere: ſic̄ille ꝗ petit ſeruuꝫ in diuerẜ iudicijs ꝑdit cām. C. de aſſer. tol. l. i. §. ult. qꝛ ubiceꝑit iudicium: ibi dꝫ finiri. jͣ. de fo. compe. c. ꝓpoſuiſti. ⁊. ff. de iudi. l. ubi.e ¶ Perſōalibꝰ. ⁊ ī hͦ. obuiand̓ ē eoꝝ malicijs qꝛ malicis hoīuꝫ n̄ ē indulgēd̓sͣ. e. ſedes. ff. de rei ven. in fūdo. Et malicia ſatꝭ apparet: ſi illū quem ꝓ talibꝰactionibꝰ ꝯmodius pōt trahere corā vno: ſi trahit illū ad diuerſos iudices:qꝛ qͣſi vnum negociū eſt: ⁊ ꝑinde hr̄: ac ſi ſuꝑ eodem negocio traheret illumad diuerſos iudices: īmo vr̄ ꝙ oēs illas ꝑſonales actiones poſſit ꝓponerein eodē libello. C. de an. exce. l. ult. ſꝫ etiā ꝓceſſus ꝑ tales lr̄as hītus nō valꝫin decre. inno. iiii. q̄ incipit diſpēdia. e. ti. ſecus in realibꝰ. ut noͣ. in. c. diſpēdiae ¶ Litteras. ſecus ſi corā ordinario: qꝛ ſi ꝓ vna ꝑſonali actione ꝯueniat̉ corādelegato: ꝓ alia ꝑſonali poterit ꝯueniri corā ordinario ut vr̄. Alij ꝯtrariumdicūt: ſꝫ ſi corā pluribus ordinarijs ꝗs trahat̉: idē credo quod in delegatꝭ: ⁊idē vr̄ ſi corā delegato ⁊ ordinario trahat̉: qꝛ eadem cā videtur.f ¶ Ad diuerſa loca. ꝑ hoc quod dr̄ ad diuerſa loca: vr̄ ꝙ poſſit reus trahereactorem ad vnū locum certū ⁊ determinatū: qd̓ vr̄ hic innui. ⁊ ꝙ poſſit: hēssͣ. e. paſtoralis. ii. rn̄ſo. ⁊. jͣ. de of. dele. prudentiā. §. ult. Sed ꝯͣ. C. de ſen. ⁊ inter. om. iu. aut̓. ⁊ ꝯſequent̓ ubi dr̄ ꝙ reus actorē ad iudicem aliū trahere nondꝫ ſꝫ corā eodem: niſi tunc demū lite finita? Rn̄. ꝙ reus bn̄ pōt trahe̓ actōrē ad iudicē aliū pendente priori iudicio: ut dicunt iura p̄dicta: ⁊ hoc idē innuit̉ dū dicit ad loca diuerſa: quaſi ad vnū nō ꝓhiberet̉ ſꝫ actor hꝫ exceptionē ne recōueniat̉ a reo corā alio iudice: niſi lite finita: ⁊ niſi admittat̉ talis exceptio tenebit appellatio: ſi int̓ponat̉ ꝑ aut̓. p̄dictaꝫ: ⁊ ita ꝑ exceptionē ſuſpēdunt̉ lr̄e rei uſqꝫ ad litē finitā: ⁊ ſi non excipiat̉ bene pōt ꝓcedere ꝯͣ illū actorē. Dic ſuꝑ hoc ut dicit illa decre. inno. iiii. jͣ. e. ti. diſpēdia. ⁊. jͣ. de mu. pe. c. ijg ¶ Uel indeterminate. qd̓ eſſe non debet: quia certus locus ꝓuidendus eſt