ꝓuiſione ad ip̄m p̄ceptorias ⁊ poſtmodū ad uos executorias ꝯͣ euꝫ litteras impetrauit: ⁊ infra. Quocircamandamꝰ qͣtenus ſi nulle mōitorieſuꝑ hoc p̄ceſſerint: executorijs ſuꝑſedeatis eiſdeꝫ dummō eedem executorie de moͣnitorijs fecerint mētōeꝫalioꝗn in executiōis negocio iuxtadirectū ad vos ꝓ ipſo mandatū rōepreuia ꝓcedatis. Dē nouien̄. ep̄oAndatū apl̓icū ad te directuꝫ¶ut magiſtrū .s. faceres in canonicū recipi: ⁊ in fratrem nouien̄. eccleſie: ſi ꝓ alio ibideꝫ nō ſcripſimꝰ: ꝗhuiuſmodi gr̄am ꝓſequat̉: alio iambeneficiū ꝑ lrās noſtras obtinenteꝓſequi non teneris: cuꝫ ſuꝑ receptōne duorum grauādi eccleſiā ante diciā nō fuit intētio mandatorꝭ. IDeꝫItteris apl̓icis ad vos directꝭut. g. cl̓icū recipetis in canonicū ⁊ in frem niſi ꝓ alio fuiſſet ꝑ noseccleſia ueſtra grauata: mandatumnoſtrū uos exꝗ uolumꝰ ⁊ madamꝰnō obſtante ꝙ. t. ſubdia. per noſtraſ

litteras executorias recepiſtis: quia bone memorie. h. pre .n. monitorias impetrauit: cum factum. p̄ .n. potius qͣꝫ noſtrum fuerimus proſecuti. IDem.Bbatem qui mandatuꝫ apoſtolicum iam recepit: ut. .s. clerico in aliqua eccleſiarum ſui mōaſterij prouideret per litteras generales ad dioc. obtetas: ut in dioce. ſuaubi pro alio ſcriptū non eſſet: facerꝫprouideri: cogi iuris ratio non ꝑmittit: nec ſuper conferēdis eccleſijs autbeneficijs aggrauari: etiam ſi facultatem habeat dioc. per eaſdem litteras prouidendi. Dem.Bexcōmunicato: qui contra¶ ſtatuta concilij generalis aſſerit ſe legatum litteris ad excommunicatorem obtentis: ut ſi eſt ita ſinedifficultate abſoluat eūdē: ⁊ alijs deputatꝭ iudicibꝰ ꝗ eo non parente mādatum ap. exequatur: non excommunicatori: qui de facto ſuo certuseſſe debet: licet in hoc deferat̉ eideꝫ

prima vice ꝯceduntur. sͣ. e. c. capitulum ſancte crucis. ſꝫ illud de ſpeciali gratia: ſꝫ ordo ⁊ ꝯſuetudo curie eſt: ꝙ pͦ monitorie ſcd̓o p̄ceptorie ultimo executorie ꝯcedunt̉. sͣ. e. ꝯſtitutus. ⁊ eſt hic. ar. ꝙ ſiquis in aliquo inſtrumento faciat mentiōem alterius inſtrumenti non credit̉ ei niſi exhibeat primum. C. deden. aut̓. ſiquis. ⁊. jͣ. de fi. inſtru. c. i. ⁊. jͣ. de of. dele. cum in iure.Andatū. videtur fatua hec queſtio: cumdiceretur in litteris: ſi proalio nō ſcripſimus ꝗ huiuſmodi gratiā ꝓſequatur: dubiuꝫ potuit eſſe ex eo ꝙ dic̄qui huiuſmodi grām proſequat̉: qꝛ iam receperāt alium de mandato pape: ⁊ ſicnon ꝓſequebat̉: immo iamꝓſecutus erat illā gratiam:exquo credebat ex v̓bo illoꝓſequat̉: quod non ꝯpetetei exceptio: cum iam eſſet receptus: multo fortius competebat: ut hic pꝫ: ⁊ cōpetithec exceptio recepto mādato: ſi poſtea ꝓ alio mandet̉licet primus adhuc non ſitreceptus. jͣ. e. abbatem. sͣ. e.capitulum ſancte crucis. ſecus ſi eſſet repulſus.e ¶ Receptione. ⁊ ita habes1onqnoshic. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. e. abbatēꝙ papa nō intēdit aliquositumgrauare ſuꝑ receptione duamꝰnoſtraſorum: quare ſi ſcribit ꝓ aliquo recipiēdo in aliqua eccleſia: licet clauſula illa ſi ꝓalio non ſcripſimus: non ſit ibi: tamen ſubintelligitur ſicut illa: ſi ꝑſona idonea eſt. jͣ. de elec. cauſam que. ⁊ ſicut illa ſi preces ueritate nitantur. sͣ. e. c. ii. qꝛnon eſt intentio pape grauare aliquos in receptione pluriū: ut dicit h̓. Alijdicunt ꝯtrarium: ꝙ in fauorē eccleſie ponitur illa clauſula: ſi ꝓ alio non ſcripſimus. quia ſi non apponatur nihilominus tenent̉ eum recipere: pro quoſecundo mandatur. Sed iſta littera ut mihi vr̄ ꝯtradicit: ⁊ papa conſueuit illam exceptionem remouere dicendo: non obſtante ſi pro alio uel alijs ſcripſimus: ſicut dicit non obſtante certo canonicoꝝ numero iuramento firmato uel quacunqꝫ alia firmitate vallato: ⁊ ẜm illos fruſtra apponitur non obtante ſi pro alio ⁊ cetera.f ¶ Non fuit intentio. ar. ꝙ papa per ſuas litteras non vult alicui graue preiudicium inferre. ſi. jͣ. de of. dele. ſuper eo. ⁊. jͣ. de off. ordi. licet. ⁊. jͣ. de aucͣt. etvſu pallij ex tuarum. ⁊. ix. q. iii. nunc uero. ⁊. ff. ne quis in lo. pub. l. ii. §. ſiꝗsa principe. ⁊. §. merito. ⁊. jͣ. de conſue. cum olim. in fi. Item intentio mandātis conſideranda eſt. jͣ. de preben. cum cauſam. ⁊. c. ult. ⁊. jͣ. de ꝓcu petitio. eteadē ratio que mouet delegantem mouere debet delegatum. sͣ. e. ſuꝑ litterisItteris apoſtolicis. monitorias. ar. ꝙ per monitorias ius acquiriturquod non eſt uerum: nec etiam per preceptorias uel etiam executorias: ſed officium iudicis imploret ut recipiatur: de hoc no. jͣ. de renunc. veniens. in no. que incipit. ar.h ¶ Cum factum predeceſſoris. Noͣ. ar. ꝙ ſucceſſor tenetur adimplere factūpredeceſſoris ſui. xii. q. v. qꝛ ioannes. ⁊. xvi. q. vi. illud. ſic ⁊ mandatū ſeu priceptum factum predeceſſori ſucceſſor tenetur adimplere. xviii. q. x. duduꝫ. ſicetiam patet ex hac decre. ꝙ ſi aliquis ſit receptus ad mandatum legati vel p̄deceſſoris: per hoc non ſit p̄iudicium ſucceſſori: nec intelligitur eccleſia grauata in eo caſu. ⁊ ſic clauſula illa ſi ad mandatū pape alium non recepiſtis:habet tm̄ locum in eo qui mandat: nec habet exceptionem ſi ad mandatumpredeceſſoris uel legati alium recepit: ſed etiam in legato ipſius mandantisvidet̉ ꝯtrarium: quia auctoritate pape qui delegauit factum eſt: ⁊ qui ꝑ aliuꝫfacit per ſeipſum facere videtur. ff. de admi. tu. ita tamen. §. geſſiſſe. ⁊. jͣ. de ſenten. ex. mulieres. ſi hoc ſit factum de ſpeciali mandato locū haberet exceptioſed de generali non videtur.¶ Bbatem. iam recepit. vide qd̓ dicit: qui mandatū apoſtolicum iaꝫ re¶ cepit: non dixit ꝗ iam ꝓuiderit: ⁊ ſic patet ꝙ qui primo ſuum mandatum repreſentat: ille debet beneficium obtine̓: ut. sͣ. e. capitulum ſancte crucꝭ⁊. jͣ. de ap. ut debitus. ⁊ ſic tenebatur abbas iſte prouidere .s. clerico: dumtamen alij de mandato eiuſdem non prouiderit: nec epiſcopus per litteras illas generales pōt cogere abbatē: ut dicit ſuꝑ eccleſijs uel bn̄ficijs ꝯferendis

Iſta tria capitula ſuꝑius ꝓxima ideꝫ vident̉ dicere: tamen differuntk ¶ Per litteras generales. hic habes ꝙ generale mandatū ſecūdoimpetratum non derogat ſpeciali primo impetrato: de hac materiadictum eſt. sͣ. e. c. i.l ¶ Prouideri. ꝑ hanc formā non pōt facere ꝓuideri in aliqua p̄latura. jͣ. de p̄ben. c. ult.niſi hoc ſpāliter exprimat̉ in litterꝭ: uthic in fi. dicit huiuſc. ꝑ iſtam formaꝫ facias ꝓuideri executor: cui hoc mandatur pōt ſolūmodoexcōicare ꝯͣdicētesſibi: ſed non poteſteum inſtituere ul̓ inpoſſeſſionē mittereContrarium tamēvidet̉. jͣ. de p̄ben. ꝓilloꝝ. ſꝫ non ꝯͣdicit⁊ intellige prout ibinotat̉. Sed per formam iſtam mādamus tibi: ꝙ ꝓuideas tali in aliqua eccleſiarum tuaꝝ: potes illum ponere īpoſſeſſione inueſtire ac excōicare contradictores: niſi rōnabile aliquid oſtēdat̉. ſꝫ ꝙ dicitur h̓in fi. poteſtatem habeat ꝓuidēdi: ⁊ itautraqꝫ formarum iſtarum exprimitur in. c. iſta abbatem. ⁊ de hͦ no..jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. cum noſtris. ⁊. jͣ. de p̄ben. c. ult. b.m ¶ Prouidendi. cuꝫ dr̄ in litteris aucͣte noſtra ꝓuideas in aliquaeccleſia tue dioc. etiam ſi curam habeat animarum. b.B excōicato. ꝯcilij. jͣ. de ſen. ex. ſacro.¶ Ad excōicatorē. Sꝫ qͣre remittit̉ ad ipſum: cū iaꝫ iniq̄ ꝓceſſerit ꝯͣ ipſum: ⁊ iō ſuſpectꝰ eſt ei?. Ad hoc dicas: ꝙ hec eſt forma ⁊ ꝯſuetudo eccl̓ie. ꝙ ſi aliꝗs ꝯquerit̉ ſe excōicatuꝫ iniuſte fuiſſe ſiue ꝯͣ debitā formā ꝯcilij generalis ſi periculū nō eſt in mora: remittit̉ abſoluēdus ad ſuuꝫ excōicatorē. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ⁊ in hoc defert̉ ipſi excōicatori: ut factum ſuum ipſe corrigat ꝗ ueritatē ignorare in ꝓprio fcōnon dꝫ: ut hic dicit: ⁊. jͣ. de of. ordi. ad reprimendā: ⁊ forte ad verecūdiam ſuam: ut ſuum ꝓpriū factū corrigat ⁊ emēdet: qd̓ quidē poteſtjͣ. de ac. qͣliter ⁊ qn̄. ⁊. jͣ. de elec. noſti. ⁊. xxxv. q. ix. ꝙ ꝗs. ſꝫ potius ꝑcitur ei: ex eo ꝙ ipſemet abſoluet: maius ē ei opprobriū: ſi alius factūſuū corrigeret. nec dꝫ etiā expectare: ut ab alijs corrigat̉. in aut̓. d̓ nupti. in fi. i. colū. col̓. iiii. ⁊ iō dicit lꝫ in hoc deferat̉ eidē: ⁊ qꝛ ꝑ ſimplicē q̄rimoniā rettulit hec ad ſuꝑiorē ⁊ nō per appell̓oneꝫ: remittit̉ adexcōicatorē. ſi .n. appellaſſet non remitteret̉ ad excōicatorē. jͣ. de ſen.ex. ꝑ tuas. niſi vellet ſuꝑior ei face̓ gr̄am: ut ibi. c. ꝑ tuas. ⁊ hoc in ordinario: ſecus in delegato qn̄ ab ipſo appellat̉: tūc nō remittit̉ ad delegatū. Sꝫ ꝗd de cā pͥncipali: nunꝗd ipſe idē pōt cognoſce̓ de hocita quidē exquo nō appellauit: debuit .n. appellare: ⁊ ſic eſſet exemptus in totū. ar. jͣ. de ap. ad hec. ⁊. c. ꝓpoſuit. ⁊ ita ſuſpenſus uel excōicatus minori excōicatōe pōt abſoluere excōicatū. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ⁊ ſuſpenſus ſuſpenſū. jͣ. de ſen. ex. duobus ubi de hoc. Si ueroiudex iſte certus eſt ꝙ iuſte ꝓceſſit: nō abſoluet illū: quia delegatuscum de hoc ꝯſtiterit remitteret illum ad ſuū excōicatoreꝫ: ut eius mādato pareat. quid de pͥncipali q̄one; dic ut in ultima notula dicitur.p ¶ Difficultate. iuramēti uel alicuius mandati aūt cautionis.q ¶ Exequatur. iſti non poſſunt abſoluere illum niſi poſt terminumelapſū aſſignatū ipſi excōicatori: alias n̄ teneret abſol̓o. ſic. jͣ. de app.r ¶ De facto ſuo certꝰ eē. ⁊ ſic vr̄ ꝙ nō lꝫ alicui ſcm̄ ꝓ ut debitus.priū ignorare: ⁊ hoc uerū eſt niſi habuerit ꝓbabilem cām ignorātiexxxiiii. q. ii. in lectum. ar. i. q. i. ſiquis a ſimoniacis alias ignorantiaproprij facti non excuſat: quia non eſt veriſimile ꝙ quis ignoret vires patrimonij ſui. C. de reſcin. ven. quiſꝗs ⁊ hic. ſꝫ in facto alienotollerabilis ē error uel ignorātia. ff. ꝓ ſuo. l. ul. ⁊ hͦ. veꝝ ē ſi ꝓbabil̓ ē