ꝓcurat: ut dum nō comparuerit: excōmunicet̉ quaſi ꝯtumax: ⁊ ſic euma ſua intentione repellat: earundemlr̄arum ꝯmodo careāt ⁊ aduerſarijſin īmoderatis expenſis ac damnis:que ꝓpter hoc eos pertuliſſe conſtiterit: ꝯdemnentur.lineG Regorius ex regiſtro.Onſuetudīes: que eccleſijs grauamen induceredignoſcūtur: noſtra noſdecet ꝯſideratōe remitte̓Nno. iii. archiep̄o. ⁊ capl̓o lugdū.IX litteris: ⁊ infra. Si uero aliquis poſſeſſiōes aliquas clauſtris uel alijs religioſis locis in bona ualitudine uel ultima uoluntateꝓ ſuorum vult remedio peccatorūꝯferre hanc ꝯferendi formam eſſe ꝓponis: ꝙ in huiuſmodi donationibus modicum terre ꝯſueuit in manum accipere uel in extremitate pallij qd̓ manu p̄lati eccleſie ſuſtinetur:aut ſuper altare ponendum ſub teſtimonio videntiū ⁊ audientiuꝫ ſubdicta forma: que ſcotatō vulgariterappellatur: ⁊ infra. Di. u. mādamuſquatenus donationes eorum: queſub obtentu ꝯſuetudinis clauſtrꝭ eccleſijs uel ꝗbuſlibet locꝭ religioẜ pieconferuntur: uel etiam ſunt collata:faciatis irreuocabiliter obſeruari:

cum huiuſmodi ſignum: quod ſcotatio dr̄ nō tam facte donationis qͣꝫtradite poſſęſſionis ſit euidenſ argumentum. ¶Dem ep̄o picta.D noſtram audientiaꝫ noueIris ꝑueniſſe: ꝙ in tua dioc. etiāin cauſis eccleſiaſticis ꝯſuetudo minus rōnabilis habeat̉: ꝙ cum aliqͣcā tractatur ibidem: ⁊ allegationibꝰquerelis utriuſqꝫ partis auditis a p̄ſentibus literatis ⁊ illitteratis ſapietibus ⁊ inſipientibus quid iuris ſitquerit̉: ⁊ qd̓ illi dictauerint ul̓ aliꝗseoꝝ pn̄tiuꝫ ꝯſilio reꝗſito ꝓ ſentētiateneat̉. Nos igitur attendentes: ꝙconſuetudo: que cānonicis obuiatinſtitutis nullius debet eſſe momenti: cum ſententia a non ſuo iudice lata nullā obtineat firmitatē ut in cauſis eccleſiaſticꝭ ſubiectoꝝ tuoꝝ: poſtqͣꝫ tibi de meritis eoꝝ ꝯſtiterit ſentētiaꝫ ꝓferre ualeas: ſicut ordo poſtulat rōnis: auctoritate tibi pn̄tiuꝫ premiſſa ꝯſuetudine nō obſtante ꝯcedimus facultatē. ¶Deꝫ. l. vicario noſtro apud ꝯſtantinopol̓. ꝯſtituto.Uanto de benignitate: ⁊ infraPeruenit ad audīam noſtrāꝙ quidam ſimplices ſacerdotes apud conſtantinopol̓. ea ſacramentapreſumunt fidelibus exhibere: queab apl̓orum tempore fuerunt ſolispontificibꝰ reſeruāta: ut ē ſacramētū

alias intelligeretur de illo loco: vbi iudicare conſueuit. ff. de iudi. ſi locus. ff.de arbi. ſi cū dies. §. ſi arbiter. ar. ⁊. C. quō ⁊ qn̄ iu. ſen. ꝓ. dꝫ ſi ut ꝓponis. generalitas parit obſcuritatē. ff. de iur̄ fiſci. ita fidei. qꝛ deliberare non pōt. jͣ. deap. ſignificātibus. ⁊ nimia gnaͣlitas reprobat̉. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. ex litterꝭ. ⁊ ꝑinde eſt ac ſi nullū locū ſtatuiſſet. ar. ff. de int̓. ac. de etate. §. nihil. ⁊ vagari nonlꝫ cū alterius damno. ff. deiniur̄. p̄tor edixit. ⁊ in tali caſu teneret appellatio ſic̄ ibijͣ. de app. ſignificantibus. ⁊jͣ. de li. obl̓. c. ult. ⁊ niſi in aliquo loco noīs eiuſdem haberet habitationē ⁊ non inalijs: tunc dꝫ intelligi d̓ illoloco: ubi quandoqꝫ hītat.h ¶ Damnis. ⁊ merito debꝫiſtoꝝ malicia puniri in expēſis ⁊ dānis alteri parti. ſi. sͣ.e. c. ceteꝝ. ⁊. jͣ. de do. ⁊ cōtu.ex litteris. jͣ. de ap. ut debit̉Sed ꝗs puniet eos cuꝫ iſtinō habeant iuriſditioneꝫ etnō poſſint illos punire? ordinarius nō pōt illos punire: qꝛ in hoc nullā hꝫ iuriſditionē: quidā dicunt ꝙ ordinarius iſtos punire d̓betmihi videtur ꝙ iſti ijdeꝫ iudices penā iſtam debēt imponere ſuper expenſiſ ⁊ dānis: ⁊ in hoc ſaltem hn̄t iuriſditionē: ut de p̄cum uertate cognoſcāt: ⁊ penaꝫ imponant: ut hic vr̄: ⁊ eodemmō intelligit̉. sͣ. e. ceterū. ubeſt ar. ꝙ ſcd̓i iudices debēthanc penā imponere. Adhoc eſt op. ar. sͣ. e. ſuꝑ litterꝭin fi. ⁊. jͣ. de app. ut debitus⁊ ſi hoc nō fecerint iudicesdummodo petitum fueritab eis: de ſua ſubſtantia illud detrimentum reſtituerecompelluntur. C. de iudi. ſancimus. ⁊ poterunt iſti iudices conueniri coramordinario uel delegato conditione ex illa. l. ſancimus. Sed ꝙ iſti iudices:quibus huiuſmodi littere diriguntur non poſſunt: videtur per decre. predictam ex litteris. jͣ. de do. ⁊ contu. ubi primi iudices condemnant ⁊ non ſecūdi. Sed illud ideo fuit: qꝛ corā pͥmis iudicibus obijciebatur de ſecūdis litteris ab altera ꝑte impetratis non facientibus expreſſam de prioribus mentōnem. vnde pͥmi iudices conſuluerunt papam quid iuris eſſet: ⁊ ipſe reſpondet: ꝓut patet in littera .ſ. ꝙ ipſi pͥmi iudices ꝯdemnāt partem alteram in expenſis ꝓpt̓ dolū ſuū: alias ſecūdi deberent imponere penā illā: ſi corā ipſisfuiſſet exceptū de pͥmis: ⁊ remittere ꝑtes ad pͥmos: ut ſic illi iudices penamiſtam imponāt corā quibus excipitur: uel quia in lr̄is ſecundis ꝯtinetur: ꝙpͥmi hoc faciant: al̓s ſecundi debent ꝯdemnare: qꝛ ſi diceret̉ ꝙ iſti iudices: qbus littere huiuſmodi dirigunt̉ hoc facere nō poſſent: ꝑ hoc lites ex litibusorirentur: qꝛ ꝓ eiſdem expenſis oporteret eos iteꝝ litigare. vn̄ tutius eſt ⁊ melius ꝙ hoc faciāt: ut ꝑ hoc malicijs iſtoꝝ ꝑ penaꝫ huiuſmodi obuietur.Onſuetudines. Hoc capl̓m intelligit̉ de oneroſa ꝯſuetudine ⁊ q̄ multuꝫ ledit: ⁊ eſt radicitus extirpanda. viii. d̓i. mala. ⁊. xii. q. ii. bone rei. ⁊xii. di. omnia. Nam ꝯſuetudo dꝫ eſſe rōnabilis ⁊ nō ꝯͣ utilitateꝫ eccleſie. jͣ. de his que fi. a ma. ꝑ. ca. cum in cunctis. ⁊. jͣ. de re iud. cum cām. ⁊. jͣ. eo.ad audīam. ⁊. jͣ. e. cū venerabilis. qn̄ aūt ꝯſuetudo preualeat iuri ⁊ quandonon dicetur. jͣ. e. c. ult.X litteris. religioſis. In his enim que religioſis locis relinquunt̉: nōrequirit̉ ſolennitas teſtamentoꝝ. jͣ. de teſta. cum eſſes. ⁊. c. ſequenti. ẜmcanonicā equitatē ⁊ fauorem religionis.l ¶ Conſuetudinis p̄dicte. que laudabilis eſt. vn̄ eſt ſeruanda. jͣ. de ſimo. adapoſtolicā. exquo eque puniri dꝫ tranſgreſſor laudabilis ꝯſuetudinis: ſicuttranſgreſſor legis. xi. di. in his. huiuſmodi donatō ualeret: etiam ſi conſuetudo ſuper hoc non eſſet.m ¶ Signū. ſicuti annulus ſignū eſt inueſtiture. jͣ. de his que fi. a maio. c. exore: ⁊ inueſtitura eſt ſignum tradite poſſeſſionis. jͣ. de dona. per tuas. Item

annulus eſt ſignum matrimonij. jͣ. de preſumpt. illud. ⁊. xxx. q. v. femine. ſic etiā reſtō inſtr̄orum eſt ſignū renunciatōis. jͣ. de renū. ſane.⁊. jͣ. de pac. cum pͥdem. ⁊. C. que res pigno. ob. poſ. l. ii. ⁊ melius. ff. d̓pac. l. labeo. ſecus eſt ſi reſtituat pignuſ. ff. e. t. l. poſtqͣꝫ. ſic etiā res nōapprehendit̉: ⁊ tamē poſſeſſio tranſfert̉ ut ꝑ claues. ff. de ꝯtra. emp.clauibuſ. Item perinſtrumentū fit donatio. C. de donat.l. i. Uiſu etiā tranſfertur poſſeſſio. ff.de acꝗ. poſ. ꝙ meo§. venditorem. Itēſi rē meaꝫ penes tedepoſitā tibi vendidiſti. inſti. de re. di.§. interdū. Itē cumꝗs etiaꝫ rē ſuā vultpoſſidere noīe alteriuſ. ff. de rei ven. q̄dam. Nec etiā ſemper in acquirendapoſſeſſione neceſſarius eſt actuſ corꝑalis. Unde ſuffic̄ at̄fectus aliquo actuinterueniente. ff. deacꝗ. poſ. l. i. §. penl̓.⁊ hic. lꝫ lex dicat ꝙpoſſeſſio acꝗrit̉ corꝑe ⁊ aīo non alterotm̄. C. e. tit. licet. itaꝙ rei apprehenſioꝑ ſe uel ꝑ alteruꝫ ſitneceſſaria. ff. de acqui. poſ. quēadmoduꝫ. ⁊. l. qui vniuerſas. Hoc tamen ſcias ꝙ lꝫ eccleſia nōapprehēdat poſſeſſionē rei ſibi collate. dn̄ium tn̄ nihilominus adipiſcitur:qd̓ nō eſt in pͥuato. C. de rei ven. ſeruū. C. de ſa. ſanc. ec. ut inter diuinuꝫ. vn̄ v̓ſus. Viſus ſiue rei mutuate venditōe. Clauibus ⁊ chartismea ſi ꝯduco ſcienter. Quāuis non alit̓ det̉ poſſeſſio trāſit.¶ ¶ D noſtrā audīam. inſipientibus .i. minꝰ ſapiētibꝰ. nec iſtud eſtincōueniēs: qꝛ qn̄qꝫ reuelat̉ minori qḋ maior neſcit. C. de of. rect. ꝓuin. l. potiores. ⁊. xcv. di. eſto ſubiectus. in fi. ⁊. xxiiii. q. iii. ſi hēs. b.o ¶ Querit̉. nō ꝓhibet̉ hic qn a pluribus reqͥrat̉: qꝛ facilius inuenit̉qd̓ a pluribus ⁊ ſapientibꝰ querit̉. xx. di. de quibus. ⁊. C. de fideicō.l. ult. ad fi. qm̄ illitterati qn̄qꝫ hn̄t cārum peritiam. C. de iudi. certi iuris. ⁊ in aut̓. de iudi. §. qꝛ uero. coll̓. vi. Sed hoc ſolū reprobat̉ hic:ꝙ eorū rn̄ſum ꝓ ſnīa teneatur: cum alias ſnīa a non ſuo iudice lataſit nulla. C. ſi a nō compe. iudi. l. ult. ⁊. jͣ. de iudi. at ſi clerici.p ¶ Canonicis. ⁊ ſic nō ualet ꝯſuetudo ꝯͣ canonica conſtituta. jͣ. d̓ of.archi. cū ſatis. jͣ. de re iudi. cū cā. ⁊ q̄ grauamen inducit. sͣ. e. c. i. Ar.ꝯͣ. jͣ. de cā poſ. cū eccleſia ſutrina. ⁊. ff. de admi. tu. ſine herede. §. pel̓.iſta ꝯtrarietas expedietur. jͣ. e. c. penul. ⁊ ult.q ¶ Iudice. ſic. ii. q. i. in pͥmis. jͣ. de iudi. at ſi clerici. jͣ. de parro. nulluſ⁊. C. ſi a nō compe. iudi. l. ii. ⁊. iii. ⁊ hoc uerū eſt niſi in cā recōuentionis. ut. iii. q. viii. §. cuius in agendo. uel niſi ex certa ſcientia aliquisꝯſentiat in iudicem non ſuū. ff. de iur. om. iu. ſi per errorem. ⁊. ff. d̓ iudi. l. ii. uel niſi uocatus uenire ꝯtēnat. jͣ. de ap. ſi duobus. ſꝫ hoc nonhabet locū in clericis: qui non poſſunt in alium iudicem conſentireſine licentia ſui prelati uel iudicis. jͣ. de fo. compe. ſi diligenti. ⁊. ca. ſinificaſti. ubi de hoc dicetur.Uanto. reſeruata. de conſe. di. v. manus. ⁊. c. de his. lxviii. di.iāuis cor ep̄i. Ar. ꝯͣ. xcv. di. ꝑuenit. ubi preſbyteri criſmabātin fronte. ſed illud ad tempus grego. conceſſit propter ſcandalumde ſpeciali indulgentia. ⁊ iſti ſacerdotes nihil conferebant: ut dicit in fine: quia hoc ex delegatione pape non faciebant ei: ideo pronō dato habetur quod ab alio donatur: qui de iure donare nō pōt