accepiſſe: ꝙ cuꝫ. r. contra. u. remen̄.dio. ſuꝑ quibuſdā pānis ad iudiceslitteras impetraſſet: idē. u. excipiendo ꝓpoſuit: ꝙ cū idē nō de remen̄.ſed de leodien̄. dioc. exiſteret per huiuſmodi litteras: cū de dioc. leodiē.non facerent aliquā mentionē: conueniri de iure non poterat nec debebat: ⁊ qꝛ exceptiōem huiuſmodi admittere denegarunt noſtram audiētiam appellauit. Ideoqꝫ mandamꝰquatenus ſi eſt ita reuocato in irritū⁊ cetera. ¶ Dem pͥori ſancti laudi. ⁊ſuccent̓. roth.Odulphus clericus rector eccleſie ſancti chriſtofori de ciuitate ſagienſi ſua nobis inſinuatōe mōſtrauit: ꝙ cum magiſter. r. eum ꝑ qͣſdam litteras contra ep̄m ſagien̄. etquoſdaꝫ alios ſag. dioc. ſuꝑ redditibus ⁊ rebus alijs impetratas a nobis corā iudicibus ſuper eadem eccleſia per generalem clauſulaꝫ: ꝗdāalij cōueniſſet: idem rector ꝓpoſuitexcipiendo: ꝙ cum eſſet de ciuitateſagienſi: ⁊ ſub eadeꝫ clauſula nll̓usde ciuitate ipſa intelligitur incluſuscōueniri non poterat ꝑ eandē: ⁊ ꝗadicti iudices exceptioneꝫ huiuſmōi
recuſarēt admittere: noſtrā audientiam appellauit. ¶ Ideoqꝫ mandamus: quatenus ſi eſt ita reuocetis inirritum. ⁊ cetera. ¶ Dem abbati ſancti iacobi.Ignificauit nobis cōitiſſa namuten̄. ꝙ cuꝫ mortuo comitefratre ſuo ipſa in eius ſucceſſerit comitatu. b. ⁊. g. per quaſdam litterasapl̓icaſ ꝯͣ tulen̄. ep̄m ⁊ quoſdā aliosclericos ⁊ laicos īpetratas eā coraꝫiudicibus ad quos obtēte fuerant:ſuꝑ quadā ſūma pecūie: quā eidemfratre ſuo ſe mutuaſſe dicebāt ꝑ illāgeneralē clauſulā: quidā alij: qꝛ in p̄dicto comitatu ſucceſſerat ꝯuener̄texcipiēte itaqꝫ ꝓcuratore ſuo: ꝙ cuꝫadhuc frat̓ eiuſdem mulierꝭ viueretqn̄ eedē littere īpetrate fuerūt: nec ꝑipſas duꝫ viu̓eret fuerat ad iudiciuꝫeuocatus: earum auctoritate nō poterat conueniri: ⁊ quia iudices exceptiōem nō admittebāt ipſius: nr̄amaudientiā appellauit: ⁊ infra. Iōqꝫmandamꝰ quatenus ſi eſt ita: reuocato in irritum ⁊ cetera. ¶ Deꝫ abbati ſancti victoris.X inſinuatiōe ep̄i ambian̄. ac¶ Icepimuſ ꝙ .j. clericus ſuꝑ eius
sͣ. e. ſuꝑ litteris. qꝛ exquo de corꝑe ꝯſtat: extrinſeca non nocent licetoīa nō expͥmant̉. jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. tua nos. ⁊. ff. de rei ven. ſi in reꝫ. infi. ⁊ certū dr̄ ſiue ꝓprio noīe ſiue demonſtratōe q̄ vicē ꝓprij noīs obtinet deſignet̉: aut etiā d̓ito on̄dat̉. ff. ſi certū pe. certū eſt. ⁊. ff. de reven. ſi in rē. in fi. Sꝫ iſte ꝑſonorgo vr̄ ꝙ ſit ꝑ lrās tales audiēdus. Pretereanō dꝫ ei talis errorobcē cū ꝯſtet de errore. C. de iur̄. ⁊ fa.ig. error facti. Preterea falſa cā nō ꝑimit legatū ſiue falſademonſtratio. C. d̓fal. cā adie. l. ii. ⁊. ff.de con. ⁊ demō. falſa demōſtratio ⁊. jͣ.de ꝯuer. ꝯiu. ex ꝑteii. nec mēdaciū obligantis īpedit obligationē. jͣ. de conuerſi. ꝯiu. veniens.Sꝫ iſta nō ꝓſuntqꝛ rō illius decret̉.ſuꝑ lr̄is: nō hꝫ locūubiqꝫ. Nunquidſi titius appellet ſeſeium in litteris: ualebūt lr̄e? qꝛ ſi hocdixiſſet pape nihi.lominʳ litteras habuiſſet nō ꝓdeſt eitalis ignorātia ſiueerror: īmo nocet qꝛlittere non ualebūtut hic dicit: ⁊ qꝛ nōcadit in iuriſditōeꝫiſtius delegati: ꝗapapa nō intēdit dare iuriſditionē: niſi in hoīeꝫ remen̄. dioc. ⁊ p̄terea incōueniēs videret̉ſi tales lr̄e h̓ deberēt uale̓ huic: qꝛ ſic viderent̉ incerte: qꝛ ⁊. v. aliꝰ dioce. remen̄. ꝑ illas lr̄as poſſet ꝯueniri: ⁊ ita vna clauſula q̄ certa ⁊ deimīata vide̓t̉ poſſet trahi ad pl̓es ꝑſōas: qd̓ eē n̄ dꝫ: qꝛ gnaͣlitas ī huiuſmodi lr̄is reprobat̉. sͣ. e. ad hoc. ⁊ qꝛ reſcripta ſtricti iuris ſūt. jͣ. deof. dele. p. ⁊. g. ⁊ reſtringēde ſūt lites potiꝰ qͣꝫ laxāde. sͣ. e. nonnulli. ⁊rō illius decre. ſuꝑ litterꝭ tūc hꝫ locū: qn̄ ex eo qḋ dictū eſt uel tacitūpapa citius mouet̉ ad dandū uel denegandū reſcriptū. jͣ. c. ex īſinuatione. ⁊. c. ſi ꝓponēte. ⁊ sͣ. e. cū adeo. ſꝫ hic nō eſt ita.Odulphus ſagien̄. dioce. ꝑ hoc pꝫ exp̄ſſe: ꝙ aliud ē dicere. etalios ꝯp̄hendit clericꝰ dioceſan: ⁊ alios clericus ciuitaten̄. jͣ. d̓v̓. ſig. cū clerici placent̓. ⁊ ita dicēdo quidā bonon̄. dioc. nullus ciuispoterit ꝯueniri: ⁊ iō in clauſula illa: ⁊ quidā alij d̓ꝫ poni ⁊ dici ſic: ⁊ ꝗdā alij ciuitatis ⁊ dioc. bonon̄. ⁊ ſic tā de ciuitate qͣꝫ de dioc. ꝑ illamclauſulā poterūt ꝯueniri: qꝛ ciuitas ⁊ dioc. diuerſa ſūt: lꝫ ſub vna iuriſditōe ſiue vno ep̄o. jͣ. de cēſi. venerabil̓. ⁊ ē ſi. qꝛ lꝫ ep̄us ſit in eccl̓ia⁊ eccl̓ia in ep̄o: ut. vii. q. i. ſcire. tn̄ qn̄qꝫ noīe ep̄i n̄ deſignat̉ eccl̓ia: licꝫipſe ſit caput eccl̓ie. jͣ. de teſta. reꝗſiſti. Si dixiſſet ſagien̄. ep̄s ⁊ quidāalij: tūc ꝑ clauſulā illā ꝗdā alij: vr̄ ꝙ tm̄ illi de ciuitate ꝯueniri debeant: qꝛ det̓mīatio p̄cedēs .ſ. ſagien̄. intelligit̉ repetita. ⁊ ē ſēſus: ꝗdaꝫalij ſagien̄. ut. xxxii. q. vii. apl̓s. ⁊. ff. de v̓. ob. titia. §. i. īmo ⁊ de dioc.pn̄t ꝯueniri. jͣ. e. ſignificauit. qꝛ clauſula illa uaga ē ⁊ general̓: ſꝫ nō exͣdioc. ut. sͣ. e. paſtoralis. §. i. Si dicas: ⁊ ꝗdā alij ſagien̄. dioc. mō cl̓ailla ꝗdā alij reſtringit̉ ꝑ det̓mīatōem ſequentē ad illos de dioc. tātūalioꝗn̄ nō eſſet dr̄ia int̓ iſta noīa bon̄. ⁊ dioceſanº. ſꝫ ꝯſtat ꝙ diuerſaſunt ⁊ diuerſa ſignificāt. nō .n. ſūt ſinonīa. vn̄ bona fuit appello rectoris: ꝗ erat de ciuitate: ſi ſic diceret̉ ep̄s ſagien̄. ⁊ ꝗdā alij iuriſditionisipſius: uel ꝗdā alij ſubditi ipſius: tūc ꝑ clauſulā illā ꝗdā alij poſſētꝯueniri tā de ciuitate qͣꝫ d̓ dioc. qꝛ talis clauſula generalis ad om̄esinteriꝰ ⁊ exterius extendit̉. Itē ex alia cā nō poterat ꝯueniri ꝑ lr̄as illas: qꝛ minora negocia ibi expͥmebant̉. vn̄ ꝑ generalē clauſulā ſupermaioribus nō poterat ꝯueniri. sͣ. e. ſedes. Sed hāc exceptōem nonoppoſuit. b. Sed pone ꝙ non oppoſuiſſet illā excēptōeꝫ: nec illamde maiori negocio: ⁊ ſic iudex ꝓceſſiſſet ad ſnīam ꝯdēnatōis: nūꝗd
tur. Sꝫ ꝯͣ credo: qꝛ ꝑ hāc clauſulā: ⁊ quoſdā alios ſagien̄. dioc. ſuꝑ maioribus negocijs dat̉ iuriſditio tm̄ in dioceſanis ⁊ nō in ciuitate: ⁊ ꝑ hāc clauſulā rebus alijs nō dat̉ iuriſditio ſuꝑ maioribꝰ negocijs sͣ. e. ſedes. vn̄ talis ſentētia nō tenet deficiēte iuriſditione: nec etiā credo poſſe ꝓrogari iuriſditōemin pͦ caſu: ut. jͣ. de of. dele. pͦ.⁊. g. nec in alio. qꝛ ꝯſenſuspͥuatoꝝ eum iudicem nō facit: qui nulli p̄eſt iuriſditōiC. de iuriſdi. om. iudi. l. priuatorum.a ¶ Ignificauit. viueretiſte comes duꝫ viuebat poterat ꝑ lrās illas ꝯueniri: ſꝫ eo mortuo ſucceſſoreius nō pōt: ⁊ ſic pꝫ exp̄ſſeꝑ decre. iſtā ꝙ reſcripta ſaltē re integra nō extēdūturad ſucceſſores illoꝝ contraquos fuerāt īpetrata: uel qꝛper ea poterāt ꝯueniri ⁊ itamorte illius ꝯͣ queꝫ īpetrat̉finit̉ mandatum: ſic̄ ⁊ morte mādantꝭ. jͣ. de of. dele. relatū. ⁊. c. gratū. ⁊. c. lꝫ. ⁊. jͣ. d̓of. dele. c. ult. ⁊ ſic eodē mōfinit̉ morte impetrātiſ: ita ꝙnō tranſit ad ſucceſſores ſaltē re integra: ⁊ hoc iō cōtingit: qꝛ reſcripta ꝑſonalia ſūtnec ad ꝑſonas uel ad resalias: qͣꝫ que ꝯtinent̉ ibi extēdunt̉. jͣ. de of. dele. cū oliꝫ⁊. ca. p. ⁊. g. ⁊ hoc ꝓbat̉ hicmanifeſte. Ar. ꝯͣ. jͣ. de iudi.qꝛ. v. ⁊. jͣ. d̓ aliena muta. iu.c. i. ⁊. ii. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. ꝓpoſuit. Sed veꝝ eſt ꝙ re integra finiunt̉ huiuſmodi reſcripta: ut hic dr̄ ⁊ eſt h̓. ar. ꝙ data lrārum eſt conſideranda. sͣ. e. eam te. ⁊. c. conſtitutus. Contra. jͣ. de p̄ben. dilectus. ii. ubi d̓hoc. ⁊ in. c. eam te. Item ſignat̉ ꝯͣ. jͣ. de fo. ꝯpe. dilecti filij. ibi ꝯuenit̉ ſucceſſorꝑ litteras īpetratas ꝯͣ p̄deceſſorē: ſed hic ꝯueniebatur ſucceſſor ⁊ anteceſſorꝑ clauſulā generalē: ⁊ ideo re integra finitur hic tale mandatū. ſed ibi .ſ. in ꝯͣrio lr̄e impetrate ſpāliter fuerunt ꝯͣ p̄deceſſorem: ⁊ finguntur vna ꝑſona anteceſſor ⁊ ſucceſſor: qꝛ ꝯͣ dignitatē impetrate intelliguntur que nō morit̉. jͣ. deof. dele. qm̄ abbas. Sed ſi dcm̄ fuiſſet ꝯͣ ep̄m tullen̄. ⁊ comitem. namuten̄.tunc cōmitiſſa poterit ꝯueniri: qꝛ ꝯͣ comitatum littere impetrant̉: ⁊ ſic poteratꝯueniri quicunqꝫ ſuccederet in comitatū illo ſicut in. c. dilecti. uel dic ꝙ in. c.dilecti p̄deceſſor fuit citatus: ⁊ ſic planum eſt: ⁊ nullum ꝯtrarium. ſed hoc nōcolligitur ex. c. dilecti ꝙ anteceſſor fuerat citatus.b ¶ Uiueret. ⁊ ſic vr̄ ꝙ ſi citatus fuiſſet frater illius cōmitiſſe: ꝑpetuatum fuiſſet reſcriptū ꝯͣ ſucceſſores illius ꝯͣ quem impetrat̉: ⁊ eadē rōne ⁊ impetrantisſicut perpetuat̉ ꝑ citatōem quantū ad mortē delegantis: ut poſt deceſſuꝫ valeat delegantis: ut in p̄dictis decre. de of. dele. gratum ⁊ lꝫ. ar. jͣ. de ap. ut debitus. sͣ. e. c. capl̓m ſancte crucis. nā video ꝙ alia que non tranſeūt ad ſucceſſores poſt cōminationē tranſeūt. ar. jͣ. de dona. c. ult. a ꝯtrario ſenſu. ar. ⁊. C.de reuo. dona. l. i. in fi. ⁊ in querela inofficioſi teſtamenti. C. de inoffi. teſta. ſipater. ⁊. l. ſiquis filium. ⁊ melius. ff. de inoffi. teſta. poſthumus. §. ult. ⁊. C. denoua. ſi delegatio. ⁊ iudicio cepto negociuꝫ tranſit ad heredes. C. de iur̄. ca.aut̓. pͥncipales. Satis credo ꝙ ſi ille fuiſſꝫ ad iudicium euocatus: perpetuate eſſent lr̄e: ut ſucceſſores impetrantis poſſent agere poſtea per illas ⁊ ꝯtrareū ⁊ ſucceſſores ipſius: ut hic innuit ſatis expreſſe cum dicit: nec per litterasipſas fuit ad iudicium euocatus ⁊ poſtea dicit: ſi ita eſt. vn̄ illa clauſula reſpicit oīa ſupradicta .ſ. ꝙ eo viuēte fuerunt impetrate: nec fuit ad iudiciū euocatus. ⁊ eſt ſi. sͣ. e. olim. ubi clauſula iſta: ſi ita eſt. reſpicit oīa ſuperiora.inſinuatione. de monitorijs. ſic pꝫ ꝙ executorie nō ualent facientesmentōem de monitorijs: ubi monitorie non preceſſerint: quia ueritate tacita ſunt obtēte: ⁊ falſitate expreſſa: ut facilius lrās executorias obtinerettali quam ſi tacuiſſet ueritatem expͥmendo: executorias non habuiſſet. ſic. sͣ.e. ſuper litteris. Item ſi tacuiſſet alium de mādato pape fuiſſe receptum: nōualuiſſet reſcriptū. jͣ. e. mandatū. ⁊. c. abbatem. que enim ſint exprimenda inbeneficijs impetrādis dicetur. jͣ. e. c. ſi ꝓponēte. quandoqꝫ tamen executorie
b 4