Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
14r
Einzelbild herunterladen
 

accepiſſe: ꝙ cuꝫ. r. contra. u. remen̄.dio. ſuꝑ quibuſdā pānis ad iudiceslitteras impetraſſet: idē. u. excipiendo ꝓpoſuit: ꝙ cū idē nō de remen̄.ſed de leodien̄. dioc. exiſteret per huiuſmodi litteras: cū de dioc. leodiē.non facerent aliquā mentionē: conueniri de iure non poterat nec debebat: ⁊ qꝛ exceptiōem huiuſmodi admittere denegarunt noſtram audiētiam appellauit. Ideoqꝫ mandamꝰquatenus ſi eſt ita reuocato in irritū⁊ cetera. Dem pͥori ſancti laudi. ⁊ſuccent̓. roth.Odulphus clericus rector eccleſie ſancti chriſtofori de ciuitate ſagienſi ſua nobis inſinuatōe mōſtrauit: ꝙ cum magiſter. r. eum ꝑ qͣſdam litteras contra ep̄m ſagien̄. etquoſdaꝫ alios ſag. dioc. ſuꝑ redditibus ⁊ rebus alijs impetratas a nobis corā iudicibus ſuper eadem eccleſia per generalem clauſulaꝫ: ꝗdāalij cōueniſſet: idem rector ꝓpoſuitexcipiendo: ꝙ cum eſſet de ciuitateſagienſi: ⁊ ſub eadeꝫ clauſula nll̓usde ciuitate ipſa intelligitur incluſuscōueniri non poterat ꝑ eandē: ⁊ ꝗadicti iudices exceptioneꝫ huiuſmōi

recuſarēt admittere: noſtrā audientiam appellauit. Ideoqꝫ mandamus: quatenus ſi eſt ita reuocetis inirritum. ⁊ cetera. Dem abbati ſancti iacobi.Ignificauit nobis cōitiſſa namuten̄. ꝙ cuꝫ mortuo comitefratre ſuo ipſa in eius ſucceſſerit comitatu. b. ⁊. g. per quaſdam litterasapl̓icaſ ꝯͣ tulen̄. ep̄m ⁊ quoſdā aliosclericos ⁊ laicos īpetratas eā coraꝫiudicibus ad quos obtēte fuerant:ſuꝑ quadā ſūma pecūie: quā eidemfratre ſuo ſe mutuaſſe dicebāt ꝑ illāgeneralē clauſulā: quidā alij: qꝛ in p̄dicto comitatu ſucceſſerat ꝯuener̄texcipiēte itaqꝫ ꝓcuratore ſuo: ꝙ cuꝫadhuc frat̓ eiuſdem mulierꝭ viueretqn̄ eedē littere īpetrate fuerūt: nec ꝑipſas duꝫ viu̓eret fuerat ad iudiciuꝫeuocatus: earum auctoritate nō poterat conueniri: ⁊ quia iudices exceptiōem nō admittebāt ipſius: nr̄amaudientiā appellauit: ⁊ infra. Iōqꝫmandamꝰ quatenus ſi eſt ita: reuocato in irritum ⁊ cetera. Deꝫ abbati ſancti victoris.X inſinuatiōe ep̄i ambian̄. ac Icepimuſ ꝙ .j. clericus ſuꝑ eius

sͣ. e. ſuꝑ litteris. qꝛ exquo de corꝑe ꝯſtat: extrinſeca non nocent licetoīa nō expͥmant̉. jͣ. de ꝯſan. ⁊ affi. tua nos. ⁊. ff. de rei ven. ſi in reꝫ. infi. ⁊ certū dr̄ ſiue ꝓprio noīe ſiue demonſtratōe q̄ vicē ꝓprij noīs obtinet deſignet̉: aut etiā d̓ito on̄dat̉. ff. ſi certū pe. certū eſt. ⁊. ff. de reven. ſi in rē. in fi. Sꝫ iſte ꝑſonorgo vr̄ ꝙ ſit ꝑ lrās tales audiēdus. Pretereanō dꝫ ei talis errorobcē cū ꝯſtet de errore. C. de iur̄. ⁊ fa.ig. error facti. Preterea falſa cā nō ꝑimit legatū ſiue falſademonſtratio. C. d̓fal. cā adie. l. ii. ⁊. ff.de con. ⁊ demō. falſa demōſtratio ⁊. jͣ.de ꝯuer. ꝯiu. ex ꝑteii. nec mēdaciū obligantis īpedit obligationē. jͣ. de conuerſi. ꝯiu. veniens.Sꝫ iſta nō ꝓſuntqꝛ rō illius decret̉.ſuꝑ lr̄is: nō hꝫ locūubiqꝫ. Nunquidſi titius appellet ſeſeium in litteris: ualebūt lr̄e? qꝛ ſi hocdixiſſet pape nihi.lominʳ litteras habuiſſet nō ꝓdeſt eitalis ignorātia ſiueerror: īmo nocet qꝛlittere non ualebūtut hic dicit: ⁊ qꝛ nōcadit in iuriſditōeꝫiſtius delegati: ꝗapapa nō intēdit dare iuriſditionē: niſi in hoīeꝫ remen̄. dioc. ⁊ p̄terea incōueniēs videret̉ſi tales lr̄e h̓ deberēt uale̓ huic: qꝛ ſic viderent̉ incerte: qꝛ ⁊. v. aliꝰ dioce. remen̄. ꝑ illas lr̄as poſſet ꝯueniri: ⁊ ita vna clauſula q̄ certa ⁊ deimīata vide̓t̉ poſſet trahi ad pl̓es ꝑſōas: qd̓ eē n̄ dꝫ: qꝛ gnaͣlitas ī huiuſmodi lr̄is reprobat̉. sͣ. e. ad hoc. ⁊ qꝛ reſcripta ſtricti iuris ſūt. jͣ. deof. dele. p. ⁊. g. ⁊ reſtringēde ſūt lites potiꝰ qͣꝫ laxāde. sͣ. e. nonnulli. ⁊rō illius decre. ſuꝑ litterꝭ tūc hꝫ locū: qn̄ ex eo qḋ dictū eſt uel tacitūpapa citius mouet̉ ad dandū uel denegandū reſcriptū. jͣ. c. ex īſinuatione. ⁊. c. ſi ꝓponēte. ⁊ sͣ. e. cū adeo. ſꝫ hic nō eſt ita.Odulphus ſagien̄. dioce. ꝑ hoc pꝫ exp̄ſſe: ꝙ aliud ē dicere. etalios ꝯp̄hendit clericꝰ dioceſan: ⁊ alios clericus ciuitaten̄. jͣ. d̓v̓. ſig. cū clerici placent̓. ⁊ ita dicēdo quidā bonon̄. dioc. nullus ciuispoterit ꝯueniri: ⁊ iō in clauſula illa: ⁊ quidā alij d̓ꝫ poni ⁊ dici ſic: ⁊ ꝗdā alij ciuitatis ⁊ dioc. bonon̄. ⁊ ſic tā de ciuitate qͣꝫ de dioc. ꝑ illamclauſulā poterūt ꝯueniri: qꝛ ciuitas ⁊ dioc. diuerſa ſūt: lꝫ ſub vna iuriſditōe ſiue vno ep̄o. jͣ. de cēſi. venerabil̓. ⁊ ē ſi. qꝛ lꝫ ep̄us ſit in eccl̓ia⁊ eccl̓ia in ep̄o: ut. vii. q. i. ſcire. tn̄ qn̄qꝫ noīe ep̄i n̄ deſignat̉ eccl̓ia: licꝫipſe ſit caput eccl̓ie. jͣ. de teſta. reꝗſiſti. Si dixiſſet ſagien̄. ep̄s ⁊ quidāalij: tūc ꝑ clauſulā illā ꝗdā alij: vr̄ ꝙ tm̄ illi de ciuitate ꝯueniri debeant: qꝛ det̓mīatio p̄cedēs .ſ. ſagien̄. intelligit̉ repetita. ⁊ ē ſēſus: ꝗdaꝫalij ſagien̄. ut. xxxii. q. vii. apl̓s. ⁊. ff. de v̓. ob. titia. §. i. īmo ⁊ de dioc.pn̄t ꝯueniri. jͣ. e. ſignificauit. qꝛ clauſula illa uaga ē ⁊ general̓: ſꝫ nō exͣdioc. ut. sͣ. e. paſtoralis. §. i. Si dicas: ⁊ ꝗdā alij ſagien̄. dioc. mō cl̓ailla ꝗdā alij reſtringit̉ ꝑ det̓mīatōem ſequentē ad illos de dioc. tātūalioꝗn̄ nō eſſet dr̄ia int̓ iſta noīa bon̄. ⁊ dioceſanº. ſꝫ ꝯſtat ꝙ diuerſaſunt ⁊ diuerſa ſignificāt. nō .n. ſūt ſinonīa. vn̄ bona fuit appello rectoris: ꝗ erat de ciuitate: ſi ſic diceret̉ ep̄s ſagien̄. ⁊ ꝗdā alij iuriſditionisipſius: uel ꝗdā alij ſubditi ipſius: tūc ꝑ clauſulā illā ꝗdā alij poſſētꝯueniri tā de ciuitate qͣꝫ d̓ dioc. qꝛ talis clauſula generalis ad om̄esinteriꝰ ⁊ exterius extendit̉. Itē ex alia cā nō poterat ꝯueniri ꝑ lr̄as illas: qꝛ minora negocia ibi expͥmebant̉. vn̄ ꝑ generalē clauſulā ſupermaioribus nō poterat ꝯueniri. sͣ. e. ſedes. Sed hāc exceptōem nonoppoſuit. b. Sed pone ꝙ non oppoſuiſſet illā excēptōeꝫ: nec illamde maiori negocio: ⁊ ſic iudex ꝓceſſiſſet ad ſnīam ꝯdēnatōis: nūꝗd

tur. Sꝫ ꝯͣ credo: qꝛ ꝑ hāc clauſulā: ⁊ quoſdā alios ſagien̄. dioc. ſuꝑ maioribus negocijs dat̉ iuriſditio tm̄ in dioceſanis ⁊ nō in ciuitate: ⁊ ꝑ hāc clauſulā rebus alijs nō dat̉ iuriſditio ſuꝑ maioribꝰ negocijs sͣ. e. ſedes. vn̄ talis ſentētia nō tenet deficiēte iuriſditione: nec etiā credo poſſe ꝓrogari iuriſditōemin pͦ caſu: ut. jͣ. de of. dele. pͦ.⁊. g. nec in alio. qꝛ ꝯſenſuspͥuatoꝝ eum iudicem nō facit: qui nulli p̄eſt iuriſditōiC. de iuriſdi. om. iudi. l. priuatorum.a Ignificauit. viueretiſte comes duꝫ viuebat poterat ꝑ lrās illas ꝯueniri: ſꝫ eo mortuo ſucceſſoreius nō pōt: ⁊ ſic pꝫ exp̄ſſeꝑ decre. iſtā ꝙ reſcripta ſaltē re integra nō extēdūturad ſucceſſores illoꝝ contraquos fuerāt īpetrata: uel qꝛper ea poterāt ꝯueniri ⁊ itamorte illius ꝯͣ queꝫ īpetrat̉finit̉ mandatum: ſic̄ ⁊ morte mādantꝭ. jͣ. de of. dele. relatū. ⁊. c. gratū. ⁊. c. lꝫ. ⁊. jͣ. d̓of. dele. c. ult. ⁊ ſic eodē mōfinit̉ morte impetrātiſ: ita ꝙnō tranſit ad ſucceſſores ſaltē re integra: ⁊ hoc iō cōtingit: qꝛ reſcripta ꝑſonalia ſūtnec ad ꝑſonas uel ad resalias: qͣꝫ que ꝯtinent̉ ibi extēdunt̉. jͣ. de of. dele. cū oliꝫ⁊. ca. p. ⁊. g. ⁊ hoc ꝓbat̉ hicmanifeſte. Ar. ꝯͣ. jͣ. de iudi.qꝛ. v. ⁊. jͣ. d̓ aliena muta. iu.c. i. ⁊. ii. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. ꝓpoſuit. Sed veꝝ eſt ꝙ re integra finiunt̉ huiuſmodi reſcripta: ut hic dr̄ ⁊ eſt h̓. ar. ꝙ data lrārum eſt conſideranda. sͣ. e. eam te. ⁊. c. conſtitutus. Contra. jͣ. de p̄ben. dilectus. ii. ubi d̓hoc. ⁊ in. c. eam te. Item ſignat̉ ꝯͣ. jͣ. de fo. ꝯpe. dilecti filij. ibi ꝯuenit̉ ſucceſſorꝑ litteras īpetratas ꝯͣ p̄deceſſorē: ſed hic ꝯueniebatur ſucceſſor ⁊ anteceſſorꝑ clauſulā generalē: ⁊ ideo re integra finitur hic tale mandatū. ſed ibi .ſ. in ꝯͣrio lr̄e impetrate ſpāliter fuerunt ꝯͣ p̄deceſſorem: ⁊ finguntur vna ꝑſona anteceſſor ⁊ ſucceſſor: qꝛ ꝯͣ dignitatē impetrate intelliguntur que nō morit̉. jͣ. deof. dele. qm̄ abbas. Sed ſi dcm̄ fuiſſet ꝯͣ ep̄m tullen̄. ⁊ comitem. namuten̄.tunc cōmitiſſa poterit ꝯueniri: qꝛ ꝯͣ comitatum littere impetrant̉: ⁊ ſic poteratꝯueniri quicunqꝫ ſuccederet in comitatū illo ſicut in. c. dilecti. uel dic ꝙ in. c.dilecti p̄deceſſor fuit citatus: ⁊ ſic planum eſt: ⁊ nullum ꝯtrarium. ſed hoc nōcolligitur ex. c. dilecti ꝙ anteceſſor fuerat citatus.b Uiueret. ⁊ ſic vr̄ ꝙ ſi citatus fuiſſet frater illius cōmitiſſe: ꝑpetuatum fuiſſet reſcriptū ꝯͣ ſucceſſores illius ꝯͣ quem impetrat̉: ⁊ eadē rōne ⁊ impetrantisſicut perpetuat̉ ꝑ citatōem quantū ad mortē delegantis: ut poſt deceſſuꝫ valeat delegantis: ut in p̄dictis decre. de of. dele. gratum ⁊ lꝫ. ar. jͣ. de ap. ut debitus. sͣ. e. c. capl̓m ſancte crucis. nā video ꝙ alia que non tranſeūt ad ſucceſſores poſt cōminationē tranſeūt. ar. jͣ. de dona. c. ult. a ꝯtrario ſenſu. ar. ⁊. C.de reuo. dona. l. i. in fi. ⁊ in querela inofficioſi teſtamenti. C. de inoffi. teſta. ſipater. ⁊. l. ſiquis filium. ⁊ melius. ff. de inoffi. teſta. poſthumus. §. ult. ⁊. C. denoua. ſi delegatio. ⁊ iudicio cepto negociuꝫ tranſit ad heredes. C. de iur̄. ca.aut̓. pͥncipales. Satis credo ꝙ ſi ille fuiſſꝫ ad iudicium euocatus: perpetuate eſſent lr̄e: ut ſucceſſores impetrantis poſſent agere poſtea per illas ⁊ ꝯtrareū ⁊ ſucceſſores ipſius: ut hic innuit ſatis expreſſe cum dicit: nec per litterasipſas fuit ad iudicium euocatus ⁊ poſtea dicit: ſi ita eſt. vn̄ illa clauſula reſpicit oīa ſupradicta .ſ. ꝙ eo viuēte fuerunt impetrate: nec fuit ad iudiciū euocatus. ⁊ eſt ſi. sͣ. e. olim. ubi clauſula iſta: ſi ita eſt. reſpicit oīa ſuperiora.inſinuatione. de monitorijs. ſic pꝫ ꝙ executorie nō ualent facientesmentōem de monitorijs: ubi monitorie non preceſſerint: quia ueritate tacita ſunt obtēte: ⁊ falſitate expreſſa: ut facilius lrās executorias obtinerettali quam ſi tacuiſſet ueritatem expͥmendo: executorias non habuiſſet. ſic. sͣ.e. ſuper litteris. Item ſi tacuiſſet alium de mādato pape fuiſſe receptum: nōualuiſſet reſcriptū. jͣ. e. mandatū. ⁊. c. abbatem. que enim ſint exprimenda inbeneficijs impetrādis dicetur. jͣ. e. c. ſi ꝓponēte. quandoqꝫ tamen executorie

b 4