ꝘX litteris v̓eſtre deuotiōis accepimus: ⁊ infra. Licet a uobis fidē p̄ſtita fuerit ꝯſtitutū: ut ſiꝗs magiſtroꝝ ordinatōi vniuerſitatis ipſoꝝduceret reſiſtendū: ⁊ pͥmo ſecundotertioue ꝯmonitus infra triduū vniuerſitati parere ꝯtemerꝫ magiſtrorū: extunc bn̄ficio ſocietatis eoꝝ inmgr̄alibus pͥuaret̉: ⁊ ob hoc magG. fuit eoruꝫ cōione pͥuatꝰ. Quia tn̄ꝯſtitutū nō fuit: ut ī ꝑpetuū hꝰ modipͥuatio ꝑduraret: cū tam iuris canonici qͣꝫ nr̄tmoris exiſtat: ut is ꝗ ꝓpt̓ꝯtumaciā cōione pͥuat̉: cū ſatiſfactōneꝫ ꝯgruā exhibuerit. reſtōnem obtineat: mādamꝰ qͣtenꝰ ſupradictummgr̄m ſtatutis vr̄is nūc humilit̓ parere curātem ad cōionis vr̄e ꝯſortiūin mgr̄alibus admittātis. ¶ Onor̄.iii. ep̄o ⁊ cantori cabillon̄.X ꝑte ep̄i eduen̄. fuit ꝓpoſitumꝙ canonici eduen̄. ꝓprijs commodis inhiantes prebendaꝝ numerū ab antiqͦ in eccl̓ia eduen̄. ſtatutūlꝫ nō ſint eiꝰ diminuti redditꝰ reſtrinxer̄t: ⁊ īfra. Nolētes igit̉ diuī numīs

minui cultū ſꝫ potius augmentari:mādamꝰ qͣtenᵇ antiquū nueꝝ faciētes aucͣte nr̄a ſeruari: p̄bēdas quasa tꝑe vltī ſtatuti inueneritis vacaſſein eccl̓ia mēorata nō obſtāte aliquaꝯſtōne ſuꝑ hoc a canonicꝭ ipſis fcāuel confirmatōe a nobis ab eiſdemobtenta perſonis idoneis cū cōſilioep̄i ꝯferatis. ¶ Reg. ix. archip̄ſbr̄oſancte marie maioris de vrbe.Voniā cōſtitutio ap. ſe. oēs a¶ Aſtrigit: ⁊ nihil dꝫ obſcuruꝫ uelambiguū ꝯtinere: declaramꝰ ꝯſtitutionē: quā nuꝑ ſuꝑ p̄ferendis in ꝑceptōe portōis maioribꝰ ⁊ ꝯſuētis ſeruitijs a maioribꝰ exhibēdiſ edidimnō ad p̄terita ſꝫ ad futura tm̄ extēdicū leges ⁊ ꝯſtōnes futuris certuꝫ ſitdare forma negocijs: nō ad p̄teritafacta trahi: niſi noīatim in eis de p̄teritis caueat̉. Lex. iii. ſenon̄. archie.De reſcriptis.Icut romana: ⁊ infra.Queſituꝫ eſt a nobis exꝑte tua: ſi alicuiꝰ cā delegatis iudicibus ſublato

erat nec defendebat monaſterium: qꝛ dicebat ꝙ non poſſidebat.y ¶ Confeſſi uel ꝯuicti. ⁊ hoc veꝝ eſt: qꝛ nemo iudicādus eſt niſi ꝯuictus vel ſponte ꝯfeſſus. ꝙ ſi fiat ſnīa nulla eſt: ut. ii. q. i. nos in quenqͣꝫ per decre. quā habes. jͣ. ut li. pen. eccleſia. intelligas finē iſtius. c.X lr̄is. ex fide .i. ex iuramēto.Et tertio. heceſt .n. legitīa ⁊ canonica citatio ſiue admonitio trina .ſ. xxiiii. q. iii. de illicita.xxi q xii oēs deciꝰme. ⁊. xvii. q. iiii. dep̄ſb̓roꝝ. qꝛ vindcāꝫſemꝑ dꝫ p̄cede̓ monitio. xii. q. ii. indigne. jͣ. de vita ⁊ ho.cle. c. vlt. ⁊. jͣ. de ſen.ex. ꝯtingit. ii. ⁊. c. ſaz ¶ Infra triduū. nimis breuis fuit terminus: qꝛ nō poterat deliberare adplenū: ⁊ iō potuit īꝓmptū incidiſſe ꝑiculū. ſi. ii. q. vi. anterioꝝ: ubi olī triduūdabat̉ ad appellandū. vn̄ dati fueruritpoſtea deceꝫ dies:vel ſaltē t̓minuꝫ decē dieꝝ ſtatuiſſent:qꝛ illud tp̄s modicū appellat̉. ff. d̓ cōſti. pecu. promiſſor§. i. ⁊ ꝓpter breuem terminū pōt appellari. jͣ. de dila. c. i.a ¶ In ꝑpetuū. dicit hic inno. tertius: ꝙ aliud eſt aliquē ſimpl̓r excludere: ⁊ aliud in ꝑpetuum excludere. ſi. xxxiii. q. iiii. nō oportet. ii. ⁊ ſi.i. q. i. ſunt nōnulli. ⁊. jͣ. de dona. paſtoral̓. ſic. ff. ꝓ ſocio. cōiri ſocietate⁊. l. iii. ar. ꝯͣ. l. di. c. i. in fi. ibi. nō ſtatuta ꝑpetua. ſꝫ tꝑaliter dilata intelligunt̉. ⁊. C. de pe. ſeruus. exquo .n. nō eſt tp̄s diffinitū de quolibet tepore intelligit̉: ut. i. q. i. eos. ⁊. ff. de euic. ſi rē. §. ult. ⁊. jͣ. de priuil̓. qꝛ circa. vbi uerbū ſimpl̓r poſitū ad futura tꝑa trahit̉ ⁊ generalit̓ intelligūtItem inuenio ꝙ idē eſt ꝑpetuo remoue̓ qd̓ ſimpl̓r remouere: ut. i. q.i. reperiunt̉. in fi. ⁊. lxxix. di. ſiquis ex ep̄is. x. q. i. qꝛ ſacerdotes. xxvijq. i. de viduis. io. ⁊. jͣ. de coha. cle. ⁊ mu. clericus. ſꝫ circa talia ꝯſiderāda eſt natura ſiue cauſa cuiuſcunqꝫ negocij. hic enim punitur pro cōtumacia ⁊ non ꝓ crimine: ⁊ cōtumacia ſepe purgatur: ut ſacile eſt vib ¶ Et tam iuris canonici. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. ⁊. jͣ. de ver. ſig. cū olim.dere in multis.⁊. c. ex ꝑte. ibi eſt exemplum de ꝯtumacia ⁊ crimine.c ¶ Admittatis. nō obſtante illo mandato ſiꝗd medio tꝑe deliꝗſſetpoſſet repelli. jͣ. de teſt. cog. p̄terea. ar. ff. de trāſa. cū aꝗliana.ꝑte ep̄i. inhiantes .i. cupiditati intēdētes: viciū denotat. ſi. sͣ.Ae. cum oēs. ⁊ sͣ. e. cum. M. ferra.e ¶ Diminuti. ſecus ſi eſſent diminuti: qꝛ tūc vr̄ ꝙ aucͣte ep̄i pn̄t diminuere numeꝝ: ar. jͣ. de v̓i. ⁊ ho. cle. qm̄ ut ait. ſicut augmētatis facultatibus plures poſſent inſtitui etiā ultra numeꝝ ſtatutū. sͣ. e. cuꝫ. M.ar. jͣ. de cen. qͣꝫto. ⁊. xxi. di. in nouo. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. in eccleſijs. d̓ hͦdictum eſt. sͣ. e. cum acceſſiſſent. dic ut ibi ar. ꝯͣ. jͣ. de ver. ſig. c. vlti.f ¶ Confirmatione. ſub forma cōi impetrata: qꝛ talis cōfirmatio nihilnoui tribuit. jͣ. de ꝯfir. vti. vel inuti. cuꝫ dilecta. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. ⁊ ec.nō va. qꝛ diuerſitatē. ⁊. jͣ. de pͥui. ex ꝑte. qꝛ ꝗ ꝯfirmat non donat. jͣ. defide inſtru. int̓ dilectos. ꝑ tales ꝯfirmatiōes non intelligit papa iurialicuius derogare. jͣ. de of. ord. licet. qꝛ inde nō dꝫ naſci iniuria: vnd̓iura oriunt̉. jͣ. de accu. qual̓r ⁊ qn̄. ⁊. C. vn̄ vi. meminerint. qn̄ valet cōfirmatio pape ⁊ qn̄ non dcm̄ eſt. sͣ. e. cum acceſſiſſent. ⁊. jͣ. de ꝯfir. vti.uel inuti. c. i. ⁊. ii. ⁊ obtenta fuit iſta ꝯfirmatio tacita veritate de ātiquoſtatuto: ⁊ ꝙ facultates eccleſie nō eſſent diminute.g ¶ Idoneis. hoc ſemꝑ ſubintelligit̉. jͣ. de elec. cauſamqꝫ. talibus enībeneficia ſunt ꝯferenda: al̓s puniunt̉ dantes ⁊ recipientes. jͣ. de elec.nihil eſt. ⁊. jͣ. de preben. graue.

h ¶ Conſilio. de hoc tradit̉. jͣ. d̓e elec. ne ꝓ defectu. ⁊. c. cum in veteri.Uoniam ꝯſtō. oēs aſtringit cū ſit iudex ordinariuſ omniū chriſtiancrū: ⁊ mater oīum eccleſiaꝝ: ut. ix. q. iii. cuncta ꝑ mundū. ⁊ ſi etiā aliꝗdgrauē precipiat faciend̓ eſt. xix. di. in memoria. ⁊. c. di. ꝯͣ morē. ⁊ dic oēs .ſ. deſua iuriſditione: qm̄ poteſtates diſtīcte ſunt. x. di. qm̄. ⁊. jͣ. de app. ſi duobusniſi forte rōne peccati. jͣ. deiudi. nouit. ar. ⁊ oēs dignitates cuiuſcunqꝫ ordinis eccleſia romana ꝯſtituit. xxii.di. oēs. idem eſt in ſentētiapape: qꝛ ſicut ipſe iudicat:alij iudicare debent. jͣ. de reiudi. in cauſis.i ¶ Ambiguū. lex enī ſiue cōſtitutio debet eſſe honeſta ⁊iuſta: ⁊ nullā obſcuritatē cōtinere dꝫ: ⁊ talis ut tradituriiii. di. erit aūt. ne ꝑ obſcurāꝯſtōnem in laqueū incidamus. nemini enim debemꝰlaqueū inijcere. xxvii. q. i. d̓viduis. nec dꝫ nos inducer̄ꝑ legem obſcurā vel dubiāad id a quo nos cohiberedebet: ar. jͣ. de naͣ. ex liber.ventre. c. vno. ⁊ ꝗ me defendere dꝫ nō dꝫ me impugnare. ff. ſi ſer. ven. altius.k ¶ Declaramus. bn̄ dic̄ declaramus: qꝛ nullus aliuspoſſet eā declarare ſiue int̓p̄tari: qꝛ ad eum ꝑtinet int̓p̄tatio ad quē ꝑtinet ꝯſtitue̓.jͣ. d̓ ſen. ex. int̓ alia. ⁊. xi. q.leg. l. i. ⁊ vlt. ⁊. ff. de p̄to. ſtip. in p̄torijs. ⁊ ſi ſuꝑ pͥuilegia ap. ſe. queſtio oriatur.i. §. ex his omnibꝰ. ⁊. C. denō vult papa de ipſis ꝑ alios iudicari. jͣ. de iudi. cum veniſſent.l ¶ Conſtōnem. quam habes. jͣ. de ma. ⁊. obe. ſtatuimus.m ¶ Preferendis. an plus debeant maiores minoribus ꝑcipere: dicemusſuper illa conſtitutione ſtatuimus.n ¶ Conſuetis ſeruicijs. quid debeāt minores maioribꝰ: tractat̉ tā in tex. qͣꝫ īgl̓o. xciii. di. ⁊ de hoc etiā dicemus in illa ꝯſtōne ſtatuimus.o ¶ Futura. noͣ ergo ꝯſtōnem reſpicere futura tm̄ ⁊ nō p̄terita: ſic. sͣ. e. cognoſcentes. ⁊ ar. xxxi. di. ante trienniū. ⁊. lxxxii. di. ꝓpoſuiſti. niſi ſit ꝯſtō iuris naturalis que etiaꝫ reſpicit p̄terita. jͣ. de vſu. cum tu. vel niſi dicat̉ in ipſa ꝯſtōneꝙ ad preterita trahat̉. x. q. i. ſic quidā. ⁊. jͣ. de elec. cum in cunctis. §. hec ſane⁊. C. de leg. leges enī ⁊ hic. in fi. vbi dicitur: niſi de preteritis ⁊cͣ. ⁊. jͣ. de reſcriptis. ad audientia noſtram.Icut romana. ut libere. iſta indulgētia ſuꝑflua vr̄: ꝙ iure cōi liberuꝫeſt appellare qn̄cūqꝫ aliquis grauat̉: al̓s non lꝫ ante ſnīam. jͣ. de ap.ut debitus honor: olim indifferenter ⁊ libere licebat appellare: niſiappellatio manifeſte fuiſſet fruſtratoria. ii. q. vi. ad romanam. ⁊. jͣ. de ap. ꝑuenit. ſed qd̓ de iure cōi ꝯpetit ſuꝑfluum eſt precibus impetrare. C. de theſau. l.i. li. x. ⁊. ff. ad municip. l. i. ergo fuit ſuꝑflua. quidam dicunt ad hoc ut indulgentia iſta valeat: ꝙ licitū eſt huic appellare ubiqꝫ ubi ius inhibet appellareputa ꝓpter ꝯtumaciā: qꝛ ꝯtumax non audit̉ appellans. xxiiii. q. iii. de illicita. ⁊ aliquos tales caſus inuenies. ii. q. vi. §. diffinitiua ſub illo. §. ſunt etiamquorum. ſed iſta ſolutio ſtare non poteſt: quia dicitur hic in fi. ſpeciale derogat generali: quia ibi iſta indulgentia conceſſa fuit ꝯtra ius cōe: quia priuilegium dicitur quaſi lex priuata. iii. di. priuilegia. ſꝫ priuilegium nō tollit̉ perius cōe: niſi de ipſo pͥuilegio mentio fiat: ar. jͣ. e. ti. cum ordinem. ⁊ pͥuilegiuꝫnō tollit̉ ꝑ aliud pͥuilegiū: niſi fiat mentio in ſecundo de pͥmo. jͣ. de p̄ſcrip. veniens. ſed ille ꝗ impetrauit cām ꝯmitti ſcd̓m ius cōe impetrauit appellatiōeremota: nec fecit mentōem de p̓uilegio ꝑtis aduerſe: ⁊ tamen valent ſcd̓e lr̄equia ſpeciale derogat generali: ⁊ ita ſiue dicas ꝙ lr̄e ſecunde fuiſſent pͥuilegum ſiue reſcriptū: ẜm ius cōmune non poteſt ſtare hec ſolutio: ergo neceſſeē dicere: ꝙ iſte qui impetrauit general̓r poſſit appellare: impetrauit ſcd̓m iuscōe: ut veꝝ ſit ꝙ ſpeciale derogat generali. pōt ergo dici ꝙ ꝑſona iſta īpetrāstalis erat: que ꝓpter delictū ⁊ culpā ſuam non poterat appellare: qꝛ fuerat eiinterdictum appellare. vnde ius cōe ex indulgētia reddit̉ ei: ⁊ eſt ſi. C. de inoffi. teſta. ſi qn̄. ⁊ ſic debet intelligi ut potius res valeat qͣꝫ pereat: ut. jͣ. de pͥuile. in his. ⁊. jͣ. de v̓. ſig. abbate. ⁊. ff. de re. du. quotiēs. ii. ſi ergo tal̓ indulgētia