modū ad p̄ces ep̄i dcm̄. M. ⁊ quēdā aliū ſine p̄iu̓dicio dicte ꝯſtōnis īcanonicos receperūt: ita ꝙ ipſi cāonici de canonia nihil ꝑciperet: dōecpͥmi duo eſſent p̄bēdas integre aſſecuti. Cūqꝫ ꝑ canonicoꝝ induſtriaꝫfuerit ꝓcuratū: ut ex poſſeſſionibusqͣs eccl̓ia tꝑe lōgo poſſedit: pl̓es eisredditꝰ ſoluerent̉ ſuꝑexcreſcētes cōimēſe: q̄ minꝰ ſufficies fuerat: deputauerūt qͦs dicti. v. ſibi poſtmodū petierūt ꝯͣ capl̓i ꝯſtōneꝫ in bn̄ficiuꝫ aſſignari: ⁊ infra. Mandamꝰ qͣtenꝰ cūꝯſtōne p̄dicta ⁊ ꝯfirmatiōe ſe. ap. vl̓fuerit vel eſſe debuerit ſic̄ ꝯſueuit exp̄ſſū: niſi in tm̄ excreſcerēt eccl̓ie facl̓tātes: ꝙ pluribꝰ poſſent ſuffice̓ cōpetent̓: ⁊ idē canonici in derogatiōemſue ꝯſtōnis ad vacaturas p̄bendasiiii. receperūt u̓ltra numeꝝ ꝯſtitutūantiꝗs canonicis p̄bendas cū integritate ꝑcipientibꝰ ꝯſuetas ſuꝑexcreſcētes redditꝰ p̄dictis canonicis facias aſſignari: ita ꝙ ſi ex eis pares potuerint cū alijs ſortiri p̄bendas: qd̓ſuꝑfuerit in cōes canonicoꝝ vſus: ſicut pͥus ſtatuerāt ſiue alit̓ ꝓut meliꝰ
videbīt̉ ꝯuertat̉: reuocatis in irrituꝫq̄cunqꝫ ab alt̓utra ꝑtiū in p̄iudiciūalterius poſt moͣtam queſtioneꝫ coram epiſcopo ferr̄. circa prebendasuel poſſeſſiones fuerint innouata.¶ Dem abbati ⁊ conuētui ſancti ſilneſtri.Ccleſiā ſancte marie: ⁊ infra.¶ Nos attendentes ꝙ laicis etiam religioſis ſuper eccleſijs ⁊ perſonis eccleſiaſticis nulla ſit attributafacultas: quos obſequendi manetneceſſitas non auctoritas imperandi: a quibus ſiquid motu proprioſtatutū fuerit qd̓ eccl̓iaꝝ etiā reſpiciat ꝯmodū ⁊ fauoreꝫ nullius firmitatꝭ exiſtit niſi ab eccl̓ia fuerit approbatū. vn̄ ſtātutū baſilij de nō alienādis p̄dijs ruſticꝭ vel vrbāis mīſteriis⁊ ornamentꝭ eccl̓iaꝝ: illa reprobatūfuit potiſſima rōne: ꝙ aucͣte nō fuitro. pō. roboratū: ꝙ a ſenatore factūfuerat in p̄iudiciū monaſterij nō cōuenti nec ꝯfeſſi vel ꝯuicti in irritū reuocātes eaſdē poſſeſſiōes reſtituendas ſibi ſnīalit̓ diffinimꝰ. ¶ Deꝫ vniu̓ſis doctoribꝰ pariſius ꝯmorantibꝰ
diendi de ꝯceſ. p̄ben. ⁊ ec. non va. cuꝫ ſuper queſtione: ⁊ ſic repelluntur ſuaꝫturpitudinē allegantes. jͣ. de dona. inter dilectos. vel dic eā .i. ea vacante eleerunt duos ſimpl̓r in canonicos.a ¶ Aliū. de quinto nō fit h̓ mētio: qꝛ forte capl̓m nō ꝯfitebat̉ illū elegiſſeb ¶ Sine p̄iudicio. hic ergo nō ꝓdeſt ꝓteſtatio qd̓ eſt veꝝ qn̄ eſt ꝯͣ ſb̓am fcīvel rei ſuꝑ qͣ fit: ut ſi ꝓteſtat̉fuiſſet cuꝫ reciꝑet aliquē incanonicū ⁊ ꝓteſtat̉ ut nonhaberet p̄bendam q̄ ſb̓ameſt negocij: qꝛ ꝗ receptus ēin canonicū nō dꝫ care̓ prebēda: ut. jͣ. de p̄bē. relatum.ſi v̓o ꝓteſtet̉ ſic ꝙ ea q̄ dicitnō dicit aīo ꝯteſtādi litē: talbn̄ valet. io. jͣ. de ap. ſolicitudinē. ⁊. jͣ. de cenſi. oliꝫ cām.⁊. ff. de ꝯdi. inde. qd̓ ꝗs ſcienſ. ar. ꝯͣ. jͣ. qd̓ me. cā. ꝑlatū⁊. xxxi. q. ii. lotharius. f.mo. pig. vel hypo. ſolui. ſidebitor. §. i. jͣ. de in inte. reſ.cum veniſſēt. ⁊. jͣ. de elec. cumana. circa fi. So. ibi ꝓteſtatio nō valet: ubi ꝓteſtāsꝑ ꝯͣrium ſcm̄ directe obuiatſue ꝓteſtatōi: ut in dictis decre. ſollicitudinē. ⁊. c. olī cāꝫniſi hoc faceret iuſta de cā:ut in. c. ꝑlatū. ⁊ qn̄qꝫ ꝓteſtatio plus ꝓdeſt qͣꝫ appellatōC. de fil̓. fam. l. ii. li. x. ideo.pōt dici ꝙ ꝓteſtatio ꝓfuitcū ipſi p̄bēdas ꝯſuetas integre ꝑcipiūt etiaꝫ ſi iſti. v. deredditibꝰ excreſcētibus nonꝑcipiunt tantū qͣꝫtū antiquiſed tn̄ preiudicium fit eis quantum ad cōem menſam.c ¶ Receperūt. vn̄ eis ꝓuidere debebāt. jͣ. de p̄bē. relatū. ⁊. c. dilectꝰ. ⁊. jͣ. de cōceſ. p̄ben. cū ſuꝑ q̄one. Et noͣ ꝙ aliud eſt canonia ⁊ aliud p̄bēda. Canoniaeſt ius qd̓ ꝓuenit ex electōe ⁊ receptiōe in fratrē ut h̓. Prebēda ē q̄ ꝓceditex inſtōne ⁊ officio: qꝛ exquo quis facit officiū: dꝫ ꝑciꝑe bn̄ficiū. vn̄ ⁊ laicꝰ utdixit vin. pōt hr̄e p̄bēdā ⁊ pōt eſſe p̄bēdarius: ſꝫ nō pōt eē canonic̉. jͣ. de inſti. in eccl̓ia. noͣ ꝙ oīs canonic dꝫ hr̄e p̄bendā ſꝫ nō ꝯuertit̉. ſola .n. ꝑceptioſalarij nō facit decurionē. ff. de decū. ſola ſalarij. nec ꝗcunqꝫ hꝫ canoniā: habet vocē in capl̓o: ut puer. jͣ. de eta. ⁊ qua. ex rōne. ff. de decu. l. ſpurij.d ¶ Nihil ꝑciperēt. vr̄ ꝙ hoc fuerit ſimoniacū. jͣ. de p̄ben. dilectus fil̓. T. dicitꝙ ſi intellexiſſent ⁊ actū eſſet int̓ ꝑtes ꝙ nihil oīo ꝑciperēt ſimoniacū fuiſſet:ſꝫ intelligebāt ꝙ tm̄ de p̄ben. diuiſis nihil ꝑciꝑent: ⁊ hoc patet ex eo ꝙ dicitjͣ. antiquis canonicis ſuas p̄bēdas ⁊cͣ. ⁊ canonici nullū pactū cū aliquo fecerūt: ſꝫ ſimpl̓r elegerūt illos: ita ꝙ de p̄bēdis diuiſis nihil ꝑciperent.e ¶ Induſtriā. hec videbat̉ bona allegatio: qꝛ ſi ꝑ ipſoꝝ induſtriā reddit̉ ſūtaugmētati: nō debēt ꝯpelli illos cōicare alijs. C. de alluui. l. iii. ⁊. jͣ. de in inte.reſti. reꝗſiuit. in fi. ⁊. ff. de rei vē. ceterū. ⁊ nemo ꝯpellit̉ ad cōionē. ff. de ꝯdi. inde. ſi nō ſortē. §. ſi centū. ff. ꝓ ſocio ꝗ admittit̉. papa tn̄ nō admiſit illā allegatōem: qꝛ p̄iudicauerūt ſibi eos recipiēdo: ⁊ tot ponēdi ſūt ī eccleſijs: quot exeaꝝ fructibꝰ pn̄t cōmode ſuſtētari: ut. jͣ. de inſti. c. i. qꝛ bn̄ poterant eis ꝓuide̓de cōibꝰ redditibus. nec diſtinguit̉ hic qͣl̓r reddit̉ augmētentur. nec refert exquo augmentati ſunt. vndecūqꝫ ꝓceſſerint: ut. jͣ. de v̓. ſig. c. fi.i ¶ Suffice̓ poſſent. ar. ꝯditionē ſubintelligēdā ut. xxii. q. ii. beatus. ff. qui ſatiſda. co. l. vlt. jͣ. de iureiurā. quēadmodū. vbi de hoc. ⁊. jͣ. de reſcrip. c. ij.g ¶ Ad p̄bendas vacaturas. ꝑ hoc ꝙ dicit ad vacaturas: dicūt ꝗdā ut papaInno. iiii. ꝙ hec decre. ꝯtinet diſpēſatōem ⁊ nō ius cōe: ſꝫ nō veꝝ eſt: immoꝯtinet ius cōe cū ex ꝯfeſſione vtriuſqꝫ ꝑtis ꝯſtet illos fuiſſe receptoſ infra tres⁊ ad ius canonie: ſꝫ hoc nō eſt ꝯͣ ius ꝙ aliquis recipiat̉ in canonicuꝫ ⁊ expectet p̄bendam: ſed nullum ꝑcipere bn̄ficium ſi ꝑcipi poſſit eſt ꝯͣ ius. jͣ. de preben. dilectus .i. ⁊. c. relatū. qꝛ aliud eſt canonia aliud p̄benda: ut dcm̄ eſt. sͣ.e. c. ⁊ ideo papa mādat eis dari ſuꝑexcreſcētes redditus.h ¶ Ultra numeꝝ. hic pōt q̄ri vtrū iſti ꝗ quottidie recipiunt̉ vltra numeꝝ: habeat vocē in electōe ep̄oꝝ vel alioꝝ p̄latoꝝ: dico ſtandum eē ꝯſuetudini: ⁊ ſinulla ſit ꝯſuetudo adhuc nō credo ꝙ debeāt vocari ad huiuſmōi tractat̉ vl̓lextōes cū nōdū habeāt plenū ius: nec etiam poſſeſſionem.¶ Integritate. Sꝫ cū canonici iſti volūtarie receperūt. iiii. ultra numerū con-
ſtitutum auctoritate ꝓpria ꝯtra ſuam ꝯſtōnem: quare non compelꝰlunt̉ cōicare ſuos reddit̉ illis: ut ſint oēs eqͣles cū renūciare videant̉ſuo pͥuilegio. sͣ. c. ꝓx. pōt rn̄deri: ꝙ ipſi hoc nō petiuerūt ut in lr̄a pꝫ⁊ ꝯdemnatio nō dꝫ fieri niſi quatten petitū eſt: ut. jͣ. de or. cog. cū dilectꝰ. vel dicas ꝙ ſi etiā petitū fuiſſet: nō debebāt ꝯdēnari: qꝛ n̄ fuer̄trecepti ultra nūerūp̄bēdaꝝ: lꝫ ultra canonicoꝝ numeꝝ utſatis apparet in lr̄aipſa: ut dr̄. sͣ. e. ī notula ꝑ hoc.k ¶ Poſt motā. nōꝙ ꝗcꝗd in p̄iudicium alterius ꝑtis lite pēdēte fit: dꝫ ī inritū reuocari. jͣ. ut lite pen. eccl̓a ſcē marie. ⁊. jͣ. de deſpon.īpu. ad diſſoluēdūin fi. ⁊. C. de rei v̓ē.ſi fūdū. ⁊. l. certū. xiq. i. qꝛ res: arg. ꝯͣ. jͣ.de reſti. in inte. cuꝫveniſſēt. in fi.l ¶ Prebēdas. ut ſialiqͣ p̄bēda de antiquis vacauit li. pē.⁊ illa forte ſit alij aſſignata. vel ſi aliꝗspoſſeſſiōeſ illas qͣspetebāt ſibi in bn̄ficijs occupauit totūdebet in irritum reuocari.6Ccleſia ſanAte marie pone caſū: ut melius intelligas. cā erat int̓ .i. de archeia ⁊ eccl̓iaꝫ ſcē marie in uia lata ſuꝑ ꝗbuſdā poſſeſſiōibꝰ corā iudice d̓legato a ro. ſenatore lata fuit ſnīa ꝯͣ. i. de archeia: ꝗ appellauit ad ſenatoreꝫ ro. ꝗ eratiudex appell̓onis dictas poſſeſſiōes tranſtulit in monaſteriū ſcī ſilueſtri. vnde occaſiōe cuiuſdā ſtatuti qḋ erat rome: ut ſiꝗs li. pē. tranferret in aliū adiudicaret̉ petēti: ſenator dictꝭ poſſeſſiōibꝰ mō aſteriuꝫſpoliauit: ⁊ in eccͦ. ſcē marie trāſtulit ⁊ poſ. tradidit corꝑalē cā dilataeſt ad papā. papa dicit ut hēs in lr̄a hꝰ decre. ¶ Religioſis. Sic exgo laici de re. ec. nihil diſpone̓ pn̄t ſiue tꝑalibꝰ ſiue ſpūalibus: ut h̓. ⁊xcvi. di. bn̄ quidē. vn̄ hec decre. ſūpta fuit. ⁊. jͣ. de re. ec. nō ali. cuꝫ laicis. qꝛ ius ſpūale puta ius eligēdi in eccͦ. collegiata: etiā ſi ſit patronnō cadit in laicū. jͣ. de elec. ſacroſancta. ⁊. c. maſſana. nō obſtāte aliqͣꝯſuetudine: ut ibi dicit grego. nec de re ſpūali ꝯpromitti pōt in laicujͣ. de arbi. ꝯtīgit. nec iudicare de rebus ec. pn̄t. jͣ. de iudi. decernimusn ¶ Perſonis. ar. ꝙ eodē iure cenſeri debēt bona cl̓icorum ⁊ eccl̓iaꝝjͣ. de vita ⁊ ho. cle. c. vlt. ubi de hoc.o ¶ Ab eccl̓a fuerit approbatū. ſic ergo ꝙ al̓s ē infirmū: ꝯfirmatio pape facit firmum. jͣ. de tranſ. c. i. de hoc dc̄m fuit. sͣ. e. ti. cū acceſſiſſent.p ¶ Statutum. xcvi. di. bn̄ quidem.q ¶ Ruſticis vel vrbanis. ruſticū p̄diū appellat̉: qd̓ ē ſine aliquo edificio vrbanū p̄diū ubi ſcm̄ eſt edificiū: ut dom: ut. ff. cōi p̄. vr. ⁊ ru. l.i. ⁊. ff. de ſer. ruſti. p̄. l. i. ⁊. per totū. ⁊. ff. de ſer. vr. pre. per totum.r ¶ Miniſterijs .i. vaſis vel inſtrumentis.Ornamentis. ut pallijs ⁊ ꝯſilibꝰ: quibꝰ ornat̉ eccleſia.t ¶ Nō ꝯuēti. bn̄ dicit nō ꝯuenti: qꝛ ꝯuētio ſiue citatio ē pͥncipiū ſiuefundamentum ordinis iudiciarij. pͦ .n. eſt ꝗs citādus: ut. jͣ. de ma. etobe. int̓ qͣttuor. ⁊. jͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ falſam ubi ꝯſil̓ia ꝑ ordinē ponuntur citatōes ⁊ dilationes ⁊cͣ. ꝑ ꝯuentiōem ꝑpetuatur iuriſditio delegati. jͣ. de of. dele. gratuꝫ. ſed vr̄ ꝙ potuit ꝓcedere altera ꝑte abſentecū eſſet iudex appellatōis. jͣ. de ap. ſepe. ⁊. c. int̓poſita. ⁊. ii. q. vi. ei ꝙappellat. ⁊ dicit lex ꝙ quaſi priuilegiū eſt illius qui cognoſcit de appellatōne ꝓcedere altera parte abſente. C. de tempo. ap. l. vlt. §. illudſꝫ nō eſt ita: ſꝑ .n. ꝗs debet citari quecūqꝫ ſit cā etiam in cā appellationis. jͣ. de appel. per tuas. immo nō valet ſnīa ubi ꝑemptoriū edictū nō venit ad abſentis noticiā uel ad eius domiciliū. ff. q̄ ſen. ſineap. re. l. i. §. itē cū ex eo edcō. ⁊ io. de acheia corā iudice appellatiōis