Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
5r
Einzelbild herunterladen
 

legitimo eccleſiaſticaꝝ perſonaruꝫaſſenſu vires decernimus nō habere. ¶Dem.Cū acceſſiſſent ad ap. ſedeꝫ archi. tullen̄. ⁊. G. tullen̄. capl̓i ꝓcurator: archi. propoſuit memoratus: ꝙ cum olim quidam tullenen̄.canonici noſtris auribus intimaſſent ꝙ primiceriatus in tullen̄. eccleſia tāto tꝑe vacauiſſet: ꝙ ad manusnr̄as illiuſ ꝑſonatꝰ eēt donatio deuoluta: ⁊ infra. Fuit inſuꝑ ex ꝑte ca. allegatū: ꝙ de cōi aſſenſu canonicoꝝtullen̄. fuerit ꝯſtitutuꝫ ne pͥmiceriatꝰdignitas eſſꝫ vlterius ī eccl̓ia memorata int̓ canōicos ipſos pͥmiceriat̉ꝰꝓuentibꝰ ⁊ poſſeſſiōibꝰ diſtributis⁊ infra. Propt̓ qd̓ euident̓ apꝑet ꝙpͥmiceriatꝰ ipſe tāto tꝑe n̄ vacaueritſicut vobis fuerat falſa inſinuationeſuggeſtū: ⁊ īfra. Quo circa mādamus qͣtenꝰ ſi vobiſ ꝯſtiterit tullen̄. canōicos ne ulteriꝰ ī tullen̄. eccl̓ia pͥmiceriatꝰ eſſꝫ officiū cōit̓ ſtatuiſſe ac ſtatutum ip̄m aucͣtate ſe. ap. fuiſſe poſt

moduꝫ ſicut dr̄ ꝯfirmatū: vos illudfaciatis in ſuo robore ꝑmanere niſi poſtea dicti canonici ꝯͣuēnerīt alquem videlicꝫ ī pͥmiceriū eligendo Dem clugien̄. ep̄o. M. ꝓ ſe ac. iiii. ſocijs ſuis proUm̄. M. ferre. ⁊ infra Dictuspoſuit: ꝙ ferr. canonici ūt eo āpliusſuos redditꝰ augmentarent: quo ꝓuentꝰ eccl̓ie: ꝗ diuidi ꝯſueuerāt īterplures: ī vſus cederent paucoꝝ. xii.ij. p̄bēdas tm̄ p̄ter id qd̓ menſe cōideputarūt in ead̓ eccl̓ia ꝯtra ātiquāꝯſuetudinē ſtatuerūt. Poſtmod vero ꝯͣ ꝯſtitutionē ip̄aꝫ voluntarie venietes dictus. v. in canonicos receperūt null̓ p̄bendis aſſignatꝭ eiſdem⁊ lꝫ eoꝝ redditus nō modicū fueritaugmētati: nondū tn̄ eis volueruntex ſuꝑ excreſcētibꝰ redditibꝰ ꝓu̓idere. Veꝝ ex adu̓ſo fuit ꝓpoſitū: ꝙ. xiiij: p̄bedaꝝ nūero īferr̄. eccl̓ia īſtituto ⁊ ap. ꝓtectōiſ p̄ſidio roboa̓to cūvna in ead̓ eccl̓ia p̄bēda vacaſſꝫ: adquorūdā īſtātiā duos ad eā ⁊ poſt

Ftudum dare poteſt: ut in dicta ꝯſti. ſi clientulus. ⁊ in ꝯſti. lotharij lperial̓: nec feudū dari pōt in dotē. jͣ. de dona. int̓ vi. ⁊ vxo. nup. necvſuarius pōt vſū vendere irreꝗͣſito dn̄o: ut inſti. de vſu. ⁊ ha. in pͥnnec emphiteota pōt vende̓ melioratōes ſuas dn̄o irreꝗſito: qd̓ ſi fecerit dn̄s illud pōt reuocare. C. de iure emphi. l. vlt. jͣ. d̓ locat. potuitſꝫ facta denūciatōedn̄o ſi dixeit ſe nolle eme̓: vl̓ ſi a denūciatōe duoꝝ mēſiūſpaciū ſit elapſū poteſt vende̓ cui vultdūmō nō vēdat ꝑſonis ꝓhibitis. jͣ. d̓loca. ⁊ ꝯduc. potuitdecre. grego. ē in p̄dicta. l. renūciare ātfeudo vaſallus nōpōt inuito dn̄o: cūeius fauore ītroductū ſit ut vaſallū habeat: ar. C. de ac. etob. ſicut ī initio. ar.ꝯͣ. ff. de oꝑis liber.interdum. Perſonaꝝ aſſeniu. non tn̄ ſufficeretoīum ꝯſenſus ī hͦcaſu: qꝛ alienatio facta de ꝯſenſu oīumcirca formā debitānulla ē. xii. q. ii. ſineexceptiōe. ⁊. x. q. ii.hoc ius porrectum⁊. C. de ſacro ſan.ec. aut̓. iubemꝰ. in fi. jͣ. d̓ re. ec. nō ali. dudū. ſꝫ ſi cōis forma ẜuata eēttene̓t vēditio. jͣ. de his q̄ fi. a p̄. ſine ꝯſen. ca. cū nos. ſꝫ ſi leſa eſſet ecc.reſtituit̉ ī integrū. jͣ. de in inte. reſti. reꝗſiuit. ⁊. jͣ. de ēp. ⁊ vē. cū dilecti.Um acceſſiſſent. vacauiſſet nulla iuſta cā īpediēte: al̓s nō cuireret tp̄s. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. vl̓ ec. nō va. qꝛ diuerſitatē. ar. ad hocxxviii. di. de ſyracuſane. ⁊. ii. q. vi. antiquoꝝ. §. ad hoc. ⁊ ſi papa int̓dicat aliquibus ne eligant ſine ſuo mādato ſpāli tp̄s ſtatutum .ſ. trium menſiū a canone eis currit: niſi infra id tp̄s poſtulauerint licētiāeligendi. jͣ. de elec. c. vlt. grego.h Statuiſſe. ac ip̄m ſtatutū ꝑ ſedem ap. ꝯfirmatum fuerat.i Confirmatū. ſꝫ nunꝗd canōici ꝑ ſe pn̄t minuere p̄bēdas vl̓ dignitates tollere ſine licētia dn̄i pape? vr̄ ꝙ nō: qꝛ nec auge̓ pn̄t. jͣ. d̓ ꝯſue.cū olim. ⁊ de vi. ⁊ ho. cle. qn̄ ut ait. xxii. di. c. i. qꝛ honor eccl̓ie potiusdꝫ augeri qꝫ minui. jͣ. e. ex ꝑte. ubi ē exp̄ſſū ꝙ nō eſt. de ꝯſe. di. i. vaſa⁊. jͣ. de v̓. ſig. c. vlt. ⁊ qꝛ tꝑibꝰ nr̄is potius addi cupimꝰ qͣꝫ minui. xxv.q. i. q̄ ad ꝑpetuā. ⁊. q. ii. q̄cūqꝫ. vn̄ nec ep̄s pōt obmitte̓ ꝗn ſtatuat archip̄ſb̓rm. jͣ. de of. archip̄. c. vlt. qͣſi ipſe ſolus ſufficiat. jͣ. de of. archip̄.c. vlt. ⁊ melius ē qͣlēcūqꝫ elige̓ qͣꝫ ordinē plenū nō eē. ff. de decū. gn̓aͣlit̓. §. penl̓. ad hoc dixit io. ꝙ ex cā pn̄t minuere: ut. jͣ. de inſti. c. i. ⁊. c.aucͣte. ⁊. jͣ. e. c. ꝓx. ⁊ de aucͣte ep̄i. ut. xxi. di. in nouo teſtō. ⁊ ꝙ poſſuntvnā dignitatē tolle̓ vel diminuere vel mutare p̄bēdas: ꝓbat̉. xvi. q. i.p̄cipim. ⁊. jͣ. de exceſ. p̄la. ſicut vnire. ⁊. ff. cōia p̄. ſiꝗs duas. §. i. ⁊. ff. d̓nego. geſtis. cum alicui. jͣ. de p̄ben. vacante. ⁊. lxiii. di. §. veꝝ. ⁊. lxviii.di. quoꝝ vices. ⁊. c. cor ep̄i. ⁊ in pred̓. decre. ho. jͣ. e. ex ꝑte. ubi dicit lꝫnō ſint eius redditus diminuti: ⁊ ita vr̄ ꝙ potuiſſēt ſi fuiſſent diminuti. i0. ſꝫ verius credo ꝙ nō poſſint ſine aucͣte pape: ne qn̄qꝫ in fraudēhͦ facerēt ⁊ cām ſubijcerēt cū nō eſſet: ⁊ hoc idē dicit̉ ēt de ꝯſenſu ep̄iar. op. jͣ. de v̓b. ſig. c. vlt. qd̓ ergo inutile fuit hic ꝯfirmauit aucͣtas dn̄ipape ex certa ſcīa: ar. xvi. q. i. c. vlti. ſicut ⁊ daī actio ex nudo pacto ſiinuet̉ aucͣte legis uel pͥncipis. ff. de pac. l. legitīa. uel tene ut dixit io.ꝙ pn̄t iuſta ex cā al̓s nō. ar. jͣ. c. ꝓx. v̓. niſi in tm̄ a ꝯͣrio: dignitateꝫ tn̄nō credo ꝙ poſſint creare vel ſuppͥme̓ ſine aucͣte pape ut h̓ dicit: necdiminuere nūeꝝ iuramēto firmatū: cui ꝯfirmatio ſe. ap. acceſſerit huiuſmodi clauſula adiecta .ſ. ꝙ ſi ſecus fieret nō valeret. jͣ. de p̄ben. dilectio a ꝯtrario. Nota ꝙ ꝯfirmatio ſiue ꝯſtitutio dn̄i pape valet ut cōfirmet infirmū. ii. q. i. in pͥmis. ⁊. iii. q. vi. hoc ꝗppe. Confirmet etiā ēſupplet defectū ſolennitatis obmiſſe. jͣ. de tranſ. c. i. Itē valet ut d̓ bn̄licio illo qd̓ ex certa ſcīa ꝯfirmat̉ poſtea directe an̄ licite ſit acciſitū an

non ſine nouo mādato non cognoſcatur. jͣ. de confir. v̓ti. vel inuti. c. ii. ſi veroſub hac forma ꝯfirmat .ſ. ꝯfirmamꝰ ſicut iuſte poſſides: talis ꝯfirmatio modicū oꝑat̉ uel nihil. jͣ. de ꝯfir. vti. uel inuti. c. i. de qͣ ꝯfirmatōe hēs. jͣ. de ꝯceſ. p̄ben. ⁊ ec. nō va. quia diuerſitatem.z Cōtraueuerint. vr̄ ꝙ pͥuilegiū vnico actu ꝑdat̉: ut h̓ ⁊. jͣ. c. ꝓxi. jͣ. ⁊ de p̄bē.c. ꝓ illoꝝ. ⁊. xi. q. iii. pͥuilegium. C. de iure do. īpe. l. ii. etiiii. ⁊. C. de his q̄ ꝑ me. iud.nō ap. is ꝗ. ⁊. C. de pac. int̓emp. ⁊ vē. ꝯmiſſorie. ar. ꝯͣ d̓lictum ꝑſone ⁊cͣ. xvi. q. vi. ſiep̄m. jͣ. de arbi. cū tꝑe. jͣ. d̓ pͥuil̓. accedētibꝰ. ⁊. c. ſi de t̓ra.vin. diſtinguit: aut dat̉ pͥuilegiū ad faciēdū aūt ad nōfaciēdū. ſi dat̉ ad facienduꝫ⁊ is ꝗ impetrauit ſpacio. x.annoꝝ nō vtit̉ eo: ꝑdit illd̓ff. denū. l. i. ſi v̓o dat̉ ad nōfaciendū: ſi papa reſeruauitſibi aliꝗd iuris in eo: n̄ pōttali pͥuilegio renūciari exp̄ſſe. jͣ. de arbi. cū tꝑe. ſed ſi nihil ſibi reſeruauit: puta ꝗadedit pͥuilegiū d̓ nō dādisdecīs: tūc nō ꝑdit̉ niſi legitimo tꝑe .ſ. ſi. xl. annoꝝ ſpacio fecerit ꝯͣ pͥuilegiū decīasſoluēdo. jͣ. de pͥull̓. accedentibus. ⁊. c. ſi d̓ terra. ⁊. vii. q.i. qͣꝫ ꝑiculoſuꝫ. ſꝫ ibi ſufficitꝙ ſemel renunciet circa beneficia ſi datur ad excipiendū: qꝛ perpetuuꝫ eſt: qꝛ quetꝑalia ſūt ad agēdū: ꝑpetua ſunt ad excipiendū. ff. de do. excep. pure. §. vlti.qd̓ eſt veꝝ ſi nemo agat: ſꝫ ſi agat ⁊ nō excipit̉ ꝯͣ agentē: ꝑdit̉ pͥuilegiū. ff. d̓ ꝓcu. pōpo. §. ratihabitio. ⁊. ff. de ꝯdi. īde. ſi is ꝗ. io. dixit ꝙ ſi ille ꝗ īpetrauit pͥuilegiū directe obuiat pͥuilegio ꝑdit illud vnico actu tm̄: ut hic ⁊. jͣ. c. ꝓx. ⁊. jͣ.de p̄ben. ꝓ illoꝝ. ſecūs ſi nō ſeruat illud vel ſi nō tuet̉ ſe illo: tūc .n. p̄dit̉ legitimo tꝑe. jͣ. de pͥui. accedētibus. ⁊. c. ſi de terra. magis .n. delinꝗt ꝗ directe vēitꝯͣ pͥuilegiū qͣꝫ ille ꝗ nō vtit̉ illo. ar. ad hoc. lxxxiiii. di. ꝗſꝗs. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ꝯūgit. ii. Alij diſtīguūt an̄ pͥuilegiū ſit oneroſū ⁊ tūc vnico actu tollit̉: an ſit fauorabile ⁊ tūc nō ꝑdit̉ vnico actu. t. melius vr̄ dice̓ ſi pͥuilegiū datū eſt fauore ꝑſone ſeu ꝑſonaꝝ qͣle fuit hic ⁊ in ſil̓ibus ꝯcor. ꝑdit̉ vnico actu ſi datū̄ eſt fauore eccleſie ſiue intuitu religionis: ut ſunt pͥuilegia de nō ſoluēdis decimis etꝯſilibus: nō tollit̉ niſi legitīo tꝑe ut dcm̄ eſt. Melius vr̄ dicendū ꝙ ſicut ſūtdiuerſa pͥuilegia in diuerſis caſibꝰ ꝯceſſa qd̓libet pͥuilegiuꝫ locū hēat in ſuocaſu: ſicut videſ in p̄ſcriptōibꝰ: q̄ diuerſa tꝑa reꝗrūt: dic ut. jͣ. de deci. ſuggeſtūl Eligēdo. vr̄ ꝙ talis electio nō debe̓t vale̓: qꝛ noua dignitas ſine licētia pape ꝯſtitui non pōt. jͣ. de ꝯſue. cū olim. xxvii. di. c. i. ſed hec electio vr̄ de nouoeſſe creata.: ⁊ ſuie licētia pape nō dr̄ noua dignitas: ſꝫ ex ꝯſequētia antiquedignitatis pn̄t eam reſume̓: ar. ad hoc. jͣ. de feud̓. c. ii. ⁊. jͣ. de iudeis ꝯſuluit. etff. de noͣ. oꝑ. nū. l. i. §. ſiquis edificium. b.Um. M. ſocijs. ⁊. lꝫ. M. hr̄et mandatū: ⁊ tn̄ ſine mādato ꝓ ſocijsabſentibꝰ age̓ poſſet: cū eſſent ꝯſortes eiuſdē litꝭ: qꝛ agebāt ut eis fierꝫcōicatio de fructibꝰ ſuꝑexcreſcētibꝰ: tn̄ caue̓ dꝫ de rato: ut. C. de ꝯſortibus. e.li. l. ii. ⁊ eſt ſpāle al̓s nō admittit̉ ad agendū ſine mādato: niſi eſſet ꝯiuncta ꝑſona. ff. de ꝓcu. ſꝫ ⁊ he ꝑſone. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. nōnulli. ⁊ in alio eſt hoc ſpāle: qꝛ p̄ꝰlitē ꝯtꝭ. dat̉ cautio: qd̓ eſt ꝯͣ id qḋ legit̉. ff. de ꝓcu. pōpo. §. ratihabitio. ſꝫ illalex pōpo. loq̄t̉ qn̄ ꝑ ꝓcu. lis eſt ꝯteſ. vī. ſꝫ nō credo ꝙ iſta ſit talis cā: qꝛ quilibet age̓ poterat ꝓ ſe ⁊ ſine alijs. ⁊ iſte. M. hēbat mandatum ab alijs: aliasnon fuiſſet admiſſus pro eis.n Vt eo. i. in tantum.o Quo .i. in quantum.p Conſuetudinē. hoc non multū noceͣt dūmodo ex cā hoc facerēt: ut dictūeſt. sͣ. c. ꝓx. ar. ff. de decre. ab or. fa. ꝙ ſemel. ⁊ in aut̓. ut det̓. ſit nu. cle. coll̓. i.v̓ſi. fi. v̓. nō enī ⁊cͣ. ⁊. jͣ. de inſti. c. i. ⁊. c. aucͣte.q Prouide̓. ſub. ꝙ ille. M. cū ſe cijs ſuis petebat ex illis fructibus ſuꝑexcreſcētibus ſibi prebendas aſſignari.r Duos ad eā. ſi hoc eēt veꝝ: talis receptio nō valebat. jͣ. de p̄ben. maiorib̓⁊. c. tue. ſꝫ ꝓbata nō fuit hec forma: ſꝫ hoc obijcere nō poterant: qꝛ fatebāturſe feciſſe ꝯͣ ꝯſtōnem turo. ꝯcilij. jͣ. de p̄bend̓. maioribus. quare non eſſent au

a l