quia enim ſimul ⁊ ab eodē ⁊ ſub eadē ſponſione vtraqꝫ data ſūt: qd̓ de̓uno dr̄ neceſſe ē vt d̓ alt̓o intelligat̉¶ Dē ſuꝑ epiſtola ad romanos.Am cōcupiſcentiā neſciebam:⁊ cetera. hoc enim elegit apl̓usgenerale: linde oīa mala oriunt̉. bona eſt ergo lex: q̄ dum hoc ꝓhibetoīa mala ꝓhibet. PHiero. in ꝑabE innitaris prudētie tue: prudēItie ſue innitit̉: qui ea q̄ ſibi agerda uel dicenda videntur: patruꝫ dicretis prēponit. ¶ Innocen. iii. ſenon̄. archiepiſcopo ⁊ epiſcopo trecen̄Um oēs: ⁊ infra. Ad audientiam ap. nr̄e ꝑuenit: ꝙ trecen̄.canonici nouum fecerunt in trecen̄eccleſia conſtitutum: ut eis tam in p̄ſentia qͣꝫ in abſentia redditus ſuosex integro percepturis: qui in eadeꝫeccleſia poſt illam conſtitutionemfuerunt uel de cetero fuerint inſtituti redditus in abſentia non percipiant: ſed tunc ſolum cum fuerint reſidētes: cū ẜm trecen̄. eccleſie conſuetudinem oēs in hoc conſueuerunt.

eſſe pares. ¶ Statuerunt etiam utcum ſingulis prebendis ānexe ſintvinee ipſis ſuas dum vixerint poſſidentibus: vinee decedentiuꝫ ad ſucceſſores non tranſeant: ſed prouentus earum inter ſingulos diuidantur. Cum igitur ꝙ quiſqꝫ iuris in alterum ſtatuit: ipſe debeat vti eo: ⁊ ſapientꝭ dicat aucͣtas: pa̓tere legē quāiū ipſe tuleriſ. Mꝰ. qua. ātiquos canonicos iunioribꝰ ⁊ iuniores in perceptōne fructuum tam prebendaꝝqͣꝫ vinearuꝫ cōequetis antiquis ẜmpriorem conſuetudineꝫ uſqꝫ ad tp̄sp̄dicte ꝯſtōnis ſeruatā: vel ẜm rōnabilem inſtitutōem in poſterū obſeruandā. ¶ Dem tridentino ep̄o.¶ Aenit ad audientiam noſtram:Ue in eccl̓iaꝝ: ⁊ infra. Sane ꝑꝙ ciues teruiſini conſtituerunt ut ſiquis ſe ad inoͦpiam vergere ſe probabiliter allegauerit. alienādi feudūqd̓ ab eccl̓ia uel alijs tenet: liberamhēat facultatē: ⁊ infra. Volenteſ igit̉eccl̓iaꝝ indemnitati conſulere cōſtitutionem huiuſmodi ⁊ venditiōesfeudorum eccleſiaſticoꝝ factas ſine

d ¶ Quia .n. verba ſunt auguſ. exp̄onentis predicta verba apoſtoli.e ¶ Simul. qꝛ in monte ſinai eodem tꝑe ꝯtulit dn̄s moyſi legē ⁊ ſacerdotiuꝫpoſtqͣꝫ ergo iā tranſlatū eſt ſacerdotiū ad chriſtianos. ergo ⁊ lex trāſferri dꝫf ¶ Spōſiōe. qꝛ pꝰ qͣꝫ dn̄s dedit legē filijs iſrl̓ dixit eis: audi iſrl̓ mādata mea⁊ ea ꝯẜua ī corde tuo ⁊ ſi fecerꝭ: dabo tibi terrā fluentē lac ⁊ mel: ⁊ tūc ip̄i ꝓmiſerūt ẜuare legē ⁊ ſacerdotiꝰum: ⁊ iō dicit ſub eadē ſpōſione. h̓ attēde: qꝛ dn̄s ī ve.teſtamento tꝑalia ſemꝑ ꝓmittebat: in nouo v̓o ꝓmittit eterna: ut centuplum accipietis ⁊ vitam eternā poſſidebitis ⁊cͣ. jͣ. de cel̓. miſ. cūmarthe.g ¶ Qd̓ de vno. ar. ꝙ vbi ēeadē rō: ibi dꝫ eſſe ideꝫ ius⁊ ꝙ de ſil̓ibus idē iudiciuꝫeſt habēdū. v. d̓i. ad eiuſ v̓o⁊. iiii. di. deniqꝫ. ⁊. xvi. q. vl.⁊ hͦ diximꝰ. ⁊. i. q. iii. ſiquisobiecerit. ⁊. jͣ. de tranſla. int̓corꝑalia. ⁊. jͣ. ti. ꝓxi. int̓ ceteras. in fi. ⁊ quotiens ex vnaradice viciū naſcitur conſequēſ ē ut vna lege tollat̉. C.de nup. ſi libertam. ⁊ i. q. i.ſicut chriſtus. ⁊. xxii. q. ii. ſiquis per vetꝰ. ⁊ ꝙ dicit qd̓de vno dr̄ .i. qd̓ de vno conſtitutum eſt: ⁊ ſic facit ad titulū al̓s non videt̉ facere.Am concupīaꝫ. legit̉ in epiſtola pauli ad ro. pctm̄ nō cognouiniſi ꝑ legeꝫ. nam ꝯcupīamneſciebā ſupple niſi lex diceret nō ꝯcupiſces. Augꝰ. exponit hic verba illa apl̓i: nam ꝯcupiſcentiaꝫ neſciebam dicens ꝙ hoc elegit apoſtolus.i ¶ Neſciebam. eē pctm̄ ꝯcupiſcere vel tam graue ẜm aliam expoſitōem. apl̓san̄qͣꝫ vidiſſet legē nō credebat eſſe pctm̄ ꝯcupiſcere rem alterius: ſꝫ poſtqͣꝫ inuenit in lege: nō ꝯcupiſces credit eſſe pctm̄. v̓ba ſunt augͦ. uſqꝫ in finem.k ¶ Hoc .n .ſ. neſcire ꝯcupiſcentiā uel remouendaꝫ a ſe. uel hoc .i. pctm̄. ita exponit augͦ. ſi intelligas de ꝯcupiſcentia carnis tm̄: falſū eſſet cū apl̓s haberetꝯcupiſcentiā ſtimulū carnis. vn̄ dixi:: video illā legem repugnantē legi mentis mee captiuantē me in corꝑe peccati. xxxii. q. v. ſi paulus.l ¶ Generale .ſ. viciū ꝯcupīe quod eſt generale ad omnia vicia.m ¶ Vnde oīa mala. ar. ꝙ vno ꝓhibito oīa ꝓhibent̉ q̄ ſequunt̉ ex illo. xiii.q. v. penale. ⁊. iiii. di. deniqꝫ. ⁊. jͣ. de fi. inſtru. inter dilectos. ad fi. C. de re. alie.nō alienādis. l. vlt. ⁊. C. de leg. non dubium.n ¶ Oriunt̉ .i. oriri poſſūt: ⁊ ꝯp̄hendit gnaͣ ſinguloꝝ ⁊ nō ſingula geneꝝ .i. nōeſt aliqd̓ genꝰ mali qḋ qn̄qꝫ nō poſſit oriri ex ꝯcupiſcētia: ⁊ ſic intelligit̉. xlvijdi. bonoꝝ. vbi dr̄ ꝙ cupiditas eſt radix oīum maloꝝ: vbi ſimiliter ꝯp̄henditgenera ſinguloꝝ ⁊ nō ſingula geneꝝ: ⁊ de pe. di. ii. qꝛ radix. ⁊ eodē mō intelꝰligitur illud qd̓ dicit imperator: ꝙ auaricia eſt mater oīum maloꝝ: in aut̓. utiudi. ſine quo. ſuf. §. cogitatio. verſus fi. coll̓. ii. ⁊ ex hoc generali vicio ꝯcupiſcētia oīa mala. i. ſeptē pͥncipalia vicia pn̄t oriri .ſ. ſuꝑbia ira inuidia accidiaauaricia gula luxuria: ⁊ iō dicit aug. cū apl̓o: ꝙ bona ſit lex q̄ dum hoc ⁊cͣ.nō tn̄ ꝓpter hoc ſingula vicia culuſlibet generis utputa int̓ficere hoīeꝫ periuriū ⁊ ſil̓ia oriunt̉ ex ꝯcupiſcentia. vel expone ꝙ dixit oriunt̉ .i. orta ſunt pn̄s ꝓp̄terito. ita exponit̉. ff. de ver. ſig. verbum erit. ꝓpter ꝯcupiſcentiam enī primiparentis oīa mala orta ſunt. ſi enī nō ꝯcupiuiſſet nō peccauiſſemus. v. di. adeius vero ꝯcubitū. in fi. vn̄ gregorius: caro nos leta traxit ad culpaꝫ: afflictareduxit ad veniā: ⁊ ſic nō eſt neceſſe ꝯp̄hendere genera ſinguloꝝ ⁊cͣ.o ¶ Lex. i. ꝯſtō: ut in pͥn. decre. lex eſt ꝯſtō. di. i. ⁊ di. ii. c. i. ⁊ ſic facit ad tituluꝫp ¶ Dū hoc ꝓhibet .ſ. gnaͣle viciū ꝯcupiſcētie qd̓ eſt gnaͣle ad oīa vicia.E innitaris. in ꝑabolis ſalomonis ponunt̉ v̓ba iſta: fili mi habe fiducciam in dn̄o ex toto corde tuo: ne innitaris prudētie tue ne ſis ſapiēsapud te metip̄m. hierony. exponit h̓ ꝑticulā illā: ne innitarꝭ prudētie tue ⁊cͣ.r ¶ Prudētie tue. verba ſunt hierony. vſqꝫ in finem.s ¶ Prudētie ſue. ī malo. ⁊ ē fi. viii. q. i. ſciēdū. ⁊. iii. q. ix. pura. ⁊ sͣ. e. t. cāonūt ¶ Decretis .i. ꝯſtitutionibus: ⁊ ita pertinet ad titulum.y ¶ Preponit. non ergo ſunt poſtponēda decreta q̨̄ hicrony. ita ꝯmēdat: qd̓

etiam fieri non d̓chet. xxxvii. di. relatum.Um oēs. ꝯſtitutum. ſꝫ nōne canonici iſti trecen̄. poteranthec ⁊ alia ſtatuere alijs irreꝗſitis etiā in p̄iudiciū ſucceſſoꝝcū iſtud videret̉ eſſe ius cōe: ꝙ abſentes nihil ꝑcipiāt. jͣ. de cle. nō reſi. inter qͣttuor. ⁊. c. vlt. jͣ. de ap. ꝑuenit. īmo vr̄ ꝙ ſic. ar. x. q. ii. hoc iusporrectū. ⁊. ff. d̓ pactis. reſcriptū. ⁊. vijq. i. fact eſt: ſed hoiō nō valuit: qꝛ ī p̄iudiciū alioꝝ ⁊ malo zelo ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudinē eccl̓ie hoc fecer̄tjͣ. e. ti. ex ꝑte. ⁊ tranſgreſſor ꝯſuetudinisut tranſgreſſor legꝭpuniēdus ē. xi. di.in his. ⁊ ſtatutuꝫ ſiue ꝯſtō dꝫ eē iuſta⁊ honeſta ⁊ cōis oībus. iiii. di. erit aūt⁊ qꝛ ꝯſtitutio iſta n̄erat generalis neccōis oībus iō nonvaluit ⁊cͣ. ⁊ cuꝫ ipſicanonici intelligantur quaſi vnū corpꝰ⁊ idē collegiū nondꝫ duplici iure cenſeri. xii. q. ii. cognouimꝰ. ⁊. jͣ. d̓ deci. cūī tua. ⁊ incōueniēsaliud ſequeretur ꝙſucceſſores minushaberēt qͣꝫ p̄deceſſores: ⁊ ſic nō eſſetvera ſucceſſio ī iusalterius. ff. de re. iu. hereditas. ⁊. ff. de ac. poſ. cū heredes. iſta ꝯſtitutio nō valuit: qꝛ ſine ꝯſenſu ep̄i facta fuit. jͣ. de ꝯſue. cū cōſuetudinis.circa fi. ar. ff. de coll̓. l. vlt. vbi ſit collatio bonoꝝ natis: ſꝫ nō illis quiſūt naſcituri. ſꝫ nūꝗd ē veꝝ gnaͣl̓r: qd̓ maior ꝑs ca. facit: totū ca. face̓intelligit̉? qd̓ vr̄. jͣ. de his que fi. a ma. ꝑ. c. cū in cunctis. dicas ꝙ ſi aliꝗd eſt cōe pluribꝰ nō ut collegiatis ſꝫ ut ſingulis: qd̓ fit a maiori ꝑteilloꝝ nihil valet niſi oēs ꝯſentiant. ff. de ſer. ru. p̄. ꝑ fundū. niſi rē concedant in naturalē vſū: qd̓ pōt facere vnus etiā inuitis ſocijſ ⁊ ꝯͣdicētibꝰ. inſti. de re. di. §. religioſū. v̓. in cōe v̓o ſepulchrū: ⁊ niſi in caſu. jͣ.de iure pr̄o. poſtulaſti. ⁊. c. qm̄ in ꝗbuſdā. Si v̓o ſint plures ut collegium: diſtingue: ſi aliqua faciēda ſunt ex nec̄itate: ut alienatōes electiōes ⁊ ſil̓ia: ſufficit ꝙ maior ꝑs facit. jͣ. de his q̄ fi. a ma. p. c. cum incunctꝭ: dū tn̄ alij abſentes vocent̉. jͣ. de elec. ꝙ ſicut. ⁊. c. venerabilemin alijs q̄ ex nec̄itate non fiunt: qͣlia erāt iſta q̄ iſti faciebāt. nihil pōtfieri niſ. oēs ꝯſentiant: ut h̓ ⁊ in p̄dicta. l. ꝑ fundū. ⁊ de ēt ꝯſentire utcollegiū nō tanqͣꝫ ſinguli: ar. jͣ. e. cū. M. ferre. ⁊. jͣ. de elec. in geneſi.y ¶ Qd̓ quiſqꝫ. ff. ꝙ quiſqꝫ iur̄. l. i. ⁊ di. i. in pͥn. decretoꝝ.z ¶ Patere legē. dicit augͦ: talis ſū in ſcriptis alioꝝ: qͣles volo eſſe intellectores meoꝝ. ix. di. neqꝫ quorūlibet: nec debēt alijs legem imponere quam ipſi negligunt obſeruare. jͣ. de p̄ben. ꝓ illorum.a ¶ Coequetis. ſic ergo oēs pares debēt eſſe in bn̄ficijs. jͣ. e. cū. M.de hac materia no. jͣ. de ma. ⁊ obe. ſtatuimus.b ¶ Cōſuetudinē. noͣ h̓ ar. op. ꝙ in abn̄tia pōt ꝗs ꝑcipere bn̄ficiuꝫ ſine peccato ſi ꝯſuetudo ſit: ſecus eſt de iure cōi: ut. jͣ. de cle. nō reſi. ꝗanonnulli. ⁊. c. relatum.Ue in eccl̓iaꝝ. ꝯſtituerūt. qd̓ eis licuit tā iure fori qͣꝫ iure poli⁊ vocat̉ ius ciuile: qd̓ ꝗſqꝫ ppl̓s ſibi ꝯſtituit: inſti. de iu. na. §.i. ⁊ di. i. ius ciuile. ſꝫ ex hoc ſtatuto nullū p̄iudicium eccleſie generat̉ut hic. ⁊. xcvi. di. bn̄ ꝗdē: etiā ſi in vtilitatē eccl̓ie redūdaret ſi aucͣtaspape nō int̓ueniret: ut in. c. bn̄ ꝗdeꝫ. ⁊. jͣ. e. eccleſia ſancte marie. ⁊. x.di. c. i. ⁊. jͣ. de ſen. ⁊ re iudi. cum cauſam.d ¶ Ad inopiam. ſi culpa ſua eget: indignū eſt ei ſubueniri. ff. depoſiti. bona fides. ar. op. ad hoc. lxxxvi. di. nō ſatis. uel ſi ſuo vicio incidit in egeſtatē. ⁊ eſt ſi. jͣ. de ꝯſue. ex parte.e ¶ Alienādi. ꝗ feudū alienat: cadit a iure ſcūdi: ⁊ dominꝰ illd̓ alij cōcede̓ pōt. jͣ. de feud̓. c. ii. ⁊ in libro feudoꝝ ꝯſti. ſi clientulus ſed alij in