I

ſpiritus ſanctus: non tamen aliudſed id quod eſt pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus: idem omnino ut ẜm orthoͣdoxam ⁊ catholicā fidem ꝯſubſtantiales eſſe credant̉. Pater eniꝫab eterno filiū generando ſuaꝫ ſubſtātiam ei dedit iuxͣ qd̓ ipſe teſtaturpr̄ qd̓ dedit mihi maius oībꝰ eſt: acdici nō pōt: ꝙ ꝑtē ſubſtantie ſue illidederit ⁊ ꝑteꝫ ipſe ſibi retinuerit: cūſubſtantia patris indiuiſibilis ſit: utpote ſimplex omnīo ſed nec dici poteſt ꝙ pater in filium tranſtulerit ſuam ſubſtantiaꝫ generando quaſi ſicdederit eam filio ꝙ non retinueritipſaꝫ ſibi: alioquin deſijſſet eſſe ſubſtantia. Patꝫ ergo ꝙ ſine ulla diminutione filius naſcēdo ſubſtantiampatris accepit: ⁊ ita pater ⁊ filiꝰ habent eandem ſubſtantiaꝫ: ⁊ ſic eadēres eſt pater ⁊ filius necnon eſt ſpirituſſanctus ab vtroqꝫ procedens.Cum ergo veritas pro fidelibus ſuis orat ad patrem: volo inquiens uiipſi ſint vnum in nobis: ſicut ⁊ nosvnum ſumus: hoc nomen vnum ꝓfidelibus quidem accipitur: ut intelligatur vnio charitatis in grātia. ꝓperſonis vero diuiniſ ut attendaturidemtitatis vnitas in natura quemadmodum alibi veritas ait: eſtote ꝑfecti ſicut ⁊ pater veſter celeſtis perfectus eſt: ac ſi diceret manifeſtius:eſtote perfecti perfectione gratie: ſicut pater veſter celeſtis perfectus ēperfectione nature vtraqꝫ videlicetſuo modo: quia inter creatore ⁊ creaturam non poteſt tanta ſimilitudonotari quin inter eos maior ſit diſſimilitudo notāda ¶ Siꝗs igit̉ ſnīam

vel doctrinam prefati ioachim inhac ꝑte defendere vel approbare p̄ſumpſerit tanqͣꝫ hereticꝰ ab omnibꝰeuitetur: in nullo tn̄ ꝓpter hoc florētino monaſterio cui ipſe ioachiꝫ extitit inſtitutor: volumus derogari qͦniam ibi ⁊ regularis eſt inſtitutio etobſernātia ſalutariſ: maxime cū ip̄eioachim oīa ſcripta ſua nobis aſſignari mādauerit apoſtolice ſediſ iudicio approbāda ſeu etiā corrigenda dictās epiſtolā quāꝫ ꝓprio māuſubſcripſit: in qua firmiter confitet̉ſe illam fidem tene̓ quā romana tenet eccleſia: q̄ diſponente dn̄o cūctorum fidelium mater eſt ⁊ magiſtra.Reprobamus etiaꝫ ⁊ cōdemnamꝰperuerſiſſimuꝫ dogma impij amalritij: cuius mentē ſic pater mēdacijexcecauit ut eius doctrina nō tā heretica qͣꝫ īſana ſit cēſenda. X ꝯciliomeldenſi. De conſtitutionibusAnoͣnuꝫ ſtatuta ab oͦmnibus cuſtodiant̉: ⁊ nemo inactionibus uel iudicijs eccleſiaſticis ſuo ſenſu ſꝫ eoꝝauctoritate ducat̉ ¶ Reg. ī regiſtro.Ognoſcentes. ⁊ infra. Remque culpa caret: in damnumvocari non ꝯuenit. ¶ Quotiens vero nouuꝫ quid ſtatuitur: ita ſolet futuris formam imponere: ut diſpēndijs preterita non comēdet ne detrimentū ante pro̓hibitionem poſſintignorantes incurrere: quod eos pꝰmodum dignum eſt uetitos ſuſtinere. ¶ Uguſtinus ſuper illud epiſtole. ad hebreos.Raͣnſlato ſacerdotio neceſ¶ Iſe eſt ut legis tranſlatio fiat.

eſt perſona patris ⁊ alia perſona filij non tamen aliud: immo idemſunt in ſubſtantia: ut iam patet.a ¶ Orthodoxam .i. rectam: ab orthos qd̓ ē rectum ⁊ doxa quod ēſcriptura: quaſi recta ſcriptura.b ¶ Ei dedit. vn̄ augꝰ. nihil hꝫ filiꝰ qḋ nō noſcēdo a pr̄e acceperit.c ¶ Simplex oīo. d̓hͦ dicas: ut. sͣ. c. ꝓ.d ¶ Procedēs .ſ. ꝑinſpiratōem: de cō.di. vlt. c. penl̓. in fi.e ¶ Cū ergo veritasdicit rn̄dēdo aucͣtati p̄dicte volo pater⁊cͣ. ⁊ eā expōit quāinducebat ꝓ ſe iōachim ⁊ exponit qͣl̓iintelligat̉ hoc v̓buꝫvnū. ⁊ ꝑ hoc etiamalijs aucͣtibꝰ rn̄det̉.f ¶ Orat in euangelio ioannis.g ¶ Unū in nobis.i. vniti nobis vnione ſpiritush ¶ Unū ſumus. h̓in alia ſignificatiōeaccipit̉ hoc nomenvnū .i. vniōe ſb̓e ſeunaͣe. ⁊ infra ſequit̉i ¶ In gratia .i. periamk ¶ Florentino monaſterio. nota ꝙ ſiauctor reprobat̉ eiꝰſcripta ſūt reprobāda. jͣ. de hereticꝭ. fr̄nitatꝭ. immo ⁊ ſi bona eſſēt reprobarēt̉ratione auctorꝭ: ꝗanō lꝫ ei hoc facere.xcvi. di. bn̄ quideꝫhic v̓o lꝫ auctor nōreprobet̉: qꝛ cōfitet̉ſe ſeruare fidem catholicam: tn̄ ſcriptaſua quia malaꝫ habebāt ſnīam reprobantur.l ¶ Corrigenda. ⁊ iōqꝛ paratus fuit corrigi ⁊ ſe correxit ut ſequit̉ nō dꝫ dici heretic lꝫ qn̄qꝫ erraſſet in fide. xxiiij. q. i. hec eſt fides. ⁊. q. iij. dixit apoſtolus.Anonū generaliū .ſ. qꝛ quidam canones ſunt ꝑſonales ꝗdam locales. lxiii. di. cum longe. jͣ. de elec. nihil quidaꝫ cauſales quidam tꝑales: ut. xxix. di. ſciendum.n ¶ Statuta. nō abrogata uel ꝑ ꝯtrariū canonē vel ꝑ ꝯſuetudinē. illa.n. ſeruāda nō ſūt. xxvi. di. c. i. ⁊. xxxvi. q. vlt. ⁊. c. vlt. ⁊ dic ſtatuta cōtinētia p̄cepta vel ꝓhibitiones. alias ſi de conſilio loquerentur nō obligarēt. xiiii. q. i. qd̓ recipit̉. iiii. di. §. hec ⁊ ſi legibus.o ¶ Cuſtodiant̉ .i. q. vij. ſiquis oēm. xix. di. ſi romanoꝝ. ⁊. jͣ. e. c. vlti.p ¶ Ab omnibꝰ. ſic ⁊ leges ab oībꝰ ſūt ſeruāde: ut. C. de legi. ⁊ ꝯſti. l.leges. ⁊. C. de in. ⁊ fac. ign̄. ꝯſtōnes. ⁊ dic ab oībus .ſ. ſubditis. nampapa ⁊ imperator legibus nō ꝯſtringunt̉. ff. de leg. princeps. ⁊. ix. q.iij. cuncta. tn̄ legibus ſe velle viue̓ ꝓfitent̉. C. de leg. digna vox. et. C.de teſta. ex imꝑfecto. ⁊. ff. de lega. iii. ex imꝑfecto. ⁊ inſt. qui. mo. teſta.infir. §. vlt. ⁊. ii. q. vii. nos ſi incōputenter.q ¶ In actionibus .ſ. ciuilibus.r ¶ In iudicijs .ſ. criminalibꝰ. qꝛ iudiciū aliud crimīale aliud ciuile. jͣ.qui fi. ſint le. ꝑ venerabilē. nec eſt neceſſe ꝓpone̓ actionē. jͣ. de iud. dilecti. ſi tn̄ quis ꝓponit ineptā ſuccūbit: ſed aptam poteſt poſtea ꝓponete: ut. jͣ. de iudi. examinata. ubi de hoc.s ¶ Suo ſenſu .ſ. malo. ⁊ ē ſi. iii. q. ix. pura. ⁊. jͣ. e. ne innitarꝭ. qn̄qꝫ .n.ſuo ſenſu vti dꝫ iudex iniudicādo ꝓprie accepto vocabl̓o. ff. de arb.

qualem. ⁊ in aut̓. de iureiu. quod p̄. ab hiſ ꝗ ad miniſtra. rēci. circa prin. col̓.ij. ⁊. jͣ. de renun. in pn̄tia: dū tn̄ ẜm leges ⁊ iura ꝓnunciet: in aut̓. de iud. §. qꝛvero. v̓. oīs iudex. al̓s eſt. §. coll̓. vi. ⁊ in aut̓. de defen. ciui. §. iuſiu. coll̓. iii. ⁊. iijq. vii. iudicet. ⁊. xx. di. de libell̓. ⁊. xxxvii. di. relatum. ⁊ inſti. de offi. iudi. in pͥnci. ⁊. C. de ſen. ⁊ inter. om. iudi. nemo.Cognoſcentes. culpa.ꝑa qd̓ legitimne factuꝫē penā nō meret̉. C. d̓ adulte. gracchuſ. ⁊ pctā ſuos debēt tenere auctores. C. d̓ penis. l. ſancimꝰ. ⁊. jͣ. de his q̄fi. a ma. ꝑte. c. q̄ſiuit. ⁊. jͣ. deſen. ex. romana. in fi. ⁊ ita ēhic ar. exp̄ſſū ꝙ nemo pͥuatur iure ſuo ſine culpa. lvi.di. ſatis ꝑuerſū. xvi. q. vlti. īuentuꝫ. de reſti. ſpo. q̄rente.arg. ꝯͣ. xxii. di. renouātes. etxxxiiii. di. ſi cuius vxorē. etc. ſe. ⁊. xxvii. q. ii. multorumjͣ. de cleri. ꝯiu. ſane. ſo. pͥmarubrica regulariter vera eſtꝯtraria caſualia ſunt: vel dicas ꝙ licet qn̄qꝫ quis pͥuet̉iure ſuo ſine culpa non tn̄ſit iſtud ſine cauſa. jͣ. ut litenō conteſ. quoniam frequēter. §. ſi vero. ⁊ cauſam facileeſt videre in cōtrarijs ſignatis. In. vi. caſibꝰ pͥuatur aliquis iure ſuo ſine culpa ſuavnde v̓ſus. Pauꝑtas odium viciuꝫ fauor ⁊ ſcelus ordo. Perſonas ſpoliant etloca iure ſuo: iſta notanturin. c. renouantes: ⁊. jͣ. de priuilegijs. antiqua. ubi dehoc.¶ Futuris. ſic ergo conſtitutio reſpicit tm̄ futura ⁊ nōpreterita: ut. jͣ. e. c. vlt. ubi dicemus de hoc.x ¶ Diſpendijſ .i. damnis ſiue retractationibus.y ¶ Cōmendet .i. puniat.z ¶ Prohibitionē. ar. neminem ligari conſtitutōne anteqͣꝫ ad ipſum perueniat: utxxxii. q. iiii. dixit ſara. ⁊. lxxxii. di. ꝓpoſuiſti. ar. ꝯͣ. xvi. di. ꝙ dicitis. ſed nō eſt ꝯͣ: qꝛ exquo publice promulgata eſt ⁊ publicata: oēs tenent̉ ad ipſius obſeruantiā: ⁊ omnes ligat pduos menſes a publicationis tꝑe elapſos: in aut̓. ut facte noue ꝯſti. circa pͥnci. coll̓. v. jͣ. de ſen. ex. nouerit. jͣ. ne cleri. vel. mo. non magno. ⁊. c. ſuꝑ ſpecula.nec eſt neceſſe ut ſinguloꝝ auribus inculcet̉: ut in dicto. c. ꝙ dicitis. ⁊. jͣ. d̓ poſtul̓. p̄la. ad hec. niſi ꝓbaret ſe extra prouinciam tūc fuiſſe uel al̓s impedituꝫar. eſt expreſſum. jͣ. qui. ma. ac. poſſ. cum in tua.Ranſlato ſacerdotio de moyſe in chriſto de chriſto in petrū. ꝗdaꝫhebrei lꝫ facti eſſēt chriſtiani: legem tn̄ ſeruare volebāt que dicebatſabbatū cuſtodiri ⁊ circūciſionē eſſe ſeruādaꝫ: que hodie ad lr̄amſeruari nō dꝫ. hos rep̄hendit apl̓s dicēs: ꝙ poſtqͣꝫ ſacerdotiū tranſlatum eſtad chriſtianos: neceſſe eſt ut legis tranſlatio fiat. ⁊ augꝰ. ſuꝑ illo loco ꝓbat: ꝙhoc face̓ nō debent: qꝛ lex ⁊ ſacerdotium ſil̓ data fuerūt: ⁊ ab eodeꝫ ⁊ ſub eadē ꝓmiſſione: ⁊ iō ſil̓ ẜuanda: qꝛ qd̓ de vno dr̄ nec̄e eſt de altero intelligi.b ¶ Tranſlato. in petrum .ſ. ꝑ illa v̓ba: paſce oues meas. jͣ. de elec. ſignificaſtiuel ẜm alios per illa v̓ba: ite docete ⁊cͣ. de conſecra. di. iiij. proprie. tranſlataeſt ergo lex ⁊ ita legis obſeruatio non eſt apud iudeos: ſed apud petrum ⁊ſuos ſucceſſores: ⁊ ꝙ tranſlatum fuit ſacerdotium a chriſto in petruꝫ: probatur. xxi. di. in nouo.c ¶ Sacerdotio. ſupple leuitico: ut ceſſet obiectio que poteſt fieri de melchiſedech: qui preceſſit legem per quingentos annos: quod innuitur ex lr̄aſequenti: quia ſacerdotium ſimul fuit datum cum lege verum eſt ſupple leuiticum.

a 4