Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
3v
Einzelbild herunterladen
 

Una vero eſt fidelium vniuerſaliseccleſia: extra quaꝫ nullus omninoſaluatur: in qua idem ipſe ſacerdoseſt ſacrificium ieſus chriſtus: cuiuscorpus ⁊ ſanguis in ſacramento altaris ſub ſpēciebus panis ⁊ vini veraciter continentur tranſſubſtantiatis pane in corpus: ⁊ vino in ſanguinem poteſtate diuina: ut ad perficienduꝫ myſterium vnitatis accipiamus ipſi de ſuo: quod accepit ipſode noſtro: ⁊ hoc vtiqꝫ ſacramentuꝫnemo poteſt conficere niſi ſacerdosqui rite fuerit ordinatus ſecundumclaues eccleſie: quas ipſe conceſſitapoſtolis eorumqꝫ ſucceſſoribꝰ ieſus chriſtus Sacramentum verobaptiſmi quod ad dei inuocatione⁊ indiuidue trinitatis videlicet pr̄is⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti conſecratur inaqua: tam paruulis qͣꝫ adultꝭ in forma eccleſie a quocunqꝫ rite collatūproficit ad ſalutem. ⁊ ſi poſt ſuſceptioneꝫ baptiſmi quiſqͣꝫ prolapſus fuerit in peccatum: per veram poteſtſemper penitētiam reparari. Nōſolum autem virgines ⁊ continentes: verum etiam coniugati per rectam fidem ⁊ operationem bonamplacentes deo ad eternaꝫ merenturbeatitudinem peruenire. Demin eodem.Amnamus ergo ⁊ reprobamus libellum ſeu tractatumYqueꝫ abbas ioachim ediditcontra magiſtrum petrum lumbardum de vnitate ſeu eſſentia trinitatis appellans ipſum hereticum ⁊ īſanum pro eo ꝙ in ſuis dixit ſententijs: quoniam quedam ſumma reseſt pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus⁊ illa noͣn eſt generans neqꝫ genitanec procedens: vnde aſſerit: ꝙ illenon tam trinitatem qͣꝫ quaternitatēaſtruebat in deo: videlicet tres perſonas: ⁊ illam communem eſſentiāquaſi quartam: manifeſte proteſtāsꝙ nulla res eſt que ſit pater ⁊ filius⁊ ſpirituſſanctuſ: nec eſt eſſentia necſubſtantia nec natura: quanuis ꝯcedat ꝙ pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanci

ſunt vna eſſentia vna ſubſtātia vnaqꝫ natura: verū vnitatem huiuſmodi nō veram ⁊ ꝓpriam ſed quaſi colectiuam ⁊ ſimilitudinariā eſſe fatet̉quemadmodū dicunt̉ multi hoīesvnus populus: ⁊ multi fideles vnaeccleſia: iuxta illud: ml̓titudinis credentiū erat cor vnum ⁊ anima vna⁊ qui adheret deo vnus ſpiritus eſtcum illo. item ille qui plantat ⁊ quirigat vnum ſunt: ⁊ omnes u̓nū corpus ſumus in chriſto. Rurſus in libro regū: populus meꝰ ⁊ populustuus vnū ſūt. Ad hāc aūt ſuam ſententiā abſtruendaꝫ illud potiſſimuꝫverbum inducit: quod chriſtus defidelibus inquit in euangelio: volopater ut ſint vnum in nobis ſicut etnos vnum ſumus: ut ſint conſūmati in vnum. noͣn enim ut ait fideleschriſti ſunt vnum .i. quedaꝫ vna resque cōis ſit omnibꝰ: ſed hoc modoſunt vnū .i. vna eccleſia ꝓpter catholice fidei vnitatem: ⁊ tandē vnuꝫ regnuꝫ ꝓpter vnioneꝫ indiſſolubilischaritatis quemadmoduꝫ in canonica ioannis apoſtoli epl̓a legit̉: ꝗatres ſunt ꝗ teſtimonium dant ī celopater ⁊ filius ⁊ ſ.ſ. ⁊ hi tres vnū ſūtſtatimqꝫ ſubiungit̉: ⁊ tres ſūt qui teſtimoniuꝫ dant in t̓ra ſpus aqͣ ⁊ ſanguis: ⁊ hi tres vnū ſūt: ſicut in ꝗbuſdam codicibꝰ inuenit̉ Nos aūt ſacro approbante ꝯcilio credimus ⁊ꝯfitemur cum petro: ꝙ vna quedaꝫſūma res eſt incomp̄henſibil̓ quidē⁊ ineffabil̓ que veracit̓ eſt pr̄ ⁊ fi. ⁊ .ſ.ſ. tres ſimul ꝑſone ac ſigillatim quelibet earundem: ⁊ ideo in deo ſolūmodo trinitas eſt non quaternitasquia quelibet trium perſonaruꝫ eſtilla res videlicet ſubſtantia eſſentiaſeu natura diuina que ſola eſt vniuerſorum principium: preter quodaliud inuenire non poteſt: ⁊ illa resnon eſt gēnerās nec gēnita nec ꝓcedens: ſed eſt pr̄ qui generat: ⁊ filiusqui gignit̉: ⁊ ſpirituſſanctuſ qui procedit: ut diſtictiones ſint in perſonis et vnitas in natura. Licet igitur alius ſit pa̓ter alius filius alius

a Extra quam. xxiiij. q. i. quoniam v̓ctus.b Sacrificium. de ꝯſe. di. ii. nec moyſes. vnde d̓r̄: Rex ſedet in cena turbacinctus duodena: Se tenet in manibꝰ ſe cibat ipſe cibus. Dicit auguſtinusde carne beate marie carnē accepit: ⁊ eandem carnem ad manducanduꝫ dedit ad ſalutem: de ꝯſe. di. ij. acceſſerūt iudei. ⁊ hoc fuit ſignificatū in perſonadauid: de quo dr̄ ferebaturdauid manibus ſuiſ: ut ibidicitur. b.c Sub ſpēbus panis. hꝰex cauſa ſtatutum fuit ut inalia forma ſumeretur ꝓpterhorrorem. vnde dicitur: niſi quis manducauerit corpus meuꝫ ⁊ biberit ſanguinem meum ⁊cͣ. audito hocverbo ſcandalizati ſūt diſcipuli ⁊ dixerunt durus eſthic ſermo: de conſe. di. ij. pͥma. de hoc ſacramento traditur. jͣ. de cele. miſſa. cummarte.d Secundum claues. nota hic ꝙ non poteſt confice̓corpꝰ chriſti: niſi fuerit ordinatus in forma eccleſie.e Sacramentum vero baptiſmi. hic eſt ſecundus articulus qui vltimo ponitur⁊ hic exprimitur forma baptiſmi quā ſeruat eccleſia d̓conſe. di. iiij. firmiſſime. ⁊. jͣ.de baptiſ. ⁊ eiuſ effectu. maiores.f Aquocūqꝫ. a quocūqꝫergo baptiſmuſ conferaturin forma eccleſie: ratum eſut. .i. q. i. ꝙ ꝗdam. ⁊ de condi. iiij. a quodaꝫ. ⁊. c. romanos. xxiiij. q. i. §. ſed iſtud.g Coniugati. nota ꝙ tresſunt ordines in eccleſia deiſcilicet virgineſ continenteset coniugati. chriſtus enimplus amat virgines qͣꝫ alios: qꝛ ſponte tribuunt qd̓ſibi non fuerat imperatumcontinētes etiam plus deoplacent qͣꝫ coniugati: quianon expedit homini ad regna celeſtia tendenti acciꝑevxorem: ut. xxxiii. q. v. tuncſaluabitur. et ea ſunt in noſtris officijs gratiora: quecum liceret non impenderetamen cauſa dilectionis impendimus. xxviij. q. i. iamAmnamus. non eſtgenerās adiectiuenetur id eſt non generat licet ſit perſona generansi Aiſerit .ſ. ioachim. Qd̓ ille .ſ. petrus. Et qui plantat .ſ. p̄dicādo. Et ꝗ rigat baptizādo in epl̓a ad corītheosl Unū corpus. vnione charitatis ⁊ ſpū: de ꝯſe. di. iiij. queris a me.m Vt ſint vnū .i. eiuſdem voluntatꝭ. Nos vnū .ſ. vnione nature.n Non enim. hic ℟. ꝯciliū aucͣtibus ioachim. Ait .ſ. ioachim.o Pater⁊ Alius. pater dedit teſtimoniū deitatis qn̄ dixit hic ē filius meusdilectus in quo mihi bn̄ ꝯplacui: ip̄m audite. filius dedit teſtimoniū deitatꝭqn̄ in monte tranſfiguratus potentiā deitatis ⁊ ſpēm eterne beatitudinis on̄dit. ſpirituſſanctus dedit teſtimoniū: qn̄ ſuꝑ baptizatū in ſpecie columbe requieuit: vel qn̄ ad inuocationē noīs chriſti corda credentium impleuit.p Et hi tres vnū .i. īdifferēs quo ad dādā gr̄am. vel vnū i. vnꝰ ſb̓e vl̓ eſſētie

q In terra .ſ. ꝙ chriſtus fuit homo. jͣ. de cele. miſ. in quadam.r Spiritus .i. humana anima quā emiſit in paſſione.s Sanguis ⁊ aqua. q̄ fluxerūt de late̓ chriſti: ut in decre. p̄. in quadā. ⁊ fuit vera aqua ⁊ nō aquaticꝰ humor: ut quidā heretici mētiunt̉t Et hi tres vnū ſunt. nō naͣ eiuſdē ſb̓e: ſꝫ cooꝑatōe eiuſdem myſterij: qꝛ ſpūs ꝑ adoptioneꝫ nos filiosdei fecit: aqua fecitnos filios dei ꝑ ablutionem baptiſmiſanguis per redemptionem gratie.y Non ē generāsi. nō generat ſed eſtꝑſona generans.x Neqꝫ genita.Nota ad intelligētiaꝫ ꝑſonaꝝ in trinitate: ꝙ noīum q̄dāſūt eſſentialia q̄daꝫꝑſonalia q̄dā notōnalia. Eſſentialia ſique in ſingulari numero dicunt̉ ꝯgruede tribꝰ ꝑſonis ſigilatiꝫ ut deꝰ bonꝰ deiuſtus et̓nꝰ oīpotēs⁊ ſil̓ia. ī pl̓ali v̓o numero incongrue dicunt̉ iuxͣ illud athanaſij: ⁊ nō tres dijſꝫ vnꝰ ē de. Perſonalia ſunt q̄ ſupponūt ꝑſonā ⁊ ī ſingulari nūero tm̄: ut pr̄⁊ fi. ⁊. ſ.ſ. Notionalia ſūt q̄ notāt diſtīctiōeꝫ in ꝑſonis: utgenerās gnaͣta ⁊ ꝓcedēs. Iſta notiōalia cū veniūt adiectiue dicūt̉ tm̄ de ꝑſonis ⁊ nō de eſſētiaſꝫ qn̄ tenent̉ ſubſtātiue tūc dicūt̉ tā deeſſētia qͣꝫ d̓ ꝑſonisvn̄ hec ꝓpoſitio ſīpl̓r eſt v̓a: pr̄ eſt generans: ſiue hec dictio generās teneatur adiectiue ſiue ſb̓ſtantiue. Si aūt dicat̉: ſubſtātia diuīaē generās: ſi hec dictio generās tencatur adiectiue falſa ēquia vellet notarediſtinctionē in diuina eſſentia. ſi teneatur ſubſtātiue veraeſt: qꝛ tunc eſt ſenſus: ſb̓a diuina eſt generās .i. ꝑſona que generat.vnde noīa iſta generans genita ⁊ ꝓcedens adiuncta nominibꝰ perſonarum diſtinctionē notāt ꝑſonaꝝ. iuncta v̓o cum noībus iſtis ſb̓anatura ſeu eſſentia diuina tenent̉ ſubſtantiue: ⁊ notāt eſſentiā tm̄.y Natura. hec eſt illa ſūma res quam dixit magiſter. pͥ.z Alius pater alius filiꝰ. Diſiūctiua ſiue ꝑtitiua noīa: ut vnꝰ aliꝗsalius duo ⁊ ſil̓ia. aliqn̄ ſignificāt eſſentiā aliqn̄ nō. Noīa ꝑtitiua iūcta cū noībꝰ ꝑſonalibꝰ ⁊ nō eſſētialibꝰ in maſculino ⁊ femīo gne̓ notāt diſtīctōem in ꝑſonis: pr̄ eſt vnʳ: filius ē alius: pr̄ ⁊ filius ſunt duoIūcta v̓o noībus eſſentialibꝰ ita ꝙ eis innitant̉: eēntiā notāt: ut pr̄ēvnꝰ deꝰ: pr̄ ⁊ filꝰꝰ ſūt vna eſſētia. In neutro v̓o gne̓ tm̄ eſſētiā notāt: pꝰ⁊ filius ſūt vnū .i. vna res: ⁊ iō optīe dicit: alius pr̄ alius filius .i. alia