Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Seite
3r
Einzelbild herunterladen
 

plicitr conſtenur: ꝙrIrmiter credimꝰ et ſimvnus ſolus eſt ve̓rus deus ēternus immenſus ⁊ incomnūtabilis incomprehenſibilis omnipotens ⁊ ineffabilis. pater ⁊ filius ⁊ſpirituſſanctus. tres quidem perſone: ſed vna eſſentia ſubſtātia ſeu naͣtura ſimplex omnino: pater a nullofilius a patre ſolo: ac ſpirituſſanct̉ꝰpariter ab vtroqꝫ abſqꝫ initio ſemꝑac ſine fine: pater generās: filius naſcens: ⁊ ſpirituſſanctus procedens.conſubſtantiales ⁊ coequales ⁊ cōomnipotentes ⁊ cōeterni. vnuꝫ vniuerſorum principium creator oīuꝫviſibilium ⁊ inuiſibiliuꝫ ſpiritualiū⁊ corporalium: qui ſua omnipotenti virtute ſimul ab initio temporisvtranqꝫ de nihilo condidit creaturam ſpiritualem ⁊ corporalem angelicam videlicet ⁊ mundanam: acdeinde humanam quaſi communēex ſpiritu ⁊ corpore conſtitutaꝫ.Diabolus enim ⁊ alij demones adeo quidē natura creati ſunt boni:ſed ipſi per ſe facti ſunt mali. homovero diaboli ſuggeſtione peccauit.Hec ſancta trinitas ẜm communēeſſentiam indiuidua et ſecundumperſonales ꝓprietates diſcreta: pri

mo per moyſen ⁊ ſanctos prophetas alioſqꝫ famulos ſuos iuxta ordinatiſſimam diſpoſitōnem temporum doctrinam humano generi tribuit ſalutarem. Et tandeꝫ vnigenitus dei filius ieſus chriſtus a totatrinitate cōmuniter incarnatus: exmaria ſemper virgine ſpirituſſancticooperatōne conceptus: verus homo factus ex anima rationali ⁊ humana carne compoſitus: vna in duabus naturis perſona viaꝫ vite manifeſtius demonſtrauit. Qui cuꝫſecundum diuinitatem ſit immortalis ⁊ impaſſibilis: idem ipſe ſecūdūhumanitatem factus eſt mortalis ⁊paſſibilis: qui etiam pro ſalute hūani generis in ligno crucis paſſus etmortuus de̓ſcēdit ad inferos: rēſurrexit a mortuis: ⁊ aſcēdit in celumſed deſcendit in anima: ⁊ reſurrexitin carne: aſcenditqꝫ pariter ī vtroqꝫventurus in fine ſeculi iudicaturusviuos ⁊ mortuos ⁊ redditurus ſingulis ſecundum opera ſua tam reprobis qͣꝫ electis: qui omnes cumſuis proprijs reſurgent corporibusque nu̓nc geſtant ut recipiant ſecundum opera ſua: ſiue bona fuerint ſiue mala illi cū diabolo penā ꝑpetuaꝫ: ⁊ iſti cū xp̄o gl̓iam ſempiternaꝫ.

baptizatus fuerit ſaluus erit. jͣ. de bap. ⁊ eius effectu: maiores. berIrmit̉. Hoc iō dicit: qꝛ ordo fidei nr̄e ꝓbari n̄ pōt: ⁊ qꝛ vbirō deficit: fides ſupplet d̓ ꝯſe. di. ij. reuera ī fi. ut qd̓ ẜmo ſonat affecides. de cō. di. vlt. c. vlt. ⁊ de cō. di. iiij. nilē aliud. ar. qꝛ fides ē de re nō viſa de pe. di. iiij. in domo. in fine.i Credimꝰ. hͦ iō dic̄qꝛ dubi ī ffideſē. jͣ. d̓ here. dubius⁊ ar. xxij. q. i. om̄eqd̓. ī fi. ⁊ ē ſimile deaccuſato ꝯͣ queꝫ nihil eſt ꝓbatuꝫ: ⁊ ſicdubiꝰ qn̄ ſe nō purgat. Et qꝛ fides eſtexordiuꝫ nr̄e reꝑatōis: iō pͥus d̓ ea j̄mittit: quia pͥuſ hōdꝫ inſtrui in fide: d̓conſe. di. iiij. an̄ baptiſmū. ⁊. c. an̄. xx.k¶ Simplicit̓. fidesA. ſimplicibꝰ v̓bisꝓponēda. xxiij. di.ꝗ ep̄us. ⁊. xxiiii. di.qn̄. ſic ⁊ teſtīoniumdebet eſſe purū. iij.q. ix. pura. ⁊ ſīplexdebet eſſe ꝯſtō: ſil̓it⁊ lex. iiij. di. erit aūtſic ⁊ quelibꝫ ſcriptura ſi obſcure loquatur ꝓ nō ſcripta hꝰ.ff. de his q̄ ꝓ nonſcrip. ha. l. i. ſic ⁊ teſtimoniū obſcuruꝫnō valet. jͣ. de ꝓba.ī pn̄tia. ⁊. jͣ. de teſti.cū clamor. ⁊. ff. d̓ interro. ac. de etate. 9.nihil intereſt. ⁊ gnēliter nunqͣꝫ ꝑ extranea v̓ba res ē ꝓponēda ſed ꝑ vſitata: ar. xxxvij.di. relatum. io. Unꝰ. hͦ dcm̄ fuit ad dr̄iam pluriū planetaꝝ: quos ꝗdā colebantm Eſt verus. dictus eſt ad differentiam fictorum. tanqͣꝫ d̓cos.n Eternus. hoc ideo dicit: qꝛ miſericordie dei nec menſuras poſſimus pone̓ nec tꝑa diffinire: de pe. di. i. multiplex. ⁊. xxvi. q. vi. is q.o Immenſus .i. ſine mēſura. vn̄ dr̄ intra oīa nō incluſus: exͣ oīa nōexcluſus: ſupra omnia non elatus.p Incōmutabilis. xxii. q. iiii. incōmutabilis. ⁊ tn̄ dat cūcta mouerivn̄ boetius: ſtabiliſqꝫ manēs dat cuncta moueri ⁊cͣ. ſepe tamen mutat ſnīam ſuam: ut ibi dicit̉. ⁊. c. vnuſquiſqꝫ. in fi.q Omnipotēs. qꝛ oīa pōt q̄ decēt eius potentiā: ⁊ q̄ poſſe ē aliꝗdpoſſe. vn̄ peccare nō pōt: quia peccare nō eſt aliꝗd poſſe ut ait augꝰ.immo eſt aliꝗd non poſſe: ut de pe. d̓i. ii. §. charitas.r Imcomp̄henſibil̓. vn̄ in ve. le. dr̄. beſtia q̄ monteꝫ tetigerit lapidabit̉. ⁊ illud: accedet hō ad cor altum: ⁊ exaltabit̉ deus ab eo. ⁊ illudO altitudo diuitiaꝝ ſapientie ⁊ ſcientie dei qͣꝫ incomp̄henſibilia ſūtopera eius ⁊ inueſtigabiles vie eius. Ineffabilis. vnde illud: ſapīam eius ꝗs enarrabit? qͣſi dice̓t nll̓s.t Simplex oīo. Nota ꝙ multiplex eſt ꝯpō. Eſt .n. ꝓprie ꝯpō partꝭad ꝑtes: ut in rebus corꝑalibꝰ. Item eſt ꝯpō ꝓprietatis ad ſubiectiut rōnabilitas in aīa. Item forme ad ſb̓am: ⁊ ſb̓e ad formam: nullaiſtaꝝ ꝯpoſitionum cadit in deū: ⁊ ideo dr̄ ſimplex oīo. .i. in quolibetſenſu ꝯpoſitōis. Et pone quaſi ſimile in aīa: cuius ſb̓a ſimplex eſt: ⁊tn̄ tria reperiunt̉ in aīa: intellectus ꝗͥ p̄concipit: rō que diſcernit: ⁊ memoria que ꝯſeruat. Intellectus p̄concipiens patri pͥmo oꝑanti ꝯꝑatur. Ratio diſcernēs ꝯparat̉ filio: qui eſt ſapientia patrꝭ diſponensomnia in celo ⁊ in terra. Memoria ꝯſeruans ꝯparat̉ ſpirituiſanctoqui oīa bona corroborat ⁊ ꝯfirmat: ſicut iſta tria idē ſunt in ſb̓a cumaīa: ſic ⁊ tres ꝑſone pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctꝰ idē ſunt in ſb̓a.y Coomnipotētes. ut in ſymbolo athanaſij: ſed tn̄ non tres omnipotentes: ſed vnus omnipotens.

x Coeterni. Sꝫ ꝯͣ vr̄ in dcō ſymbolo vbi dicit: ⁊ tn̄ nō tres eterni: ſꝫ vnuseternꝰ. So. h̓ ponunt̉ adiectiue iſte dictōes: ibi aūt ſubſtātiue. hec eſt dr̄ia: h̓deſignat ꝑſonas: ibi eſſentiam: ſed tote ꝑſone coet̓ne ſibi ſunt ⁊ coequales.y Simul ab initio tꝑis. vn̄ ſalomō: ꝗ manet in et̓nū creauit oīa ſil̓. vn̄ in geneſi: in pͥncipio creauit deus celuꝫ ⁊ t̓raꝫ: qd̓ ſil̓ ſcm̄ fuit: ſꝫ ſil̓ dici nō potuit.z Humanaꝫ. qꝛ pͥma dieangelos creauit: ⁊ ſexta dicreauit homines.a Quaſi cōem .i. mediam.int̓ angelicā ⁊ mundanā. vl̓cōem .i. vtriqꝫ ꝯformē: qꝛ inpl̓ibꝰ ꝯformat ſe cū angelis.ſ. in rōne ⁊ diſcretōne: ⁊ inmultis cū inferioribꝰ creaturis: qꝛ ſentimus cum illis ⁊in pluribus alijs.b Diabolus. diaboluſ d̓r̄a dia qd̓ ē duo ⁊ bolus qd̓eſt morſellus: qꝛ d̓uos bolos tm̄ de corꝑe ⁊ aīa q̄ritfacere. Demones. demoninterp̄tat̉ ſciens: ⁊ eſt ar. exhac lr̄a: ꝙ de bono ꝓcedatmalū qd̓ eſt falſū ut h̓ exponit̉: qꝛ angelus non habuitremediū ſicut hō: qꝛ homopeccauit ꝑ ſuggeſtionē āgelus ꝑ ſe ſine alteriꝰ ſuggeſtion ut dic̄ lr̄a ſequens.c Creati ſūt boni. Nūꝗdē idē de hoīe? vr̄ ꝙ nō ꝑ hͦqd̓ dicit apl̓s: eramꝰ .n. naͣ filij ire ſicut ⁊ ceteri: a qͣ nll̓usliberat̉ niſi ꝑ fidē de conſe.di. iiij. firmiſſime. dicas ꝙhō ab initio bonꝰ creatꝰ fuitſicut ⁊ angeli ⁊ in charitate:ut de pe. di. ij. §. romanos..v̓. adaꝫ v̓o. ⁊. c. ſequen. ⁊. c.pͥncepſ. videt̉ ꝙ hō creatusfuit immortalis: de ꝯſe. di. iiij. placuit igit̉ v̓ſus fi. di. ⁊ aucͣtas p̄dicta ſic dꝫ intelligi: eramʸ .n. naͣ filij ire. i. eramʸ debitores .i. digni pena et̓na. ire. i. pene et̓ne: naͣ .i. inſeꝑabili vicio .ſ. originali pctō. originale .n. pctm̄ ita inheret humano generi: ſicut eſſet ei naturale: quia ſicut naͣ nos nō deſerit dum ſumus: itanec originale pctm̄: ſed tn̄ poſt baptiſmun nō nocet: de ꝯſe. di. iiij. c. ij.d Per ſe .i. ex proprio defectu.e Suggeſtione. ⁊ iō magis puniēdus eſt diabolus qͣꝫ ipſe faciēs. lxxxvidi. tāta. nec illud excuſat diabolū: ſi hō illud al̓s facturꝰ eēt. ff. de ẜuo. cor. l. i..§. ꝗ igit̉. lꝫ videret̉ ꝙ ꝓ ſola tm̄ hortatōe nō dꝫ teneri. nō .n. ꝗ exhortat̉: mādatorꝭ oꝑa fungit̉. ff. de his ꝗ noͣ. infa. ob hec v̓ba. in fi. nec id excuſat hoīeꝫꝙ ꝯſilio alteriꝰ fecit: qꝛ debuit ⁊ potuit explorare apud ſemetip̄m: an expediret ei tale ꝯſiliū. ff. mā. l. ij. in fi. ⁊ ſi dubitabat potuit ꝯſule̓ ꝑitiores: qͣre imputat̉ alicui. ff. de iu. ⁊ fa. ign. l. regula. §. ij. ⁊. ff. de bo. poſ. in bonoꝝ. in fi. ⁊. xx.f Diſpōneꝫ. hec fuit diſpō: qꝛ tria fuerūt tꝑa: tp̄s an̄ le xvij. di. §. vlti. 10.gē: ⁊ tp̄s ſub lege: ⁊ tp̄s gr̄e. In tꝑe an̄ legē hēbāt hoīes ius naͣle: quo regebant̉: qd̓ ꝯſiſtebat in his duobꝰ p̄ceptis ꝯtentis his v̓ſi. Qd̓ tibi vis fieri mihi fac: qd̓ nō tibi noli. ſic potes in terrꝭ viue̓ iure poli. di. i. in pͥn. In tꝑe ſb̓ lege regebant̉ decalogo moyſi dato a deo: ⁊ tūc ꝯtingebāt oīa in figura: q̄ cōpleta fuerūt tꝑe gr̄e qn̄ dei filius nos docuit p̄cepta euāgelica quib hodie regimur: in quo ſcripture fuerūt ꝯplete. ⁊ hic eſt ordo de quo hic dicit.g A tota trinitate. hoc iō dicit: qꝛ inſeꝑabilia ſūt oꝑa trinitatꝭ: de ꝯſe. di. iii.c. vlt. in fi. ⁊. xxviij. q. i. ſic .n. neqꝫ circa pͥn. ꝑ mediā colū. nec pōt filius a ſe ſacere ꝗcqͣꝫ niſi qd̓ viderit patrem facientē: de con. di. v. ſaluator. in fi.h Incarnatus. hic explicatur primus articulus fidei.i Una. hoc fuit figuratum in arca noe: vbi fuit redemptio ſanctoꝝ per duas naturas quo ad opinionem ⁊ veritatem.k Impaſſibil̓. xxij. q. iiij. incōmutabil̓: ⁊ hr̄ figura his v̓ſibꝰ: N iſaac patit̉.ies fit victīa xp̄o. Nec deitaſ patit̉ cū moriat̉ hō. xxij. q. ij. §. abraā. ⁊. c. ſe.l Mortuus. hic explicat̉ tertius articulus fidei.m Deſcendit ad inferos. quartus articulus.n Reſurrexit. v. Aſcendit. vi. Uenturus. vijo Nunc geſtant. vnde apl̓us: hoc mortale induet immortalitatem.