alteꝝ nō ledat: ius ſuū v̓nicuiqꝫ tribuat: īformat̉. Sane diuerſas cōſtitutōes ⁊ decretales epl̓as p̄deceſſorū nr̄oꝝ in diu̓ſa diſꝑſas volumīa:quaꝝ aliqͣ ꝓpter nimiā ſil̓itudinem⁊ quedam propter ꝯtrarietatem nōnulle etiā propter ſui ꝓlixitatem cōfuſionē inducere videbātur: aliquevero va̓gabantur extra voluminaſupradicta: que tanqͣꝫ īcerte frequēter in iudicijs vacillabant: ad communem ⁊ maxime ſtudentium vtiltatem ꝑ dilectum filiū fratrē raimū
dū capellanū ⁊ penitētiariū noſtrūillas ī vnū volumē reſecatꝭ ſuꝑfluisꝓuidimꝰ redigēdas: adijciētes ꝯſtitutōes nr̄as: ⁊ decretales epl̓as perquas nōnulla q̄ in prioribꝰ erāt dubia declarāt̉. volētes igit̉ ut hac tm̄ꝯpilatiōe vniuerſi vtant̉ in iudicijs⁊ in ſcholis: diſtrictius ꝓhibemusne quis p̄ſumat aliam facere abſqꝫauctoritate ſediſ apoſtolice ſpecialiNnocentiꝰ. iij. in ꝯcilio generali.De ſūma trinitate ⁊ fide̓ catholica
p̄cepta legis: de ꝗbus hēs. ff. de iu. ⁊ iure. l. iuſticia. §. i. ⁊ inſti. e. ti. §. iutis pͦcepta. ⁊ ſic ſūt intelligēda hōeſte viue̓ qͣꝫtū ad ſe: in his .ſ. q̄ nobiſcū agimꝰ q̄hōeſtas circa mr̄imoniū ꝯſiderat̉. ff. de ritu nup. l. ſꝑ. xxxi. di. nicena: ⁊ circa mores. ff. de tu. ⁊ cura. datis ab his. l. ſcire. §. penl̓. ⁊. §. vlti. ber.a ¶ Alteꝝ nō ledat in his .ſ. q̄ circa alios agimꝰ: vn̄ illud qḋ tibi nō vis fieri alijs nō facias in pͥn. decretoꝝ di. i. hūanū genº. et.jͣ. de ma. ⁊ obe. dilecti.b ¶ Ius ſuū vnicuiqꝫ: ſiueſit pēa afficiendꝰ ſiue p̄mioremūerādus di. iij. c. fi. ⁊. jͣ.ti. ꝓxi. c. firmit̉. §. i. ī fi. ⁊ ꝑhoc dr̄ ſeruire deo ſibi ⁊ ꝓximo. ⁊ ſūmuꝫ bonū ī vitaē iuſticiā cole̓ ⁊ ius ſuumvnicuiqꝫ tribuere. xij. q. ij.cū d̓uotiſſimā. ⁊ ꝑ hoc qd̓dr̄ vnicuiqꝫ dat̉ intelliglit̓ dēat ſe hr̄e erga ſuꝑiorēparē ⁊ ſubditum.c ¶ Cōſtōnes. ꝯſtō eſt quāpͥnceps facit ꝓprio motu.decretalis epl̓a eſt qn̄ rn̄det ad ꝯſultatōem. jͣ. de ſen. excō. ſi ꝯcubine.d ¶ Sil̓itudinē. idē dicit imꝑator ⁊ eandē cām aſſūit. C. de nouo co. ꝯpo. īiij. conſti. in prin.e ¶ Cōtrarietatē. ⁊ iō ꝯpilatio ātiqͣ n̄ fuit legitīe ordīata: qꝛ nll̓a ꝯͣrietas dꝫ eēī iure. C. de ve. iu. enu. l. tāta. §. ꝯͣriū. iō in pn̄ti ꝯpilatōe nullū dꝫ ꝯͣriū reꝑiri¶ ¶ Uagabant̉. qͣs videbitis ꝑ titulos collocatas iſte nō erant in antiqͣ ꝯpilatiōe: ⁊ ſunt iſte. jͣ. de ſer. nō or. miramur. jͣ. de biga. a nob̓. ⁊ ita d̓ alijs.g ¶ Per dilectū filiū fratrē raimūdū. ⁊ recte ⁊ ordīate. debēt .n. tal̓r ꝯpilaridecretaleſ ⁊ ordo tempoꝝ ipſaꝝ ex illaꝝ ꝯpōne ⁊ diſpoſitōe clareſcat: pͥmisin pͦ loco poſterioribꝰ in ſcd̓o ponēdis: ut. C. de noͣ. co. ꝯpo. in pͥma ꝯſti. inpͥn. qd̓ ꝗdē ẜuat̉ ī pn̄ti ꝯpilatōe: ſꝫ ī ātiqͣ n̄: ⁊ ꝗ eas ꝯponūt: n̄ ſolū debēt eēglorioſi doctrīa legū: ſꝫ exꝑientia reꝝ: ut. C. e. ti. ꝯſti. ij. vn̄ ꝑ ordinatōeꝫ iſtiipilatōis ſcietꝭ: ꝗs illoꝝ quoꝝ tꝑe ꝯſtōnes ꝯcilia decretales edita ſt̓: p̄ceſſith ¶ Reſecatꝭ. pōt ergo dn̄s papa derogare ꝯſtōnibꝰ p̄deceſſoꝝ ſuoꝝ n̄ ob.ꝙ par ī parē nō hꝫ īperiū. jͣ. de arbi. l. nā mgr̄atus ⁊ ē no. qꝛ eadē perſonacenſet̉ cū eo cui ſuccedit: ⁊ nemo pōt ſibi hāc legē impone̓: ne liceat ſibi a pͥma voluntate diſcedere. ff. de lega. iij. l. ſiquis. in pͥn.i ¶ Declarant̉. jͣ. de regula. ſtatuimus. que exponit illa conſulti.k ¶ In iudicijs. ſic ergo vr̄ ꝙ oībꝰ decretalib iſtis vti poſſum in iudicijs: qꝛindefinita eꝗpollet vniuerſali. xix. di. ſi romanoꝝ. ⁊. jͣ. de pͥui. qꝛ circa. ⁊. ff. d̓ẜui. ſicui. ff. de ſer. vr. p̄. l. ſi ẜuitꝰ. ⁊ ita nō ē hic aliqͣ indulgētia ſiue diſpēſatioqd̓ falſū ē īmo ml̓te ſūt: ⁊ īdulgētia nō dꝫ trahi ad ꝯſequētiā. vij. q. i. petiſti⁊ inſti. de iu. naͣ. §. plane. dicas ꝙ ꝓpt̓ vnā decretalē uel duas aūt pl̓es necplus nec minꝰ ē: ⁊ ē ſi. de ꝯſe. di. ij. reuera. vbi dicit ꝙ oēs illi ꝗ māducauer̄tde māna illo: qd̓ pluit filijs iſrl̓ ī deſerto mortui ſūt: ⁊ tn̄ caleph ⁊ ioſue: nōfuerūt mortui in deẜto: īmo intrauerūt terrā ꝓmiſſiōis. lxxvi. d. ieiuniū. etita modicū ꝗd n̄ nocet: nā modica reſ n̄ inducit ſimoniā. jͣ. de ſimo. ⁊ ſi q̄ones. ar. ꝯͣ qꝛ ꝓ modica re dat̉ actio furti. xiiij. q. vlt. c. vlt. ⁊ ꝓ ſex ſolidis tm̄cōmittit̉ ſimonia. jͣ. de ſimo. ex tue frat̓nitatis. ⁊ ꝓ vna gallina ꝯmittit̉ furtūinſti. de reꝝ di. §. gallinaꝝ ſo. dic in talibꝰ affectꝰ ⁊ intētio ꝯmittentꝭ ꝯſiderat̉in talibꝰ. uel dicas qd̓ dicit ī ſchol̓: refert̉ ad decretales illas q̄ ꝯtinēt indulgentiā ſiue diſpēſatōem: qꝛ ille debēt legi in ſchol̓: ut ꝑ doctrinā ſciat̉ ubi etqn̄ ſit diſpēſandū: ꝗ v̓o ius cōe ꝯtinent: referunt̉ ad vtrūqꝫ: qꝛ illis vtimurin iudicijs ⁊ in ſchol̓. Si v̓o decretalis aliqͣ decet̓o inueniat̉ exͣ ꝯpilatōemiſtam. ꝗd fiet; tene qd̓ dr̄. jͣ. de fide inſtru. c. paſtoral̓. Hic p̄cipit papa ut tm̄hac compilatōe vniuerſi vtant̉. Quid erit? ſi aliqui vellent vti ⁊ lege̓ pͥoremdico ꝙ illi eſſent excōicandi: qui faciunt ꝯtra mandatū pͥncipis. jͣ. de ma. etobe. ſiquis. ⁊. xxv. q. i. generali.Eſūma trinitate ⁊ fide catholica. Qm̄ oē qd̓ nō ē ex fide pctm̄ eſtxxviij. q. i. §. i. ⁊. jͣ. de p̄ſcrip. qm̄ oē. ⁊ ordo nr̄e reꝑatōnis a fide ſūpſit exordiū: iō de fide ca. pͥmo eſt agēdū. Et qꝛ in fide pͦ inſtrui debemusut ſic ad baptiſmū creduli veniamꝰ de ꝯſe. di. iiij. an̄ baptiſmū. videndū eſtergo ꝗd ſit fides ꝓut hic accipit̉: ⁊ quot modis accipiat̉ fides: ⁊ quot ſintſpēs fidei: ⁊ quot articuli: qd̓ p̄miū credentiū: ⁊ q̄ ſit pena nō credentiū. Fides .n. multꝭ modis dr̄. Dr̄ fides qn̄qꝫ idē qd̓ ſacr̄m baptiſmi. xlv. di. d̓ iudeis. ⁊. jͣ. de bap. ⁊ ei effec. debitū. Itē dr̄ fides caſtitas thori. xxvij. q. ij. ꝯiuges. ⁊. jͣ. de iureiurā. quēadmodū. ⁊ ē vnū de tribꝰ bonis mr̄imonij. e. cā. etq̄one. oē itaqꝫ. Item dr̄ fides ſecuritas ſiue pactū q̄ etiaꝫ hoſti ſeruāda eſtxxiij. q. i. noli. Item dr̄ fides qn̄qꝫ ꝯſcīa. jͣ. de reſti. ſpo. lr̄as. ⁊. jͣ. de p̄ſcrip.qm̄ oē qd̓ nō eſt ex fide .i. ex ꝯſcīa. d̓ pe. di. iij. ad fi. di. §. illud aūt. vltra me
diū. Item dr̄ fides credulitas ẜm quā credimꝰ id qd̓ nō videmꝰ. fiꝰdes .n. eſt de re nō viſa. de pe. di. iiij. in domo. vn̄ etiā dr̄: fides nonhꝫ meritū cui hūana rō p̄bet exꝑimentū. Item dr̄ fides ꝓmiſſio inſti. de reꝝ di. §. vēdite. Item alio mō dr̄ fides collectio articuloꝝ: uthic. ⁊. xxiiij. q. i. hec eſt fides. p̄terea ⁊ in pſalmo dr̄: hec eſt fides ca.quā niſi ⁊cͣ. Itemdr̄ fides eꝗtas ī actiōibus ꝯſideratainſti. de acti. §. actōnū quedaꝫ ſūt bōefidei: q̄dā ſtricti iuris. Fides v̓o ſic d̓ſcribit̉ ab apl̓o inepl̓a ad hebreos:ꝓut hic ſumitur: fides eſt ſb̓a rerumſperādaꝝ argumētū nō apparentiuꝫ⁊ dr̄ ſb̓a ſperādaꝝreꝝ: qꝛ ſperare debemꝰ qd̓ dcm̄ eſt aꝓphetis eē futurūargumentū nō apparentiū dr̄: qꝛ ꝑ ꝓphetias iā ꝯpletas debemushr̄e argumentū .i. ꝓbatōem nō apparentiū de futuris ꝯplēdis .ſ. dedie iudicij et de fine mūdi. Sꝫ vr̄ ꝙ diffinitio iſta nō ſit bona: quiav̓a diffinitio ꝯuertibilis dꝫ eē cū ſuo diffinito. ſꝫ hec nō eſt ꝯuertibil̓qꝛ ſpēs ſil̓r eſt ſb̓a ſperādaꝝ reꝝ. vn̄ vr̄ inferendū: ꝙ fides ē ſpes qd̓eſt falſū. Item hęc diffinito vr̄ loꝗ tm̄ de futuris: cū fides ſit tam depn̄tibꝰ qͣꝫ de p̄teritꝭ ⁊ futurꝭ: eo ꝙ hꝫ ſe ad oīa. ad p̄terita .ſ. qꝛ credēdū eſt chriſtū fuiſſe natū ⁊ paſſū. ad pn̄tia qꝛ credendū eſt ꝙ ipſe ſitꝗ in altari quotidie ꝯficit̉. ⁊ ad futura qꝛ credere debemˢ ip̄m vētuꝝ⁊ iudicatuꝝ viuoſ ⁊ mortuos: ⁊ ita vr̄ eē īſufficiēs iſta diffinitio: ⁊ lꝫdiuerſa tꝑa ꝯp̄hendat: vna tn̄ fides eē vr̄. vnde ſatꝭ pōt dici ꝙ nō ēv̓a diffinitio ſꝫ quedā notificatio fidei ab apl̓o d̓cā. Pōt aūt mgr̄alit̓ diffiniri. Fides eſt volūtaria certitudo abſentiū infra ſcīam ⁊ sͣ.opīonē ꝯſtituta. Scīa .n. hꝫ cognitōem: fides v̓o nō. vnde dicit auguſ. fides ē crede̓ qd̓ nō vides: de pe. di. iiij. in domo. Spēs aūt fidei ſūt due: vna ē formata quā hn̄t boni ⁊ ſcī. ē ⁊ alia informiſ: quāhn̄t mali ⁊ etiā demones ⁊ īfideles: ⁊ exiſtētes in mortali pctō: ⁊ fides eoꝝ caret forma: pͥma ē virtꝰ a qua dicunt̉ fideles ꝗcunqꝫ baptizant̉ de ꝯſe. di. iiij. ꝙ aūt apud. ⁊ talis fides dr̄ informata charitate.vn̄ ſic pōt diffiniri: fides ē qͣlitas qͣ ꝗs credit qd̓ diligit: charitas dignior eſt penes quā ꝯſiſtit oē meritū: ⁊ eſt fons viuʸ cui n̄ cōicat alienus .ſ. a fide. jͣ. de regu. lꝫ in fi. ⁊ de pe. di. i. oīs ꝗ nō diligit. §. iteꝫ utchriſtus ait. vnde dr̄ fides nr̄a eſt virt̉ quā charitas cōicat̉. vnde dic̄augͦ. fides que ꝑ dilectiōem oꝑat̉ eſt fundamentū omniū virtutuꝫi. q. i. cū paulus. ⁊ apl̓s ita diffinit: hec ē fides que ꝑ dilectiōem oꝑatur: de pe. di. ij. §. item ſine charitate. ⁊ nō ea q̄ demonū eſt: qua credūt ⁊ ꝯtremiſcūt. De fide informata charitate dicit abacuch ꝓph̓aiuſtus meꝰ ex fide viuit. Fides nr̄a eſt eadē in ſb̓a cū fide antiquoꝝut dcm̄ eſt: qd̓ ꝓbat euāgeliū: turbe aūt que p̄cedebāt ⁊ q̄ ſequebāt̉clamabāt dicētes: oſanna filio dauid. Diſtāt tn̄ in qͣlitatē: qꝛ quodipſi credebāt de futuro: nos credimꝰ de p̄teritis .ſ. chriſtū natum etpaſſū. Principales aūt articuli fidei noſtre ſūt ſepteꝫ ẜm ꝙ ſeptemſūt dona ſpūs ſcī: quos ꝗlibet chriſtianꝰ ſcire tenet̉: clerici explicite:laici implicite: ⁊ credē ſicut tenet eccl̓ia ⁊ ſūt hi: incarnatio ſiue natiuitas: baptiſmus: paſſio chriſti ſiue mors eiꝰ: deſcēſuſ ad inferos: reſurrectio: aſcēſus in celū: aduent̉ eius in iudiciū: de quibꝰ hēs in pͥma ꝯſtōne firmiter: ꝓ ꝗbus iōannes in apocalipſi legit̉ fleuiſſe vbidr̄: vidi librū ſignatū. vij. ſigillis formā impͥmentibꝰ in celo ⁊ in t̓ra⁊ apud inferos: ⁊ nemo fuit dignꝰ aꝑire librū niſi leo de tribu iuda.Scd̓m quoſdā theologos ſūt. xij. ar. fi. ꝑꝑ. xij. apl̓os: ꝗ eadē horainſtinctu ſpūſſcī ſymbolū ꝯpoſuerūt: vn̄ dr̄ ſymbolū a ſyn qd̓ eſt ſil̓⁊ bolus qd̓ eſt morſellus: qꝛ vnuſꝗſqꝫ apl̓oꝝ ſuū morſellū .i. parteꝫſuā appoſuit: ⁊ eſt aliud ſymbolū maiꝰ: qd̓ cātat̉ in miſſa in nicenaſynodo ſcm̄ ꝑꝑ grecos ꝗ nō credebāt ꝙ ſpūſſcūs ꝓcede̓t ab vtroqꝫd̓ ꝯſe. di. v. c. vlt. ⁊ penl̓. Eſt ⁊ tertiū ſymbolū athanaſij: ꝗ̄cunqꝫ vultqd̓ cantat̉ in pͥma. iſtud pōt appll̓ari qͣrtū ſymbolū: ⁊ ita ſūt modoqͣttuor ſicut qͣttuor euāgelia: ſꝫ veriꝰ ē ꝙ articuli veri tm̄ ſūt. vij. de ꝗbus dcm̄ eſt: Premiū v̓o credentiū ē vita et̓na: pena v̓o nō credētiū eſt gehēna ꝑpetua iuxta illud: hec eſt fides catholica: quaꝫ niſiꝗſqꝫ fidelit̓ firmit̓qꝫ crediderit: ſaluꝰ eē non poterit: ⁊ ꝗ crediderit et