Liber

tio ſuſpenſio ⁊ interdictum.Uerenti ꝗd per cen. eccle. debeat intelligi: quuꝫ huiuſmodi clauſulaꝫ in noſtris lr̄is apponimus. Reſpondemus ꝙ ꝑ eamªnon ſolū interdicti ſed ſuſpēſiōis ⁊excōicationis ſnīa valet ītelligi: niſi iudex diſcretus rerum ⁊ perſonarumᵇ circūſtantijs indagatis feratquam magisᵉ viderit expedire.¶ Dem ceſarag. epiſcopo.¶ In priuilegijs d̓ decimis noualium nō ſoluēdis illud appellaturnouale de cuius cultura nō eſt memoria ⁊ quod prius modicum velnullum fructum afferebat.Uid per nouale vocabuluꝫT intelligi d̓beat. t. f. requiſiuit.Licet auteꝫ quidam dixerintᵈ ꝙnouale ſit terra preciſa que āno ceſſat: alijs aſſerentibusᶜ ꝙ ex ſilua q̄arboribus extirpatis ad cultum redigitur fieri nouale dicatur: quarūvtraqꝫ interpretatio ex ciuilibus legibusᶠ colligitur. Nos igitur inquiſitioni tue. t. r. ꝙ eaꝫ credimuspredeceſſorum noſtrorum intentionem fuiſſe cum pijs locis indulgentiaꝫ de noualibusᵍ cōceſſerunt:vt nouale intellexerint agrū de nouoᵇ ad cultū redactū: de quo nō extat memoria ꝙ aliquando cultusfuiſſet. Sed nec de quolibet tali nouali credimus eis indulgentiaꝫˡ fore conceſſam: niſi de illo duntaxatcuius decimaꝫ religioſus poteſt cōuētus abſqꝫ graui detrimēto parochialis eccleſie detinere: cū talis ſitſepe locus incultꝰ de quo parochialis eccleſia magnosᵏ percipit decimarum ratione prouētus.T Dem abbati. f. ⁊. p. monachisalcōbatie.¶ Si eccleſia ſubiecta ep̄o vnit̉ alteri vel gubernanda ꝯmittit̉ ſaluoiure matricis eccl̓ie: ꝑ mr̄icē eccl̓iaꝫītelligit̉ cathedralis nō romanaEnerabili. F. nr̄o colubrien̄.ep̄o didicimꝰ cōquerente: ꝙcum fratres ſancte crucis monaſterium de argarijs ſub profectioneſua nuper receperint: qd̓ ſuis predeceſſoribus epiſcopalia iura conſueuerat ab antiquis temporibus ex-

hibere: nunc quodaꝫ de canonicisſuis ſine ſuo conſenſu ibi facto pͥore occaſione cuiuſdaꝫ pͥuilegij a. c.papa veritate tacita īpetrati eideꝫep̄o obedientiam denegat exhibere: inde ſumpta occaſiōe ꝙ ꝑ mr̄icem eccleſiā nō cathedralem ītelligitᵐ ſꝫ romanā: ⁊ īfra. Iōqꝫ mādamus qͣtenus ſi aliudⁿ vobis nōoccurrerit ꝑꝑ qd̓ dictus pͥor nō debeat dioc. ep̄o rn̄dere: vos euꝫ adeā preſtādā eideꝫ ſicut p̄deceſſoresſui p̄deceſſoribus ep̄i cōſueueruntvel p̄ſtiterunt: per cē. eccle. cōpellatis: nō obſtāte pͥuilegio in p̄iudiciūcollubrien̄. eccleſie per ſurreptionēobtento: nos enim per matricē eccleſiam cathedralem intelligi volumusᵇ non romanam.¶ Dem abbati ſancti genoueſe d̓cano ⁊ cancellario pariſienſi.¶ Excōicatus vel interdictꝰ ꝓ cōtumacia vel offenſa dubia abſolutur cautiōe p̄ſtita de ſtādo iuri. Sivero fuit excōicatus vel interdictꝰpro manifeſta offenſa: tunc pͥus dꝫſatiſ facere antequā abſoluat̉. ⁊ dr̄manifeſta de qua ꝯſtat ꝑ cōfeſſiōeꝫvel ꝓbationē legitimā vel rei euidētiam. h. d. cum capitulo ſeq̄nti.E parte in chriſto dilecte filiecōmitiſſe bleſen̄. ⁊ infra.Propoſuerunt nūcij cōmitiſſe:ꝙ cum ipſiusᵖ prepoſitꝰq quēdā ſatronē ceperit: ⁊ iuſticia fuerit īde facta: latro fuit ꝑ capituluꝫ carnoten̄.poſt factā iuſticiā reꝗſitꝰ quia eumin terra ſua captū fuiſſe dicebant: ⁊infra. Uerum cuꝫ ſuꝑ hoc de parēdo iuri comitiſſa cautionē offerretcanonici carnoten̄. nihilominus terrā eius fecerunt īterdicto ſupponi:qd̓ relaxare noluerunt: niſi priꝰ ſolueretur emēda. dicebāt enim ī carnoten̄. eccleſie priuilegijs contineriꝙ nemini liceat excōicatis vel nominatim interdictis pro canoniciscarnoten̄. abſqꝫ cōgrua ſatiſfactōeabſolutionis bn̄ficium indulgere.Ad intelligendam āt clauſulaꝫˡpriuilegij memorati credimꝰ diſtīguendum: vtrum in aliquē īterdicti vel excōicatiōis ſententia ſit ꝓlata pro contumaciaᵍ tantū: qꝛ ſcilicet

Uerenti Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi: rn̄demus. Ab. fi.a L ¶ Eā .ſ. cenſurā. qd̓ nō ē nomē generale ad ea q̄ ſequunt̉: ſicut ⁊ verbum correctiōis depoſitionē ēt ꝯtinet. ar. l. di. ꝯtumaces. ff. de offi. preſ. legatus: ⁊. l. ex oībꝰ. sͣ. de ſta. mo. ea que. §. quod ſi abbas. ar. ꝯtra naͣm ⁊ verbumcohercēdi maiorem animaduerſionem cōtinet. ff. de offi. ꝓconſu. meminiſſein fi. ar. tn̄ ꝯtrariū videtur: qꝛſi iudex ita pronūciat vim feciſti: nec diſtinguit de p̓uata intelligit̉. ff. de penis: ſi preſes⁊ cū quid incertū mādat̉: ⁊ ſialijs p̄ſtatiōibꝰ cauſa mādatiexoluta ſit ꝙͣ qui inherēt mandato dū tn̄ expediat erit actiomandati. ff. mā. ſi ꝗs pro reovin. ſi cum dico illum excōicovtranqꝫ ſententiam .ſ. maiorē⁊ minorem intelligere debes.sͣ. ti. prox. c. penul.b ¶ Perſonarū. hoc ideo dicit: qꝛ in penis imponēdis dignitati deferendū eſt ⁊ perſone. sͣ. de offi. deleg. ſane. ⁊ ca.paſtoralis. ⁊ argu. l. di. contumaces.c ¶ Magis. quia ⁊ plectendo⁊ ignoſcēdo hoc ſolū bene agitur vt vita hoīum corrigaxxiij. q. v. ꝓdeſt: ſic. sͣ. vt li. nōcōteſtata: qm̄ in fine. ⁊ vt creſcente contumacia creſcat ⁊ pena. ff. de pe. relegati.Uid. Prīo ponit̉ qd̓.L ſcd̓o rn̄ſio ibi: licet: in qͣprimo ponit duas opi. ſecūdoſoluit ibi: nos. tertio moderat̉ibi: nec de qualibet. ab. ſi.d ¶ Dixerint. ꝑ legē illā. ff. d̓ver. ſi. ſilua cedua. §. pe.e ¶ Alijs aſſerētibꝰ. ꝑ. l. illaꝫ.ff. de termīo amo. l. vl. §. pe.f ¶ Legibus. predictis.g ¶ De noualibus. ſupra dedeci. ex parte.h ¶ De nouo. ſic. sͣ. c. i. ⁊ etiāmancipia dicuntur nouicia q̄anno nōdū ẜuierūt. ff. d̓ pub.⁊ vec. l. vlt. §. quotiēs. ⁊ vinūdicit̉ nouū qd̓ nō hꝫ annū. ff.de triti. vi. ⁊ oleo le. l. vetus⁊ gre. nouas appellat nuptiaſque. jͣ. coronā anni ꝯtrahunt̉.xxxv. q. viij. c. i. ſꝫ videtur ꝙnouale dici debeat terra ītraannū culta: ſed hoc non eſt verum. immo terra ex quo d̓ nouo redacta eſt ad culturam dequa nō extat memoria ꝙ culta fuerit ſemꝑ erit nouale quātū ad ius decimarum ex quoſemel fuit nouale. sͣ. de p̓ui. c.vl. ⁊ ar. sͣ. de deci. ex parte.i ¶ Indulgentiam. de qua tuhabes. s. de decimis. ex parte.i. ⁊. c. ex parte. iij.k ¶ Magnos. ergo a contrario ſenſu videt̉ ꝙ ſi nullos vl̓modicos ꝯſueuit habere nihilhabebit eccleſia parochialis d̓illo nouali etiam poſt tempora quantacunqꝫ: quod eſt veꝝſupra de priuil. capitulo vlti.ar. ꝯtra. xxxv. q. iij. qd̓ ſcripſi. ſicut dr̄ de fūdo dotali ꝗ ēt ſolu. ma. adhuc dotalis dr̄. ff. d̓ fun. do. ēt ſi diruto. ar. ꝯͣ. xxxv. q. iij. qd̓ ſcripſi: tn̄ pōt dici: vt dixit Io. ⁊. t. ꝙ ſi eccl̓ia parochial̓ ēt tractu tꝑis īcipiat ledi grauiter deſinit eſſenouale. ar. sͣ. de dona. apoſtolice: ⁊ ar. huiꝰ decre. lꝫ h̓ videat̉ reſpicere principiū noualis: ſi .n. prinilegiū incipiat eſſe iniquū ꝑdit̉ pͥuilegiū. sͣ. d̓ deci. ſuggeſtū. ar. lxiij. di. §. verū: ⁊. ff. d̓ vul. ⁊ pu. ſb̓. ex ſcō. ⁊ ab eo qd̓ diu equū viſuꝫeſt recedit̉ ꝑꝑ euidētē vtilitatē. ff. d̓ ꝯſti. pͥn. ī. l. pe. gͦ eadē rōne ꝑꝑ enorme dānū recedit̉ ab eo qd̓ diu obtētū ē: al̓s ſemꝑ erit nouale. sͣ. de p̓uile. c. vlti.Encrabii. Per matricē eccl̓iā cathedralis eccl̓ia ītelligit̉ nō romanaC. h. d. Uel ſic vt in rubro. in prima parte ponit̉ ep̄i q̄rela. in ſcd̓a dat iudices ibi: ideoqꝫ. Ab. ſi.l ¶ Per matricem forte in p̓uilegio illo

ꝯtinebat̉ ſaluo iure matricis eccl̓ie. ⁊ noīe mr̄icis eccl̓ie intelligit̉ quelibet eccl̓ia cathedralis. lxiij. di. ex his: ⁊. xij. q. i. vidētes. ⁊ h̓ in fi. ti.m ¶ Intelligit non attendens ꝙ qui nimis aſtute interpretat̉ prīcipisbeneficium notat̉ infamia. C. de le. ⁊ ſe. con. l. ij. Laur.n ¶ Si alid̓. puta priuilegiū exēptoris: qm̄ nulla pͥſcriptio in hoc caſuvaleret. sͣ. de preſcrip.cum non liceat. tan.o ¶ Uolumꝰ. ⁊ nos idēvelle debemus: ex quoillud p̄cepit obſeruarixj. diſtīctione. quis neſciat: ⁊ eius interpretatio ius facit quo ad omnes. C. de le. ⁊ ſe. cō. l.fi. Lau.E Il̓primia ore ponit̉ querela comitiſſe.in ſecunda iudices inſtruit. Secunda ibi adintelligendam. Ab. ſiculus.p ¶ Cum ipſius. ſcilicetcōmitiſſe.Prepoſitus. laicꝰofficialis.r ¶ Clauſulam. premiſſam. ſcilicet nemini liceat excommunicatis: velnominatim interdictispro canonicis carnotēſibus abſqꝫ congrua ſatiſfactione abſolutionisbeneficium indulgere:quam habes infra capitulo proximo.s ¶ Pro contumacia.non videtur ꝙ hec diſtīctio locum habeat: vtꝝquis excōmunicetur ꝓcrimine: an pro contumacia: quia nemo excōmunicatur niſi ꝓ mortali peccato: ⁊ qui aliter nō poteſt corrigi. xj.qōne. iij. nemo. in fine.xlv. diſtinctione: ſed illud: ⁊ xxiiij. queſtione.iij. tam ſacerdos. ⁊ xj..q. iij. certuꝫ: immo bene habet locum hec diſtinctio: quicunqꝫ enimvocatus legitime ad iudicium non venit ꝓ qͣcunqꝫ re cōtumax reputatur: vnde propter talem cōtum aciā excōicari poteſt: ſi res talis ſitꝙ actor non poſſit ī poſſeſſioneꝫ mitti. sͣ. vt lit.non conte. tue. ⁊ tūc ſufficit preſtare cautioneꝫſtādi iuri: qꝛ pro ſola cōtumacia excōmunicatꝰfuit .ſ. qꝛ nō venit: ⁊ nōpro re aliqua. qꝛ nōduꝫconſtabat in quo teneret̉ actori ſi pro offenſatūc excōicatur: puta cōmiſit maleficiū: ⁊ illudfuit notoriū: vl̓ ꝑ ſnīaꝫvel facti euidētiā: vel per confeſſionē. jͣ. c. ꝓx. ⁊ sͣ. de coha. cle. ⁊ mulie..c. vl. ⁊ ꝯdēnatꝰ de ipſo maleficio cū nō ſatiſfaceret fuit excōicatus: hitalis nō debet abſolui: niſi primo ſatiſfaciat cum ꝯſtet de maleficio ſuo⁊ tamen hic interuenit contumacia anteꝙͣ excommunicaretur: qꝛ nonſoluit termino ſtatuto: ſed hic directe excommunicatur: quia non ſatiſfecit: ſed in alio caſu non: niſi qꝛ non venit: idem eſſet ſi maleficiū notorium eēt ſi publice ꝓponatur: quicūqꝫ fecit tale maleficiuꝫ ſatiſfaciatleſo vſqꝫ ad talē diē. alias ſit excōicatꝰ. poſt terminū nō abſoluet̉ ſi veniat ad iudicē ⁊ petat abſolui: niſi ſatiſfaciat. xxiij. q. vlt. peſſimā: ⁊ itabona eſt diſtinctio. Preterea ſuꝑfluū videbat̉ pͥuilegiū illud: qꝛ de iure cōi illd̓ ꝯpetit cuilibꝫ ꝙ nullus abſoluat̉ priuſꝙͣ ſatiſfaciat: vt. c. peſſi