Liber

dolore tamē ⁊ amaritudīe cordis⁊ ſub ſpe venieª cōicātes eiſdē. Cūenim iā a vobis maiorem nauli receperīt quātitatē: nec ad eā poſſintreſtituēdā induci aūt ēt coartari: ſialiter fieret videremini vos dānūex pnīa ip̄i vero premiū ex ꝯtumacia reportareᵇ: cum ad hoc debitum exſoluendum ip̄i vobis maneant obligati: ⁊ ab excōicatis exigpoſſit: ⁊ recipi qd̓ debet̉. Eſt aūtcautū ī iure ꝙ ſi ꝗſquā per terramheteticoruꝫ aut quorūlibet excōicatoꝝ tranſierit: neceſſariaᵇ emere acrecipere poterit ab eiſdē. ¶ Preterea ſi pater familias domus excōicatiōis ſnīa fuerit īnodatus: a participatione illius familia excuſaturLicet ergo dux venetorū dominꝰnauium tanquā pater familias domus ī excōicatiōe perſiſtat. vos tamen tanquā ipſius familiā dū ī nauibus eius fueritis: ipſiꝰ excōicationō continget: ⁊ excuſabiles eritisapud deum: ſi in excōicatorumᵉ nauibus exiſtentes cuꝫ dolore cordisſub ſepe penitētie cōicaueritis ip̄isin quibus eorū communioneꝫ nonpoteritisᶠ euitare.¶ Dem londo. ep̄o.Pōt piatꝰ: ⁊ dꝫ clericū incorrigibilē īcarcerare: ⁊ laici circa metūexcōicatiōis de p̄latoꝝ licētia capepn̄t clericos ⁊ ad iudiciū ducere.T fame tue: ⁊ īfra. Sāe ꝯſuluiſti nos vtruꝫ clerici grauiter excedentes: qui tue non poſſūtmonaſterijs ad agenduꝫ pnīaꝫ deputari: quoniā cū nō pe niteāt d̓ cōmiſſis opportūitate fugiēdi captacarceremᵍ fugerent clauſtri ⁊ prioribus ſe ſecularibus ſceleſtius immiſcerēt: a te vl̓ alijs p̄latis ſuis arctepoſſint cuſtodie mācipariʰ ⁊ infra.Rn̄demꝰ ꝙ cum prelati exceſſuscorrigereˡ debeant ſubditorum: ⁊

publice vtilitatis īterſit ne criminaremaneant īpunitaᵏ: ⁊ per impunitatis audatiam fiant qui nequamfuerāt nequiores: nō ſolū poſſūt: ſꝫdebēt etiā clericos poſtquā fuerīt d̓crimine cāonice cōdēnati ſub artacuſtodia detinere: qui cū ſint incorrigibilesⁱ nec monaſterijs valeantcuſtodiri ad ſimilia vel peiora facile laberētur. ¶ Laici vero citra excōicatiōis ſnīaꝫ capere clericos: ⁊ad iudiciū trahereᵐ poſſūt ſi oporteat etiā violēterⁿ dum tamen id d̓mādatoº faciāt prelatorū quoꝝ illiſūt iuriſditioni ſubiecti: ⁊ quorū eſtcorrigere criminoſos: cum hoc ipſi ſed illi quorū auctoritateᵖ id faciunt: facere uideātur dum tamē nōampliusq eorū violētia ſe extendatqͣꝫ defenſio vel rebellio exigit clericorum.I Dem bracar. epiſcopo.¶ Excōicatꝰ ē ꝗ ī clericū etiā volētē manꝰ īiecerit violētas: ēt ſi hocfaciat ī ſatiſfactionē p̄cedētis īiuriOntīgit interdum: ꝙ clericiA ſi quē offendant: ⁊ ſatiſfacerevelint offenſo ſecunduꝫ morē patrie quē inter ſe laici obſeruant: corpora ſua ſponte ſupponūt. xxx. ſeupluribus aut paucioribꝰ percuſſionibus fuſtiū. ⁊ infra. y Nos auteꝫ.f. t. ſuper hoc. r. ꝙ huiuſmodi manus iniectio ⁊ ſi non violēta tamēiniurioſaʳ videtur cum ille canō nōtam in fauorem clerici ordinatiᶠ qͣꝫin fauoremᵗ ordinis clericalis fuerit ꝓmulgatus. ideo ⁊ volumus ⁊mandamus vt id decetero ꝓhibeasʸ attentari: ſi quis auteꝫ clericuspoſt ꝓhibitionē huiuſmodi ſponte ſe ſubiecerit excōicetur: ꝓuiſo utclericus iniuriā paſſo ſine īiuria clericali ſatiſfaciat competenter: quatenus inter eos pax valeat rationabiliter reformari.

in oꝑa ſic locata ſibi poteris cōicare. h. d. vel breuiꝰ ⁊ ſic in rubro. Et pͥmo ponit p̄miſſionem quā ſcd̓o ꝓbat tribꝰ rōnibꝰ. prima ibi: cū enī. ſcd̓a ibi: eſt autem. tertia ibi: preterea. Ab. ſi.a ¶ Sub ſpe venie: ar. ꝯͣ. qꝛ ſub ſpe venie nemo peccare dꝫ. sͣ. de cle. ex. mini.illd̓ ⁊ de cō. di. iiij. ꝙͣtū ꝗs. ſꝫ tn̄ hic n̄ credo eos ex hoc peccare cū papa h̓ ꝑmittat ⁊ ne ipſi ex ſuo dolo commodū hēant: ſꝫ h̓ iō dicit: ꝗabonaꝝ mētiū ē ibi ſuas culpaſtimer̄ vbi ēt culpa n̄ ē. sͣ. d̓ ob.i eiu. ꝯſiliū. §. ij. v. di. ad eiusar. bo. ad h̓. sͣ. de pur. ca. c. ij.b ¶ Reportare. qd̓ eē nō dꝫ. xvj. q. i. legi. ⁊ sͣ. de reſcri. ex tenore. nec ipſi dn̄t ridere d̓ fletibꝰ alioꝝ. sͣ. d̓ pͥuil. petiſtisqꝛ nēo d̓ īprobitate ſua ꝯſeꝗt̉actōeꝫ. ff. d̓ fur. itaqꝫ fullo. §. i.v̓. ſꝫ nēo. nec ſtulti dn̄t eē melioris ꝯditionis ꝙͣ ꝑti. ff. qd̓ viaut clā. ſeruꝰ. ⁊ qꝛ delinquūtnō debet eſſe eorum conditiomelior. ff. de dona. inter vi. ⁊e ¶ Exigi. sͣ. de exce. cū īter. ⁊vxor. l. iiij. §. i.sͣ. d̓ here. excōicamꝰ. §. credētes. ꝯuēir̄ tn̄ alios aut recōuenire nō pn̄t: ſꝫ exciꝑe bn̄ vt ī ꝓri. ꝯcor. ⁊ apellare ⁊ ꝓſeꝗ appellatōeꝫ. sͣ. d̓ excep. c. vlt.d ¶ Neceſſaria emer̄. Hic habes duos caſus in ꝗbꝰ excōicatis licite participat̉. alij notātur. sͣ. e. cū d̓ſideres.e ¶ In excōicatoꝝ: ar. ē h̓ ꝙ ſiſociꝰ meꝰ īcidit ī excōicatōeꝫ n̄ſtatī teneor ip̄ꝫ d̓ſerer̄: nec ip̄etenet̉ ſtatī diuidere ſocietateꝫh̓ ītellige ſi ſine magno dānoh̓ fieri nō poſſit. ar. xj. q. iij. an̄ceſſor. xxiij. q. iiij. c. i. xlj. di. ꝗꝗs. xij. di. illa. ⁊. viij. diſtī. ꝗ ꝯͣmores. ar. ꝯͣ. sͣ. d̓ maio. ⁊ ob.illud. ⁊. xxiiij. q. i. oēs qui.Nō poteritis: ſupple ꝯmode qꝛ illd̓ dicimur poſſe qd̓ ſin̄īcōmō poſſumꝰ. ff. d̓ v̓b. ſi. nepos ī fi. ff. d̓ ꝯdi. īſtitu. filius ꝗī fi. xxij. q. ij. faciat hō. Ber.dicta que patent. SecunT famē. Ponit duoibi: laici. Ab. ſi.¶ Carcerē .i. ipſum clauſtꝝqd̓ eis eſt carcer.h ¶ Mancipari. ſine pena excōmunicatianis.i ¶ Corrigere. sͣ. de of. or. c. i.⁊ sͣ. d̓ accu. qͣl̓r ⁊ qn̄. ij. ne ſanguis eoꝝ d̓ ſuis māibꝰ reꝗͥrat̉sͣ. d̓ of. or. irrefragabili. vbi d̓h̓ ⁊ sͣ. de ſta. mona. ea q̄. ⁊. c.cū ad monaſteriū ad fi.k ¶ Impūita: ad publicā vtilitatē reſpicit vt crimina puniant̉: vt. ff. ad. l. aꝗ. ita vulneratꝰ .i. rn̄ſo. ī fi. ⁊. ff.de ſolū. ſtichū. §. i. ff. de iu. ſi longius. §. i. ⁊. ff. de fideiuſ. ſi a reo. §. id qd̓. ⁊. C.de pe. ſi oꝑis. ne ad maleficia ꝗſꝙͣ ꝓſiliat. vt. l. ſi operis. ⁊. xxiiij. q. iiij. ē iniuſta. ff. de pe. l. capitaliū. §. famoſos.l ¶ Incorrigibiles: hi deponi pn̄t ⁊ tradi curie ſecl̓ari. sͣ. de iudi. cū nō ab hoīexviij. di. nec licuit: ſꝫ n̄ ad ſāguīs effuſiōeꝫ. ⁊ ſic ītelligit̉. sͣ. d̓ iudi. at ſi clerici.m ¶ Trahere pn̄t: ſic. C. de his qui ad eccle. ꝯfu. l. iij. vbi ſeruus abſqꝫ ſacrilegio ab eccleſia extrahit̉.n ¶ Uiolēter: ar. ꝯͣ. sͣ. e. vniuerſitatis: h̓ ītelligēdū ē d̓ īcorrigibili. illud d̓ eo ꝙcorrigit̉: ⁊ v̓berat̉ a laico de mādato abbatis qd̓ n̄ lꝫ vt ibi dr̄: ⁊ ita n̄ ſe tāgūt.o ¶ De mādato: ⁊ nōne ſufficit gn̄ale mādatuꝫ qd̓ ꝯtinet̉. xiij. q. v. c. pͥncepsregū. ſo. ſpāle mādatū h̓ expectādū ē ꝙͣdiu .n. nō ē notū ipſos eē īcorrigibiles⁊ traditos curie ſeculari nō lꝫ ſine mādaio platoꝝ: qꝛ adhuc ſub regula clericali tenent̉ ēt depoſiti. lxxxj. di. dictū. vel niſi ſe īmiſceāt enormitatibꝰ. sͣ. e. cūnō ab hoīe. ⁊. c. ꝑpēdimꝰ. p ¶ Quoꝝ auctoritate: ꝗ .n. ꝑ aliuꝫ facit perſeipſuꝫ facere ītelligit̉. sͣ. e. mulieres. ⁊. ff. de admini. tu. ita tn̄. §. geſſiſſe. b.Nō ampliꝰ: qꝛ cū moderamīe inculpate tutelle al̓s ſi excederet modū tenerent̉ ar. sͣ. de reſti. ſpō. olim ī fi. vbi de hoc. ſi. ff. ad. l. aꝗl. ſi ex plagis. §. tabernariꝰ: ⁊ ita pꝫ ꝙ clericus depoſius adhuc gaudet pͥuilegio clericali.C

r ¶ Iniurioſa: qn̄qꝫ ſit iniuria ſiue violētia ⁊ tūc incidit ī canonē. sͣ. e. nuper. t. rn̄ſo. ⁊. c. vniuerſitatis. Sed qͣre hic dr̄ iniurioſa cū violēti non fiat iniuria. xiij. q. v. voluit. ⁊ de iniur. l. i. §. vſqꝫ adeo. C. de tranſ. cumdonatiōe. ff. de reg. iur. l. nemo videt̉: ſed dic ꝙ iniuria illa dr̄ fieri eccleſie. qꝛ ea que in nos delinquūt poſſumus remittere: ſed nō ꝙͣtū ad eccleſiā. xxiij. q. iiij. ſi is ꝗ. ⁊.sͣ. e. cū d̓ſideres. ⁊ ſic filius pōt remittere iniuriāꝙͣtū ad ſe: ſꝫ non quantūad patrem. ff. de iniur. l.i. §. vſqꝫ adeo. ⁊ quantuꝫtangit cōmodum noſtrū⁊ nō quantum tangit cōmoduꝫ aliorū. ff. de pac.iuriſgen. §. ſi paciſcar. lxiij. diſtincti. ſalonitaneSed nunquid pōt epiſcopus ſolus remittere iniuriam factaꝫ eccleſie ſinecapitulo. vr̄ ꝙ ſic: qꝛ actio iniuriaruꝫ nō eſt ī bonis noſtris ante lit. cōte.ff. de iniur. iniuriarumergo ſolus ep̄s pōt eamremittere. arg. sͣ. de hisque fi. a prelato ſi. cōſen.ca. cū apoſtolica. cū eniꝫepiſcopus ſit pater. xcv.di. eſto ſubiectꝰ. et paterpoſſit remittere iniuriaꝫfactam filio. ff. de iniu. l.ſi vnus. §. filiuſfa. ergoſo lus h̓ facere pōt: ſed nōvidetur cū epiſcopus ſitꝓcurator: ⁊ nō dominuſxij. q. i. c. vlti. ⁊ sͣ. de dona. fraternitatem. quiaconditionem eccleſie facere deteriorē non poteſtvt ibi dicit̉: ſed quare excuſatur qui ioco percutitclericū: lꝫ inuituꝫ. sͣ. e. c.i. ⁊ nō iſte qui ꝑcutit volentem; rō ē: qꝛ ille temerarias manus inijcit. sͣ.eodem vniuerſitatis. ſedille non: ⁊ cauſa vlciſcendi iniuriā ſuā hoc videt̉facere. item quia huiusmanus ſeuit. licet nō iniuriando. ar. xiiij. q. vj. ſires ſed non illius qui ioco. ioan.¶ Ordinati. in quouisordīe. xxj. di. clericos dūmō nō ꝯͣhat ſecūdas nuptias. lxxxiiij. di. quiſꝗsēt ſi ſit clericus coniugatus. argu. sͣ. de vi. ⁊ ho.cleri. clericis. ⁊ hoc ītellige ſi vult deferre coronam ⁊ gaudere priuilegio clericali: al̓s ſi nō vult hr̄e pͥuilegiū clericale pōt deponere. sͣ. d̓ cleri. ꝯiuga. io. vbi de hoc. Itē ⁊ clericus depoſitus hꝫ hoc pͥuilegiū ꝙͣdiuvult viuere ſub regula clericali. lxxxj. di. dictuꝫ. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. ff. de decu. l.pe. Itē niſi īmiſceret ſe enormitatibꝰ. sͣ. e. cū non ab hoīe. ⁊. c. perpendinus vel vſqꝫ ad trinā admonitionē ꝯtēpto habitu clericali. sͣ. e. ī audiētiā. ⁊. jͣ. e. ꝯtingit. Itē quid de excōicato depoſito ſi verberet̉ an incidatin canonem vr̄ ꝙ nō: qꝛ nihil ad nos de his qui foris ſunt. ij. q. i. multi.qꝛ iam eſt membrum diaboli ⁊ exͣ eccleſiā eiectus. xj. q. iij. oīs xp̄anus. ⁊c. ſe. ⁊ qꝛ nō poſſit aliū excōicare. xxiij. q. i. audiuimus. eadem rōne nonerit excōicatus qui clericū excōicatū ēt depoſitū verberat qd̓ quidā cōcedūt. Uin. diſtinxit an excōicatio precedat depoſitionē: ⁊ tunc adhuc retinet priuilegiū clericale ſi v̓o ꝯſequatur ⁊ īcorrigibilis fuerit. eo traditocurie ſeculari amittit priuilegiū. sͣ. de iudi. cū nō ab hoīe. ꝗ aūt aliuꝫ clericū excōicatū v̓berat. vr̄ ẜm hoc excōicatus multo fortius ꝙͣ ꝗ v̓berat excōicatū clericū ante depoſitionē ẜm qd̓ diſtinguit vin.Fauorē ordinis: cui renūciare nō poteſt. sͣ. de fo. cōpe. ſi diligēti. ⁊. c.ſignificaſti. Ber.u ¶ Prohibeas attētari. non vr̄ rn̄deri ad qōnē que fuit an huiuſmodipercuſſores incidāt in canonē: ſed dic ꝙ bene ſūt excōicati: qꝛ iniurioſa⁊ temerarias manus inijciūt ⁊ ſatis innuit dū dicit tā ī fauorē clerici ꝙ