QuintusDe ſententia excōi.

2 9 3

a ſuſceptis ordinibusᵍ cenſemꝰ īꝑpetuuꝫ deponendo: in reliquis caſibus tam archiepiſcopi qͣꝫ epiſcopi abſqꝫ mādato ſedis ap. ſpāli diſpenſandi facultatē ſe nouerint nōhabere: quibus etiaꝫ eſt abſolutiotaliū īterdictaᵇ. ⁊ maiora intelligātur illis prohibita quibꝰ vetita ſūtmīoraᵉ. poterunt tamē huiuſmodiro. pon. auribus intimari vt ab eoſecunduꝫ rigoremᵈ vel equitatemreſponſuꝫ prodeat prout diſcretioſua viderit faciendū. qui ſi clauſtralesᵉ huiuſmodi fuetīt: licꝫ ab alexᵗ.papa fuerit conſtitutū ꝙ monachi⁊ canonici regulares quocūqꝫ modo ſe ī clauſtro percuſſerint nō ſūtad ap. ſe mittendi: ſed ſecunduꝫ ꝓuidentiā ſui abbatis diſcipline ſubdantur. ⁊ ſi abbatis diſcretio ad eoruꝫ correctionē non ſufficit prouidētia eſt dioc. epiſcopi abhibenda⁊ alibiᵍ dicatur ꝙ d̓ ſeculo fugiētesqui religionis habitum ī monaſterium receperūt: ⁊ inter cetera poſtmoduꝫ confitentur ſe tale cōmiſiſſeᵖ delictū propter quod ipſo actuexcommunicationis ſententiaꝫ incurrerunt: ſine licentia ro. pon. abbas n̄ pōt nec dꝫ eos abſoluere: qͣꝫuis p̄ſumptionem delinquentiū debita poſſit aīaduerſiōe pūir̄. Nostamen in religiōisˡ fauorē ⁊ vt euagādi materia ſubtrahat̉ maiorē eiſgr̄aꝫ exhibere volētes: eoꝝ p̄latisꝙ etiā talibusᵏ abſolutionis beneficiū īpartiri ualeāt īdulgemus: niſiexceſſus ipſorū extiterit difficilis ⁊enormis: vtpote ſi ad mutilationēmēbriˡ vel effuſionēᵐ ſanguinis eſtproceſſuꝫ: aut inⁿ epiſcopuꝫ: aut abbateꝫᵇ violenta manus iniecta: cuꝫexceſſus tales ⁊ ſimiles nequeāt ſine ſcandalo preteriri. ¶ Si veroclauſtralis aliquis in religioſam ꝑſonam alterius clauſtri manꝰ iniecerit violentas: ꝑ abbatem ꝓpriū⁊ eius qui paſſusᵖ eſt iniuriam abſoluatur. Quod ſi clericū percuſſerit ſecularem nō niſi per apoſto. ſedē vt ſcandaluꝫ euitetur abſolutio

nis gratiā poterit ꝓmereriq. ¶ Siautē hos ad ordīes ꝓmoueri contingat: iuxta premiſſā diſtīctionē ꝗſcienter ī contēptūʳ eccleſiaſtice diſcipline ſe fecerint ordinari: ab executione ſuſpecti ordinis ⁊ officij decernimus manere ſuſpenſos. Circa reliquos vero facti memoriā ul̓iuriſperitiamˡ nō habentes monaſteriorum utilitate pēſata poſt iniūctam regularem penitentiā ⁊ peractā abbates ipſorum poterūt diſpēſareᵗ: niſi graue fuerit ⁊ notabile factū: aut is ꝗ fecit adultus fuerit ⁊ diſcretusⁿ ut violēter cōtra obliuionem vel ignorantiā preſumaturˣ. Precipimus auteꝫ abbatibꝰvt formam iſtam diligenter obſeruent: ne priuilegiū mereatur amittere qui ſibi permiſſa abutitur poteſtate.¶ Dem piſtorienſi epiſcopo.¶ Monialis percutiēs monialēſeu conuerſum vel clericuꝫ ſecularem incidit in excommunicationē⁊ ab ep̄o loci abſeli pōt.E mōialibꝰ tua a nobis fraternitas requifiuit per quemeis ſit beneficium abſolutionis impendendum: ſi vel in ſe inuiceꝫ uelconuerſos vel cōuerſas ſuas autclericos ēt manus iniecerīt temereviolētas. Super hoc igitur. T.cōſul. T. R. ut per epiſcopuꝫʸ ī cuius dioce. monaſteria fuerīt abſoluantur.Dem vniuerſis cruceſignatis.¶ Contractus etiā qui ſine cōmunione explicari nō poteſt: nō diſſoluitur ſeu impedit̉ ꝑ excommunicationem ſuperuenientem in euꝫ quitenetur aliquid preſtare nō excommuiAvere: ⁊ īfra. Quod ſi veneti nec forte ſatiſfacere voluerint nec abſolui: uobis ꝑmittimusvt cum ipſis in terram ſarracenorum vel Prouintiam Iuxtaquod inter vos conuenit ⁊ ipſos:vel honeſte cōuenerit nauigio trāſeatis: quāto minus poteritis cuꝫ

i. rn̄ſo. ⁊. c. mulieres in fi.a ¶ Ordinibus. ſil̓r ⁊ de bn̄ficijs. sͣ. de cle. ex. mi. poſtulaſtis. ⁊. c. latoresſic̄ excōicati r̄cipiūt ordīeſ ⁊ excōicatꝰ ꝯfert ordīes. sͣ. d̓ eo ꝗ renū. ep̄i. c. ij.¶ Interdicta. xvij. q. iiij. ſiꝗs ſuadēte. ſꝫ nūꝗd poterūt diſpēſare pꝰ impetratā abſolutionē. vr̄ ꝙ nō ꝑ id qd̓ ſeꝗt̉: ſꝫ ſi nō eēt interdicta diſpenſatio poſſet. arg. sͣ. e. nuꝑ.Et eſt arg. ꝙ diſpenſarepn̄t vbi nō eſt ꝓhibitumff. ex ꝗ. cau. ma. necnon.§. quod eis.¶ Minora. minora vocat̉ abſolutionē maioradiſpēſationē ⁊ ita cui prohibetur minꝰ ⁊ maiꝰ ꝓhibitum ītelligit̉. lxxiiij. di.geſta .xcv. diſt. illud. ⁊. ff.d̓ ſena. ꝗ īdignis. ⁊ econuerſo cui cōcedit̉ maius⁊ minus. sͣ. de deci. ex ꝑte. iij. ber.d ¶ Rigorem: eꝗtas rigorem mitigat. vn̄ equitas intelligit̉ iuris relaxatio ⁊ equitas rigori pͥfert̉. C. de iudi. placuit.xxiiij. di. fraternitatis. ⁊sͣ. de tran. c. vl.e ¶ Clauſtrales. hoc reſpicit quod. sͣ. dixit ſeculares.l ¶ Alexandro. sͣ. e. monachi. ber.z ¶ Alibi dicat̉. non habes hodie illā: ſed in antiqua compilatione conſuluit titu. eo.h ¶ Cōmiſiſſe. āte īgreſſum ſupple.i ¶ In religionis fauorēimmo vr̄ ꝙ de iure cōi.non eſt .n. illi neceſſariacerta delicti ſatiſfactio cuius totū vite tp̄s obediētie impēditur ſui cōditoris de penitē. diſtin. i. §.his auctoritatibꝰ poſt illud. ca. menſura. ſi. sͣ. devo. ſcripture. xxxiij. q. ij.admonere. lau.k ¶ Talibus. abſolutōishoc ītellige de illis qui īciderunt in canonem an̄ingreſſuꝫ: qꝛ de his qui īcidūt poſt ingreſſuꝫ conceſſum erat ꝑ alexandrūsͣ. eo. monachi. vnd̓ quoad alios dicit indulgemus. ber.l ¶ Membri. h̓ intelligeſimpl̓r de oībꝰ mōachisqui hoc cōmiſerunt ſiueante ingreſſum ſiue poſtjͣ. e. canonica. nec eſt diſtinguendum īter mēbꝝ⁊ mēbrum. sͣ. d̓ cle. egro.c. ij. ⁊ sͣ. de cor. vicia. expoſuiſti. al̓s exceſſus difficilis vel enormis relinquit̉ arbitrio iudicis cuꝫexceſſus notorius ē tuncabbas ip̄m abſoluere nō pōt ꝓpter ſcandalū vt hic dicit.m¶ Sanguinis effuſionē. quid ſi modicū valde leſit cū ſanguinis effuſione qꝛ de facili ſanguis effundit̉ qn̄qꝫ. nūquid idem erit ac ſi enormitlederet: ſatis crederē ꝯmittēdū arbitrio iudicis: puta ep̄i ⁊ abbatis lꝫ lr̄aita ſimpliciter loquat̉. v̓bū enī effuſiōis abūdātiam ſignificat. xvj. q. i. reuertimini. ⁊ xlj. di. ſepe. ar. ſed ibi nomē effuſiōis ſignificat viciū. b.n ¶ In ep̄ꝫ. ex ꝑſona auget̉ crimē: de pe. di. i. §. aut fcā. inſtitu. de iniu. §.atrox. ⁊. ff. d̓ re mi. oē delictū. §. ꝗ manꝰ: ⁊. ff. d̓ īiur. itē apud. §. quod aitpͥtor. ſicut ex atrocitate facti. xvij. q. iiij. ꝗ ſubdiaconū ⁊ ex perſona eiusꝗ fecit creſcit iniuria. ff. e. ſꝫ ſi. §. quidā. ⁊. lx. di. hō xp̄ianus.o ¶ Abbatē ꝓpriū. multa .n. ꝑmittunt̉ nobis in hoīem noſtre religiōisqͥ nō ꝑmittūt̉ ī alijs. xvj. q. i. c. i. ⁊. ij. q. vij. ſi hereticꝰ. Quid ſi abbatem

nō hꝫ: ſꝫ priorē aut p̄latū alio noīe deſignatū. rn̄. bn̄ficiū illud ad omēs monachos ⁊ regulares canonicos extēdit̉: vt. sͣ. e. monachi: ⁊ ad hoſpitalarios hieroſolymitanos ꝗ ꝑ ſuū pͥorē abſolui pn̄t. jͣ. e. canōica. idē crederē de tēplarijsdūmodo ꝯſimilē pͥorē habeāt vt hn̄t hoſpitalarij. ad oēs clauſtrales hoc bn̄ficium extendit̉: cū eadē cā ſubſit in oībus.¶ Paſſus ē. qꝛ ille vr̄ iniuria paſſus ar. īſti. d̓ īiurijs. §.ij. ſicut īiuria fcā filio pr̄eꝫ cōtingit ⁊ agere pōt. tn̄ ſi pr̄ remittit īiuriā filiꝰ agere nō pōtniſi pr̄ vilis ꝑſōa fuerit ⁊ filiꝰhoneſta. ff. de īiur. ſed ⁊ ſi. §. filiofa. ſic ⁊ ſi abbas remittit iniuria factā monacho mōachꝰager̄ nō p̄t aliquo caſu: vr̄ tn̄ꝙ ẜꝫ foꝝ rei h̓ dꝫ fieri. iij. q. vjc. i. ⁊. vj. q. iij. placuit. ſed nōē ita ī caſu iſto: ⁊ ſufficit ꝙ itah̓ cauet̉. vj. q. iij. ſcriptuꝫ eſt ⁊ff. ꝗ ⁊ a qui. l. ꝓſpexit.¶ Promereri: ſꝫ nōne dat̉h̓ euagādi materia qͣre ī hoccaſu nō abſoluit eū abbas ſic̄abſoluit illū ꝗ an̄ mōachatuꝫd̓liꝗt. Sꝫ rō ē qꝛ an̄ ingreſſuꝫerāt eiuſdē ꝯditōis ⁊ ꝑ īgreſſūfacile tollit̉ obligatō. xix. q. iijnō liceat. ⁊. q. ij. due ſūt. io. ſedrō v̓a reddit̉ ī lr̄a .ſ. ꝓpter ſcādalū. ſcādalū .n. ē ꝙ monachꝰinijciat manū in maiorē quiavix bonꝰ monachꝰ facit bonūclericū. xvj. q. i. c. legi.ſ gꝯtēptū. qd̓ ſꝑ preſumit̉necnitti dꝫ ꝓbatio ī ꝯͣriumſic. liiij. di. fr̄nitatiſ. sͣ. d̓ iud.c. vl. ⁊ cū iſtis n̄ diſpēſabit. ab.Iuriſꝑitiā: no. ꝙ mitiusagit̉ cū ignorāte iꝰ poſitiuuꝫſecꝰ ī iure naturali vbi nec ruſticitati ēt ꝑcit̉. C. d̓ ī ius vo. l.ij. ſic̄ nec ꝑcit̉ ml̓ieri ꝯͣ mr̄imoniū ſuū. ē .n. de iure naturalivt. sͣ. d̓ diuor. gaudemꝰ. vin.t ¶ Diſpēſare. p̄t ergo abbasdiſpēſare cū monacho circa ordines. vt h̓: ⁊ sͣ. de eo ꝗ furti.ordi. re. c. ij.u ¶ Et diſcretꝰ: ⁊ ita nō ſuffit̄ꝙ ſit adultꝰ niſi ſit diſcretꝰ: qꝛꝯͣ diſcretū de facili p̄ſumit̉. C.ꝗ ⁊ a duer. quo. l. i. ff. de ꝓbati. cū de īdebito. Et indiſcretꝰiniuriā facere nō pōt. pati v̓opōt. xv. q. i. illd̓. ⁊. ff. d̓ iniur.l. illud ⁊. ff. ad. l. cor. de ſic. ſi īfans: ſed de talibus non ītelligitur hic. qꝛ tales nō indigētdiſpēſatione.¶ Preſumat̉. ar. ꝙ nō ſemper credēdū ē cōfitēti peccatūī pnīa. ar. ꝯͣ. sͣ. de homi. ſignificaſti. ij. qꝛ nō ē viſimile ꝙ aliquis ſit īmemor ſue ſalutis .i.q. vl. ſancimus.D Adbhiales ercomunicstas ꝓ iniectiōe manuū abſoluit ep̄s. h. d. vel aliter ⁊ ſic vtin rubro. Primo ponit̉ ꝯſultatio. Scd̓o reſpōſio ibi: ſuꝑ quo. Ab. ſi.Per ep̄m. īpedit .n. ſexus mulieris ne abbatiſſa poſſit abſoluere mōialeſſicut h̓ pꝫ: nec ꝯfeſſionē eaꝝ audire nec eas bn̄dicere vl̓ euāgeliū lege̓: qꝛ ſexuifeminino claues eccl̓ie ꝯmiſſe nō fuerūt. sͣ. ti. ꝓxi. noua. ⁊ ar. sͣ. d̓ maio. ⁊ ob.dilecta. vbi d̓ h̓: ſꝫ ep̄s illas abſoluit auctoritate pape ſibi ꝑ hāc d̓cre. īdulta tāꝙͣ delegatꝰ ad hoc. ⁊ ſic abſoluat oēs tā exēptas ꝙͣ nō exēptas. ⁊ ē ſi. sͣ. d̓ her̄.ad abolēdā ī fi. ⁊ sͣ. de of. or. irrefragabili. §. ceteꝝ. ⁊ eo iur̄ quo abſoluit aliaſmulieres. sͣ. e. mulieres. ſꝫ ꝗd ſi mōaſteria eēt ī diuerſis ep̄atibꝰ ⁊ vna mōacha ꝑcutiat monachū vel monachā vel ꝯuerſuꝫ vel clericū alteriꝰ ep̄atꝰ. cōueniat vterqꝫ ep̄s vel alter deleget alteri vicē ſuā. sͣ. c. ꝓxi. ber.ęre. Si locāti operānalē ſoluiſti p̄ciū vel eius ꝑtem ⁊ poſtea fuitM excōmunicatus vel ēt pͥus ſed ignorabas: ſi ad ſatiſfaciēdū nō pōt īduci