QuintusDe accuſationibus.

ac tale recepiſſe mādatūª ſuper īpetitiōe dicti ep̄i ſilentiūᵇ ei duximusīponēdū: ꝑꝑᵉ cōtumaciā tamē eidēep̄o citationē ⁊ purgationeꝫ ꝓpterīfamiā īdicentes.¶Deꝫ pͥori ſancti fridiani ⁊ magiſtro. b. canonico piſano.¶ Denūciator criminis non ſe inſcribit quia ad correctionē tēdit: accuſator vero īſcribit: quia tēdit adpenā: excipiēs v̓o īſcribit ad penaꝫextra ordinariā ſi ꝑ exceptionē deijcit̉ ab obtēto. al̓s ſecꝰ. hoc prīo. ẜodr̄ ꝙ dū diſcutit̉ d̓ crimīe ꝑ mōꝫ exceptiōis pōt īteruenire ꝓcurator.Uper his de ꝗbus nos ꝯſulere voluiſtis. Inqui. v. breuiterrn̄demus: ꝙ tribusᵇ modis valetcrimē opponi: denūciando: excipiendo: ⁊ accuſando. ¶ Quando crimē ī modū denūciatiōis opponit̉nō eſt inſcriptio neceſſaria: ſed cuꝫin modū accuſatōis: oportetᶜ īſcribi: qm̄ ad depoſitionē īſtituitur accuſatio ſed de correctione eſt denūciatioᶠ facienda. Cum aūt excipiendo fuerit crimē obiectū: diſtinguenduꝫ eſt quare opponat̉ ⁊ qn̄. Si .n.obijcit̉ vt ab accuſationeᵍ ⁊ teſtificationeᵖ aliquis repellatur non eſt inſcribi neceſſe. ſed cuꝫ opponitur vtꝗs a ꝓmotione officij vel bn̄ficij excludat̉: ſi ante cōfirmationem obijcitur non cogit̉ quiſquā inſcribereꝗa crimē hoc modo ꝓbatuꝫ impeditˡ ꝓmouendū ſed non deijcitᵏ iaꝫꝓmotū. Poſt cōfirmationēˡ verocū .ſ. ordinādus fuerit aliꝗs aut ētconſecrādus: ꝗa etiā ab obtinendorepellit ⁊ deijcit ab obtento: ad extraordinariā penā ẜm arbitriumᶠiudicis diſcreti circa vinculum īſcriptionis ē excipiens aſtrīgendusⁿ:

ſi defecerit in probando ꝓ eo ꝙ crimine ſic probato perdit qd̓ per electionē ⁊ cōfirmationē ei fuerat acꝗſitū: ſed ob hoc priꝰ habita nō amittit. ¶Licet enim agatur de crimīenon ē tamē huiuſmodi queſtio criminalisº. Unde per procuratorēᵖpoteſt rite tractari.¶Dem vercel. epiſcopo. ⁊ abbatide tileto.¶ Generales inꝗſitores ſi nō ſeruauerunt debitū inꝗſitiōis ordinēprudēter ⁊ caute corrigere debenhoc primo. ẜo pōit formā iuramēti quā inquiſitores exigūt ab inquiſitis.Ualiter ⁊ qn̄: ⁊ infra. Si cirLca nouarien̄. ep̄m debitum īquiſitionis ordineꝫ obſeruaſtis diveſtrā in domīo cōmēdamus. Sivero qͣlibꝫ occaſiōe p̄termiſiſtis eūdē adhuc ipſuꝫ tꝑe oportuno volumus obſeruariq ne īde naſcāturᶠ iniurie vnde iura naſcūtur. Ideoqꝫmādamꝰ qͣtenus ad cōſciētie veſtreiudiciū recurrētes ſi cōtra p̄ſcriptūordinē iāqͣꝫ hoīes exceſſiſtis: n̄ pudeat uos errorē vr̄m corriger̄ᶠ quipoſiti eſtis vt alioꝝ corrigatis errores: qm̄ apd̓ iudicē diſtrictū ī qͣ mēſura menſi fueritis remetiet̉ vobis.ita videlicet īuēiatis occaſionē aliquā cōgruentē ꝑ quā ne veſtra vileſcat auctoritas. qͣꝫto cautius ⁊ prudētius poteritis ſuꝑſedeatis ad pͥſēs: quoniaꝫ ex his q̄ īordīate ſūt acta nō pōt ordinabiliterᶠ agi. Si vero preſcriptū ordinē cuſtoditis oīgr̄a ⁊ timore poſtpoſitis deuꝫ ſolūhabentes pre oculis viaʸ regia īcedentes ſine ꝑſonaruꝫˣ acceptōe ī negocio procedatis. ¶ Formam vero iuramenti: quā a clericis noua-

nice. v. q. iij. reos ſed illud loꝗtur in ꝓcuratore ad allegandas cās abſenne qꝛ reipublice vtile eſt abn̄tes a ꝗbuſcunqꝫ defendi: ⁊ quēlibet ꝓ eo verba ſacientē ar.ff. de ꝓcur. ſeruum quoqꝫ. §. publice. ⁊ hic iſti admittunir ad excuſandum. ⁊ ſic intelligitur. xxiij. q. v. reos.a ¶ Tale mandatum. quod de iure fieri potuit. sͣ. c. proxi.b ¶ Silentium. nota.iurauit ſe nō accuſatrum aliquē amplius nonauditur ꝯͣ illum. sͣ. de iureiur. quēadmoduꝫ: ⁊ matime vbi pͥmo calūnioſeaccuſauerit vt hic: qꝛ preſumit̉ poſtea ꝙ malo anmo moueat̉: vnde nō eſtvlterius audiēdꝰ: ar. iij.q. x. placuit vl̓ etiā ſi ſimpliciter remiſit accuſationem. xxiij. q. iiij. ſi illic ⁊de pe. diſ. iiij. diuīa ⁊ eoipſo ꝙ ꝗs dixit ſe nolle acuſare illū: amplius nonaudit̉. ff. de adulte. ſi maritus. ij. §. ſi negauerit.Sed nunꝗd talis poteſtipſum denunctare nō obſtante iuramento qd̓ viꝑ decre. p̄dictaꝫ quemadnodū: qd̓ nō eſt verū cūpͥmo calūniatꝰ fuerit: qꝛcalūnioſe denunciās nōaudit̉ īmo punitur de calūnia. jͣ. tit. ꝓxi. c. ij. ſꝫ nūquid alius pōt illuꝫ accuſare d̓ crimine de quo abſolutus eſt: de hoc dic vtsͣ. e. de bis: ⁊ ꝙ non hēsij. q. i. ꝓhibētur. Io.Propter contumaciā. ſic pꝫ ꝙ ſemper dꝫ ꝗsvenire ad iudicē ſiue iuſteſiue iniuſte vocetur aliapunitur vt cōtumax vth̓pꝫ: ⁊. ff. ne ꝗs eū qui ī iusvo. vi eximat. l. antepe§. item ſi ꝗs. ff. iudi. ſol.ſi reus: qd̓ verum eſt cudubitat̉ an citatio teneatsͣ. de ap. ſi duobus. ⁊. c.tum parati: ⁊. ff. de iudi.ſi quis ex aliena. Sed ſieuidens eſt ꝙ citatio nontenet: non tenetur venirecitatus puta ſi citetur aliquis tꝑe feriato. ar. v. q.ij. c. fi. ⁊ eſt expreſſum. sͣ.de fer. c. vlti. ff. de fer. l.i. niſi eſſet iuſta cā vt ibidē dr̄. puta res ꝑitura vl̓rōne criminis vel niſi pietas vel neceſſitas hoc ſuadeat. qn̄qꝫ non vꝫ rōneꝑſone vocate: vt. iij. q. iiij. §. liberti: qn̄qꝫ rōne loci īhoneſti. ff. de arbi. ſi cūdies. §. ſi arbiter: vel eſſet nimis remotus forte ire non tenet̉ ſi conſtaret ꝙin lr̄is nō contineret̉ illa clauſula nō obſtāte ꝯſtōne de duabꝰ dietis. sͣ. dereſcrip. nōnulli ſi euidens ſit ipſum nō eſſe iudicem. ꝗ citat. sͣ. de of. dele.ex lr̄is: vel ſi ordinarius citat illum ꝗ non eſt de ſua iuriſditione: nec rōnecriminis ſeu ꝯͣctus. sͣ. de fo. compe. c. vl. vbicūqꝫ dubitatur de iuriſditionedebet quis ire ⁊ allegare priuilegium ſuum: alias tanquam contumax poteſt puniri: vt hic patet. Io.Uper his Diuiditur in duas partes principales. ſcd̓a ibi. licet. ⁊ pͥma ſubdiuiditur qꝛ primo ponit modos tres opponendi crimen. ſcd̓oillos ꝓuitur ibi. qn̄. ab. ſi.d ¶ Tribus modis. quartū moduꝫ hēs .ſ. ꝑ inꝗſitionem. jͣ. e. īquiſitionis.⁊. c. qualiter ⁊ qn̄. ⁊ jͣ. de ſimo. lꝫ. exceptis notorijs: vt in. c. lꝫ. Et lex etiamdicit ꝙ quattuor ſunt genera cognitionum: qꝛ aut agitur de capitali crimine: aut de fama. aut de pecuniaria re. aut de honoribus vel muneribꝰ agēdis. ff. de var. ⁊ extraor. cog. l. pe.e ¶ Oportet īſcribi: ſic. jͣ. de ſimo. lꝫ hely. niſi in caſibus pͥmo in crimineabigeatus. C. de abige. l. vna. item in leuibus ⁊ paruis criminibus. ar. ff.de accu. leuia. Item in his ꝗ apparitores referunt. C. de accuſa. ea quidemItem in crimine apoſtaſie. C. de apoſta. apoſtataꝝ. Item cum accuſaturchriſtianꝰ ꝗ ꝯͣxit cum iudea vel ecōuerſo. C. de iude. ne quis. Inſcrire eſobligare ſe ad eandem penam ſi nō probauerit quā reus debuit pati ſi probaſſetſe accuſator: vt. ij. q. viij. ꝗſꝗs. ⁊. c. qui crimen.

f ¶ Denūciatio. precedente legitima admonitione: al̓s repellitur. jͣ. e. cum dilectus: niſi in caſibus. jͣ. eo. inquiſitionis. i. Rn̄.g ¶ Teſtificatione. sͣ. de ordi. cog. cum dilectus: ⁊ sͣ. de teſti. ſuper eo. i. ⁊. c. teſtimonium. ⁊ sͣ. de excep. deniqꝫ.b ¶ Accuſatione. pōt accuſator repelli obiecto ſibi maiore crimine pari vel etiaꝫminori in modum exceptionisqꝛ criminoſus criminoſum accuſare non debet: vt dixi. sͣ. eo.c. i. ⁊. c. nulli: ⁊. ij. q. vij. ſi quis⁊. c. querendū. ſed ab excipiēdonō repellitur ꝗs ꝑꝑ crimē: ſeuꝓpter excōicationem. .sͣ. de exep. cum inter: ⁊.c. dilecti filij:qꝛ cuilibet ſeruat̉ legitima defenſio vt ibi dr̄.i ¶ Impedit promouendum ⁊obſtat ēt in dignitatibꝰ poſtmodum acquirendis. sͣ. d̓ ele. ſuꝑeo. ⁊ argu. ij. q. i. prohibentur.⁊ sͣ. eo. omnipotens.k ¶ Non deijcit .i. ꝑꝑ hoc nonpͥuat̉ alijs dignitatibꝰ ſeu beneficijs: qꝛ nō agebat̉ ad hoc. sͣ. d̓or. cog. cum dilectus. ff. de li.agno. l. i. in fi. Sed ſi ex tali ꝓbatione grauata ſit eiꝰ opinionon promouebitur. sͣ. de teſti.teſtimonium. ⁊. lxxxi. diſ. tātisdaniel: ⁊ sͣ. eo. omnipotens niſi ſe purgaret.¶ Poſt ꝯfirmationē. tunc .n.ſpūale vinculum eſt ꝯͣctum. sͣ.de tranſla. inter corporalia.m ¶ Arbitrium. hoc generaleeſt ꝙ vbi certa pena expreſſa nōeſt in iure: arbitrio iudicis relinquitur. sͣ. de of. dele. de cauſisff. de iure delib. l. i. in fi. ⁊ a talipena īpoſita pōt appellari: ſe.cus a pena expreſſa in iure. ff. d̓ver. ſi. l. antepe. Sic ⁊ vbi iusexpreſſum non eſt ẜm equitatēeſt procedenduꝫ. sͣ. de tranſla.c. vlt.n ¶ Aſtringendus. lꝫ .n. nō inſcribat obligabit ſe ad extraordinariā penam ad arbitrium iudicis: vt h̓ pꝫ: ⁊ arbitrium iudicis equū eſſe dꝫ. vn̄ ſi excederetreducēda eſſet illa pena ad arbitrium boni viri. sͣ. de iureiur.ꝗntauallis. ⁊. c. veniens ad fi.o ¶ Criminalis. ⁊ tn̄ reꝗrit̉ intali cā pn̄tia pluriū ep̄orum acſi eſſet crīalis. xxiij. diſt. illud ⁊iij. q. vj. hoc quippe: ⁊ in hac cāteſtes cōpellendos credo: de h̓dixi. sͣ. de te. cog. c. p. in fi. glo.¶ Per ꝓcuratorem. ſic. sͣ. de procura. tue. ſed vbi de crimine agitur criminaliter non interuenit procurator. sͣ. eo. c. proxi. vbi de hoc.diuidit̉. naꝫ in prin. ⁊ in fi. commendat ⁊ cōfirmat inquiſitores ſi bene proaliter Diuiditur vt patet in rubro. ſcd̓a ibi: formam vero. prima ſubceſſerūt: in medio vero .ſ. in ver. ſi vero īſtruit ſi male ꝓceſſerunt. ab. fi.q ¶ Obſeruari. ar. ꝙ iudex qui male iudicauit: nō dr̄ functus officio ſuo: ſed iteꝝdebet procedere ⁊ bene iudicare. arg. ff. de arbi. dicere autē. §. ſed ſi de pluribusarg. ꝯͣ qꝛ ſiue bene ſiue male ſnīam dixit vlterius ſe ītromittere nō pōt. ff. de arbi. qꝛ arbiter. ff. de re iudi. iudex: ⁊ sͣ. de of. dele. vt lr̄is. ſecus in caſu iſto. qꝛ iſtierant generales legati ad inquirendum. vn̄ poterant mutare ſi erraſſent: ⁊ nondum tulerant ēt ſnīam ſꝫ errauerant in proceſſu.r ¶ Naſcantur inturie. C. vnde vi meminerint. ⁊ xj. q. i. peruenit. ⁊ sͣ. de reſcri.nonnulli.s ¶ Corrigere. no. ꝙ iudex pōt corrigere errorem ſuum ſi male interlocutus ſitvt h̓ pꝫ ⁊ sͣ. de ap. cū ceſſante: ⁊. jͣ. de ſen. excom. ſacro. ff. de re iudica. qd̓ iuſſit. ⁊eccleſia cum errat mutat ſnīam. sͣ. de frigi. ⁊ male. fraternitatis: ⁊ xxxv. q. ix. §.is ita: ⁊. c. ſnīam: ⁊. c. graue: ⁊ .xxij. q. iiij. magne. ⁊ teſtis poteſt corrigere ſuumerrorem. sͣ. de teſti. cog. preterea: ſi. sͣ. de vſupal. niſi. Et dicit īperator nō enimerubeſcimus ſi ꝗd melius hoꝝ que prius ipſi diximus adinueniamus cōpetentēprioribus imponere correctionem: ne ab alijs corrigi expectemus: ī aucͣ. d̓ nup.circa prin. per vnam colūnam col. iij.t ¶ Ordinabiliter. xiiij. q. v. neqꝫ ſi agris. ⁊. c. forte ⁊ .i. q. i. non eſt putanda.u ¶ Uia regia. hoc eſt a iuſticia non declinantes.x ¶ Perſonarum acceptione. ſic. sͣ. de iudi. nouit: ⁊ sͣ. d̓ ſta. regu. ea que.