Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und Additiones des Hieronymus Clarius
Entstehung
Seite
227v
Einzelbild herunterladen
 

T Dē genuen̄. archiepiſcopo. Ei qui appellat ī cauſa matrimoniali interdici dꝫ ne aliud matrimonium contrabat ſite pendēte⁊ ſi contraxerit dꝫ ſeparari. Ua fraternitas nos cōſuluit⁊ īfra. De his vero q̄ corā teſuꝑ deſponſatione facta ꝑ ꝯſenſuꝫmutuū de preſenti ꝯtrouerſiaꝫ mouēt: ⁊ appellatione pēdēte quaꝫ an̄ſnīam vel cognitionē cauſe ad ſe.ap. interponūt: accipiūt alias vxores: Hoc arbitramur agēdū: vtſi āmodo in tali caſu duxerint appellādū: eis in eccleſia publice īterdicas ne an̄ d̓ciſionēª cauſe alid̓ cōtrahāt matrīoniuꝫ. Et ſi cōtra īterdictū eccleſie publice ſcm̄ venirep̄ſumpſerint: mr̄imoniū tā p̄ſumptuoſe cōtractum poterisᵇ irritar̄.T Nno. mutiū. ep̄o. Qui duas per verba de preſētideſpōſat pͥmā deſpōſatā hꝫ ī vxorē etiam ſi prius ſcd̓am ognouerit:nec valet cōtraria ꝯſuetudo. ⁊ hocvltimū addit̉ ad. c. licet ſupra eodē.Uas dudū ⁊ īfra. De cōſuetudīne q̄ diu ī mutinen̄. obtinuit ciuitate: vtrū ſi ꝗs iuraret aliquā ducturū: ⁊ citra carnis copulādeſponſaſſet: ſi conſequenter deſponſaſſet aliaꝫ ⁊ etiā cognouiſſetᶜ:prīo cognita adiudicaret̉ viro: nōque prius extitit deſponſata: ⁊ infra. ¶Ne vero turpisᵇ ſit pars queſuo nō cōgruit vniuerſo: ⁊ eccleſiamutinen̄. tenere debeat humiliter ⁊ẜuare qd̓ beatiᵉ petri ſedem ⁊ ſuammetropoliꝫ ſequi viderit ⁊ docere.in mr̄imonijs decetero contrahendis illud te volumꝰ obſeruare: vtpoſtquaꝫ inter legitimas perſonasconſenſus legitimꝰ interuenerit dep̄ſenti ꝗ ſufficit in talibus iuxta canonicas ſanctiōes: ⁊ ſi ſolusᶠ defuerit cetera etiaꝫ cū ipſo coitu celebrata fruſtrantur: ſi perſone iūcte legitīe cum alijs poſtea de facto contrahant quod prius de iure factū fuerat nō poterit irritari.Rubrica De ꝯditiōibꝰ appoſitis ī d̓ſpōſatione: vel in alijs ꝯtractibus.

E Z concilio aphricano. Defectus turpis cōditionis incōtractū matrīonij apponte nō viriat matrionium ſed vitiatur.Uicūqꝫ ſub conditionisnoīe aliquā deſponſauerit: ⁊ eaꝫ relinquere voluerit. Dicimus ꝙ frangaturᵍ conditio: ⁊ deſponſatio irrefragabiliter teneatur.G Reg. ep̄o. ſpoletano. Seruus manumiſſus ea conditione vt fiat monachus ⁊ monaſterio ẜuiat: alias in ẜuitutē redeat: fꝫhoc acceptato mōachus factus ſit:manūittētiſ volūtatē cogit̉ obẜuat̉ Um ſit ꝓpriū: ⁊ īfra. H. preſbyter ꝯqueſtus eſt diaconemquendaꝫ manūiſiſſe duo mancipiaſub hac cōditiōeᵏ: vt monachi fierent ⁊ in eo monaſterio vbi ipſe fuerat ꝑmanerēt: adijciens: vt ſi ꝗsꝯtrafaceret: ẜuitutiᵏ iterū ſubderet̉atqꝫ vnum ex his hac conditionedeſpecta monaſterium deſeruiſſe ⁊ſe inter clericos ſociaſſe. Tu ergo ſi ita eſſe reperieris: ſic te exhibevt nec illi mōaſteriū deſerendi ſitfacultas ⁊ manumittentis volūtasnon valeat preteriri.Alex. iij. pāormitano archiep̄o. Qui iurauit aliquā in vxorē acipere ſi centū ſibi donauerit: recipere nō tenet̉ niſi poſtea pure cōſēſerit vel eaꝫ cognouerit.Eillis: ⁊ infra. Si vero aliꝗs ſub huiuſmodi v̓bisˡ iuramētū alicui mulieri p̄ſtitit: ego te invxoreꝫ accipiam ſi tm̄ᵐ mihi donaueris. Reus periurij non habehitur: ſi eaꝫ nolentem ſibi ſoluereqd̓ ſibi dari petijt: non acceperit inuxorem: niſi conſenſusⁿ de preſenti aut carnalisº ſit inter eos cōmixtio ſubſecuta.Idem. Res donata eccleſie ſub modoſtatiꝫ eſt eccleſie: nec reuocatur modo non ſeruato: niſi hoc in contractu ſit expreſſum.Erum cuꝫ alicui eccleſie poſſeſſio q̄libetᵖ īterpoſita conditioneq donat̉: a donatore donū po

Aa. Diudit̉ pͥmo thema. Scd̓o p̄cipit fieri īterdem̄ ibi: h̓ arbitramur.Tertio dicit ꝗd iuris videtur ibi: ⁊ ſi cōtra. Ab. ſi.a Ante deciſionē. appellatione .n. pēdēte nihil innouari dꝫ. ij. q. vj. §. appellatiōe. ⁊. ff. nihil inno. appel. pen. l. i.b Poteris irritare. ſi. sͣ. d̓ d̓ ſpō. īpu. ad diſſoluēdū ī fi. Ex ꝗbus colligit̉ ꝙmr̄imoniū ꝯͣ īterdcm̄ eccl̓ie ꝯͣctū ſit oīno dirimēdū. ⁊ xxxv.q. iij. ꝯͣdicimꝰ. ⁊. xxxiij. q. iiij. n̄opꝫ. ij. ⁊. x. di. vides. ⁊. C. d̓ legi. n̄ dubiū. ⁊. xxv. q. ij. īperiali. ⁊. C. ꝗꝓ ſua iuri. l. vna. ar.ꝯͣ. jͣ. d̓ ma. ꝯͣcͣ. ꝯͣ īter. ec. c. i. ij. ⁊iij. ſol. cū mr̄imoniū īterdicit̉ab eccl̓ia: aut cāꝓbationis ēpetua aut tꝑalis. ſi eſt ꝑpetuſeꝑāt̉ a cohabitatiōe quouſqꝫcognoſcat̉ d̓ īpedimēto quo ꝓbato ſeꝑant̉ ex toto lata ſnīadiuortij īter eos. jͣ. d̓ ma. ꝯͣc. ꝯͣīterdi. ec. d̓ muliere. ⁊ ſic ītelligit̉. c. ꝯͣdicimꝰ. c. vides. ⁊. l.nō dubiū. ⁊ ſic ītellige qd̓ diꝰh̓. ⁊. c. ad diſſoluēdū. quo nonꝓbato r̄manebūt ſimul. ſi v̓ocā ꝓhibitiōis fuerit tꝑal̓ putatp̄s in quo mr̄imoniū ꝓhibet̉Ihi ꝑꝑ reuerētiā dieꝝ vl̓ ꝯſenſus d̓ futuro cū alio tūc n̄ d̓berēt ſeꝑari: ſꝫ pnīa eisponiqꝛ ꝯͣ īterdictū eccl̓ie h̓runtjͣ. d̓ ma. ꝯͣcͣ. ꝯͣ inter. ec. c. ij. tn̄ne mādatū iudicis ꝯtēptibilevideat̉ ſi vult p̄t eos ad tpͥs ſeꝑare: ⁊ ſic ītelligit̉. c. n̄ opꝫ: ⁊jͣ. d̓ ma. ꝯͣcͣ. ꝯͣ īter. ec. c. i. interdictū .n. eccl̓ie n̄ ē tāte efficacievt ſeꝑetur mr̄imoniū ꝯͣ illudꝯͣctum niſi ſubſit cā ꝑpetua tn̄pnīa dꝫ ſꝑ īponi ſiue cā ſit ꝑpetua ſiue nō ꝑꝑ ꝯtēptū eccl̓ieut pꝫ ꝑ iura p̄dicta. jͣ. de ma.cōtrac. ꝯͣ īter. ec. per totū. ⁊ sͣ.ti. ꝓxi. c. iij.Uas. Diuiditur ī duaſꝑtes. ī pͥma ꝯſultatio inſcd̓a rn̄ſio ibi: ne v̓o. ab. ſi.c Cognouiſſet. videbat̉ ꝙſcd̓s iō eēt potior: qꝛ illi tradita eēt poſſeſſio ſic̄ ē ī vēditiōe⁊ dōatiōe. C. d̓ rei vē. quotiē:⁊ ī mr̄imonio ſpūali. sͣ. d̓ iur̄pa. ꝙ autem. ⁊. c. paſtoralis. ⁊ī obligatōe pignoriſ. ff. ꝗ po. īpig. ha. potior. ſꝫ n̄ ē ita: īmoꝗ pͥor ē tꝑe potior ē ī iur̄. sͣ. dema. ⁊ ob. c. i. qꝛ iā ꝯͣctꝰ ꝑfectusē ꝑ ſolū ꝯſenſū: lꝫ cū ẜo ꝓceſſūſit ad carnalē copulā q̄ mr̄imoniū n̄ fac̄ ſin̄ ꝯſēſu: ut. jͣ. dr̄ ſi.sͣ. d̓ iurepa. cū aūt. ⁊. ff. loca. īoꝑis. lꝫ h̓ circa mr̄imonium r̄ſtet̉ ꝯſuetudini alias tn̄ ẜuat̉ꝯſuetudo: ut ꝗ legitimꝰ eſt admr̄imoniū ꝯſuetudo fac̄ illegitimū. jͣ. d̓ cog. ſpiri. ſuꝑ eo.d Turpis. ſic. viij. di. qui ꝯͣmoreſ. ⁊. xi. di. nolite. ⁊. xij. di.c. i. sͣ. d̓ preſcrip. cū nō liceat.e Beati petri ſedē. ⁊ ſuā mtropolim. Hec v̓ba ſūt. xi. di. nolite: ⁊ xij. di. c. vl. ⁊ sͣ. de poſtu. prela. c. i.f Et ſi ſolꝰ. ſolꝰ ꝯſēſus fac̄ mr̄imoniū. sͣ. d̓ ſpō. ꝑ totū. ⁊. xxvij. q. ij. ſufficiat.Rub. de cōdi. appoſitis. Quia qn̄qꝫ ſpōſalia ꝯͣhūtur pure de ꝗbus viſum ēsͣ. qn̄qꝫ ſub ꝯditione merito d̓ his ſummittit. ab. ſi.qꝫ. Prīo ponitur thema ex quo reſultat tacita q̄ſtio. SeAiccūdo rn̄ſio ibi: dicimus. ab. ſi.frāgat̉. ītellige h̓. c. d̓ ꝯditiōe turpi q̄ tn̄ n̄ ſit ꝯͣ naturā mr̄imonij: vt. jͣ. e. c. vl. ꝑ qd̓ ītellige h̓. c. vtputa ſi furtū fecerit: ſi hoīeꝫ īterfecerit: taditiopedit mr̄imoniū: īmo ꝓ n̄ adiecta dꝫ hr̄i: vt. jͣ. e. c. vl. vbi d̓ h̓.Pertīet ad ſcd̓am ꝑtē rubrice. Diuidit̉. Prīo ponit̉ thema.Iecūdo rn̄ſio ibi: tu ergo. ab. ſi.he.i. q. ij. ꝙͣpio: ⁊ sͣ. d̓ pac. pactōes. Dixerūt ꝗdā ꝙ libere. ar.īal̓. ⁊ iōtas ē resōt vēire ī ꝯmutatiōeꝫ cū alio ſpūali: ar. sͣ. d̓ ẜ. n̄ or. nul

lus vl̓ dic ꝙ n̄ ꝯͣdicūt: qꝛ mō̓achatꝰ h̓ n̄ dat̉ ſb̓ ꝯditōe ſꝫ lib̓tas dat̉ ſi voluerīt mōachari al̓ n̄ erūt iſti lib̓i nec poſſēt ad h̓ ꝯpelli. xxxij. q. i. ītegritas. i Ubi ip̄e fuerat. pōt ītelligi ꝙ ip̄e fuerit clericꝰ vl̓ pr̄onꝰ. xx.q. iij. pn̄ſ ⁊ n̄ mōachꝰ: qm̄ mōachꝰ lib̓tatē dō̓are n̄ p̄t cū nihil hēat. liiij.di. abbati. nec ẜuū ꝓpriū pōt hr̄e. xij. q. i. nō dicatis niſi hoc feciſſet inip̄o īgreſſu: vel ꝙ dicitubi ip̄e fuerat .ſ. ip̄e preſbyter: ⁊ ſic planum ē.k Seruituti iteꝝ. ſicgͦ vr̄ ꝙ ī ẜuitutē redigipn̄t ſi īde exierīt ex quohac ꝯditiōe liberi factiſūt. ar. sͣ. de ſer. nō or.de famulis. ⁊. c. nullusC. de ep̄i. ⁊ cle. auc̄. ſi ẜuus. qd̓ ꝗdam ꝯcedūt.Lau. ⁊ Tā. dixerūt ꝙ h̓v̓ba nō fuerūt efficaciaad reuocādā libertateꝫ⁊ ſic remanebit liber. ⁊iudicis offio cōpelli dꝫiuſſa teſtatoris adīplereff. de ma. teſta. meuia. ⁊l. imperatores: ⁊ lr̄a. c.coadiuuat ad hoc .ſ. vtnec illi deſerēdi ⁊c̄. aliarō vr̄ fuiſſe quare iſte n̄reuocat̉ ī ẜuitutem: ꝗaiſte ꝙͣcito acceptauit cōditōeꝫ fuit liber ⁊ mōachus. ⁊ ſic mōachatumvlteriꝰ deſerere nō potuit ēt ſi vellꝫredire ī ẜuitutē: īmo papa cū ip̄odiſpēſare n̄ poſſꝫ ut monachꝰ nō eēt. sͣ. de ſta.mo. cū ad monaſteriūᵏīfi. vn̄ dr̄. jͣ. ſic te exhibe: ut nec illi d̓ſerendimōaſteriū ſit facultas:ex quo .n. ſemel fuit monachꝰ ſemꝑ erit monachꝰ. Et iō ꝯditio apoſita nec pōt reuocare illūin ẜuitutē: ſꝫ ꝯpelli dꝫ:vt in mōaſterio ꝑſeueret: ſecꝰ circa alios contractꝰ ꝗ reuocari pn̄t ſipcm̄ ſiue modꝰ appoſitꝰn̄ ẜuet̉. jͣ. c. ꝓx. ⁊ ſecꝰ inhis ꝗ ꝓmouētur ad clericatū. sͣ. de ſer. nō ord.d̓ famulis. ⁊. c. nullus.Oponit̉ thema. SeEulis. Primocūdo d̓terminatio ibi:reus. ab. ſi.l Hmōi verbis. ſtatīꝯditiōe adiecta alias exinteruallo admitti n̄ dꝫC. de dona. q̄ ſub modofiunt. l. ꝑfecta.m Si tm̄. talis conditio licita eſt in ſponſalibꝰ: ut hic pꝫ: ⁊ hoc ſi pr̄imeo placuerit. jͣ. e. c. ſuper eo: ⁊. c. ꝑ tuas. ſi tn̄in moduꝫ pene adijciatur: vt ſi tecum nō contraham dabo centū nō valet. sͣ. de ſpō. gēma. ⁊. C. de ſpon. l. vl. ⁊. ff. d̓verb. ob. ticia. ⁊. C. de inuti. ſtipu. l. ij.n Cōſenſus de pn̄ti. tūc .n. recedit a ꝯditiōe appoſita. ⁊ ſimpliciter ītelligit̉ ꝯſentire. ſi. sͣ. de d̓ſpon. īpu. de illis. in fi.o Carnalis. ⁊ ꝑ hoc receſſiſſe vr̄ a ꝯditiōe. jͣ. e. ꝑ tuas. ⁊ ſic ē mr̄imoniū p̄ſumptū ꝯͣ qd̓ nō admittit̉ ꝓbatio. sͣ. de ſpon. is qui. ⁊ ſic duobusmōis recedit a ꝯditione. jͣ. e. c. ſuper eo.Erum. Eſt tex. multū no. ⁊ multū allegat̉: ⁊ ẜm ītellectū veriorem. h. d. vt in rubro. Primo ponit̉ dictū. Secundo exceptio ibiniſi. Ab. ſiculus.p Quelibet .i. aliqua de quibuſlibet: ⁊ ſic. xv. q. i. mulier. ⁊ i. q. vij. ſiquis omnem.q Conditiōe donat̉. ſi aliꝗs donet aliqd̓ p̄diū eccleſie ſub aliqua ꝯdi