z z e

rent: ⁊ hoc tam patresª qͣꝫ filij ſubiuramentoᵇ ſe promiſere facturosinter quos ſiquidem. g. filiam alterius conſentiēte patre ſe iurauit ducere in vxorem: quo volēte ad aliavota migrare: eum epiſcopus conpellere voluit: vt quod iuraueratadimpleret: ⁊ infra. Quia igiturpredicto. g. periculoſum eſt contraſuum iuramentum venire: mandamus quatenus ſi hoc tibi conſtiterit eum moneasᵉ: ⁊ ſi non acquieuerit monitis ec. cen. conpellasᵈ: vtipſam niſi rationabilisᵉ cā obſtiterit: in vxorem recipiat: ⁊ maritaliaffectione pertractet.¶ Deꝫ archiepiſcopis ⁊ alijs prelatis per angliam conſtitutis.¶ Per cenſurā eccleſiaſticam pater cōpellit̉ reſtituere filio eius vxorē quaꝫ iniuſte detinuit vel detinet.On eſt vobis ſicut arbitramur incognitū: qualiter rexanglorum per diſcordiam que inter ipſum ⁊ filios ſuos eſt ſuborta:vxores eorum detineat: ⁊ infra.¶ Nos itaqꝫ attendentes iuſtumet honeſtum eſſe vt viri ſuas petātvxores: mādamus quatenus eundem regem ad eas reſtituēdas ſollicite moeatis: ⁊ ſi iuxta commonitionem veſtram filijs ſuis vxoresſuas infra certum terminum nō reſtituerit: ex tunc in quacunqꝫ prouīciarumᵍ veſtrarum detinentur vl̓tranſferuntur donecʰ ibi fuerint nula diuina officia preter baptiſmuꝫparuulorum ⁊ penitentias morientiumᵏ celebretis: nec ꝑmittatis aliquatenus celebrari.

T Dem ep̄o ſancte agathe.¶ Dictum vnius aſſerentis īpedimentum īpedit matrimonium cōtrahendum non iuratum.Reterea de muliere que a viro impetitur: cuius cōſanguineus cū ea ſe deliquiſſe ꝓponit: ſedhoc publiceⁱ cōfiteri recuſat ꝓptermetum ⁊ potentiā mulieris. Taliter reſpondemus: vt matrimonium ipſuꝫ fieri: niſi iuramentumᵐ īterueniſſet: diſtricte prohibeas: nedeterius inde contingat.Dē ꝓcuratori ⁊ canon. ſoran̄.¶ Si mulier īuita cū aliquo cōtrihat nec in eū poſtea conſentit: tenetmatrimoniū ſi alteri poſtea nubat.Eniens ad apoſt. ſe. mariotaſupplici īſinuatione monſtrauit: ꝙ quendam adoleſcentem adamauit in tantum: ꝙ vterque dematrimonio contrahendo ſub trium perſonarum teſtimonio preſtiterit iuramentū. quod parētes mulieris ipſius ignorantes eam īuitāet reclamantemⁿ in vxorem alij tradiderunt: quem ita exhorruit ꝙ ſeab eo nullo modo cognoſciº permſit. Cūqꝫ publice fateretur ꝙ a priori viro cognita eſſet atqꝫ iurata:epiſcopus ſoran̄. cognito ꝙ ꝓxīa īterᵖ eos eſſet linea conſanguinitatisipſos ab inuicē ſeparauitq. Ceterūcū cā ipſa tractaret̉ʸ et viro cui tradita fuerat a parentibus cōſentirenolente: ⁊ ipſe aliam ī vxorem traduxit ⁊ illa cuidam. t. nomine publice in conſpectu eccleſie nupſitᵍ. Tādem cum de illo filium genuiſſetpater ipſius. t. ei oppoſuit ꝙ filium

Tam pr̄es. ſi. xxxj. q. iij. ſi ꝗs parētes. Sed vr̄ ꝙ iſtud iuramētuꝫnō valeat ⁊ ſic anceps ꝑiuriū cū ſit de facto alterius. ff. re. amo. marcellus. §. i. ⁊. ff. d̓ ī lf. iurā. videamꝰ. ⁊ ar. ad hoc. ff. de v̓b. obli. ſtipulatio iſta. qꝛ vt ibi dicit ꝗ alienū factū ꝓmittit nō obligat̉: tn̄ h̓ ſcm̄ ſuipotiꝰ ꝓmiſerūt vt ꝓcurarēt bona fide ꝙ filij ꝯͣherent: vt. e. l. ⁊ ī. l. ī illaſtipulatione.b ¶. Sub iuramēto. iſtierant īpuberes: vn̄ n̄ tenuit iuram̄tū. xxij. q. v.puuli. ⁊. c. pueri. ⁊. iiij.q. iij. c. i. ſꝫ illa ītelligūtur cū ad teſtimoniū ꝑhidēdū īducunt̉: ſꝫ al̓s ſiſint doli capaces bn̄ tꝫiuramentum. jͣ. de d̓lic.pue. pueris. hic poſuitLau. taleꝫ. qōneꝫ. aliꝗsiurauit accipere ī vxorēunā d̓ filiabꝰ ticij: ⁊ poſmodū dormiuit cū vnaillaꝝ q̄rit̉ an̄ p̄ciſe dēacōpelli eā ducer̄ cū aliāducer̄ n̄ poſſet. ar. ꝙ ſic.ff. de ꝯͣhēda ēp. ſi ī enptione. §. ſi emptio: ⁊. ffde ſolū. ſtichum aut pāphilū: ⁊ ip̄e ſe ad h̓ artauit. ff. ſi quis cau. l. ij. §.vl. xv. q. i. ſi ꝗs īſaniēsīmo vr̄ ꝙ ſtatī ſit mr̄imoniū. jͣ. d̓ cōdi. appo.de illis. ⁊. jͣ. e. is ꝗ arg.ꝯͣ. ff. de ritu nup. generali. ⁊. ff. ſi ꝗs cau. ſed⁊ ſi. §. q̄ſitū. ⁊. ff. d̓ uſufru. quotiēs. Quidā dixerūt eū nō cōpellēdū:qꝛ inuite nuptie ⁊c̄. xxxjq. ij. §. i. ⁊. c. i. ⁊ sͣ. e. pͥterea: ſꝫ ꝯͣriū eſt veꝝ ꝙd̓beat cōpelli. ſed vr̄ ꝙnō ſit cōpellēdus eā recipere: qꝛ in v̓itate necſpōſalia p̄ceſſerunt: necmatrimoniū: quia cuꝫdixit volo accipere und̓ filiabꝰ ticij nulla cuꝫaliqua illaꝝ ſpōlia ꝯͣcta ſunt: qꝛ in ꝑſonā certā ꝯſentire d̓buit ⁊ īta ſpōſalia nō ſunt ſpōſalia. arg. xxx. q. v. nr̄ates. ar. ff. d̓ teſta. tute. l.duo ſūt ticij: ⁊ ſi dico exheredo vnū d̓ filijs meis cū plures habeā nullus ē exheredatus. ff. de lib. ⁊ poſthu. noīatiꝫ. ⁊certus dꝫ eē hr̄s al̓s n̄ valet teſtm̄. ff. d̓ here. īſti. ī tpͣs. §. quotiēs. ⁊. ff. d̓manu. teſta. cū ex pluribꝰ. Dicit ꝙ n̄ cōpellit̉ ex vi ſpōſalioꝝ: ſꝫ ꝑꝑ iuramētū forte dꝫ cōpelli: lꝫ ad illā recipiēdā n̄ ſe obligauit directe. niſi deteriꝰ īde ꝯtīgeret: ut no. sͣ. e. pͥterea. ⁊. jͣ. ī gl. q̄ īcipit. ar. ꝯͣriū. Ber.¶ Eū moneas. ⁊ ſi nō acꝗeuerit. ar. ꝙ admōitio ſꝑ dꝫ p̄cedere vīdietāxij. q. ij. indigne. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſacro¶ ¶ Cōpellas. ar. ꝯͣ. jͣ. e. reꝗͣſiuit: h̓ cōſueuit ītelligi ex pluribꝰ mōīs qd̓dr̄ d̓ rigore ītelligit̉ ibi d̓ miſericordia ne deteriꝰ īde ꝯtingat. ar. sͣ. e. pͥterea: vel cōditionaliter ſūt cogēdi: vt de nolentibꝰ fiant uolētes. ſꝫ nōfinal̓r. xxiij. q. vi. vides. ſꝫ neutra ſolutio vr̄ ſufficere: ꝗa iſte mortal̓rpeccat veniendo ꝯͣ iuramētū: gͦ pōt ꝯpelli final̓r. xxiiij. q. iij. tam ſacerdōtes. ⁊. c. ecce crīa. Sꝫ qūo pōt iſte excōicari: qꝛ nōdum venit ꝯͣ iuramētū: pōt dici ꝙ ille ꝗ iurauit de iure cōi cōpelli dꝫ: vt iuramētuꝫ ẜuetſꝫ nōdum ſit trāſgreſſus: qꝛ pꝰ trāſgreſſionē ꝯͣhendo cū alia per v̓ba d̓pn̄ti nō poſſet vlteriꝰ cōpelli cū iā fortius vinculuꝫ ſuꝑuenerit. ⁊ eccleſia nō ſolū peccata cōmiſſa punire dꝫ ut dicūt iura p̄dicta: ſꝫ ēt cōmittenda ꝓhibere: ut ſi videat aliquē vicinū p̄cipitio vel paratū ad peccādu. xciij. di. diaconi. xxiiij. q. iiij. ip̄a pietas. ⁊. xxij. q. v. hoc vr̄: alioꝗnAentire vr̄. lxxxiij. diſ. quaſi per totū. ⁊ ſic dꝫ eccleſia excōicare ⁊ facereqd̓ pōt: qꝛ excōicatio ē medicīalis. ij. q. i. multi. ⁊. xxiij. q. iij. corripaini⁊. c. notādū. ⁊ h̓ ſolū bn̄ agit̉: ut vita hoīuꝫ corrigat̉. xxiij. q. v. ꝓdeſt. h̓qdē lus cōe ē: caſus tn̄ pōt eē ubi nō cōpellit finaliter ex cā: ut ī. c. requiſiuit. jͣ. e. ⁊ cā reddit̉ ī lr̄a ipſius. c. requiſiuit. ⁊ sͣ. e. preterea. ex cā qudoqꝫ detrahitur ſeueritati: vt. l. di. vt ꝯſtitueret̉: uel pōt expōi lr̄a ipſius. c. requiſiuit: potiꝰ monēda ꝙͣ cogenda .i. priꝰ monēda ⁊ poſtea cogēaa niſi acꝗeſcat: ⁊ ita nō contradicit iſto modo: īmo concordat cū iſta

tn̄ ſi ꝯͣhat cū alia tenet ꝯͣctus ⁊ abſoluetur nec cōpellit̉ finaliter.e ¶ Rationalis cauſa. puta conſanguinitas vel affinitas vel aliquid aliudꝑpetuū īpedimentum.On eſt nobis. Primo narrat ſcm̄. ſcd̓o ꝓuidet ibi. nos itaqꝫ. ab. ſi.t6 ¶ Utores. pn̄t .n. filij regis peter̄ vxores ſuaſ ꝑ īterdem̄ d̓ li. exhi. īmode vxore exhibēda. ff. de libe.exhi. īmo. ⁊. C. eo. ti. ad īſtar.⁊. C. d̓ nup. ſi inuita. Et h̓ hꝫlocū cū inuita detinet̉ vxor ſic̄hic. Si vero volens detinet̉tūc ꝑ officiū iudicis vel ep̄i loci cū .n. volens detinet̉ filiꝰ nōdat̉ īterdictū de lib. exhi. niſiīter duos ꝗ dicūt ſe eē patresvel dn̄os ⁊ cōtrouerſia eēt. ff.de lib. exhi. l. vlt.¶ Prouinciaꝝ. ſic ergo ꝓdebito vnius tota ꝓuīcia īterdicit̉: vt. sͣ. de of. dele. ſane.h ¶ Donec ibi fuerint. ergovr̄ ꝙ poſtꝙͣ īde receſſerīt poſſint celebrare. ar. ff. d̓ poſtu. īꝑator. C. ex ꝗ. ca. īfa. irro. ſiſeuerior. ar. cōtra. C. e. ti. adtpͥs: dico ꝙ h̓ ē ſuſpēſio iuris.⁊ cū tꝑis diffinitionē ⁊ iō tꝑeelapſo n̄ īdiget abſolutiōe. ⁊ita illis recedētibꝰ celebrabūtſi. lxxxi. di. ſi qui ſūt p̄ſbyteri.vī. ſed nunquid tunc poſſuntcelebrare ſb̓miſſa voce ⁊ ianuis clauſis. nō niſi eēt priuiegiati: infra d̓ priuile. qd̓ ꝗuſdam: vel niſi eſſet ep̄s. .jͣ.de priuile. ꝙ nōnullis: ⁊ ſingulariter in conuentualibuseccl̓ijs bini ⁊ bini poſſunt didere horas ſuas: vt legere uideātur potius ꝙͣ cantare. jͣ. d̓pe. ⁊ re. quod ī te.i ¶ Baptiſmuꝫ paruulorum.iſta duo ſacramenta ſemꝑ excipiūtur de quolibet īterdictoqꝛ ſunt ſacramēta neceſſitatiſ.i. q. i. §. ſed notandum eſt. et§. ecce ſi clericus. ⁊ meliꝰ. xxxij. diſ. §. verum: vnde etiam īneceſſitate poſſunt recipi abheretico. xxiiij. q. i. ſi queꝫ forte: ſecus de alijs. xxiiij. queſtion .i. cepit.k ¶ Morientium. ⁊ preter cōmunionem que viaticum appellat̉. jͣ. d̓ pe. ⁊ remiſ. qd̓ ī te⁊ etiam ſuſcipientibus ſignūcrucis ⁊ peregrinis pnīa ꝯceditur: vt in. c. quod in te. Ber.l E ¶ Publice cōfiteri. Quid ſi publice confitetur: duplici ratione nō deRcterea. Primo ponit̉ cōſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi taliter. Ab.bet ei credi. Primo quia vnius cōfeſſio in alieno facto nulla eſt. iiij. q. iij. §.item in criminali v̓ſi. Item vnius teſtimonium. ⁊ sͣ. de teſti. veniens. Secūdo qꝛ turpitudinem ſuam confitetur. sͣ. de dona. īter dilectos. xiiij. q. v. nō ſane. ⁊. jͣ. de eo qui dux. in matri. c. i. ſꝫ ꝯſanguineo reuelar̄ tenetur. xxxv. q. iij.ſi autem homo.m ¶ Niſi iuramētū. ⁊ ita ſi iuramentum interuenit non dꝫ matrimoniū prohiberi propter confeſſioneꝫ illius ſecretam: niſi aliter probaretur. nā ſi legitima affinitas probaretur impediretur matrimonium nō obſtante iuramēto illo qd̓ habuit conditionē annexam: ſcilicet niſiⁱ iuſta cauſa prohibeat. sͣ. d̓iureiurā. quēadmodū. immo iam contractū ſeparatur. īfra de eo qui cogno.ꝯſan. vxo. ſue. de illo. Si vero iuramētū non interueniſſet ad teſtimoniumvnius ſiue ad famā īpediret̉ matrimonium contrahendū. sͣ. de teſti. ſuper eo§. i. ⁊. jͣ. de ꝯſanguinitate. ⁊ affi. ſuꝑ. eo. ⁊ hic.Eniens. Summ atur communiter vt in rubro. Et ẜm hūc ītellectumeēt h̓ caſus aꝑtus ꝙ matrimoniū mētu cōtractū eſſet ipſo iure nullū. h̓tn̄ clare nō colligitur ex lr̄a: ut. jͣ. patebit. primo narrat ſcm̄. ſcd̓o diffinitionem cōmittit ibi. mādamus. Ab. ſi.n ¶ Reclamantē. ergo nō fuit matrimoniū. xxxi. q. ij. c. i. ⁊. ij. ⁊. jͣ. e. c. ꝓxi.o ¶ Cognoſci ꝑmiſit: qd̓ ſi feciſſet amplius reclamare nō poſſet. jͣ. de ꝗ dux.in ma. quā pol. per adul. c. ij. ⁊. jͣ. ꝗ ma. accu. poſ. inſuper.Inter eos .ſ. ip̄am mulierem ⁊ primum virum.Separauit. xxv. q. iij. nullam ꝓgeniem contradicimus.Tractaret̉. cū ſecūdo. vel potius cum primo. Ber.s ¶ Nupſit. qd̓ fieri n̄ d̓buit lite pēdēte: vt ar. jͣ. d̓ ſpō. duoꝝ. tua fraternitas.