Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und Additiones des Hieronymus Clarius
Entstehung
Seite
221v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

eū ſuū īplere ꝓpoſitūª non ꝑmittasſed vt penitētiā agat d̓ illicito iuramento monitione premiſſa ecc. diſtrictione compellasᵇ.T Deꝫ panormitano archiep̄o. Si ſpōſus de futuro ante coplā ad remota ſe trāſfert: ſpōſa libere cū alio contrahit: ſi tn̄ ꝑ eaꝫ ſtetitquominus matrimonium perficeretur: ſibi penitentia imponitur.E illis aūt qui pͥſtito iuramēto promittūt ſe aliquas mulieres ducturos: ⁊ poſtea eis incognitis dimittūt terrā: ſe ad partesalias trāſferētesᶜ. Hoc tibi volumꝰ īnoteſcere: ꝙ liberūᵇ erit mulieribꝰ ip̄is ſi n̄ āpliꝰ ī facto ē ꝓceſſūad alia ſe vota tranſferre: receptatn̄ de periurio penitentia ſi per easſtetit quominus fuerit matrimōiūconſūmatum.I Dem paduano ep̄o. Non omnis violētia impeditcontractum matrimonij.E mulier: que eſt īuita tradi Ata viro ⁊ detēta: cū īter vim⁊ vimˡ ſit differētia: vtrum poſteaconſenſus īterceſſerit certuꝫᵍ nobisnihil poſtea exp̄ſſiſti: nihil certum īde tibi poſſumus reſpondere.deꝫ cantuarienſi archiep̄o. Si aliqui apti ad matrimoniūꝯtrahūt per verba obſcura: cōemverborum ītellectū ſequi tenentur.Cx litteris: ⁊ infra. De hoc aūtAqd̓ cōſuluiſti ꝗd debeat obſeruari qn̄ īter aliquos ſpōſalia cōtrahūtur nec ītelligit alter qd̓ alter proponit: Rn̄demꝰ ꝙ īſpicienduꝫ ēiudici ſi matrimoniuꝫ ꝯtracturi adid faciendum ſint idonei ſcīaʰ et etateˡ quo cognito: ſi alter nō intellexeritᵏ qd̓ alter ꝓpoſuitˡ. ad cōmunemverbi ītelligētiāᵐ recurrat̉: ⁊ coga-

tur vterqꝫ verba ꝓlata in eo ſenſuretinere queꝫ ſolent recte intelligentibus generare. Inter ſpōſaꝫ ⁊ conſanguineosC Deꝫ vigilien̄. ep̄o.ſponſi orit̉ īpedimētū publice hōeſtatis impediens ⁊ dirimens matrimonium inter eos ꝯtrahendumPonſaꝫ alterius maxīe ſi eſtI nubiliⁿ etati ꝓxima: nullus cōſanguineoruꝫ aliquo modo ſibi poteſt matrimonio copulare. Deꝫ abbatibus .ſ. cadmundi etdemer. Si vir ⁊ mulier inuicem ꝓmittunt ꝙ ab eo tempore ſe pro coniugibus habebunt contractum ē mr̄imoniū de preſenti.Xꝑte. c. mulieris nobis ītimaAtum eſt: ꝙ andreas iuramentuꝫ p̄ſtitit: ꝙ eā ab eo tꝑe ꝓ cōiugeᵉteneret: ⁊ ei ſicut vxori ſue fidē ſeruaret. Ipſa quoqꝫ eidem ādree iurauit ſe illū ꝓ marito habituraꝫ: ⁊fidem ei tāquā viro proprio ſeruaturā: quo facto p̄noīatꝰ. a. reliꝗt eādeꝫᵖ. Quia igit̉ nemini licet vxoreꝫ ſuaꝫ ſine māifeſtaq cauſa fornicationis dimittere: ⁊ tunc eaꝫ ſibi reconciliare dꝫ: aut ipſa viuente cōtinereᶠ: Mandamus quatenus eundem vt ſuꝑiducta dimiſſa ad vxoreꝫ ſuaꝫ radeat: ⁊ eam maritali affectione ꝑtractet: monitione p̄miſſaꝑ eccleſiaſticaꝫ cenſuraꝫ cogatisᵍ. Dē pictauien̄. ep̄o. Qui iurauit cū aliqua ꝯtrahe̓ ſinon ſubeſt īpedimētū ꝑ cenſurā eccleſiaſticam cōtrahere cōpellitur.X lr̄is ſiluani ep̄i accepimꝰ ꝙAcū duo nobiles viri ſui ep̄atꝰgu .ſ. d̓ mōſtra. ⁊. b. filios ⁊ filias impubeſcētes hr̄ent: inter ſe ꝯuenerūtꝙ eos ad inuicē mr̄monijs copula

vīculū d̓ iure fuit ꝯͣctū ꝯſanguinitate īpediēte: qꝛ īpoſſibiliū nulla ē obligatioiſti. d̓ inuti. ſtip. §. īpoſſibilis. ⁊. ff. q̄ ſen. ſine appel. reſcī. paulꝰ. Sꝫ īpoſſibileē id qd̓ ꝯͣ bonos mores ē. ff. d̓ ꝯdi. īſti. filiuſfami. ⁊. xxij. q. ij. faciat hō. ⁊ eiꝰ qd̓eē n̄ p̄t nulla ē ꝓmiſſio. īſti. d̓ īuti. ſti. §. i. ⁊ ar. opti. ī decre. grego. sͣ. d̓ pac. c.vlt. gͦ h̓ nulla ſponſalia fuerūt que ſūt ꝓmiſſio futuraꝝ nuptiaꝝ. xxx. q. v. nr̄ates. ff. de ſpōſa. l. i. ergo nullafuerūt p̄dicta ſpōſalia. ergo n̄p̄ſtāt īpedimētū quominꝰ illapoſſit ꝯͣhere cū alio fr̄e. jͣ. ti. ꝓxi. lr̄as. ⁊. c. acceſſit. Sꝫ ꝯͣ mr̄imoniū plerūqꝫ attēdit̉ ꝯſiderato fcō n̄ iure. sͣ. d̓ biga. nuꝑ⁊. C. d̓ adul. eum ꝗ. plus .n. intalibꝰ ꝯſiderat̉ qn̄qꝫ opinio ꝙͣv̓itas. jͣ. ꝗ fi. ſint legi. cū interIo. Quid ergo rn̄des. p̄t diciꝙ publice hōeſtatis iuſticia īpedit: vt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊. xxvij. q..ij. ſi ꝗs deſponſauerit.a Propoſitum. qd̓ illicitūfuit ⁊ ideo non ſeruandū. xxij.j.iiij. in malis.b Compellas. ar. ꝙ ꝗs ꝯpelli p̄t ad ſatiſfaciēdū de quolibet crīe. xxiij. q. iij. itaqꝫ. ⁊. viq. i. illi ꝗ. ⁊. xxij. q. i. p̄dicāduꝫ⁊ ad eccleſiā ꝑtinet decernerede quolibet peccato ⁊ corripere quēlibet chriſtianū. sͣ. d̓ iudi. nouit. Ber.Eulis. Cōmunis diuino. ẜa ꝑs ibi: h̓ tibi. Ab.c Trāſferētes. vn̄ n̄ tenēt̉ ſeꝗ ip̄ꝫ vagabūdū. ff. d̓ ope. lib.qd̓ niſi fiat. §. exꝓuīcia. ⁊ ſic d̓ſpōſa ītelligūt ꝗdā illud. c. xxxiiij. q. ij. ſi ꝗs. Sꝫ nō ē veꝝ. īmo d̓ vxore iā cognita.d Liberū erit. pꝰ tres ānosẜꝫ leges. C. d̓ repu. l. ij. ⁊ h̓ intellige d̓ ſpōſa d̓ futuro d̓ qͣ h̓loꝗt̉ ſecꝰ ī ſpōſa d̓ pn̄ti. jͣ. e. inpn̄tia. ⁊. jͣ. d̓ ſecū. nup. dn̄s nie Si ꝑ eas ſtetit. vn̄ ī culpafuerūt qͣre īponit̉ eis pnīa: ſꝫſi ꝑ eas ſtetit qͣre dat eccl̓ia licētiā ꝯͣhēdi. rn̄. ne d̓teriꝰ indeꝯtīgat .ſ. ꝑiculū fornicatiōis.ſi. jͣ. ꝗ cle. ul̓ vo. veniēs. ſꝫ ſi ꝑeas nō ſteterit quominꝰ mr̄imoniū ꝯpleuiſſēt n̄ īputaret̉eis ꝑiuriū. jͣ. e. ſicut. ſi hoc certū eēt. ſi v̓o dubiū eēt ꝑꝑ taledubiū īpōit̉ eis pnīa ſaltē adcautelā. Hēs gͦ vnū caſuꝫ inquo ſpōſalia d̓ futuro ſoluūt̉.aliū hēs. sͣ. de iureiurā. quēadmodū. Itē ſi ꝯͣhit cū aliqͣ ꝑv̓ba d̓ pn̄ti. jͣ. e. ſi īter virū. ⁊jͣ. de ſpō. duo. c. i. ber.E muliere Cōiter nō ſūmat̉ quo ad titulū. ſꝫ quo ad lr̄aꝫ. h. d. vt ī ruOpro. Aib. ſi.fnter vim ⁊ vim. hoc iō dicit qꝛ duplex ē vis ſiuemetus ꝗ cadit ī ꝯſtātē virū: ⁊ ille metꝰ excuſat niſi poſtea ꝯſentiret. jͣ. ti. ꝓxi.de illis. ij. ⁊ aliꝰ metus vanus ſiue vis ⁊ illa vis nō excuſat. jͣ. e. veniēs. ⁊. c.cōſultatiōi. ⁊ sͣ. d̓ his que vi metuſue cā fi. cum dilecti. ⁊. ff. de re iudi. ſi quisab alio. ⁊. ff. qd̓ metus cauſa. l. ītelligi. ij.g Certū. qꝛ neſciuit q̄ violētia fuit illata: vn̄ certū nō potuit daee rn̄ſuꝫ .x.q. iij. graue. ⁊. xxx. q. vl. §. vl. ⁊ sͣ. e. iuueniſ: vn̄ dic̄ lex: ut ꝯgruū poſſis hr̄e reſpōſū īſere pacti exēplū. C. d̓ trāſac. vt rn̄ſuꝫ. poterat tn̄ ſi uoluiſſet rn̄dere diſtīguēdo īter vim ⁊ vim. ut. jͣ. c. veniēs. ⁊. c. ꝯſultatōi. ⁊ d̓ eo ꝗ renūci. ep̄i. c. i.X litteris. Diuidit̉ qꝛ pͥmo ponit̉ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi rn̄demus.Ꝙib. ſi.h Scīa .i. diſcretiōe. Nā furioſus ꝯtrahere nō pōtqꝛ nō hꝫ ꝯſenſū. xxxij. q. vij. neqꝫ furioſus. ⁊. jͣ. e. dilectꝰ: niſi ꝑ īterualla dilucida laboret. vij. q. i. ꝙͣuis triſte. iij. q. ix. indicas.i Etate. xij. annoꝝ ī muliere: ⁊. xiiij. an. in viro. jͣ. ti. ꝓxi. atteſtatiōes. ⁊. c.ꝯtinebat̉: vel cū malicia ſupplet etatē. jͣ. ti. ꝓxi. d̓ illis. ij. ⁊. c. vl.Intellexerit .i. ſi dicat ſe n̄ ītellexiſſe ſiue ꝑ ſe ſiue ꝑ īterpretē. ff. d̓ v̓b. ob.l. i. ī fi. cū tn̄ ꝯͣriū pͥſumat̉ cū ſint eiuſdē vulgaris.¶Propoſuit. Nota ẜꝫ canones ſi actor tm̄ dolū adhibet ītelligēda ſūt verIba: ut reꝰ ītelligit qui nō adhibet dolū. xxij. q. v. §. item obijcitur. ⁊. ca. quacunqꝫ. Si vero reus tantum tunc ſcd̓m qd̓ actor intellexit. xxij. q. v. §. ex his.⁊. c. ꝗcūqꝫ. ⁊. q. ij. ne ꝗs. ſi ergo vterqꝫ dolum adhibet locū hꝫ qd̓ h̓ dr̄ vt ver

ba ꝓlata ī ſuo ꝓprio ſenſu ītelē recedēdū a ſigniEt ſic ē aficatiōe v̓boꝝ niſi cū ꝯſtet teſtatorē aliud voluiſſe. ff. de leg. iij. nō aliter⁊. .jͣ. de ver. ſi. ītelligētia. ar. d̓ ꝯſecra. di. iiij. retulerunt. ⁊. ff. qui ⁊ a ꝗ.ma. l. ꝓſpexit. qꝛ nō ex opinionibꝰ ſingulorū: ſꝫ cōi vſu noīa ſūt ītelligenda. ff. de ſuppel. leg. l. labeo. ⁊ sͣ. de deci. ad audientiam. argu. contra. C. de verb. ſig. cumquidam. ⁊ de conſe. diſ..ij. in calice.m Intelligētiā. huiuſmodi ambiguitas v̓borum qn̄qꝫ īcidit ī iudiciis: qn̄qꝫ ī ꝯͣctibꝰ. In iudicium circa litis exordium plus credit̉ actoriꝙͣ reo. ff. de ver. ob. īterſtipulantē. §. i. poſtea īcōfeſſionibus vrgeri debet confitens vt certumcōfiteat̉ alioꝗn id accipiet̉ ꝙ magis expedit aduerſario ſuo. ff. de ꝯfeſ.certū. ff. de īterro. ac. d̓etate. §. nihil. ī cōtractibus ⁊ pactis diſtīguit̉:aut certū ē ꝙ ꝯſēſerūt ⁊tc̄ vꝫ qd̓ aigit̉ aūt ꝙ nōꝯſenſerunt ⁊ tc̄ n̄ vꝫ qd̓agit̉. ff. d̓ ꝯͣhē. ēp. ⁊ uē.in vēditiōibus. ⁊. xxx. q.ij. vbi. aut dubitat̉ ꝗdſenſerint ⁊ tūc ſubdiſtīgue: qꝛ aūt valet ītellectꝰ ẜꝫ vnā partē aūt ẜmvtrāqꝫ: ſi ẜm vnā ꝑteꝫꝯmodiꝰ ē id accipi ut reſde qͣ agit magis valeatꝙͣ pereat. ff. de re iudic.quotiēs idē ẜmo. ⁊. ff. d̓v̓. ob. l. quotiēs. ⁊ sͣ. defide īſtru. īter dilectos.⁊ .jͣ. de v̓b. ſig. abbate:ſi ẜm vtrāqꝫ: tūc id ꝙviſimiliꝰ ē accipiēdū eſtff. d̓ v̓. ob. eū ꝗ calēdis ⁊ꝙ qn̄qꝫ cōſueuit accidere. xxvij. di. de ſyracuſane: uel ꝯͣ eū ſit īterpretatio ꝗ pactuꝫ appoſuit ꝙd̓buit legere .i. pcm̄ aꝑtius apponer̄. ff. d̓ pac.veteribꝰ. placꝫ. ⁊ ẜꝫ promiſſorē ſit īterp̄tatio: qꝛlibeꝝ fuit ſtipulatori v̓ba late ꝯcipere. ff. de v̓.ob. ꝗcꝗd. Ber.T Illud maxīe ponit̉¶Ponſaꝫ: nubiliꝓprie cōparatiue: qꝛ exuo hꝫ. vij. ānos tenētſponſalia ⁊ ita nullꝰ cōſanguineoꝝ pōt eam hēre. jͣ. ti. ꝓxi. litteras acceſſit: ergo multo fortiuſimpedit cum eſt ꝓxima nubili etati. Idem vr̄ ſi eſt ꝓxima ſeptēnio ⁊ doli capax. sͣ. e. iuuenis.parte. Primo ponit caſuꝫ narratū. ſcd̓o diffiniendū ꝯmittitibi: qꝛ igit̉. ⁊ ē caſus no. ut. jͣ. patebit. Ab. ſi.o Pro ꝯiuge teneret. ⁊ ſic ꝯͣctum fuit mr̄imoniū īter eos. Sꝫ nūꝗdꝑ iſta v̓ba tm̄ ꝯͣbitur mr̄imoniū. Iuro ꝙ decetero hēbo te ꝓ legitīa cōiuge ⁊ ecōuerſo ⁊c̄. nō videt̉ qꝛ iſta v̓ba tm̄ futurū tpͥs reſpicere vident̉Hec queſtio ponit̉. xxx. q. v. §. ſi ꝗs diuinis. Et dicit Io. ꝙ ē mr̄imoniū ẜm ꝙ ex illa nouella ſatis patet. ⁊ hic videt̉. Hug. aliter ītelligereilla v̓ba .ſ. poſt matrimoniū cōtractū de pn̄ti accedant v̓ba ut notauitibi. ar. cōtra. sͣ. e. de illis.p Eandem ſupple ⁊ cum alia cōtraxit.q Manifeſta. ꝓbata .ſ. ⁊ ſnīa ſubiecta: qꝛ al̓s nō lꝫ dimittere. xxxiij. q.ij. ſeculares. §. in hoc. ⁊. xxxv. q. vj. multorū. ⁊. jͣ. de diuor. porro.r Continere. qꝛ non pōt cum alia ꝯͣhere. xxxij. q. i. dixit. ⁊ ſi cum aliapoſtea fornicaret̉. compelleret̉ redire ad ipſam non obſtante ſententia..de diuor. ex litteris.s Cogatis. ⁊ ſuꝑīductā ſi nollet ab ea recedere vel ſi impedimētū pͥſtaret poſſet excōicari. jͣ. e. veniēs. in fi.E litteris. Prīo ponit caſum narratū. ſcd̓o cōmittit ip̄ius diffiQuitionem ibi: qꝛ igit̉. Ab. ſi.