Liber

ap. ob. ad p̄ſentationeꝫ rectorisª eccleſie maioris cū cāonico fundatoris aſſēſu īſtituas: ⁊ ad ſuſtētatiōeꝫſuā eiuſdē ville obuētiōesᵇ eccleſiaſticas ꝑcepturū: ꝓuidēs tn̄ vt cōpetēs ī ea honorᵉ pro facultate loci eccleſie matrici ſeruet̉: qd̓ quideꝫ fieripoſſe videt̉ cū eiuſdē ville dn̄s. xx.acrasᵇ terre frugifere velit ad vſusſacerdotis cōferre. ¶ Si vero ꝑſona matricis eccleſie viruꝫ idoneū pͥſētare diſtuleritᵉ vel opꝰ illd̓ voluerit īpedire: tu nihilominus faciasidē opꝰ ad ꝑfectionē deduciʳ ⁊ viꝝbonū ap. ceſ. dif. īſtituer̄ n̄ omittas.Dem lexonien̄. ępiſco¶ Rectores eccienaruꝫ pͥnt cōpelli vt de redditibus qui ſuperſunt teneantur conferre ad conſtructioneſeu reparationem eccleſie.Ehis qui parochiales eccleſias habēt duximus rn̄dendum ꝙ ad reparationē ⁊ inſtitutioneꝫ eccleſiaꝝ cogi debētᵍ cuꝫ opusfuerit de bonis que ſunt ipſius eccleſie ſi eis ſuper ſint conferre: vt eorūexemploʰ ceteri inuitentur.☞ Rbanus tertius¶ Secularis eccleſia ſine preiudicio dericorū ad ſtatū regulareꝫ pōtreparari: ⁊ collegio rei que nonduꝫeſt: priuilegium non confertur.D audiētiā nr̄aꝫ ꝑuēit ꝙ tuī eccleſia d̓ qua ī ep̄ꝫ vocatꝰfuiſti regulares canonicos deſideras ordinare. inde ſiꝗdē eſt ꝙ hocdeuotiōi tue auctoritate apoſtolicaindulgemꝰˡ ſi tibi ep̄s dioceſanusꝯſenſerit ī hac ꝑte. Uerū ſi clerici ſeculares in ea adhuc ſuꝑeſſe noſcūt̉volumꝰ eis dū vixerīt ibiᵏ vel alibineceſſaria ꝓuideri. Lꝫ āt nobisīſtantiꝰ ſupplicaris vt eccleſie p̄dcēꝯfirmatiōis priuilegiū faceremus

tibi nō poſſumusⁱ d̓ iur̄ deferre: cuꝫnulli canonici adhuc ibidē exiſtantquibus priuilegium concedatur.Eleſtinus tertius.¶ Nō obſtate iuramēto d̓ rebꝰ eēcleſie nō alienādis pōt ep̄s ꝓpter īdigentiaꝫ nouaꝫ eccl̓iam edificare¶ Uanos duxit: ⁊ īfra. PreteL. rea qꝛ occaſione iuramēti qd̓d̓ rebꝰ eccleſie nō alienādisᵐ te aſſeris p̄ſtitiſſe ī locis tui ep̄atꝰ in ꝗbuspopuli habitantes oratorijs egerevidentur ne pretextu nouarū eccleſiarum commiſſa tibi eccleſia deſtitui videret̉ⁿ eccleſias formidas erigere. F. T. mandamꝰ quatenꝰillius iuramentiº occaſione nullatenus permittas quin populo īdigētiᵖ ſuper baſilicarū inſtitutione ſtuleas ſalubriter prouidere.ubrica De īmunitate eccl̓iaruꝫ cimiterij ⁊ rerū ad eas pertinētium.in domidꝰ. x gtEx ſinodo Ioanul? pg or inder¶laicudicare nec hoſpitium q̄rere.T ī domibꝰª eccleſiarūneqꝫ miſſusᶠ neqꝫ cōeſvel iudex publicus velminiſter quan̄ pro conſuetudīe placitūᵈ vel hoſpitiūᵗ vēdicēt: ſꝫ ī publicis locis domos cōſtituant in quibus placitum teneant:⁊ etiam hoſpitentur.Reg. agnello terracon̄. ep̄o¶ Tempore magne neceſfitanon debet aliquis excuſari a murorum ſeu ciuitatis cuſtodia.Eruenit ⁊ infra. Fraternitastua nullumᵖ per noſſre vel eccleſie ſue nomen aūt alio modoʸ excuſari a murorum vigilijs patiat̉.ſꝫ oēsʸ ad hoc generaliter ꝯpeilāt̉:Quateꝰ cūctis vigilātibꝰᶻ meliꝰvaleat ciuitatiſcuſtodia procurari.

a ¶ Rectoris. rectoris p̄ſentatio ē neceſſaria: qꝛ ille ē ei ſubiectꝰ. ar. xxiij. di.qn̄. l. di. ī capite: ⁊ qd̓ ip̄m tāgit approbare dꝫ. de tꝑi. or. ⁊ archiepͥs. C. d̓ an.pͥſtā. l. vl. ⁊. xvj. q. i. ſtatuin.⁊ sͣ. de of. archi. qꝛ ī fi. Sꝫ qͣre pn̄tatio nō ſpectat pͥncipal̓r ad patriurepa. ꝑ totū. p̄t dici ꝙ iō ſpectat ad maiorē eccl̓iaꝫ: qꝛ ī eiꝰ pͥiudiciūalia ī ipſiꝰ parochia: vn̄ qͣſi qͣdā ꝯpēſationepn̄tat cū aſſenſu patrōi. ⁊ h̓ ꝓuidit papa forte de ꝯſenſu patrōi. vl̓ pōt dici ꝙ patronꝰ tm̄eliget ⁊ pn̄tabat electū rectorimaioris eccl̓ie ꝗ illum poſteaep̄o pn̄tabit. ar. xxxiij. di. qn̄:ſꝫ pͥmū veriꝰ vr̄: ſed ꝗd ſi patronꝰ nō ꝯcordat cū illo rectore: niſi iuſtā cāꝫ ꝯͣdictiōis oſtēdat non nocet: vel dic ꝙ ambo ſūt patroni ⁊ ambo debētſil̓r eligere: qꝛ de bonis vtriuſqꝫ dotat̉ eccl̓ia ⁊ p̄ſbyteruꝫn̄tabūt archiep̄o. B.b ¶ Obuētiōes: ⁊ ita vr̄ ꝙ debeat hr̄e decimas illiꝰ ville.Sꝫ ꝯͣ. xvj. q. i. ꝗcunqꝫ. ⁊. c. eccleſie nō ſūt ꝯͣria: ſꝫ papa hocfec̄ ex plenitudīe ptātꝭ: ⁊ hociō qꝛ p̄ter ꝓuentus illiꝰ villerector maioris eccl̓ie poteratcōpetenter ſuſtētari: vt. sͣ. dr̄:ſed ep̄s hoc facere nō poſſet:niſi d̓ ꝯſenſu rectoris maioriseccl̓ie: qꝛ nō pōt iura illiꝰ eccleſie dare alteri. sͣ. d̓ re. ec. n̄ali. c. i. ⁊ ar. xvj. q. vl. ꝯſtituti⁊.§. ſicut duo. Gratianꝰ tn̄dicere vr̄ vt colligit̉ ex illo. §.ſicut duo. a ꝯͣrio ſenſu precedētiū capituloꝝ: lꝫ poſſet dici ꝙpapa nō ītellexit de decimispredialibus: ſed de obuētiōibus alijs .ſ. oblatiōibꝰ ⁊ de ꝑſonalibꝰ decimis q̄ dātur diebus ꝗbꝰ accedūt ad eccleſiaꝫ ⁊ex mortuarijs ⁊ ꝯſil̓ibus: qꝛ d̓iure cōi ꝑceptio decīaꝝ ꝑtīetad parochialem eccl̓iam. sͣ. dedeci. cū ī tua: ⁊ ſi papa de illisintellexiſſet bn̄ exp̄ſſiſſꝫ. ar. sͣ.de deci. ad audiētiā ſic̄ expreſſit de obuētiōibꝰ exp̄ſſiſſet ded̓cimis: ar. ꝯtra. jͣ. d̓ ver. ſig.cum inter vos.c ¶ Honor .ſ. vt aliꝗd ānuatīin ſignū ſubiectiōis p̄ſtet̉: ar..sͣ. de cenſi. omnis aīa.d ¶ Acras. menſura terre ē ⁊eſt vulgare anglorum.e ¶ Diſtulerit. ⁊ pr̄onꝰ cū eo.f ¶ Deduci. ad arbitrium epiſcopig ¶Ehis cogi d̓bēt. ſi ꝑtēfabrice recipiāt ar. x. q..i. d̓cernimꝰ: ⁊. q. iij. vnio īmo certe ⁊ ſine illa n̄ pn̄t: vt colligit̉. sͣ. d̓ his qͥ fi.a ma. par. ca. c. vl. ⁊ ax. xij. q. ij. pōtifices: ⁊ sͣ. de teſt. cū ī officijs: ⁊ sͣ. eo. c. i.vbi de hoc. h ¶ Exēplo. ꝗ aliū īuitat ad aliꝗd faciēdū in ſe dꝫ hr̄e qd̓ ꝑdicat. xxvj. di. vna tm̄: ⁊. xxv. di. pͥmū. ⁊. ff. de neg. ge. ſi pupilli. §. vl. ſi. ff. defideiuſ. tu. ff. ſi ẜui. vē. altiꝰ ⁊. lxj. di. miramur. lxij. di. §. i. ⁊ .xlviij. di. §. nec̄e.audientia ¶ Diuiditur in duas partes. ſcd̓a ibi: lꝫ aūt. Ab. ſi.t̓ ¶L ¶ Indulgemus. Sed ꝗd valet iſta īdulgentia cū h̓ nō poſſit ſine lictia dioceſani: qꝛ ⁊ in hoc idē poterat ſi tm̄ licētiā hūiſſet: ꝙͣtū ad hoc paꝝ valet: niſi qꝛ ep̄s citius mouebitur ad ꝯſentiēdū: ⁊ ſi nō ꝯſentiret faciliꝰ cōpelleret̉: ar. sͣ. de iurepa. nullꝰ: ſed ī hoc ꝓdeſt: qꝛ h̓ facere poterit clericis īuitisdūmō eque ibi vel alibi ꝓuideat eis alias eis inuitis hoc facere nō poſſet. ſimilisīlgētia ē. sͣ. de vſu pal. ex tuaꝝ. ⁊ eſt op. ar. ꝙ papa nō ītēdit alicui facere preiudiciū per ſuum priuilegiū. de hoc no. plura. ar. sͣ. e. cum dicat.kIbi. ſed hoc vr̄ ꝯͣ ius: qꝛ hoīes diuerſe ꝓfeſſiōis ī eodē offō nō debēt aſſociari. xvj. q. vl. in noua. ⁊ sͣ. de elec. cū cām. ar. sͣ. de poſtu. ca. i. ī fi. In poteſtate iſtius ep̄i erit an velit eis ꝓuidere ibi vel alibi: ſꝫ honeſtius eſt: vt eisalibi ꝓuideat. ar. ē h̓ ꝙ aliquis punitur ſine culpa: qd̓ eſſe non dꝫ. lvj. di. ſatis ꝑuerſum: ⁊. xv. q. vl. inuentuꝫ. Et hic quidem regula eſt: ſed hoc facit papaāli indulgentia: vt remoueātur fauore religiōis: ⁊ eſt ſūma rō que ꝓreacit. ff. de reli. ⁊ ſuͣ. fu. ſunt perſone. ꝑꝑ quā multa fiunt qͥ aliasfierent.ſta. c. ij. ⁊ sͣ. de fi. preſ. c. i.y ¶ Fnus. ſic ergo patet ꝙ rei que non eſt nō datur priuilegiū. nō

enim ante ratio querenda eſt ꝙͣ perſona. ff. de iure codi. quidā referūt⁊. ff. cōmunia predi. l. i. ⁊. jͣ. de deſpon. impu. ad diſſoluēdū. ſic reſcriptum non datur ad lites que nondum ſunt. sͣ. de reſcrip. c. vl. vbi plures ꝯcor. ſunt ad hoc. argu. ꝯͣ. ff. de ſer. vr. predi. ſi ſeruitus. §. futuro.Solue iſtud contrarium cum ſuis concor. ⁊ dic ꝙ futuro edificio nonpōt ſeruitus cōſtitui: vtſtatim ſit ſeruitꝰ: qꝛ nōeſt cui ſeruiat: ſed aliquis poteſt obligari adeam conſtituendam cūfuerit edificium: ar. ff.famil. herciſc. heredes§. an ea ſtipulatio.Ua nos. Prīa3C pars ponit dubiūepiſcopi. Quod ſecundo tollit ibi fraternitati. Ab. ſi.m ¶ Nō alienādis. ſi.xxviij. di. de ſyracuſane. x. q. vlti. c. vlt. ⁊ sͣ.de re. eccle. non alie.vt ſuper. ſic ⁊ rex in ſuacoronatiōe iurat regniſui iura illibata conſeruare. sͣ. de iureiuran.intellecto.n ¶ Deſtitui. videret̉.trepidauit vbi non fuittimor in hoc facto videbatur preiudiciuꝫ fierieccl̓ie ſue: parochianiilli veniebant forte adeccleſiam ſuam.o ¶ Iuramēti. iuramētum .n. non extendebatur ad hūc caſum: licetilli eēt parochiani ſuiex quo populus īdigebat. ar. sͣ. de cōſti. cum.M. ⁊ sͣ. eo. ad audiētiam. pͥmo nec poteratillud ſeruari iuramētūſine periculo animarūpropter carentiaꝫ ſacerdotum. vnde ſi ꝓpterepiſcopi negligentiamaliqui perirent imputaretur ipſi. xxvj. q. vj.ſi preſbyter: ⁊ capituloſequenti.p ¶ Indulgēti. ecce cāquare noua poteſt conſtitui eccleſia in pͥiudicium etiā alterius. ſicsͣ. eodem ca. iij. xvj. q..i. precipimꝰ: ⁊. q. vij.leſiasvtica de immunitate etcleſiarū. Cōtinuat̉ hecrubrica ad precedentia hoc ordine ẜm Goſ. ⁊ Io. an. viſo de eccleſijsedificatis ⁊ reparatis: qꝛ ipſa cum ſuo ambitu ⁊ cimiterio ⁊ ſuis rebusgrauari non debet oneribus quibus res laicoꝝ premuntur: ideo recte poſt precedentem rubricam ſubijcitur iſta vbi de iſtoruꝫimmunitate tractatur.¶ T in domibus. ſtatuimus ſupple.Miſſus. id eſt executor vel officialis: vulgare eſt italie.g ¶ Placitum. ⁊ ita placita ſecularia non ſunt in eccieſia tractanda: ſꝫeccleſiaſtica ſic. ij. q. vl. c. vlti.e ¶ Hoſpitium. C. de epiſcopis ⁊ cleri. l. i. in fine: quod quaſi debitumnon debent habere: ſed charitatiuum hoſpitiū petere poſſunt a clericis. ad quod tenentur. xlij. diſtin. §. i. ⁊ sͣ. de ſup. neg. prela. ſicut: ⁊ sͣ.de preben. de monachis.Eruerit. Hoc ca. multos habet intellec. iō per multos non ſūmatur: ſed ſcd̓m ꝙ intelligo. h. d. vt in rubro. Primo ponit dictum. ſecundo rationem ipſius ibi. Quatenus. Ab. ſi.x ¶ Mō .i. ſub hoc pretextu excuſari: ꝙ ſit hō eccl̓ie noſtre vel ſue.u ¶ Nullum. de hominibus eccleſie.¶ Oēs. niſi ſint ſenes. vt eo p̄textu excuſentur. C. de decu. l. vlti. lib.jͣ. ⁊ xij. q. ij. eccleſiarum: ſed nos contra: ſed hoc eſt ſpeciale.¶ Uigilātibꝰ. viciſſiꝫ ⁊ ſucceſſiue: vl̓ ēt ſi ꝑiculū īminet: qꝛ expedit reipu. plures habere defenſosre. ff. de. no. oꝑ. nū. nam reipub. vincen.