Liber

impetrauerit ab eodem priuſquaꝫdelegatoª fuerint aſſignateᵇ. Cumautem ex rationabiliᵉ cauſa putauerit appellandum coraꝫ eodeꝫ iudice cā probabili appellationis expoſita: tali videlicet que ſi foret probata deberet legitima reputari: ſuperior de appellatione cognoſcat. Etſi minus rōnabiliterᵈ euꝫ appellaſſe cōſtiterit: illū ad inferioreꝫ remittat ⁊ in expēſisᵉ alteri parti ꝯdēnet.Alioꝗnᶠ ipſe ꝓcedet. ¶ Saluis conſtitutionibus de maioribus cauſisᵍad ſe. apoſtolicam referendis.T Dem in eodem.¶ Si iudex a quo eſt appellatuma grauamine illud reuocat p̄t ī principali cauſa procedere.Um ceſſante cauſa ceſſet effectus: ſtatuimus vt ſiue iudexordinarius ſiue delegatus aliquidcomminandoʰ vel interloquendoprotulerit quo executioni mandato alter litigantium grauaretur: ⁊ſano vſus conſilio ab huiuſmodiinterlocutionis vel comminatiōiseffectu deſtiterit: libere in cauſe co-

gnitione procedat: non obſtante ſia tali comminatione vel interlocutione fuerit appellatum: dūmodonō ſit ex alia cā legitīa ſuſpectꝰ: neꝓceſſus negocij friuolis occaſionibus retardet̉. T Dem in eodē.¶ Uolens iudicem recuſare debecoram eodem ſuſpitionis cām probabilem proponere. ⁊ eam coramarbitris cōiter eligendis probare:qua non probata ſua iuriſditioneiudex vtit̉ in principali: ea vero ꝓbata remittit negociū ad ſuperiorēuel cāꝫ ꝯmittit d̓ recuſatoris ꝯſēſu.Um ſpeciali ſit prohibitioneA prouiſum: ne quis in aliquemexcommunicationis ſententiam niſi competentiᵏ cōmonitiōe premiſſa ꝓmulgare p̄ſumat: volentes ētꝓuideri ne forte ꝯmonitus fruſtratorie recuſatiōis vel appellationisobtentu monentis poſſit declinareexamē. ¶ Statuimus vt ſi allegauerit ſe iudicem hēre ſuſpectuꝫ: coraꝫeodemˡ cām iuſte ſuſpitionisᵐ aſſignet: ⁊ ip̄e cū aduerſario vel ſi forte aduerſariū non hēat cuꝫ iudiceⁿ

a ¶ Delegato fuerint. ⁊ ita videt̉ ꝙ ſi prime lr̄e d̓legato ſint aſſignate non pōtdas niſi fiat mentio d̓ pͥmis. Sed ꝗd ſip̄ueniri ab ordinario vel denō ꝓcedant pͥmi iudices nucūde vel ꝙͣdiu debēt expectare ſecundi ſi nō poſſunt pͥmi ꝓcederet dici ꝙ in hoc caſu locū habeat decre. illa plerūqꝫ. sͣ. de reſcri. vt ſi nō ꝓmi iuſta cauſa ceſſante valeātſecūde. Sꝫ ſi nō curant ꝓcedettūc moneātur ꝑ ordinariuꝫ velꝑ ſecundū delegatuꝫ vt ꝓcedātinfra terminuꝫ cōpetētē ꝗa vnꝰiudex ꝓpter negligentiaꝫ amitit iuriſditionem: ⁊ alter poſteaꝓcedit in cā. sͣ. de offi. or. ſignificauit. ⁊ sͣ. de offi. deleg. prudentiā in fi. ⁊ sͣ. d̓ foro cōpe. lꝫ:⁊. c. tenorę. ne d̓ dolo ⁊ maliciapars altera cōmodum ꝯſequatur. qꝛ dignū eſt vt ꝑꝑ negligtiam ſiue dolū ꝑdant iuriſditnem. Iſta notula intelligit̉ cuꝫpͥme lr̄e ſūt iudici p̄ſentate nula citatione facta ꝑ eas: ſed noteſt curādū de his q̄ in illa dicūt̉qꝛ lr̄am iſtam priuſꝙͣ ⁊c. dꝫ intelligi ꝓut dr̄ ī ſequenti notulaque incipit: ſꝫ nūꝗd. ⁊ in fi. illiꝰnotule ⁊ ſi ꝓpterea qꝛ non dr̄pͥuenta iuriſditio ꝑ ſolaꝫ p̓ſentationē: lꝫ lr̄a iſta hoc innuat.b ¶ Aſſignate. ſed nunquid ſola pn̄tatio lr̄aꝝ ſiue aſſignatioſufficit vt non poſſit pͥueniri abordinario ſiue alio d̓legato: exhac lr̄a videt̉ ꝙ ſic. Sꝫ ꝯͣ potiꝰvt̄ ꝙ ſola pn̄tatio ſiue aſſignatio nō ſufficiat: qm̄ video ꝙ ſiduo ſint ordinarij poſſum aduerſariū meū pͥuenire corā altero quem voluero eligere: nonobſtāte ſi aduerſarius dicat ꝙvolebat ⁊ deliberauerat me cōuenire corā alio cum quo tractauerat niſi ipſiꝰ citatio pͥueniſſet: ⁊ idē credo ī legatis ſiue delegatis ſiue ī delegato ⁊ ordinario re integra. Rē intelligo ītegrā antecitationē ꝑ quā iuriſditio ꝑpetuata ē ⁊ non ꝑ pn̄tationē. sͣ. de offi. delega. gratūvn̄ qd̓ dicit prius ⁊c. ſupplendū ē maxīe qꝛ idē poſt preſentationē ⁊ ante citationēniſi aliud viderē. ⁊ hoc dr̄ in fi. illius no. ⁊ ſi ꝓpterea ꝑ ſolā preſentationem veladitionem ordinarij nulla ēt facta citatione non eſt pͥuentus aduerſariꝰ: ſed ꝑ citationem pͥuentus eſt. sͣ. de fo. cōpe. c. vlt. ⁊ ꝑ ſolā citationē iuriſditio ꝑpetuatur⁊ non ꝑ ſolā preſentationē. Si alibi inueneris vbi dicat̉ ꝙ ſola preſentatio ſufficiat reducas illa ad id quod hic dr̄. Ber.c ¶ Ex rōnabili cā. colligit̉ euidēter ex hac lr̄a ꝙ ſemper ſit cā appellatiōis talis:q̄ ſi eſſet ꝓbata legitima eſſet: ꝓponenda eſt corā iudice a quo appellatur ⁊ .jͣ. cūcām. in fi. vbi dr̄ de hoc. Sed poteſt queri q̄ cā dicatur probabilis: vtrū illa quevidetur iudici vel alijs. videt̉ ꝙ hoc nō ſit referendum ad opinionē iudicis. jͣ. d̓ſen. exc. ſacro. ſicut nec ad opinionē iudicis refert̉ ꝗd dicat̉ manifeſtū: ſed ad ip̄aꝫrei veritatē. jͣ. de v̓bo. ſig. cū olim. ad id facit. iij. q. vij. iudicet. Sētentiabit .n. iudex ī hoc ẜꝫ ꝙ ſibi videtur: habita tn̄ collatione ſapiētum ſi nō eſt certꝰ. ar. ff. dearbi. qualē. ⁊ iudex eſtimabit ex opinione animi ſui ea que ꝓponūtur arg. iiij. q.iij. §. iteꝫ ſepe ſit. Si v̓o iudex dubius remanet qꝛ iudex non pōt certificari an ſitprobabilis vel nō in tali dubio deferat appellationi. jͣ. de ſen. exc. ſacro. ad. fi. quicūqꝫ .n. appellat a grauamine ſiue in iudicio ſiue extra cām rōnabilem dꝫ allegare in ſcriptis ẜm tenorem cōſtitutionis Inno. iiij. jͣ. eo. cordi. lib. vj. alias reputabitur non appellans: vt ibi dr̄. Ber.g ¶ Rationabiliter. qꝛ cām quaꝫ propoſuit in appellando nō fuit probabilis. vtex euentu cauſe apꝑet. Quid autē debeat ꝓbare appellās ī cā appellationis: dr̄.jͣ. eo. interpoſita. vbi de hoc. Sed qͣliter remittit̉ ad illū a quo appellauit cumhēat eū ſuſpectū. sͣ. e. ad hec: ſed nō p̄t dicere illū ſuſpectū cū ex ꝓpria culpa proceſſerit illa ſuſpitio: ſicut ille ꝗ nō ꝓſeꝗt̉ appel. sͣ. e. ꝑſonas. ⁊. c. cum ſit romana.e. ¶ In expenſis. hoc generaliter obtinet ꝙ qui deficit in appellatione punitur inexpenſis. sͣ. de teſti. ſignificauerunt. de expenſis iſtis plene dr̄. sͣ. de do. ⁊ contu.finem. ⁊ sͣ. de reſcrip. c. vlti.f ¶ Alioquin. hic pꝫ ꝙ ſi iudex appellationis pronunciat appellationem tenereꝙ per hoc non expirat eius officium: ſed incipiet poſtea cognoſcere de cā prīcipali. C. de re. credi. generaliter. §. ſi nautem. ⁊ in auc. de ſan. epiſ. §. ſi quis cōtra aliquem in prima colū. col. ix. Dicas ꝙ hoc locū habet quādo appellatur a grauamine ante ſententiam: qꝛ tunc iudex datur quaſi ſub conditione quo ad principalem cauſam. vnde primo cognoſcit de grauamine ⁊ ſi inueniat legitimamappellationem tunc pronunciat legitime appellatum fuiſſe: ⁊ poſtea procedit ſuper principali ſi male appellauerit pronunciabit male appellatum ⁊ remittit pates ad priores iudices in expenſis appellantē cōdēnādo: vt hic dicitur: ⁊ ſub hacforma ſemper reſcribitur quando appellatur a grauamine. Si vero appellatura ſententia diffinitiua tunc iudex dꝫ cognoſcere d̓ meritis cauſe ⁊ videre an bene

vel male ſit iudicatū. ⁊ ſi bene ſit iudicatū confirmabit ſnīam vel caſſabiſi male iudicatū fuit: vt. ij. q. vj. in fi. ⁊. C. de ap. eos. in ꝗbꝰ dr̄ ꝙ iudex tatum pronunciare dꝫ ſnīam iuſtā vel iniuſtā. Si vero plura capitula ſintſnīa ſiue plures articuli iudex pro parte pōt ꝯfirmare ⁊ pro parte caſſare ꝓreformare ſententiam ẜm ꝙ iuſtū fuerit. jͣ. de teſta. c. raynutius. ⁊. c. Raynaldus.g ¶ Cauſis. ille eniꝫ ſemper ſunt referende ad ſe.ap. jͣ. de bap. maiores.Que dicant̉ maiores qno. sͣ. de offi. delegat. ꝙtranſlationem.Um ceſſaDiuidiur. nā pͥncipium ⁊ finis ponūt dupliceꝫ conſtōnis cām medium ponit conſtitutionēibi. ſtatuimꝰ: ab. ſi.h ¶ Cōminando. videturergo ꝙ ſi iudex cōminat.ria verba ꝓferat parti ꝙex hoc poſſit appellari niſi de hoc ſatiſfaciat iudex: qd̓ tamen non eſt verum ꝗa ex officio ſuo comminari debet. ff. de iudi.in peremptorio. ⁊ sͣ. dereſti. in integ. tum ex litteris in fi. nec etiaꝫ debꝫ ſtatim quis moueri propteraſperitatem verboruꝫ. sͣ.de reſcri. ſi quando. Sedqualiter iudex poteſt mutare conſilium ſuum in alterius iniuriam contra regulam iſtam. ff. de regu.iur. nemo; ſed certe eodeꝫmodo quo appellans pōtmutare conſilium: vt. ijq. vj. ſi quis libellos. ſic ⁊iudex. ⁊ intellige ſi appellans adhuc non fecit ſumptus ad proſequēdaꝫ appellationem. ff. de condi. ob cau. da. ſi pecuniam in prin. ſed ſi ſumptꝰ vellet reficere poteſt adhuc reuocare grauamen qꝛ iam non intereſt illius. jͣ. e.interpoſita. §. ij. Sed nunquid iudex poſt decem dies poteſt mutare ſuaminterlocutoriam; videtur ꝙ non: qꝛ poſtea tranſit in rem iudicatam ſicutetiam in diffinitiua. sͣ. de elec. cum dilecti. ⁊ sͣ. de teſti. ſignificauerunt. adfi. ar. contra. fl. de re iudi. ꝙ iuſſit. pōt dici ꝙ lꝫ tranſeat in rem iudicatamquo ad hoc ꝙ poſt. x. dies non poſſit appellari: non tamen quo ad iudicemquin poſſit reuocare ſuam interlocutoriam: qꝛ ⁊ appellans poſt. x. diespoſſit renunciare appellationi qꝛ ⁊ ipſo facto renunciat quis eo ꝙ non proſequitur ipſam. sͣ. eo. perſonas. Aduertat tamen qualiter corrigat ſuamſnīam ſiue errorem qꝛ ſi ita dicat. Ego reuoco ſnīam meam ſiue corrigoerrorem meum: ſic fatetur ſe erraſſe. ⁊ ſic ille habuit probabilem cauſaꝫ appellandi: ⁊ ſic videtur ꝙ iuriſditio ab illo tranſlata ſit ⁊ ſic canon non poſſet redere ſibi iuriſditionem cum fateatur cām a ſe trāſlatā: curialius ergodicat: non credo te grauaſſe: ſed ſi grauaui te in aliquo illud reuocō argu.colligit̉ ex hac decre. ꝙ interlocutoria non tranſeat in rē iudicatā. Sed verū eſt ꝙ non tranſit vt dictum eſt quin iudex bene poſſit illam reuocare reintegra. Sed quantum ad illum ꝯtra quem lata eſt ſnīa ſi non appellet infra. x. dies bene tranſit ⁊ ſibi imputetur ꝙ non appellauit: qꝛ ſnīe acquieuiſſe videtur. arg. sͣ. titu. proxi. ꝙ ad conſultationem. Io. Item. hic ē arg.ꝙ actio ſemel extincta reuiuiſcit. arg. ff. de bo. poſ. ẜm tabulas. l. pe. §. ꝗ teſtamento. ⁊ eſt contra illud de conſe. di. iiij. ſi queris. ⁊. ff. de ſolū. ꝗ res.§. areā. ſed hoc eſt beneficio huius conſtitutionis. ⁊ quia iudicis eſt corrigire quod minus legitime fecerit. jͣ. de accuſa. qualiter ⁊ quando. alia iura.plura hoc dicunt.Um ſpeciali. Prouidet ꝯciliū ꝯͣ fruſtratorias appella. ⁊ recuſationes in vtriſqꝫ tradens formā qͣliter iuſte fiant ⁊ quō in eis ꝓcedendiſit. Et eſt. c. multū allegabile ⁊ quotidianū. Et pōt ſpecialius hoc prin. ſitſummari vt in rubro. pͥmo recitat antiquā ꝯſtōnē. ſecundo promulgat nōuā ibi. ſtatuimus. primo ponitur vna ꝯſtitutio. ſecūdo alia ibi: Pono. teltio proteſtatur ibi: ceterum. Ab. Sicu.i ¶ Prohibitione. quā habes. jͣ. de ſen. excō. ſacro.Competenti. trina .ſ. vt. xvj. q. vij. oēs decime. xvij. q. iiij. de p̄ſbytelsum. ⁊. xxiiij. q. iij. de illicita.ſ ¶ Coram eodem. sͣ. e. ſecundo.m ¶ Iuſte ſuſpitionis. Quid ſi dubitetur an ſit iuſta quia non eſt in ſuſeexpreſſa ⁊ alias dubitaretur: reſpondeo arbitri electi de hoc cognoſcant.mo an ſit iuſta: ꝗa oīa que ad hunc articulum pertinent ad arbitros pertinent. sͣ. de offi. deleg. c. ſuſpitionis.n ¶ Cum iudice. hoc intellige quando iudex ordinarius procedit ex omitis