Liber

cum interim ap. interpoſita ꝓcedere non debuerit ad ſnīam exequendamª: officialis ꝓceſſum qui poſtap. huiuſmodi ſnīam īterdicti irritam ⁊ inanem decreuit temerariuꝫiudicans: cum ap. ad nos interpoſita nil debuit innouari. Preterealicet excommunicationis ſnīa in decanum per ep̄m ꝓmulgata rite lata prima facie videret̉. cum per dictum officialem eſſet ꝓhibitum neſeruaret̉ in eccleſia interdictum: edecanus ne celebraret̉ in eccleſia ꝓhibendo diuinum videret̉ officiuꝫperturbar̄ᵇ: quia tn̄ per ap. ad nosīterpoſitā ex parte decani: cui etiaꝫofficialis duxerat deferendūᶜ apoſtolos cōcedēdo: non ſolum principaleᵇ negocium ſed acceſſoria etiaꝫad noſtrū referebant̉ examen: eardem ſnīam poſt ap. promulgatamdecernimus viribꝰ caruiſſe. Uerūlicet archiep̄s poſt apᵉ. predictamde qua ſibi per officialis litteras innotuerat: decanum denunciauerieuitandum: ſenonen̄ tn̄ canonicosqui ſaniori ducti cōſilio cōmunicauerunt eidem: vt ap. ad nos interpoſite magis qͣꝫ denunciationiᶠ abepiſcopo facte deferent: inculpabiles iudicarnus.¶ Dem mediolan̄. archiep̄o.Poſtquā papa aliquam cauſāad ſe reuocat non valet proceſſuspoſtea per minorem iudicem factꝰſicut non valet ſi fuiſſet ab eo legitime appellatum.T noſtrumᵍ ꝓdeat de vultudei iudicium: ⁊ infra. Iudicibus dedimꝰ in mādatis: vt ſi poſtſcd̓m mādatuꝫ per quod totius cognitionē negocij ad noſtrum iudicium reuocauimusʰ: traditionemſigilli dicto. H. a te cognoſcerenteſſe factam: eam decernerent irritam ⁊ inanē: inhibentes illi ne quomodolibet eo vti p̄ſimeret. Cumplusⁱ ſit roma. pō. ad ſe aliquod reuocare negocium qͣꝫ quenquaꝫ adeum ſuꝑ aliquo negocio ꝓuocare¶ Dem abbati ſancti felicis. et. g.canon̄. bonon̄.¶ Si terminū ap. ꝓſequende ſtatutum ab homine altera pars preuenit hoc tacito litteras impetrando: littere nō valent. ſed terminumiuris etiā appellatꝰ p̄uenire poteſtdūmodo nimium nō precurrat. etvbi ex dilatione īminet periculumetiam neutra parte ꝓſequente pōt

iudex ad quē ſupplere partes compellendo ad proſecutionemBlate nobis vr̄e littere cōtinebāt: ꝙ cum ꝗdaꝫ iudices:ꝗbus cauſa que īter ſambr̄. ⁊ renocor̄. plebes vertebat̉: fuerat ab ap.ſede commiſſa: pro plebe ſambrienſi ſnīam protuliſſent: ac ꝑ ꝓcuratores plebis de renocor̄. ad nos fuerit ſine termino appellatū: nec delatum appellationi fuiſſet: nec ad ꝓſecutionem ipſius terminus a iudicibus partibus aſſignatus: plebanus de ſambro. ſuꝑ obſeruationepredicte ſnīe ſicut rationabiliter lata erat nr̄as ad nos litteras: ⁊ aliapars alias commiſſionis litterasanobis ſuper infirmanda eadē poſtmodum ad alios iudices impetrauit nulla in poſterioribꝰ litteris deprioribus habita mentione. vndein dubitatione reuocato: an poſteriores iudices vel vos de illa debeatis cognoſcere nos ſuper hocconſulere voluiſtis: ⁊ infra. Licꝫigitur appellanti legitime a ſnīa indulgeatur annus a lege: aut ex iuſta cauſa bienniumᵏ ad ap. interpoſi. proſequendam: qꝛ tamen huiuſmodi terminus poteſt reſtringi nōſolum a prouocāteⁱ veruꝫ etiaꝫ a iudice a cuius ſnīa ꝓuocat̉: cuꝫ ideoſit cōſtitutuꝫ nō vt terminus ipſe pͥueniri nō poſſit? ſed ne valeat prorogariᵐ: credimus diſtīguenduꝫ īquo caſu littere impetrant̉: ⁊ quidēquando certus terminus ab appellante uel a iudice ap. prefigitur ꝓſequēde ſi eo tacito appellatusⁿ litteras impetrauerit: hmōi littere tanquam tacita veritate ſurrepte obtinere nō debent aliquam firmitatē.Si vero nō ſit aliquis terminus aiudice vel ab appellāte p̄fixus ꝑsᵉappellata infra terminuꝫ cōſtitutuꝫa lege: dūmodo nimium noͣ p̄curratᵖ ut appellāteꝫ in cōmiſſione impetrāda ſupplātet: cōmiſſiōis lr̄aspoterit īpetrare: quarū auctoritatein ap. cauſa legitime procedat̉: itaꝙ ſi appellans uoluerit in cauſa appella. procedere oportebit eumagere ſub iudice ſic obtēto: niſi poſſit eum legitime recuſare. ꝙ ſi agere noluerit appellatus poteſt nihilominus proſequiq cauſam ipſam:maxime ſi ſentiat ſibi ex dilationeimminere grauamen. ¶ Superiorquoqꝫ iudex ſi viderit ex dilationepericulumʳ imminere: poteſt et dꝫ

ditur interdictū vt dcm̄ eſt. sͣ. e. ad hec qm̄. ſed littera ſequens: cū interim ⁊c ꝯͣdicit exp̄ſſe. vnde ſi ſuſpenſiōis appellet̉ nō dꝫ poſtea exeꝗ interdcm̄: vt h̓ dicit dūmō appellatio ſit legitima. Contrariūtn̄ dixerūt Lau. Uin. ⁊ tā. vt dcm̄ eſt. sͣ. e.ad hec qm̄. ſꝫ iſta lr̄a obſtat eis. ſꝫ qd̓ h̓ dicit intelligit̉ qn̄ īterdictū poſitū fuit ī diem̄ vel ſub ꝯditiōe: effectꝰ v̓o excōicatiōis ſuſpendi non pōt qꝛ ꝙͣcito ꝗs eſt excōicatꝰ: eſt membruꝫ diaboli ⁊ eſtpͥuatus ſacr̄is ⁊ cōione fideliū.vn̄ ad hoc vt efficiat̉ membruꝫdei neceſſaria eſt abſolutio. xi.q. iij. excellētiſſimꝰ. papa tamēpoſſet eiꝰ effectū ſuſpendere. jͣ.de ſen. ex. ſi v̓o. qꝛ de nulla ſnīafacit aliquā. iij. q. vi. hoc ꝗppemaius enim eſt d̓ nihilo aliꝗdfacere ꝙͣ de aliquo aliud vel nihil. de ꝯſ. di. ij. reuera. v̓. fi. inv̓. ẜmo igit̉ xp̄i ꝗ potuit facereex nihilo qd̓ nō erat ⁊c. Io.a ¶ Exequendā. qꝛ appellationē interpoſita nihil eſt innouādū. ij. q. vi. appellatione. ff. nihil īno. l. vna. Ex hoc pꝫ ꝙ iudex poſt appellationem diffinitiuam ſnīam nō dꝫ executionimandare alioꝗn reſtituat̉ poſſeſſio appellanti anteꝙͣ de appellatiōe cognoſcatur. sͣ. de iureiu. venientes. ⁊ ideꝫ dicit hicinferius. qꝛ appellatione interpoſita nihil dꝫ innouari.¶ Perturbare. ꝗ perturbatdiuinū officiū ſine pena excōicationis pōt eijci de eccleſia. jͣ.de ſen. ex. veniēs. ⁊. c. cum voluntate. §. ſi quis vero.c ¶ Deferēdū. pͥmo nō detulitſed denūciauit īterdictū nullū:vt. sͣ. dicitur. poſtea d̓tulit quoad ꝓceſſum principalis cauſe ⁊apoſtolos ꝯceſſit vt hic dic̄. tā.d ¶ Principale. captio pͥſbyteri fuit negociū pͥncipale: acceſſoria fuerūt īterdictū ⁊ eius obſeruatio. ⁊ ſic pꝫ ꝙ ideꝫ iuris dꝫeſſe in acceſſorio qd̓ in pͥncipalisͣ. de offi. dele. pͥterea: ⁊. c. prudentiā. ad fi. ⁊. ff. de iuriſ. om.iudi. l. ij. ff. de reg. iu. cum pricipalis. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. v̓. nos igit̉.e. ¶ Poſt appellationē. huiuſmōdi appellationē dicit legitimam: ⁊ tn̄ factū decani fuit minus legitimū. ſi. jͣ. de ꝯceſ. preben. ꝯſtitutus. ꝙͣtū ad ꝑtē deciſaꝫ: ⁊ ſic videt̉ ꝙ appellatio minꝰ legitima īpedit effectū excōmūicatiōis. hoc ſatis potuit eēvt factū decani fuiſſet minꝰ legitimū: ⁊ tn̄ decanus ex alia cāpoſtea potuit legitie appellare.i ¶ Quā denūciatiōi. hic vr̄ ꝙī dubio magis ſtet̉ appellatiōiꝙͣ denūciatiōi excōicatiōis ⁊ q̄ipſi ſnīe cū tn̄ potius pͥſumēdūſit pro ſnīa ꝙͣ pro appellatiōe:qꝛ appellās tenet̉ ꝓbare ſnīaminiuſtā: vt. sͣ. e. cū eccleſia. ⁊ eſtſi. ff. de mino. minor. xxv. an.in fi. Ioā. Credo ꝙ cū dubitat̉an teneat appellatio potius vitandus eſt ꝙͣ in dubio ei cōmunicandum: ar. jͣ. de cle. ex. mi.illud. Ber.noſtrum. Hoc. c. legiur varijs modis. ⁊ vtcuilibet lecture ſatiſfaciat ita generaliter ſummmatur: vt in rubro. Primo ponit dictū. Secundo rationem dicti ibi: cum plus. ab. ſi.¶ Ut noſtrum. hec decre. eſt pars illius quam habes. jͣ. vt eccle. benefi. vt noſtrum. ⁊ per illam intellige iſtarb ¶ Reuocauimꝰ. ⁊ ita ꝗcꝗd poſtea factū fuit nō tenuit: ⁊ ita traditio ſigilli po-

ſtea facta non valuit tanꝙͣ a non ſuo iudice. ſi. sͣ. vt lit. pen. eccleſia ſancremarie. sͣ. de offi. dele. lꝫ. ⁊ sͣ. de poſtul. bone.i ¶ Cū plus. ſic ipſo facto negat aliꝗs clericatū. jͣ. de ſen. ex. cōtingit. ⁊de vi. ⁊ ho. cle. c. vlti. ⁊ plus ē reuocare negociū ad ſe ꝙͣ ſit appellare. ſecpoſt appellationē nihil eſt īnouādū. sͣ. c. ꝓxi. ⁊. c. bone. ergo multo forpoſtquam ſuperior adnegocium reuocat inferior nihil facer̄ poteſt.queſtione .i. nomen.iudex dicat ſe velle referre negociū ſuperiori ſitim tenetur partibus tradere acta. jͣ. eodem inmaſti. ſi partes hoc approbauerint. C. de rela.l. ij. ſimile. sͣ. eodem dilecti. vbi de hoc. Bernardus.nis diuiſio. ſecūdalace. Comnpars ibi: lꝫ igit̉. que diſguit ⁊ ſcd̓m mēbrumſtinctionis ꝓſequit̉ ibi:v̓o. in tertia īſtruit iucē ibi: ſuperior. In quta ibi: ex his cōcludit adſcd̓m ꝓpoſitum. ab. ſik ¶ Biennium. sͣ. eodcum ſit romana. ⁊. c. cōſtitutus.l ¶ A prouocante. niſi ꝑſonas.m ¶ Prorogari. niſi exſſa cauſa. sͣ. eodem exratione. ⁊. c. cū ſit romana. ⁊ hic.n ¶ Appellatus. idem ēde appellante. sͣ. eodoex inſinuatione. ⁊ ſupraeo. ſepe.o ¶ Pars appellata. ꝑsappellata non poteſt preuenire terminum lilem: niſi ſecūdum ꝙ hicdicitur. ij. queſtione. vi.appellatore. terminū vero ſtatutum ab hominneutra pars poteſt preuenire. jͣ. eodem ſepe. parsappellans infra terminūlegalem quādocunqꝫ poteſt: ⁊ ſi vult poteſt litteras impetrare cū in eiusfauorem annūs concedatur eidem. .jͣ. de confir.bone. Item ⁊ illud ſciasꝙ infra terminum legalem debet cauſa appellationis eē terminata: necpoteſt vltra protendi. ij..q. vij. ei qui appellat. ⁊.C. de tempo. app. l. vlti. §. vlti. ⁊. l. nemo. niſex iuſta cauſa prorogetur.sͣ. eo. cuꝫ ſit. ⁊. c. conſtitutus. ⁊ hic.p ¶ Precurrat. Et ſicmo debꝫ preuenire diligentiā alterius captiſe. ſi. xvi. q. iiij. placu⁊. ff. ad tertull̓. l. ij. §. ſimater. ij.¶ Proſequi. eiiam altera parte abſente ea tn̄prius citata: vt hic pꝫ. ⁊.ij. q. vi. appellatore. etsͣ. de ſenten. ⁊ re iudi. cūbertoldus. ⁊. C. de tēpo.ap. l. vl. §. illud etiam. ⁊ eſt expreſſum. jͣ. e. c. proxi.¶ Periculum. Ne eccleſia in ſpiritualibus vel t emporalibus ex moīaētrimentum incurrat in quo caſu poſſet etiam li. non cōteſta. procedi. svt li. non conteſta quoniā. §. i. ar. sͣ. eo. cous.