Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und Additiones des Hieronymus Clarius
Entstehung
Seite
7v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

⁊ infra. Si contra vos ſuper decimisª vel alijs que ordini veſtroſpāliter ſe. ap. indulſit: nō facta mētioneᵇ ciſtercien̄. ordinis littere fuerunt a ſed. apo. impetrate per easminime tenemini reſpondere.Dem tornacenſi ep̄o. Si ſede vacāte ſcribit̉ capitulovt p̄bēdā alicui cōferat ep̄s de nouo creatus illud adimplere tenet̉.Am te ⁊ infra. Dudum ſiquidem ante tuam promotionē lr̄e a nobis ſi bene meminimusemanarūt: quibus decano ⁊ eccleſieᶜ tibi cōmiſſe: te adhuc in eodemcapitulo exiſtente: mandatuꝫ dedimus ⁊ preceptum: vt. M. qui degente iudeorum originem duxit: ⁊diuina gratia fidemᵈ chriſti ſuſcepit in canonicum reciperent: ⁊ prebendam ſibi conferre deberent ⁊ īfra. Ipſi vero quia donatioᵉ prebendarum ad te ſpectabat preceptum noſtruꝫ executioni nō potuerunt mādare. Cuꝫ itaqꝫ preſcriptus. M. te ſuper hoc ex parte nōſtra reꝗreret: rn̄diſti ꝙ nulluꝫ indemandatū receperas: ⁊ ſic eum a teīfecto negocioᶠ remiſiſti. Quodnullatenus feciſſe deberesᵍ ſi dataꝫlr̄arūʰ diligentius attendiſſes: cuꝫtempore quo lr̄e ipſe date fueruntde capitulo ip̄o eſſes ſicut qui erasarchi. ⁊ canonicus eiuſdeꝫ eccleſienec eſſes adhuc in ep̄m cōſecratꝰ⁊ īfra. y Pro eo vero ꝙ iudeusˡ

extiterit ip̄m dedignari nō debes. Ucius. iij. linco. ep̄o. Non valet reſcriptuꝫ impetratum ad beneficia ſi in eo tacetur dignitas impetrantis. D aures nr̄as ꝑuēit ꝙ plerūqꝫ decani archidiaconi preceptores vel alij eccleſiaſticis p̄ditidignitatibꝰ ſuper mīoribꝰ bn̄ficijslr̄asᵏ īpetrātes nomē ſuppͥmūt dignitatis ſue ⁊ ſimplici noīe ſe appellāt tāqͣꝫ nō hēant aliquē ꝑſonatū ⁊ īfra. Cō. t. t. r. ꝙ cū nō ſit ītētōisˡ nr̄e ut ꝑſone pluribus redditibus abūdātes ꝑ lr̄as nr̄as pauꝑesclericos ſuꝑ minoribꝰ bn̄ficijs īꝗetēt: lr̄as ī ꝗbus actor ſue nomen dignitatis ſuppͥmitᵐ viresⁿ nolumꝰobtinere. Dē noruicēſi ep̄o. Ualet ſcd̓m reſcriptū īpetratuꝫab aduerſario lꝫ nō faciat mentionē d̓ pͥmo ſi pͥmus impetrās dolovel negligentia non fuit vſus illo.Iāt aliꝗs auctoritate poſterioꝝ lr̄aꝝ ꝑ aduerſariū ī iudicium tractꝰ ſubiecerit lr̄as ſe pͥoreshr̄e de ꝗbus ī poſterioribus mentio non habet̉. Si eis doloª velnegligentia vti poſtpoſuerit: excuſariᵖ nō dꝫ. Si āt qꝛ delegati iudicis copiā nequeritq hr̄eʳ ꝑ poſteriores lr̄as n̄ poterit ꝯueniri. Dē Non valent reſcripta per queincerti iudices dantur vel futuranegocia committuntur¶D hec ſumus: ⁊ infra. Si

a Super decimis. ſecus ſi cōueniāt̉ ſuꝑ aliqͣ re in qua non ſunt priuilegiati. vnde ſi ꝑ tales lr̄as ꝯuenirent̉ ſuꝑ decimis poſſeſſionū pꝰ generale ꝯciliūacquiſitarū: bn̄ valerēt lr̄e: qꝛ in illis iure cōi cuꝫ alijs cenſentur. jͣ. de deci.nuꝑ. qꝛ ſuꝑ rebꝰ in quibꝰ priuilegiati ſunt intelligit̉ qd̓ hic dr̄: vt patet ex ipſa lr̄a. p̄ter hoc habēt adhuc aliud pͥuilegiū .ſ. ꝙ ꝑ lr̄as ad iudiciū trahi nonpoſſunt niſi de ipſoꝝ ordīe fecerint mentionē: ⁊ alij ꝙͣplures habent ſimile priuilegiūnon tamen in iſto corpore.b Mentione. ſuppreſſio .n.dignitatis vel noīs vitiat reſcriptū. jͣ. e. ad aures. ⁊. jͣ. e. ſedes. sͣ. de ꝯſti. cū acceſſiſſēt. ⁊ꝙ de iſtis hic dr̄ idē ītelligo d̓oībꝰ religioſis ꝗ habēt cōſimile pͥuilegiū vt tēplarij ⁊ hoſpitalarij. jͣ. de deci. ex ꝑte ſed nōne priuilegiū iſtorū generaleeſt ad oēs ciſter. ita ꝗdē. ergoper iſtas ſpāles lr̄as debꝫ eisderogari qꝛ ſpāle ⁊c. sͣ. e. c. i.⁊ .jͣ. e. paſtoralis. ⁊. jͣ. de offi.leg. ſtuduiſti. ⁊. ff. de re. iu. intotū. ex his videtur ꝙ ſpeciales lr̄e derogēt pͥuilegijs generalibus: ſꝫ nō ē verum: ꝗapͥuilegiū ē lex pͥuata ⁊ contraius cōe. iij. di. pͥuilegia. jͣ. dev̓. ſig. abbate. cōmiſſio iſta dedādis decimis ius cōe ꝯtīet⁊ pͥuilegiū nō tollit̉ ꝑ ius cōeniſi fiat mētio de pͥuilegio inꝯmiſſiōe ⁊ iō n̄ valēt ēt ſpālesẜm ius cōe obtēte ꝯͣ pͥuilegiuꝫvenire: vt. jͣ. d̓ re iud. īter monaſteriū. Sꝫ ſi ſunt citati monachi debēt venire pͥuilegiūſuū allegaturi. ff. d̓ iud. ſi ꝗsex aliena. al̓s teneret ſnīa cōtra eoſlata. jͣ. d̓ ap. ſi duobꝰ.E modis ⁊ cōiter ſūmaturAm te Legit̉ varijsvt in rubro. Sed ſūma alite⁊ ſpālius ẜm lec. cōiter approbatā. Si ſede vacante ſcribit̉capitl̓o vt gerēti vices ep̄i vtprebēdā alicui cōferat: ſi creatur ep̄s nōdū executo mādato ⁊ ad eum ſpectet collatio pͥbēdaꝝ illd̓ adīpler̄ tenet̉. h. d.Diuidit̉ in ꝗnqꝫ ꝑtes. In pͥma ponit mādatū. In ſcd̓a excuſationē capituliibi ipſi vero. Tertio excuſationē ep̄i ibi: cū itaqꝫ. Quarto illius excuſationēreprobat ibi: qd̓ nullatenus. Quinto antiphorizat ibi pro eo. Ab. ſi.Eccleſie tibi. ſcribebatur capitulo vacante eccleſia.d Fidē xp̄i. hic p̄ſumit papa ex ſubſequenti honeſta cōuerſatione vt patet īantiqua cōpilatiōe. jͣ. de p̄ſump. ex ſtudiis: ſicut ecōuerſo ex an̄cedenti preſumitur ꝓ ſequēti. jͣ. de p̄ſump. mandata. ⁊. ij. q. i. in primis vt ſi vita eius velopinio talis antea nō extitit. in fi. xvi. di. miramur in fi. ff. de ſuſpec. tu. l. iij.queri poteſt. ⁊ de ſuſcep. ⁊ archa. ſi aliquid. li. x.e Quia donatio. bene allegabāt qꝛ nō habebant ptātē conferēdi: ſed ep̄s. ſitn̄ papa cōtuliſſet beneficiū alicui: ⁊ mādaret vt ipſum recipiāt tūc bene valent lr̄e: ⁊ ipſum recipere debent ⁊ econuerſo: ſi collatio pertinet ad capitulū: nō debet ſcribi ep̄o.f Infecto negocio. ꝑ lr̄as directas capitulo nō tenet̉ ep̄s iſtū recipere d̓ neceſſitate. de honeſtate tn̄ ip̄m reciꝑe debebat: ſꝫ de hoc rep̄hēdit̉ qꝛ dicebat ꝙnō receperat inde mādatū nec ēt ꝑ lr̄as iſtas plene colligit̉ ꝙ ei teneat̉ bn̄ficium cōferre. vel dic ꝙ bn̄ tenentur eū recipere ⁊ cōferre p̄bēdā: vt apparet exforma mādati. sͣ. vbi dicit in canonicū reciperēt ⁊ p̄bēdā ꝯferrēt. ⁊ ꝑ alia v̓ba.ſ. mādatū dedimꝰ: ⁊ p̄ceptū. xiiij. q. i. qd̓ p̄cipit̉. jͣ. de v̓bo. ſig. in his.g Deberes. ar. ꝙ ꝗs cū alijs facere dꝫ: ſi facultas ſe obtulerit. ipſe ſolꝰ facere dꝫ ſicut ſolus pōt emēdare qd̓ cū alijs male fecit. jͣ. de iureiu. ſicut noſtrisvbi de hoc. ⁊. xxxv. q. ix. ꝙ ꝗs cōmiſit. ar. ꝯͣ de cle. cōiu. diuerſis fallacijs. ⁊ ēar. ꝙ cā alicui delegata ip̄m ſeꝗt̉: nec trāſit ad ſucceſſores: ſꝫ ꝯͣriū veꝝ ē. jͣ. deoffi. dele. qm̄ abbas. ⁊. jͣ. de offi. or. paſtoralis. §. preterea. Itē arg. ꝙ ſi aliꝗdmandat̉ capitulo: cuilibet de capitulo ſigillatī ītelligit̉ eſſe mādatū: ꝗ illudimplere poſſit: ⁊ ſi tūc illud facere nō poſſit: illud dꝫ facere cuꝫ potuerit: ⁊ itacū ep̄s ſit de capitulo tanquā caput. jͣ. de cōceſ. p̄ben. ⁊ eccle. nō va. poſt electionē in parte deciſa. ⁊. jͣ. de his que fi. a pre. nouit. nō poterat dicere ꝙ nonrecepiſſet mādatū. ar. ꝯͣ. xij. q. ij. qui manumittit̉.h Datā litterarū. ad boe ſemꝑ cōſueuit notari hec decre. ꝙ data lr̄arumſ. inꝑ cōſiderāda ē: vt. jͣ. e. ꝯſtitutꝰ. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſi aliqn̄. ar. ꝯͣ ꝙ pn̄tatio lr̄arū ⁊ nō data ꝯſiderāda ē. jͣ. c. capitulū ſancte crucis. ⁊. jͣ. de cle. non reſi. qua

liter. ⁊. jͣ. de prebē. dilectꝰ. ij. ⁊ ad idē. jͣ. de vſu. qꝛ fruſtra. jͣ. de ap. vt debitus. rōnē iſtius ꝯͣrietatis dicemꝰ ſuper illa decre. dilectus. ij. Itē eſt h̓ar. ꝙ edēdus ſit dies ⁊ cōſul aduerſario. ar. jͣ. eo. ſi aūt. ⁊. c. plerunqꝫ. ⁊C. de ꝯͣhē. ⁊ cōmit. ſti. optimā. Sꝫ ꝯͣ. ff. de edē. l. i. ⁊. ij. ⁊. ff. quēadmo. teſta. aperi. l. ij. §. diem aūt. So. in editione lr̄arū dn̄i pape facienda aduerſario omnia ponenda ſunt quoniaꝫ litttereſunt cōes. ar. jͣ. de dila.preterea ⁊ ea q̄ cōia ſūt ītegral̓r ſūt edēda. jͣ. d̓ ꝓba. qm̄ ꝯͣ. ⁊ lr̄e tradendeſunt ad videndū. jͣ. d̓ fi.inſtru. ſi ſcripturā autēticā. ⁊. c. G. ꝑpetuus vicariꝰ decr. greg. ⁊ ibi dicemus de editione īſtrumentoꝝ. ad idē ar. jͣ. deoffi. dele. cum in iure.i Iudeꝰ. qm̄ de iudeiscōuerſis eccleſia fundata fuit. xxi. di. in nouo. ⁊xxij. q. iiij. recurrat.Communis ē diO aures.uiſio. ſecunda ibi: conſultatio. Ab. ſi.k Lr̄as īpetrātes. queſine ſpāli mādato dn̄i inpetrar̄ ad lites nō valēt.jͣ. e. nōnulli. ⁊. jͣ. e. ex ꝑte decani: ſecꝰ ī hoc cāu.l Intentionis. hic patet dn̄m papā ſic vni cōcedere bn̄ficiū: ꝙ aliumnō ledat vel grauet ſaltē grauiter ſeu enormiter. xxv. q. ij. de eccleſiaſticis. ⁊. xi. q. iij. ſi ꝗs nōobediat. ⁊. ix. q. vl. nuncv̓o. ⁊. ff. ne quid in locopubl. l. ij. §. merito. ⁊. §.ſi quis a pͥncipe. ⁊. jͣ. deoffi. ordi. licet. ⁊. jͣ. de cōſue. c. cum olim.m Supprimit. puniridebet ꝗ ſupprimit quodtenetur reuelare. l. diſt.ex penitētibus. ff. de act.emp. ⁊ ven. l. i. §. i.n Uires nolumus obtinere: ⁊ ita videtur ꝙ littere iſte non valeant. quid ſi obtineant per litteras tales; dic ſuper hoc prout no. jͣ. e. ad audientiam. ij. in glo. que īcipit. ſed queritur.I autem. Diuidit̉. qꝛ primo ponitur thema ⁊ q̄ſtio. Secūdo ſoQ lutio ibi. ſi eis: ⁊ ita diſtinguit ⁊ ẜm mēbrum ibi. ſi aūt. Ab. ſicu.o Dolo vel negligētia. dolus ⁊ negligentia p̄fumit̉: ſi ſteterit ꝑ ānuꝫꝙ nō vtitur lr̄is. jͣ. e. plerūqꝫ. ⁊. jͣ. e. ex ꝑte. ſi copiā iudicis hr̄e potuit ſꝫcōtradicit lex. C. de diuer. reſcriptis falſo. que dicit ꝙ reſcripta ꝑpetuaſunt ſed nō eſt ꝯͣ: qꝛ h̓ ꝙ dicit lex. ītelligitur ſi aliud reſcriptuꝫ nō īpetraretur ꝯͣ pͥmū alias ſemper valent reſcripta viuente mādatore ⁊ eo mortuo dummodo facta ſit citatio.p Excuſari nō dꝫ .i. nō poterit excipere ꝑꝑ culpā ſuā: quominus teneatur rn̄dere ꝑ ſecūdas lr̄as ſed ꝯͣ vr̄ qꝛ ſi ſecūde lr̄e nō faciāt mētionē de pͥmis valēt pͥme. gͦ poterit exciꝑe: vt. sͣ. e. ceteꝝ. p̄terea q̄ annua ſunt adagendum ꝑpetua ſūt ad excipiēdū. ff. de doli excep. pure. §. vl. ergo ſemꝑ potuit iſte excipere ꝑ pͥmas: ex quo nō faciūt mētionē ſecūde de pͥmisſo. exceptōuꝫ q̄dā ſūt ꝑpetue q̄dā tꝑales. Perpetua dr̄ illa q̄ ꝑpetuo cōpetit qn̄cūqꝫ actor agit: ut exceptio doli: qꝛ exceptio doli non cōpetit niſiꝗs agat. ff. de excep. l. exceptio. ⁊. l. exceptōes. Tꝑales ſūt ille qͣ nō ſꝑ cōpetunt ⁊ euitari pn̄t. vt in predicta. l. exceptōes. §. tꝑales. ⁊ talis eſt hecqꝛ expirauit anno elapſo. jͣ. e. plerūqꝫ. ⁊. jͣ. de offi. or. paſtoralis in fi. ar.preterea iſta mō nō habent locū: ſed qui pͥmo ſuas lr̄as pn̄tauit iudici⁊ ꝓcedit infra ānū ille obtinet. jͣ. de ap. ut debitus de hoc notatū eſt. sͣ.eo. c. i. in fi. ⁊ in. c. ceterum. qualiter hic intellgendū ſit.q Nequiuerit. ⁊ ita eſt hic arg. ꝙ ſi per me non ſtat mihi nō eſt imputandum. ij. q. vi. anteriorum. §. ad hec. in auc. ut ſpon. lar. §. hic quoqꝫvn̄ ſumptus fuit. §. hic. ⁊. ff. ex qui. ca. ma. ſed ⁊ ſi. i. rn̄. qualiter intelligatur hic iſta impotentia dr̄. sͣ. e. c. i.r Habere. repete poſtpoſuit eis vti.D hec. Legitur pͥncipaliter duobus modis ſed ẜm cōeꝫ intelleActuꝫ dicit ut in rubro. ⁊ diuiditur: qꝛ in pͥma ꝑte ponit̉ exceſſus. ī ſecunda ꝓuiſio ibi: nos igit̉. Ab. ſi.