PrimusDe ſi

Irmiterª credimusᵇ ⁊ ſimpliciterᶜ ꝯfitemur: ꝙ vnꝰſolus eſt verusᵉ deus eterlnusᶠ īmēſusᵍ ⁊ īcōmutabilisᵖ incōprehenſibilisⁱ oīpotensᵏ ⁊ineffabilisˡ pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus. tres ꝗdem ꝑſone: ſed vnaeſſentia ſubſtantia ſeu natura ſimplexᵐ oīo: pr̄ a nullo: filius a patreſolo: ac ſpirituſſanctus pariter abvtroqꝫ: abſqꝫ initio ſemꝑ ac ſin̄ fine pr̄ generās: filiꝰ naſcens ⁊ ſpirituſſanctꝰ ꝓcedens. ꝯſubſtātiales ⁊coequales ⁊ coomnipotētesⁿ ⁊ cōeterniº vnuꝫ vniuerſoꝝ pͥncipiumcreator oīum viſibiliuꝫ ⁊ īuiſibiliū⁊ ſpūaliū ⁊ corꝑaliū: ꝗ ſua oīpotenti virtute ſimulᵖ ab initio tꝑis vtrāqꝫ de nihilo ꝯdidit creaturā ſpiritualē ⁊ corporalē angelicā videlicꝫ⁊ mūdanā: ac deinde humanamᶜquaſiʳ cōem ex ſpiritu ⁊ corpore cōſtitutam. Diabolusˡ enim ⁊ alij demonesᵗ a deo ꝗdem natura creatiꝰſunt boni: ſed ipſi perˣ ſe facti ſuntmali. hō vero diaboli ſuggeſtiōeᶠpeccauit. Hec ſācta trinitas ẜm

cōeꝫ eſſentiā īdiuidua ⁊ ẜm ꝑſonales ꝓprietates diſcreta: primo permoyſen: ⁊ ſanctos ꝓphetas alioſqꝫ famulos ſuos iuxta ordinatiſſimā diſpoſitionēᶻ tꝑoꝝ doctrinamhumano generi tribuit ſalutarem.y Et tandeꝫ vnigenitus dei filiusIcſus chriſtus aᵉ tota trinitate cōiter īcarnatꝰᶻ: ex Maria ſemꝑ virgine ſpirituſſanti cooꝑatione conceptus: verus homo factus ex anima rōnali ⁊ humana carne cōpoſitus: vnaˢ in duabus naturis perſona viā vite manifeſtius demonſtrauit. Qui cū ẜm diuinitatē ſit īmortalis ⁊ īpaſſibilisª: idē ipſe ẜm humanitatē factus ē mortalis ⁊ paſſibilis: qui etiam pro ſalute humanign̓is in ligno crucis paſſus ⁊ mortuusᵇ deſcenditᶜ ad inferos: Reſurrexitᵈ a mortuis: ⁊ aſcenditᵉ in celuꝫſed deſcēdit in anima: ⁊ reſurrexitin carne: aſcenditqꝫ pariter in vtroqꝫ venturusᶠ in fine ſeculi iudicaturus viuos ⁊ mortuos ⁊ redditurꝰſingulis ẜm opera ſua tam reprobis qͣꝫ electis: qui omnes cum ſuis

Irmiter. Non ſolet ſūmari ſed pro ſūmario diuiditur induas partes pͥncipales. Secūda ibi vna vero. Prima tractat de ſūma trinitate ⁊ eius operibus de fide catholica ⁊articulis fidei. Scd̓a pars pͥncipalis tractat de ſacramētis.Et Primo de ſacramento euchariſtie īferens de ſacramēo ordinis. Secundo deſacramēto baptiſmi ibi.Sacramentum. Tertiode ſacramento penitentie. ibi. Et ſi poſt Quarto. de ſacramento coniugij. ibi. non ſolum. Abbas Siculus.Firmiter. Hoc ideodicit̉: quia ordo fidei noſtre probari non poteſt:⁊ quia vbi ratio deficit:fides ſupplet. de ꝯſe. di.ij. reuera ī fi. vt quod ſemo ſonat effectus ſentiat i. fides. de con. diſtīvlti. c. vlti. ⁊ de con. diſiiij. nil eſt aliud. arg. qꝛfides eſt de re non viſa:de pe. diſt. iiij. in domoin fine.b ¶ Credimus. hoc ideodicit quia dubius in fide infidelis eſt. jͣ. de here. dubius. argu. .xxij. ꝙi. omne quod in fi. ⁊ eſtſimile de accuſato contra quem nihil eſt ꝓbatum: ⁊ ſic dubius quando ſe non purgat. Et qꝛfides eſt exordiuꝫ noſtrereparatōnis: ideo priusde ea premittit: qꝛ priushomo debet inſtrui in fide: de conſecratione. dſtinctione. iiij. ante baptiſmum. ⁊. c. ante. xx.c ¶ Simpliciter. fides enim ſimplicibus verbis eſt proponenda. xxiij. diſtin. qui epiſcopus. ⁊. xxiiij. di. quando. ſic ⁊ teſtimonium debet eſſe puruꝫ. iij. q. ix. pura. ⁊ ſimplex debet eſſe ꝯſtitutio: ſimiliter ⁊ lex. iiij. diſt.erit aūt. ſic ⁊ quelibet ſcriptura ſi obſcure loquatur pro non ſcripta habetur. ff. de his que pro non ſcrip. ha. l. i. ſic ⁊ teſtimonium obſcurū nōvalet. jͣ. de proba. in preſentia: ⁊. jͣ. de teſti. cuꝫ clamor. ⁊. ff. de interro.ac. de etate. §. nihil ītereſt. ⁊ generaliter nunꝙͣ per extranea verba reseſt proponenda ſed per vſitata. arg. xxxvij. di. relatum.d ¶ Unus. hoc dictum fuit ad differentiam pluriuꝫ planetarum. quosquidam colebant tanꝙͣ deos.e ¶ Eſt verus. dictus eſt ad differentiam fictorum.f ¶ Eternus. hoc ideo dicit: qꝛ miſericordie dei nec mēſuras poſſumusponere nec tempora diffinire de pe. di. i. multiplex. ⁊. xxvi. q. vi. is qui.¶ Immenſus .i. ſine menſura. vnde dicitur inter omnia nō incluſusextra omnia non excluſus: ſuper omnia non elatus.h ¶ Incōmutabilis. xxij. q. iiij. incōmutabilis. ⁊ tamen dat cuncta moueri vnde boetius: ſtabiliſque manēs dat cuncta moueri ⁊c̄. ſepe tamēt ¶ Incomprehenſibilis. vnde in ve. le. dicitur. beſtia que montem tetimutat ſnīam ſuam: vt ibi dicitur. ⁊. c. vnuſquiſqꝫ. in fi.gerit lapidabitur. ⁊ illud: accedet homo ad cor altum: ⁊ exaltabitur deus ab eo. ⁊ illud. O altitudo diuitiarum ſapientie ⁊ ſcientie dei ꝙͣꝫ īcomprehenſibilia ſunt opera eius ⁊ inueſtigabiles vie eius.k ¶ Omnipotens. qꝛ omnia poteſt que decent eius potētiam: ⁊ q̄ poſſeeſt aliquid poſſe. vnde peccare nō pōt: qꝛ peccare non eſt aliꝗd poſſe. vtait Auguſti. immo eſt aliquid non poſſe: vt de pe. di. ij. §. charitas.l ¶ Ineffabilis. vnde illud ſapiētiā eiꝰ ꝗs enarrabit: qͣſi diceret nullus.¶ Simplex omnino. No. ꝙ duplex eſt cōpoſitio. Eſt enim proprie cōpoſitio partis ad partes: vt in rebus corporalibus. Iteꝫ eſt compoſitioproprietatis ad ſubiectum vt rationabilitas in anima. Item forme adſubſtātiā ⁊ ſubſtātie ad formā: nulla iſtarum compoſitionū cadit in eundeꝫ ⁊ ideo dicitur ſimplex omnino .i. in quolibet ſenſu cōpoſitionis. Etpone quaſi ſimile in anima: cuius ſubſtantia ſimplex eſt. ⁊ tamen triareperiuntur in anima. Intellectus qui precōcipit: ratio que diſcernit:⁊ memoria que conſeruat. intellectus preconcipiens patri primo operāti comparatur. Ratio diſcernens comparatur filio qui eſt ſapiētia patris diſponens omnia in celo ⁊ in terra. Memoria conſeruans comꝑaratur ſpirituiſancto qui omnia bona corroborat ⁊ confirmat: ſicutiſta tria idem ſunt in ſubſtantia cum anima: ſic tres perſone pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus idem ſunt in ſubſtantia.n ¶ Coomnipotens. vt in ſymbolo athanaſij: ſed tamen non tres omnipotentes: ſed vnus omnipotens.

o ¶ Coeterni. Sed contra videtur in dicto ſymbolo vbi dicit: ⁊ tamen nontres eterni: ſed vnus eternus. Solutio hic ponūtur adiectiue iſte dictiones:ibi auteꝫ ſubſtantiue. hec eſt differentia: hic deſignat perſonas: ibi eſſentiā:ſed totē perſone coeterne ſibi ſunt ⁊ coequales.p ¶ Simul ab initio tēporis vnde ſalomon: qui manet in eternuꝫ creauit oīaſimul. vnde in geneſi. In pͥncipio creauit deus celuꝫ ⁊ terram: qd̓ ſimul factuꝫ fuit: ſedſimul dici non potuit.¶ Humanaꝫ. qꝛ prima dieangelos creauit: ⁊ ſexta diecreauit homines.¶ Quaſi communem .i. medtam inter angelicam ⁊ mundanam. vel cōmunem .i. vtriqꝫ conformem: quia in pluribus conformat ſe cum angelis ſcilicet in ratione: ⁊ in multis cum inferioribus creaturis: qꝛ ſentimus cuꝫ illis ⁊ inpluribus alijs.¶ Diabolus. dicitur criminator ⁊ eſt grecū vocabuluꝫ.t ¶ Demones. demon īterpͥtat̉ ſciens: ⁊ eſt ar. ex hac littera ꝙ de bono procedat maluꝫqd̓ ex falſum vt hic exponiturqꝛ angelus non habuit remediū ſicut homo: qꝛ homo peccauit per ſuggeſtionē angelꝰper ſe ſine alterius ſuggeſtione vt dicit littera ſequēs.v ¶ Creati ſunt boni. Nunꝗdeſt idē de hoīe: vr̄ ꝙ nō ꝑ hocqd̓ dicit apoſtolus. Eramusenim natura filij ire ſicut ⁊ ceteri: a qua nullus liberat̉ niſiper fidem. de conſecra. diſtin.iiij. firmiſſime. dicas ꝙ homoab initio bonus creatus fuitſicut ⁊ angeli ⁊ in charitate: vt de pe. diſtinctione. ij. §. romanos. ver. Adāvero. ⁊. c. ſequē. ⁊. c. princeps. videtur ꝙ homo creatus fuit īmortalis. de cōſe. diſtin. iiij. placuit igitur: verſus fi. diſtin. ⁊ auctoritas predicta ſic debet ītelligi eramus enim natura filij ire .i. eramus debitores .i. digni pena eterna. ire. i. pene eterne. natura .i. inſeparabili vitio .ſ. originali peccato. originale enim peccatum ita inheret humano generi ſicut eſſet ei naturale: qꝛ ſicut natura nos non deſerit dum ſumus: ita nec originale peccatum: ſed tamen poſt baptiſmum non nocet. de conſe. diſtin. iiij. c. ij.Per ſe .i. ex proprio defectu.y ¶ Suggeſtiōe. ⁊ ideo magis puniēdus eſt diabolus ꝙͣ ipſe faciens. lxxxvi.di. tāta. nec illud excuſat diabolum. ſi homo illud alias facturus eſſet. ff. dꝫſer. cor. l. i. §. qui igitur. licet videretur ꝙ pro ſola tātum hortatione non dꝫteneri. nō .n. qui exhortatur: mādatoris opera fungitur. ff. de his qui no. infa. ob hec verba in fi. nec id excuſat hominem ꝙ conſilio alterius fecit: qꝛ debuit ⁊ potuit explorare apud ſemetipſum an expediret ei tale conſilium. ff.mā. l. ij. in fine. ⁊ ſi dubitabat potuit conſulere peritiores. quare imputaturalicui. ff. de iu. ⁊ facti ignorātia. l. regula. §. ij. ⁊. de bo. poſſeſ. in bonorum īfi. ⁊. xxxvij. diſtin. §. vltimo. Io.¶ Diſpoſitionem. hec fuit diſpoſitio quia tria fuerunt tempora: tempus antē legem: ⁊ tempus ſub lege: ⁊ tempus gratie. In tempore ante legeꝫ habebāt homines ius naturale: quo regebātur: quod conſiſtebat in his duobuspreceptis contentis his verbis. Quod tibi vis fieri mihi fac: quod non tibinoli. ſic potes in terris viue̓ iure poli. diſtinctione .i. in principio. In tempore ſub lege regebātur decalogo moyſi dato a deo. ⁊ tūc contingebāt omniain figura. que completa fuerunt tempore gratie quādo dei filius nos docuitprecepta euāgelica quibus hodie regimur. in quo ſcripture fuerunt complete. ⁊ hic eſt ordo de quo hic dicit.⁊ ¶ A tota trinitate. hoc ideo dicit qꝛ inſeparabilia ſunt opera trinitatis. deconſe. diſtin. iij. c. ulti. in fi. ⁊. xxviij. q. i. ſic enim neqꝫ: circa prin. per mediaꝫcolum. nec poteſt filius a ſe face̓ quicquam niſi quod viderit patrem facientem de conſe. di. v. ſaluator in fi.¶ Incarnatus. hic explicatur primus articulus fidei.ꝝ ¶ Una. hoc fuit figuratum in archa noe vbi fuit redemptio ſanctorum perduas naturas quo ad opinionem ⁊ veritatem.Impaſſibilis. xxij. q. iiij. incōmutabilis. ⁊ habetur figura his verſibus.Nil iſaac patitur aries ſit victima chriſto. Nec deitas patitur cuꝫ moriaturhomo. xxij. q. ij. §. abraam. ⁊. c. ſe.¶ Mortuus. hic explicatur tertius articulus fidei.cDeſcendit ad inferos. quartus articulus.Reſurrexit. v.e ¶ Aſcendit. vi.¶ Uenturus. vij..IiI.I

a iij