ꝙͣtū poteſt ſpiritui cōformari Qm̄ igit̉ ſpūs eſt lu-cis et̓ne viſioē clarificatꝰ iō dꝫ ī eꝰ corꝑe clai̓tas luciꝫ ꝑ maxīe reſultare. Quia vero delectatione illiꝰſummi ſpiritus ē ſūme ſpūalis effcus. ideo in cor-pore hobe̓ debet correſpondētē ſubtilitatē et ſpiritualitatē. Quid tēcōe eternitatis factus eſt omninoī paſſibilis ideo ī corꝑe debet eſſe īpoſſibilitas om̄otā intra quā extrai. Quia vero ex hijs omnibus ſpiritus ꝓmptiſſimꝰ ē a tendēdū in deum. ideo in corꝑeglorioſo debet ſumma aigilitus reꝑiri. Qm̄ igitur ꝑhas quatuor proprietabes fit corpus ſpiritui cōforme et ecicim ſubiectū hinc eſt ꝙ in hijs quatuor p̄-cipue doturi dicitur ratione quorum ydoneitatemhabet ſequi ſpiritum et locari in regione celeſti queeſt regio beatorum. In iſtis em̄ ꝓprietatibus celeſtibusꝫ corporibus ſimulatur per quos gradatim di-trt corpus celeſte a quatuor elementis et ſic doscorporum quadruplicato et corpus ī ſe perfecte reddit conforme. habitioni celeſti. et ſpiritui beato perque a ſummo capite deo vſqꝫ in horam veſtimenteſcilicet corporis plenitudo dulcedinis et becititudi-nis ebreuitus et redundat ⁊ quantum eſt poſſibiledericicur. ¶ Poſtremo quoniam illa premmatio debet fiei ſecundū qd̓ exigit retributio iuſta. et ꝓductio virtuoſa et gubernatio ordinata et eciam reꝑatio glorioſa et in diuerſis criſti menbris diuerſa eīſunt coriſmato graciarū. nō ſolum quātū ad interi