triſtꝰ ſil̓erat btūs ⁊ ī ſtatu merēdi. ita ꝙ ſuꝑ eꝰ meitu oīa merita nrā hn̄t fundari Rō ad ītelligēciā p̄dcōꝝ hec ē qꝛ cū ī prīcipio reꝑcicio iſto dn̄o noſtrofuei̓t pleītudo gre ⁊ ſapīe q̄ ſt̄ nob̓ oīgo rcē ⁊ ſcē viuēdi. ncc̄e ē ꝙ ī xpō fuerit pleītudo ⁊ ꝑſcō oīs meritiẜ omnē modū plitudīs. qꝛ em̄ ī criſto fuit pleitudogre vnioīs ꝑ quā deꝰ erat ab īſtāti cōceptioīs hn̄sgloriā cōp̄hēſionis et motū liberi arbitrij. Hīt eſtꝙ neceſſario fuit ꝑfectio meriti in criſto ⁊ ꝙͣtū adexcellētiſſimū dignitatē mētis et ꝙͣtū ad celr̓imōoportunitutē tꝑis. Rurſus qꝛ fuit ī eo pleītudo grēꝑſone ſingularis ꝑ quā hūit firmiſſimā caritotē etomnes virtutes ꝑfectas ꝙͣtū ad hītus excerciciaNeceſſe fuit ꝙ in eo eēt plenitudo meriti. ꝙͣtū ad idꝑ ꝙ cōtīgit mereri cuiuſmoī ē radix caritatis ⁊ actus m̄ltiplicis v̓tutis. q̄pliꝰ qꝛ ī eo fuit pleītudo grēcapitis ꝑ ꝙͣ pleīſſiāꝫ hūit īfluēciā ī mēbra ſua. hīc ēꝙ pleītudinē huit meriti n̄ tm̄ r̓ſpcū ſui ſꝫ eciā r̓ſpectu nr̄i qͥbꝰ ſic̄ oīa ſpūaliai q̄ hēꝰ influit rōe dinitotis ſic meruit rōe aſſūpte. huaītatis ſu̓ ſint boͣ pn̄tis ſtatus ſu̓ et̓ne felicitatis. poſtremo tātoꝝ coriſ-matū pleītudo neceſſc̓o poēbat ī c̓ſto ſūmā ⁊ ꝑfcc̄ꝫfelicitatē ẜ ſui ꝑtē ſuꝑiorē liꝫ d̓ſpēſatē ꝓpt̓ nos eꝫ īſtatū vie. hīc ē ꝙ ꝑfcōeꝫ hūit mei̓ti ꝙͣtū ad id ꝙ metuit ſibi qꝛ n̄ glāꝫ n̄ bt̄itudīeꝫ aīe cōc̓atā q̄ naͣlit̓ ī ipſo ōe mei̓tū an̄ ibat ſꝫ ſolū illa cū qͥꝰ ſtatꝰ vie ſtae̓ n̄potqͥt ſic̄ ſtolā corꝑiſ cū gla̓ ſue excellētiſſiē digͥtatiſ