¶ Ratio autē ad intelligēciam p̄dictoꝝ hec eſt. qꝛomnes creciture cū reſpectū habeant et depēdentiōad ſuū creatorem t̓pliciter poſſunt cōꝑari ad ipſūſcꝫ quit ſicut ad principiū creatiuū. aut ſicut ad obiectum motiuū. aut ſicut ad donū in habitatiuū. pͥmomō comꝑatur ad ipſum omnis eius effectusSecūdono omnis intellectus. Tertiomō omnisſpiritus iuſtus. et ideo acceptus. omnis em̄ effectꝰquātumcūqꝫ hobent parū de eſſe habet deum tumqͣprincipium. omnis intellectus quemcumqꝫ habeatparum de lumine. natus eſt ꝑ cognitionem et amorem deū capere. omnis ſpūs iuſtus et ſctūs hobetdonū ſpiritus ſct̄ī infuſum ſibi Et quoniā creaturanō poteſt hobe̓ deum ſicut prīcipiū qṅ configeret̉ etẜm vnitutom veritotem et bonitutem. nec deum ſi-cut obiectm quin eū capiat per memoriū intelligētiam et voluntatem. nec deum ſicut donū infuſumquin cōfiguraret̉ ei per fidem ſpem et coritutē ſeutriplicem dotem. et pͥma cōformitos eſt longinquaſcd̓a ꝓpinqua. terciā ꝓxima. Hinc eſt ꝙ pͥma dicitur veſtigium trinitatis. ſcd̓a ymago. tercia ſimilitudo. Eſt igitur ſpiritus racōnalis medius interpͥmum et vltimā. ita ꝙ pͥmam hobet inferius ſecūdam interius. terciā ſuperius. et ideo in ſtatu innocēcie cū ymcigo nō ercit viciata ꝑ culpam ſꝫ dei formis ꝑ grām effcā ſufficiebat lib̓ crecture in qͦ ſeijſū exccebat homo ad cōtuēdum lumē dine ſapiē