inueſtigacōeꝫ traditam ſed ꝑ reuelacōeꝫ diuinā iōnichil in ipſa contempnendū tamꝙͣ in vtile nichilreſpuendum tamꝙͣ falſum nichil repudiandū tāqͣꝫiniquum pro eo ꝙ ſpiritus ſcūs eius auctor ꝑfectiſimus nichil potuit dicere falſum. nichil ſuꝑfluumnichil dimintum et ꝓpterea celum et terra tranſibunt v̓ba ſacre ſcripture nō preteribūt qṅ impleā̄t̉donec celun et terra tranſecit iote vuum ciūt vnꝰapex non preteribit a lege donet omnia fiāt ſalustore teſtante Qui ergo ſoluerit ea que ſcriptuā docet et docuerit ſic homines. Hic mīmꝰ vocabit̉ inregno celorum Qui autē fecerit et docuerit Hic exniugnus voccibitur in regno celorum.¶ De modo exponēdi ſacrā ſcpͥturā. Ca. vijVēadmodū autem ſcriptura hic ſpecialemhobet modum procedendi. ſic iuxta ſuum ꝓcedendi modū. ſpeciali ſuo mō debet intelligi et ex-poni. Cum em̄ ipſa m̄ltiplicē ſub vna ſpecie tegatintellectum. expoſitor debet abſcondita producerein lucem et illam obductam manifeſtare per aliā̄ſcrituram inagiſꝫ potentem. Sicut ſi exponeret il.lud pſalmiſte Apprehende ormo et ſcutum et exurge in adiutorium meū et velim expliccire que ſuntarma diuina dicam ꝙ eius veritas et bona voluntrs et ꝙ ita ſit probandum eſt ꝙ per ſcripturam &ꝑtā nō ſc̓bit̉ alibi. ſcuto boē vo. t. to. noſ. ⁊ iteꝝ. ſcūto c̓cūdabit te vei̓tas euis. ad quod non poteſt qͥs