Iinitu.
per q̄ intelligimꝰ duos modos ſeu qͣdus cōtemplēdi dei īuiſibilis et eterna. quoꝝ vnus verſat̉ circcdei eſſencialia. alius vero ccā ꝓpria ꝑſonoꝝ. pͥmusmodus pͥmo et pn̓cipalit̓ defigit aſpectū in ip̄m eēdicēs ꝙ q̄ eſt eſt pͥnui nomē dei. Scd̓s modꝰ defigit aſpectū in ip̄m bonū dicēs. hoc eſſe pͥmū nomēdei. pͥmū ſpectat potiſſime ad vetus teſtamentū. qd̓mnoxime p̄dicat diuine eſſentie vnitutē Vnde dictūeſt moyſi Ego ſū qui ſū Scd̓m ad nouū qd̓ det̓mēnait ꝑſonaꝝ pluralitatē. boptizando in noīe prīs etFilij et ſpūs ſct̄ī. Ideo magiſter nr̄ xp̄s volēs adoleſcētem qͥ ſeruauerat legē adeuāgelicam leugreꝑfectionem; nomē bonitatis deo pricipulit̓ et p̄ſci-ſe att̉buit. nemo inquit bonus niſi ſolus deus. Dcemaſcenus igit̉ ſequēs moyſen dicit ꝙ qͥ eſt. pͥmūnomē dei Dyoniſius ſequēs xp̄m dicit ꝙ bonū eſtpͥmū nomē dei. Volēs igit̉ ꝯtēplari dei īuiſibilia qͦad eſſencie vnitutē. pͥmo defigat aſpectū in ip̄m eēet videat ip̄m eſſe a deo in ſe certiſſimū. qꝛ nō p̄t cogitari nō eſſe. qꝛ ip̄m eſſe pui̓ſſimū nō occurrit niſiin plenia fuga nō eſſe. ſicut et nichil in plena fugeeſſe Sicut igit̉ oīno nichul. nichil hobet de eſſe necde eius condicionibus. ſic econtra ipſum eſſe nichilhubet de nō eſſe. nec actu nec potēcia nec ẜm veritotem vri nec ẜm eſtimationem noſtram. Cum aūtnon eſſe priuatio ſit eſſendi non cadit in intellectūniſi per eſſe. eſſe autem non cadit per aliud. quis