Liber
vt p̄teritus agnouiſti tn̄ interdicto quoꝝ bonoꝝ nō aliterpoſſeſſorª ꝯſtitui poteris qͣꝫ ſiteᵇ filiū defuncti eē ⁊ ad hereditatē vel bonoꝝ poſſeſſionē.admiſſumᵇ ꝓbaueris.Mꝑa. Dioc. ⁊. Maxi. aa. ⁊. cc. jMarco. Si ex edicto ſororispatruelis inteſtate ſine liberis defuncteᶠ recte petita bonoꝝ poſſeſſione q̄ſiſti ſucceſſion: ac negociūᵍ integrū eſt q̄quū moreret̉ eiꝰ fuerūt: ẜm interdicti qͦꝝ bonoꝝ tenorē abijs qͥ ꝓ herede vel ꝓ poſſeſſore poſſidēt dolo vel malo fecerint qͦ magis deſierīt poſſidere tibi rector ꝓuincie reſtituiefficiet.M. Archa. et Hono. aa. Patrono. Uica. Conſtat viruꝫa bonis inteſtate vxoris ſuꝑſtitibꝰ ꝯſanguineis eē extraneum: quū prudentiū oīa rn̄ſa ⁊leyip̄a nature ſucceſſores eoſfaciāt. gͦ iubemꝰ vt omībꝰ fruſtratōnibꝰ amputatis ꝑ interdictū quoꝝ bonoꝝᵏ in petito
remᵗ corꝑa trāſferāt̉ ſcd̓a actione ꝓprietatisᵐ non excluſa.Quorum legatorum. .iij.Mꝑa. Diocle. et Maxi. aa. etcc. Latine. Rerediⁿ ſcripto ſatis idonee lege falcidia (ſiº exhauſta legatis ſucceſſio ꝓbetur) ꝑ quarte retentōꝫᵖ ꝓſpectū eſt. vn̄ ſi legatariꝰ vel fideicōmiſſariꝰq nō cōſentiēte pr̄etuo quem aſſeueras teſtatoriſucceſſiſſe: et bonorum poſ. accepiſſe relicta ſibi legata vl̓ fidei commiſſaʳ detinuitˢ ẜm ſētentiam interdicti quod adu̓ſus legatarios ſcriptis heredibus propoſitum eſt oblataſatiſdatōne quā p̄ſtari oportet in poſſeſſionem teʸ ꝯſtituivt itaˣ retentōe ꝯpetenti vtaris experiri potes..iiij.Unde vi. ℟ica.M. a. Dio. ⁊ Maxi. aa. The.Lecte poſſidentiʸ ad defendendam poſſeſſionem quamſineᶻ vicio tenebat: inculpatetutele moderatione illatamvim ꝓpulſare licet.
a ¶ Conſtitui poteris. vt habeas rerū corꝑaliū detentionem: qͣꝫuis bo. poſ. acceꝑis a p̄tore: vt ⁊ sͣ. de inof. te. l. ij.b ¶ Filiū eſſe. nōne hoc ꝓbare ē impoſſibile. vt. ff. de con.⁊ de. luciꝰ? Rn̄. nō ē impoſſibile. ſꝫ nō eſt ptātiua talis ꝯditio: vt lego tibi. x. ſi ꝓbaueris te filiū Ticij eſſe. vel dic noneē impoſ. ſꝫ difficilevel nō eſt poſſibilevt vere ꝓbet̉: ſꝫ vtp̄ſumptiue ſic qd̓qual̓r ꝓbet̉ hēs sͣ.de car. edic. l. j. ⁊. ff.de ijs qui ſunt ſuiiu. vel ali. l. filiū: etde in ius vo. l. pat̓.⁊. l. qꝛ. Sꝫ quū hocꝓbauit quū petijtbo. poſſ. qͣre ꝓbatnūc quū agit interdicto et ſic bis? reſpondēt quidaꝫ qꝓbat nūc ſe ꝓbaſſe tūc: vt ar. sͣ. d̓ ijsqui ve. e. l. omnes.Tu dic ꝙ plene etnūc ꝓbat ſi in dubiū reuocet̉. Naꝫꝙ primo ꝓbauit n̄fuit in figura iudicij: lite cū alio cōte.et nō tam plene cācognita: vt ar. ff. d̓bo. poſ. l. ſeruus: ⁊de le. j. l. filium. §. ſiquis. Item ⁊ ſi ꝓbauerit tūc nō tamen ꝓbauit cōtraiſtū ideoqꝫ ⁊ nuncꝓbet. Item primonō fuit ꝓnūciatuꝫeū eē filiū: nam ſicfieret ius ex ſententia: vt. ff. de liberisagno. l. j. §. fi. ſꝫ tāꝙͣ filius fuit admiſſus. Siue gͦ prius nō ꝓbauerat ſiue ꝓbauerat dꝫ ꝓbare nūc. ꝙ ſi nō fecit. ꝑinde hr̄ ac ſi nec priusꝓbaſſet: vt. ff. de bo. li. l. ſi filius. §. quū filius. Item qͥ ꝑ ſeadiuit hereditatē ſi poſtea ꝯueniat poſſeſſoreꝫ dꝫ ꝓbare ſeheredē. c ¶ Ad hereditatē. ꝑ hoc ptꝫ ꝙ dat̉ etiā ei qͥ deiure ciuili admittit̉: ſꝫ vtiliter non directo: vt. ff. e. l. j.d ¶ Probaueris. hoc ſi non eſſet in poſſeſſione filiatōnisal̓s ſi eēt non hr̄et neceſſe hoc ꝓbare: vt sͣ. de ꝓba. l. nō nudis: ⁊. ff. de qōnibꝰ. l. j. §. ad qōnem: ⁊. ff. de ꝓba. quidam.Item dic qͣliter ad bonoꝝ poſ. qͥs admittit̉ olim: et hodie.vt habes sͣ. qͥ admit. ad bo. poſ. pn̄t. l. pl̓t. ⁊. l. fi. Ac.i ex edicto. qͦ vocant̉ agnati. e ¶ Patruelis. nate expatruo: vt inſti. de gradibꝰ cogna. §. qͣrto. f ¶ Recte.quū nemo te p̄cederet. g ¶ Integrū eſt .i. nō finitū pacto vel ſnīa. h ¶ Poſſide̓t. etiā rem ſingularē: vt inſtit̓.de interdictis. §. adipiſcende: ⁊. ff. de peti. here. l. regularit̓et. l. licet. ſed ar. ꝯtra. ff. e. l. j. §. fi.Conſtati eos .ſ. ꝯſanguineos repulſo viro: vt ⁊ sͣ. vn̄ vi.⁊ vx. l. j. k ¶ In petitorē. agnatū vel cognatum.l ¶ Corꝑa. nā ad incorꝑalia n̄ dat̉: vt. ff. e. l. fi. m ¶ Nōexcluſa. qꝛ vxor aliqͣs res viri poſſederat tanꝙͣ ſua: q̄ in cōſanguineū trāſferunt̉: ſalua repetitōe viro. niſi ip̄e vir incōtinenti vellet de dn̄io ꝓbare quū: ꝯuenit̉ interdicto ẜmquoſdā. Alij indiſtincte eū nō audiūt in poſſeſſorio qͦ minꝰ in petitorē trāſferat̉ priꝰ: vt diximꝰ sͣ. locati. ſi qͥs ꝯductionis: ⁊ sͣ. de edicto diui adri. l. ij. Ac.Quō ⁊ legatoꝝ. qꝛ hoc int̓dictū eis ꝯpetit ꝑſonis qͥbꝰ ⁊ ſuperius. iō eo p̄miſſo hoc ſupponit̉. qd̓ dat̉ aduerſus lega-
tarios ⁊ eoꝝ ſucceſſores ſua aucͣte legata occupantes.Beredi. dic caſuꝫ Ticiꝰ inſtituit pr̄em tuū heredē ⁊ hereditatē exinaniuit legatis et fideicōmiſſis: legatarij resſibi legatas ſua aucͣte poſſidēt. petis ꝯſilium: ⁊ do. qꝛ potes agere interdicto quoꝝ lega. ⁊ poſſeſſionem rerū adipiſci: eſt em̄ hocinterdictū adipiſcende poſſeſſionis: vt. ff. e. l. j. inprin. ⁊ ſic qͣrtampoteris retineren ¶ Scripto. ſꝫet heredi heredis vt. ff. e. l. j. §.hoc int̓dictū. ſꝫet ab īteſtato: vtsͣ. qn̄ dies le. ceſ.l. fina. ⁊ sͣ. ſiquisomiſſa cā. t. i. fi.⁊. ff. ad. l. falc̄. l. j.§. ad eos.o ¶ Exhauſta.vltra dodrantē:vt. ff. ad. l. fal. l. j.in prin.p ¶ Proſpectūē vt dicta. l. ad. l.fal. ⁊ inſtit̓. ad. l.fal. in prin. Ac.q ¶ Nō ꝯſentiente. ſi em̄ ꝯſenſiſſet pꝰ aditaꝫ aſe hereditatē nōhr̄et interdictuꝫſecus ſi ante: vtff. eo. l. j. §. ꝙ aitpretor.r ¶ Detinuit. n̄a te ſꝫ ſua aucͣte.s ¶ Scd̓m ſententiā. ſola enimſnīa hodie locuꝫhꝫ: ſolēnitate omiſſa. t ¶ Satiſdatōne. de dandis legatis ſi deberi patuerīt: vt h̓: ⁊. ff. e. l. pl̓t. §. fi. Ac.v ¶ Conſtitui. te oꝫ repete Aꝫ. Et no. ꝙ h̓ loquit̉ quaſinec deſierit hēs eē dn̄s. qd̓ verū eſt ex toto. ſꝫ coīs res eēcepit eiꝰ ⁊ legatarij: vt. ff. ad. l. fal. plautiꝰ: ſꝫ ſi hoc ē: gͦ vr̄ceſſare hoc interdem̄? ſic̄ in mortꝭ cā donatōe? vt. ff. e. l. j.§. ſiqͥs ex mortꝭ cā? ſꝫ ibi ē ⁊ alia rō: qꝛ donatō tradit̉ a deſuncto: vn̄ magꝭa defuncto qͣꝫ ab hr̄de vr̄ legatariꝰ occupare. x ¶ Retentōe. gͦ ſi de falcidia nō ꝯquerit̉ heres:nō hꝫ hoc interdictū ẜm P. qd̓ veꝝ puto. ſꝫ nōne ſuumius amiſit legatariꝰ occupādo. vt sͣ. de le. l. nō dubiū q̄ ēꝯͣ. So. h̓ an̄ aditaꝫ hr̄ditatē occupauit: ibi pꝰ. ⁊ ſic etiamnō obſtat. jͣ. t. j. ſi qͥs ī tantā. nec illa ꝯq̄rebat̉. nec edictuꝫdiui marci. vel ſo. vt ibi. Itē adhuc ꝯͣ. ff. d̓ excep. do. l. dolo. ſꝫ illa ī petitorijs h̓ ī poſſeſſorijs. vl̓ ſo. vt diximꝰ sͣ. locaOn̄ vi ſuꝑiora duo int̓dicta ſt̓ ti. l. ſi qͥs ꝯductōis.adipiſcēde poſſeſſiōis. hͦ āt ē recuꝑāde: vt inſti. e. §. adpiſcēde. ⁊. §. recuꝑāde. ⁊ ſumit̉ iſtd̓ nomē a pͥnº inidicti.ecte. ſꝫ nōne idē ⁊ ſi nō recte? ℟. vt. ff. e. l. j. in pͥn.ſic: vt. ff. e. l. j. §. qͥ vi a me. ſb̓audi gͦ h̓ maxīe. vl̓ iō dic̄ recte. qꝛ recte poſſidēti ſꝑ licet. nō recte nō ſemꝑ: vt ſi inuaſit ⁊ incōtinenti expellat̉: nec em̄ licꝫ reſiſtere: vt. ff. e. l. iij.§. eum igit̉. vel pone principiū legis cū fine. qͣſi dicat recte licet. Alij dicunt. recte. id eſt non vi. non clam. nō p̄cario qd̓ non placet. Alij recte ꝙͣtū ad illum qui vult expellere poſſidentē etiā ſi ab alio vicioſe poſſideat nec hocplacꝫ. y ¶ Ad defendendā. ad vindictā non licet: vtff. ad. l. aquil. ſcient. am. §. qui cum aliter. Iteꝫ defendere