Octauus Fo. CCCXXXVII.
victus eſtᶜ exigant̉.ᵈ interdicta āt licet ī extra ordinarijs:ᵉiudicijs ꝓprie locūᶠ nō habēttn̄ ad exemplū eoꝝᵍ res agit̉.M. Archa. ⁊ Hono. Emilio.p̄p̄. Siquis quodlibet interdictum eflagitet ruptis veteribusⁱ ambagibus intra ipſacognitionūᵗ auſpicia actionū
exprimere ac ſuas allegatiōesiubeatur ꝓponere..ij.Quorum bonorum.M. Seue. ⁊ Anto. aa. Iuſto.E ereditatem eius quē pr̄eꝫtuū fuiſſe dicisᵏ petiturꝰⁱ iudicibus qui ſuꝑ ea re cogniturieruntᵐ de fide intentōis allega. Ꝙͣuis eīⁿ bonoꝝ poſſeſſiōꝫ
et ab alio aliud ecōtra ꝓponat̉. vt ago in rem ꝯͣ detētatorem. tu vti poſſi. vel ago cōi diuidudo tu vti poſſidetis.qd̓ cōi di. eſt petitoriū. vt. ff. de euict. l. ſi mancipium. §. ſicōi di. Si v̓o vnꝰ ꝯtra aliū vti poſ. et rei ven. ꝯͣ ꝯmodatarium. Item in vnde vi. et adipiſcenda plana ē. Sꝫ qͥd ſiagā petitorio tm̄Rn̄. iudex nonhꝫ ſe intromittēan de poſſeſſiōeagere velim. vtsͣ. vt q̄ deſūt. adno. ꝑ. l. j. et de vi⁊ vi ar. l. cū fūdū§. fi. Conſuluittn̄ lex ꝙ prius d̓poſſeſſione agā.vt. ff. de rei ven.is qui in rem.g ¶ Proprietatis. ſi de ꝓprietate ⁊ poſ. querat̉ priꝰ cognoſcendū erit depoſ. et poſtea de ꝓprietate. vt et ordine iſto ſeruato quuꝫſuꝑ poſ. ſnīatum fuerit ꝓ altero: alter nihilominꝰ admittit̉ ad qōnem dn̄ij ſi rē vēdicare velit. ſꝫ ī hoc erat grauior eiꝰ ꝯditō ꝙ ab ip̄o nō ab alio ꝓbatōes dn̄ij exigenturDixerit aliqͥs quū de poſ. ſepiꝰ q̄rat̉ ꝑ interdicta. nunqͥdin eis ẜuabit̉ antiqͣ ſolēnitas: qd̓ ſi ꝯtingat vix ⁊ cū magno ꝑiculo ꝑuenit̉ ad dn̄ij qōneꝫ quū poſſeſſoriū oporteat an̄ adire. ⁊ rn̄det̉ ceſſare ſolēnitatē ad exēplū exͣor. ⁊cͣ.t ¶ Queſtionē. Io. ⁊ Aꝫ. ⁊ H. intelligunt q̄cūqꝫ mō depoſſeſſiōe agat̉ ſine interdicto retinende ſiue recuꝑandeſine adipiſcēde. vt h̓ ⁊ dicta l. ordinarij cū alijs ꝯcor. qͥbꝰobſtat. ff. de vi et vi ar. l. cū fundꝰ. §. fi. vbi dic̄ pendenteiudicio petitorio poſſe agi interdicto. vn̄ vi. Sꝫ rn̄dentꝙ ibi renūciauit petitorio. qd̓ nō vr̄ valere: quū dicat pēdente. qꝛ ſi renūciauit: gͦ nō pendet. vel dicūt ꝙ pendētepetitorio primo inchoato pōt intentari poſſeſſoriuꝫ. ſedecōtra. prīo moto poſſeſſorio nō pōt inchoari petitoriuꝫprīo pendēte. ⁊ hoc etiā mō rn̄dent ad ſcd̓am obiectiōeꝫde decretali exͣ de cā poſ. et ꝓpri. c. paſtoral̓. Tercō obſtateis. ff. de acqͥ poſ. l. naͣliter. §. nihil. vbi dicit nō denegariinterdictū vti poſ. ei qui ceꝑat rē vēdicare. Sꝫ rn̄dent ceperat agere vendicādo neſciēs ſe poſſidere: poſtea plenius inſtructꝰ ſe poſſidere ꝯꝑiens ꝑ filiū vel ſeruum p̄t experiri interdicto: vel dicūt ꝙ fuerat victꝰ ī vendicatōnecepit gͦ agē in rem ⁊ egit ⁊ victꝰ ē: vn̄ ſola poſſeſſionis q̄ſtio poſtea agit̉. Tu dice̓ potes: diſtinguēdū interdictaretinende poſ. ⁊ vtrobi. ⁊ ſimilia: in quibꝰ hn̄t locū p̄dicta interdicta recuꝑande ⁊ adipiſcende poſ. in quibꝰ poſſet ſimul vtrūqꝫ intentari. ⁊ rn̄de argumentis p̄dictorū.et allega ꝓ te. vt no. ff. de iudi. ſi de vi. a ¶ Actōnibꝰ.ſcꝫ loco interdictoꝝ ꝯpetētibꝰ: vt inſti. de interdi. §. fi. vl̓id eſt ꝯpetentibꝰ interdictꝭ vt ſiquidē. de acqͥ. poſ. ſit qōdecidit̉ interdicto qͦꝝ bonoꝝ vel qͦꝝ legatoꝝ. ſi v̓o recuperāde: tūc vn̄ vi. ſi retinēde tūc vti poſ. vl̓ vtrobi. vl̓ deaqͣ quoti. ⁊ eſti. vel de iti. actuqꝫ priuato. l. via. Item ꝯpetentibꝰ act .ſ. ciuilibꝰ ſꝫ ꝯditōne indebiti: vt. ff. de ꝯdi. inin. l. indebiti. §. j. Item ꝯditōne triticaria: vt. ff. de cōdi.tri. l. ij. ⁊ hoc ẜm Io. ⁊ Aꝫ. ẜm nos tm̄ ad retinēda ⁊ adapta. Sꝫ quō quū poſſidenti nulla detur actio. vt. ff. vtipoſ. l. j. §. interdictū aūt hoc. Rn̄. verū eſt alia qͣꝫ illa queloco eius interdicti ꝯpetit .ſ. in factuꝫ vel triticaria vel ſimilis. et ſic de alijs poſſeſſorijs retinende poſſeſſionis dicas. Accurſius.b ¶ Hoc ordine. ſed quid ſi agat petitorio et amiſit: anpoſſeſſorio agē poſſet poſtea. ℟. ſic. vt. ff. de acqͥrē. poſ. l.naliter. §. nihil. c ¶ Exigant̉. vt ⁊. ff. vti poſ. l. j. §. hꝰaūt. ⁊ dic exigant̉ .i. petant̉. nō .n. ſunt cogendi lꝫ al̓s verbū exigēdi neceſſitatē importat. vt. ff. de le. iij. fideicommiſſa. §. ſi rem. d ¶ Interdicta. di-
act .i. ꝯpetentibꝰ interdictꝭ. Sꝫ quō quū non hēant hodielocū. ℟. interdicta aūt ⁊cͣ. eIudicijs. qͣlia ſūt hodieoīa: vt inſti. d̓ interdic. §. fi. f ¶ Nō hn̄t .ſ. cū ſolēnitatecū qͣ olim ꝓponebant̉ ſine ſolēnitate tn̄ antiqͦꝝ verboꝝ etiam hodie ꝓponunt̉ ſic̄ q̄libet actio. vel alij dicunt ea hodienō ꝓponi ſolēniterſꝫ actio in factū tm̄loco eoꝝ. vt inſtit.e. in fi. ⁊. jͣ. l. ꝓxi. vl̓timo tn̄ h̓ no. regularia interdictorū.Prīo ꝙ poſſeſſorium priuſꝙͣ petitūintentet̉: vt hac. l.ſcd̓o ꝙ ſb̓ eodē iudice: vt sͣ. de iudi.l. nulli. Iteꝫ ꝙ oīaꝑſonalia ſūt lꝫ ſintſcripta in rem. vtff. e. l. j. §. interdcāoīa. Iten⁊ ex oī interdicto orit̉ vtilis actō in ſcm̄ vt h̓: et. jͣ.l. ꝓxi. ⁊ in ſti. eo. ī fi. Itē in oī interdicto veniūt fructꝰ pꝰ a.cōte. vt. ff. e. l. iij. Item in nullo veniūt an̄ li. cōte. niſi interdicto vn̄ vi: in qͣ veniūt a die expulſionis: vt. ff. de vi et viar. l. j. in prin. §. ex die. Iteꝫ om̄e interdictū pōt vtiliter ꝓponi directis verb̓ deficientibꝰ: vt sͣ. e. l. j. Item nll̓m interdictū infamat. vt. ff. vn̄ vi. l. neqꝫ vn vi. Item in nullo iudex ſe interponitt niſi in hoīe ſue ꝓuincie: vt sͣ. e. l. ꝓxi. Itēqd̓libet pōt etiā hodie ꝓponi: ſꝫ ſine ſolēnitate ⁊ nullū cū ſolēnitate: vt h̓: ⁊ jͣ. l. ꝓxi. g ¶ Res agit̉ .i. dat̉ actō in ſcm̄.Siqͥs hͦ ambagibꝰ .i. ſolennitate verboꝝ ſublata.i ¶ Auſpicia .i. initia .n. jͣ vetera ꝑ inſpectōeꝫ ⁊ garritū auium ſingula negocia incho abāt. Un̄ ẜm Io. dr̄ auſpiciū. iauguriū quū eſt incertū qͥd eueniat. et ſic h̓ qͥs obtine̓ debeat. ⁊ facit sͣ. l. ꝓxi. ⁊ sͣ. de forimulis. l. j. et. ij. Ac.Quoꝝ bonoꝝ interdictū qͦꝝ borioꝝ vtile ꝯpetit heredi. directū bonoꝝ poſſeſſori ſi nilſit vſucaptū: vt. ff. e. l. j. qd̓ dupliciter intelligi pōt .ſ. ꝙ ille qͥ poſſio ebat ꝓ hr̄de vſucepitiuſto errore intuerniēte loco tituli. vt ar. ff. ꝓ lega. l. iiij. ⁊. l.fi. vel ille qͥ ab eo emit. ⁊ ſic pꝰ vſuc. ceſſat hoc interdictū. etetiā pet. here. et ſic tollit̉ triennio ſi eſt res mobilis ſi v̓o immobilis tūc. x. vel. xx. an. vt. C. de edicto diui adri. l. fi. ī ſi.et. ff. de pet. here. ⁊ nō tm̄. §. ꝙ ſi ꝓ emptore. ſꝫ abi nō hꝫ titulum vel ꝙ ꝓ eodē ſit poſſeſſor tūc. xxx. an. dueat petitiohereditatis. Et no. ẜm Ir. ꝙ interdictū quoꝝ bonoꝝ habet cōe cū pe. here. qꝛ vtrūqꝫ de vniuerſitate. Item vtrūqꝫꝯͣ eū qͥ ꝓ hr̄de vel ꝓ poſſeſſore poſſidet. vt. ff. e. l. j. ⁊ nō reddit̉ ampliꝰ ꝙͣ ſemel vt pe. here. Sꝫ hoc non placet ꝑ. l. ff. depe. here. licet mīmā. Ecōtra differ̄t qꝛ hec ad poſſeſſoreꝫ illa ad pprietatē. Item dat̉ directo bonoꝝ poſſeſſori. vtiliterv̓o hr̄dibꝰ ẜm Ir. Iteꝫ no. hoc interdictuꝫ ⁊ ſeq̄ns ſumūtnoīa a pͥncipijs edictoꝝ ī qͥbꝰ ita ꝯtīebat̉ qͦꝝ bonoꝝ illi exedicto meo poſſeſſio data ē ⁊cͣ. vt. ff. e. l. j. in prin. Ac.ereditateꝫ. dic caſum ꝙ filiꝰ Ticij ab eo p̄teritꝰ petijt ap̄tore ꝯͣ ta. ⁊ hūit facta fide p̄tori ꝙ filiꝰ erat Ticij: videbat̉ei hoc ſuffice̓ vt bōa hēat: nec ſit opꝰ agē interdicto. ſꝫ ſecꝰ īqꝛ h̓ appellatō bo. poſ. notat ius ſic̄ q̄libet bo. poſ. ē gͦ bonorum poſ. nō aūt poſſeſſor bonoꝝ vel poſſidēs bōa: donecꝓbauerit iudici ſe filiū teſtatoris eē. ⁊ ad bo. poſ. ſe admiſſum a p̄tore dic gͦ hr̄ditatē .i. poſ. hr̄ditariaꝝ reꝝ: nā ad incorꝑalia nō dat̉. vt. ff. e. l. ij. k¶ Petiturꝰ. ꝑ interdictūqͦꝝ bonoꝝ. vt. jͣ. ſubijcit in qͦ ſūmātim cōgͦſcit̉ an ſit heresvel bo. poſ. Sꝫ ẜm H. dic petiturꝰ pe. here. directa. ſi ē heres de iure ciuili vel vtili. ſi de iure p̄torio qd̓ verū eſt ſꝫ nōꝑ legē hāc. l¶ Iudicibꝰ. no. iudici fidē faciendā nō aduerſario: ſic. ff. de ꝓbat. qͥnqͣginta. m ¶ De fide. ꝓbando te filium defuncti qd̓ vtiqꝫ allegas. vt. jͣ. in fi. huiꝰ. l.n ¶ Bonoꝝ poſ. ꝯtra ta. que p̄teritis dat̉ vel vn̄ liberi vtdicunt quidā qd̓ nō placet. ſic gͦ erat emancipacꝰ. al̓ꝰ ipſo