Sextus

Fo. CLXC.

tire adeunti hereditatē noluerit. vel pr̄e volēte ipſe reclamauerit: ſiquidem recuſauerit filiꝰ: licētiaꝫ damus pr̄iſil̓i modo hereditatem adire⁊ eā pleno iure hr̄e: ijs omnibus que ſuꝑius diximꝰ locuꝫhabentibꝰ. ¶ Sin aūt pr̄e recuſāte filius adire maluerit:damus quidē licētiaꝫ eiª hocfacere. pr̄e aūt nolēte res filijgubernare ꝓpter cauſe ncc̄itatem habeat facultatē filiusadire ꝯpetentē iudicem ⁊ abeo petere curatorēᵇ hereditati dari: ꝑ quē gubernatio rerū ī eū delataꝝ ꝓcedat ī vtroqꝫᶜ caſu in integꝝ reſtitutōisauxilio mīme eiᵇ denegando.¶ Sil̓i modo ⁊ ī milite filiofamilias qui recuſauerit aditiōeꝫ hereditatis que ei ex caſtrēſibus actionibus ꝑueniat pr̄i dāda licentia adire hereditatē: vt ad ip̄m ꝑueniatpleno iure tam ꝑ vſūfructuꝫꝙͣ ꝑ dn̄ium eandeꝫ hereditatem poſſeſſuꝝ: qͣſi ipſe pr̄ᵉ abinitio fuiſſet heres inſtituteo videlicꝫ ſubiacente omnibus oneribꝰ hr̄ditarijs et oīaꝯmoda habituro: et ad filiuꝫnullo ꝑiculo redundante ⁊ hͨquidē in ijs caſibus obſeruāda ſunt quibꝰ diſcordia interpr̄eꝫ ⁊ filiū vertit̉. ¶ Ubi āvolūtas eoꝝ in vnū cōcurrerit: ⁊ pater vſūfructū ⁊ filiushabeat ꝓprietatē: ⁊ in agentibus ⁊ in fugientibus pr̄ quidē ſuſcipiat actōem ⁊ᶠ moueat: cuiuſcunqꝫ etatis filiꝰ inueniat̉. adhibeat̉ aūt ⁊ filiorū ꝯſenſus: niſi adhuc ī pͥmaſūt etate ꝯſtituti vel lōge abſunt: ſūptibꝰ videlꝫ a pr̄eᵍ ꝓpt̓rerū incrementa faciendis.quū em̄ nuda ꝓprietas apudfiliū inuenit̉: ex qua ſubſtantia poſſibile ē eū ſumptus li

tisʰ cēpēdere. ¶ Sin autē esalienū ex defūcti ꝑſona deſcēdit: quū etiā apud vetētes hͨͦſub̓a eſſe intelligat̉ que poſtdetractū es alienūˡ ſuꝑſedēithabeat pater licentiā ex rebꝰhereditarijs (primū qͥdē mobilibus: ſin aut nō ſufficiūt:ex immobilibꝰ) ſufficientē ꝑtemᵏ noīe filij venundare: vtilico reddat̉ es alienuꝫ ⁊ nonvſuraꝝ nomīe p̄grauet̉. Ꝙ ſipater hoc facere ſuperſederitipſe vſuras vl̓ ex redditibusvel ex ſub̓a ſua oīmodo darecōpellit̉. ¶ Sin aūt legatavl̓ fideicōmiſſa ſiue annaliaſiue ſemel relicta imminenthmōi ꝑſonis: ſiquideꝫ talesredditꝰ ſūt qͥ ſufficiāt ad annalia legata: pr̄ ex hmōi redditibꝰ hͨ depēdere ꝯpellet̉. ſinaūt nō hēat ſub̓a ſufficientēredditum ad legatoꝝ vl̓ fideicōmiſſoꝝ preſtationē: vl̓ mīme redditus vel alias acceſſionesᵐ ꝯtineat: ſint tamē resmobiles ſiue immobiles: ſteriles quidē non tn̄ inutiles:veluti domus in prouincia p̄cioſe vel vbicunqꝫ poſite velſuburbane: ex quibꝰ hmōi legata poſſint explicari: licentia dabit̉ pr̄i ſufficientē partē eoꝝ ſil̓r filij noīe vēdere etſatiſfacere legatis. ¶ Hoc ꝓculdubio obſeruādo vt ⁊ mācipia ipſe vſufructuarius alere debeat: ⁊ omnia circa vſūfructū facere q̄ nullo mō proprietatē poſſintᵈ deteriorē facere: paternaᵖ reuerētia eumexcuſante ⁊ a rōcinijs ⁊ a cautionibus: ⁊ ab alijsq omnibꝰq̄ ab vſufructuarijs extraneis a legibꝰ exigūt̉ ẜm nr̄e cōſtitutōis tenorē quam ſuperhmōi caſibꝰ tulimꝰ. ¶ Ip̄maūt filiū vl̓ filiā filios vl̓ filias deinceps alere patri ncc̄e

.iſPeraſj. namlonon̄ dat̉ quūſit in patris pogttititalil̓piii xiſdpetpprt litImſo. et inſti. detutel̓. in prin. ſeddatur hereditatiſicut ⁊ al̓s daturbonis: vt. ff.de curat. bo. da.lj.et. fiibꝰ excau. ma. l. abs. in princ̄pti. l.ſed ſi eſt res ſingularis puta ſegata a ticio fifami. ⁊ pater nōvult eam intendere. Rn̄. et tij.datur curatorli rei ſingl̓ari: vt⁊ jͣ. auten. vt lima. et auie. §. j.cCaſido reiit fiateraIapit filiudiātepatreſeiipetiaui etaduerſusē hic. vl̓ dic reſtituitur nōſus parentē. ſeaduerſus reſas .i. aduerſiipſam repudioneuamſcit. vel dic reſtituit̉ ſi paterhuc nonrat. al̓s nō vt īcurſiuAb initō fiiſſet. quid ad reium inter nihilret. quaſin aduēticia erafru. vnde nō mirum ſi vocatur pater filio repudiante hic nihil filiꝰ erathabiturus? Rn̄. immo poſſet olim occupare iure pecuItilio inteſtato mortuo: vt. ff. de caſtrē. pe. l. j. H.¶ Obi autē f moueat. hoc fallit in caſu .ſ. quādo vultſūuſfa. agere pro dote quam dedit pater vel auus: vt sͣ.de col. aūt. quod locum. Sed quum hic dicit patrē act.mnouere an ſatiſdabit iudicatum ſolui vel de rato? videſꝙ non quum agit vt legitimus adminiſtrator: ⁊ vtvoē admi. tu. l. fi. §. defenſionem. ſecus ſi vt extraneum

o ¶ Deteriorē facit. ſic de quolibetfructuario: vt. ff. de vſufru. l. ſi cuius. §. fructuarius.p ¶ Reuerentia. ſecus ergo in matre: vt sͣ. de ſecundisnup. hac edic. §. his illud. ⁊ ſic nota caſum vbi fructuarius nō ſatiſdat. ſunt ⁊ alij: vt. ff. quēad. vſuf. ca. l. ſi vſufructus. §. plane. Itē de rōcinijs nō reddēdis noͣ vt sͣ. ti. eo.cū oꝫ. §. nō aūt. ⁊ sͣ de ſcd̓is nup. ſi qͥs prioris. §. fi.¶ Omnibus. qꝛ nō finit̉ illis modis omnibꝰ: vt ⁊ al̓s:ſubaudi fere. q. d. morte finit̉.r ¶ Conſtitutionis. quā habes sͣ. e. cū oportꝫ. §. nō aūt.

eum defendit: vtff. qͥ ſatiſda. co. ſi filius vbi de hoc dixi.g ¶ Propter rerum incrementa.id ē quia fructuspercipit etiā ſi ſūptus faciat: vt. ff.de vſufru. l. hactenus.h ¶ Dependere.quaſi diceret nulla.i ¶ Superſederitvt ⁊. ff. de iure do.l. mulier. in princ̄.et. ff. de ver. ſigni.l. ſubſignatum. §.bona. et. l. hereditatis appellatio: ⁊.ff. de col. bo. l. cuꝫemancipati. ī princi. ſꝫ ar. ꝯtra. ff. adtreb. l. cogi ī princi. Ac.k ¶ Nomine filij. nota cauſā alienandi. ſic ⁊. ff. deventre ī poſ. mit.l. j. §. diminutio. ⁊ff. de pe. here. diuus.l ¶ Compelliturhic ergo exiget filius ratiocinia a patre quod eſt cōtraſupra cum oportꝫ§. non autem hypothecam: ⁊. jͣ. ꝓxi. §. ſed lex hoc facit non filius. Ac.m ¶ Contineat.ſ. ſubſtantia.n ¶ Alere. ẜm dignitatem mancipiorum: vt et. ff. d̓vſufru. ſed ⁊ ſi qͥd§. mancipiorum.