Quartus
Fo. CLXXIX.
cunias ſoluēit neqꝫ apochasdn̄o tributorumª reddideritvolenti ei licereᶜ eū a predijsemphytheoticarijsᵈ repellē.nulla ei impoſteꝝ allegatiōenoīe meliorationis vel eoruꝫq̄ emponemata dicunt̉ᵉ vl̓ pena opponenda: ſed omnimōſi dn̄s voluerit eo repellendoneqꝫ p̄tendente ꝙ nō eſt ſuꝑhac cā inquietatꝰ: quū neminem oportet cōuentiōem veladmonitiōem expectare. ſedvltro ſeſe offerre: ⁊ debita ſpōtanea voluntate perſoluere:ẜm qd̓ ⁊ anteriore lege noſtrinoīs generaliterᶠ cautum eſt.¶ Ne aūt ex hac cā dn̄is facultas oriat̉ emphytheotasſuos repellere: ⁊ redditū mīme velle ſuſcipere: vt ex hm̄orimachinatōe triennio elapſoſuo iureis qͥ emphyteoſiꝫ ſuſcepit cadat: licētiā ei cōcedimus atteſtatōe p̄miſſa pecuniā offerre: hiſqꝫ obſignatis:⁊ ẜm legē depoſitis mīme deiectionis timere ꝑiculum.
idē. aa. Iuliāo p̄p̄. Uū dubitabat̉ vtꝝ emphyteota debeat cū dn̄i volūtate ſuas melioratōes (que greco vocabulo emponemata dicunt̉) alienare: vel ius emphyteoticū īaliū trāſferre: an eiꝰ expectareᵏ cōſenſū. Sācimꝰ ſi qͥdē em̄phyteoticum inſtr̄m ſuꝑ hoccaſu aliqͣs pactiōes hēat easobſeruari. Sinaūt nullo mōhmōi pactio interpoſita ē: vl̓forte īſtr̄m emphyteoſeos deperditū ē: mīme licē emphyteote ſine ꝯſenſu dn̄i melioratōnes ſuas alijsᵐ vēdere: velius emphyteoticū trāſferre.¶ Sꝫ ne hac occaſione accepta dn̄i mīme ꝯcedāt emphyteotas ſuos acciꝑe p̄cia meliorationū q̄ inuener̄t: ſꝫ eos deludāt: ⁊ ex hͦ cōmodū emphyteote depereat: diſponimusatteſtatōem domīo trāſmitti⁊ p̄dicere quantuꝫ preciū abalio re vera accipi pōt. ⁊ ſiqͥdem dominꝰ hoc dare maluerit: ⁊ tantā p̄ſtare quātitateꝫ
⁊cͣ. vt. sͣ. de le. ⁊ cō. qd̓ fauore. ⁊ dicta. l. j. de pac. ꝯ. l. fi. lodtur ī pͥuilegijs q̄ faciliꝰ ꝙͣ iura cōia tollūt̉. ſꝫ tn̄ vtrūqꝫ .ſ. eūdeijcere ⁊ penā petere nō pōt. uiſi hoc actu ſit vt vtrunqꝫpoſſit fieri: vt. ff. de excep. do. l. apud celſū. §. labeo: ⁊ sͣ. d̓trāſ. cū ꝓponas: ⁊ d̓ v̓. ob. ita ſti. ī fi. Itē ſi ſel̓ pena ē exactaſi iteꝝ ſtet per aliud triēiū ꝙ nōſoluat: an iteruꝫpot̓it exigi. ℟. n̄:vt ar. ff. de arb. ſiduo. ī fi. nec obeſt etiā ſi ſit dcm̄rato manēte ꝯͣctu: qꝛ nō ꝯp̄hēdit pene ſtipulatōꝫ. qꝛ nō ē ꝯͣctꝰ.vt. ff. de exce. do.l. apͥ. §. labeo. niſi exp̄ſſe eēt dcm̄rato manēte ⁊cͣ.vt et qͦtiēs ceſſauerit totiēs ī penaͣ incidat: vt dicta. l. ſi duo. in fi.Itē ſi ꝓmiſit penā rato manēte⁊cͣ. ⁊ petijt penā⁊ vult nihilominus deijcere anp̄t. ℟. ſic. ar. ff. d̓trāſ. qͥ fidem: ⁊. l.pacto. ⁊ sͣ. d̓ pac.l. cū ꝓponas. ī fauoreꝫ em̄ dn̄i dictū ē ꝙ ꝯͣctus debeat manere ratus. ⁊ ē ꝓ hoc. ff.de re. iu. cū par.⁊ sͣ. d̓ trāſ. l. ſi qͥsmaior. Itē qͥd ſiemphyteota faciat aliū emphyteotā vnū vel plures: ⁊ ceſſant in ſolutōe canōis: quod auxiliū dn̄o dat̉. qͥdā dāt ei ꝯdict. ex. l. Io. dicit ꝙ vendicatdn̄iuꝫ ſuū a ſcd̓o emphyteota. ⁊ ſi ille excipiat de iure emphyteotico ꝙ replicet. qꝛ nō dꝫ ei fides ſeruari ⁊cͣ. vt. sͣ. d̓pac. cū ꝓponas. ſicqꝫ poterit ꝯſeqͥ penſiones. Itē qͥd ſi aliquis poſſidēs fundū ꝓ quo. xl. annis ſoluit pēſiōꝫ deijciatur nūc. ℟. nō pōt deijci: ſꝫ p̄ſumo emphyteoticū ꝯͣctuꝫcelebratū fuiſſe: ar. jͣ. de fūdis pa. l. fi. ⁊. l. ius emphyteotici. e ¶ Uel pena opponēda. ꝓmiſſa a dn̄o ſi emphyteotā expellēt: vt. ff. loca. q̄ro. §. int̓. ⁊ dr̄ emponema grece latine melioratō vt hic dicit: ⁊. jͣ. l. ꝓxi. in prin.f ¶ Cautū ē. vt. jͣ. de ꝯͣhē. ſti. l. magnā. ⁊ facit. ff. de vſurͣ.l. pecunie. §. vſuraꝝ: ⁊. ff. de ali. le. l. lib̓tis. §. manumiſſis⁊. ff. de legecōmiſ. l. ſi fūdus. §. fi. fallit tn̄ ī caſu vt in oꝑisliberti q̄ vident̉ deberi petēti: vt. ff. de oꝑe. li. l. cū pr̄onusvel ibi nō fuit dies p̄finitus. Sed qͦ tꝑe anni fiet ſolutio?℟. ẜm ꝙ actū ē. al̓s etiā intra tres vices poterit ſolui dūmo an̄ kl̓s ianuarias: vt. jͣ. de col. fun. pa. l. placuit.Et ẜm le. ita qͦdāmō ſuos ī vſus nō ꝯuertat: vt. sͣ. d̓vſur. l. acceptā: ⁊. jͣ. qͥ po. ī pig. ha. l. j. Sed vr̄ ꝙ ſola oblatio ſufficiat: quū velit penā euitare tm̄: qd̓ quidā dicunt.ar. j. de ſuſcep. ⁊ archa. l. j. ⁊. jͣ. de ꝯdit. inſer. l. fi. ⁊. ff. de arbi. celſus. ī fi. h̓ gͦ ſubaudies depoſitis .ſ. maxime. Alij dicunt quod ē h̓ ſpāle vt ſola oblatio nō liberet etiā a penaꝯmittēda. Sed qͥd ſi ille qui ſoluere debuit ignorauit qꝛheres ē acceptoris: vt. ff. de reg. iu. l. qͥ in alterius. ⁊ ſic noſoluit: an poſſit deijci? ℟. de ſtricto iure ſic vt. ff. de v̓. ob.c filius. §. in hac: ⁊. l. ad diē. ⁊. ff. de nau. fe. l. fi. ſꝫ dabitur
k ¶ Conſenſum .ſ. exp̄ſſum. l ¶ Deꝑditū ē. nec aſſintteſtes qui ꝓbent amiſſionem. ⁊ ꝙ in eo continebat̉ ipſumpactum. alioquin aliud eſſet: vt. sͣ. de fide inſtru. l. in exercēdis. vel ẜm quoſdam ideo. quia ſcriptura tm̄ probatur.quod nihil eſt: quia etiam tunc ſufficeret probari interueniſſe inſtrumentū ⁊ amiſſum. ⁊ quod in eo ꝯtinet̉: vt. sͣ. d̓fide inſtru. l. emācipatōe. m ¶ Alijs vendere. ⁊ ius em̄phyteoticū tranſferre. eſt idē ẜm quoſdam. Sed an donare. Ir. ꝙ nō. quia de alienatōe hic fit mētio. Sed certe immo poteſt: etiā ſine domini conſenſu: vt. jͣ. de fun. pa. l. j. ⁊inſti. locati. §. adeo: ⁊ ar. jͣ. de p̄dijs curialium. l. fi. Iteꝫ anpignorare. ⁊ idem dicam ꝙ in dono: vt. ff. de pig. ac. tutor§. fi. ⁊. jͣ. de pig. l. lex. Sꝫ quū donat qualiter dominꝰ petetpenſionē a ſecundo emphyteota? ℟. ꝓponet rei vend. niſiſoluat penſionem: vt. ff. vſufr. quemadmoduꝫ ca. l. ſi vſuf.nomine. Item an in venditione debeat ꝯtineri ſaluo iuredominij: an ſimpliciter ꝙ ius emphyteoticū vendat. Iteſi primus emphy. vendidit. ⁊ ſecundus velit nūc vēdere:cuius exquiritur conſenſus dn̄i vel emphyteote primi. qͥdā dicūt emphyteote primi: qꝛ ab eo cām hꝫ. tū dic dn̄i qͥahec lex dicit dn̄i ꝯſenſū reqͥri. ⁊ primꝰ emphyteota dn̄s deſijt eſſe alienādo: nec poſſidet ciuiliter nec naturaliter. vnde eius nō eſt querenda voluntas. p̄terea a domino qͥ induxit eū in poſſeſſionē videt̉ habere cām: vt ar. ff. de relig.l. j. §. j. ⁊ ad ſyll̓. l. j. ⁊ sͣ. depoſiti. auten. ſed iam cautū ē.a ¶ Uetari. apponit̉ em̄ qn̄qꝫ ī ꝯtractu emphyteoẜ: ne ticiꝰ vl̓ Seiꝰ vel alia ꝑſona quā noīet debeat accedere ad emptōem illiꝰ rei. vel dic hic vt dr̄. sͣ. ti. j. l. curialis. ⁊. l. milites
reſtitutō ex generali clauſula. ff. ex quibus ca. ma. l. j. in fi.Sed de equitate nō poteſt deijci: qꝛ nō cedit tēpus ignoranti: vt. ff. quod vi aut clā. ſemꝑ. §. hoc interdicto. ⁊. ff. d̓calum. l. annus: ⁊ de edil. e. l. cuꝫ ſex. ⁊. ff. qn̄ ap. ſit. l. j. §. dies: ⁊. ff. ſi inge. eſſe di. l. ij. Sed ī illis legibus de vtili anno⁊ facit ad hmōi finem. l. jͣ. de pig. l.creditor.Uū dubitabaturh voluntate. tacita quaſi ex naturacontractus.i ¶ Emponemata. inde emponematagraphi: de qͦbus dr̄. jͣ. de decuri. l. ſi quos. dabātur em̄ olim ſterilia in emphiteoſiꝫſola. qͥa diligentiaemphiteote fiebātfertilia. ſed hodieadinuentuꝫ eſt vtomnia dent̉. in eccleſiaſticis aūt dātur que ꝯgrua vidētur occonomo⁊cͣ. vt. sͣ. de ſacroſ.ec. aut̓. ꝑpetua. etauten. ſi quas.