ſacerdotē ſuꝑeminētis dignitatis .ſ. ꝑ ep̄m.¶ Sequit̉ vide̓. de 4º .ſ. de forma huiꝰ ſacr̄i.arca qd̓ ſciendū. ꝙ duplex inuenit̉ forma hꝰſacr̄i. vna expͥmit actum et intentōꝫ mīſtriet hͨ eſt ꝑ modū indicatm̄. et habet̉ in aliquibus eccl̓ijs n̄ tamē in romana q̄ ſemꝑ vitatea q̄ pn̄t eſſe occ̄o deuiandi. eſt enī illa formatal̓. vngo hos ocl̓os oleo ſct̄ificato ī no. pa.⁊ fi. ⁊cͣ. Sꝫ huiōi forma n̄ eſt de nc̄itate ſꝫ tm̄de ꝯgruitate. nec eſt ꝓprie forma huiꝰ ſacr̄i ſeſt quedā diſpō ad formā inqͣntū intentō mīſtri dirigit̉ ad actū illū ꝑ v̓ba illa. Eſt autēalia forma q̄ expͥmit or̄oꝫ. et qꝛ or̄o eſt ꝑ mōdū dep̄catuiū. ideo talis forma ē dep̄catiua eteſt iſta. per iſtā ſanctā vnctōꝫ et pyſſimamſuā mīam īdulgeat tibi dn̄s quicqd̓ per viſūpeccaſti. ⁊cͣ. et tangunt̉ ibi tria .ſ. ſacr̄m idcū dicit̉ ꝑ iſtā ſanctā vnctōꝫ. et illd̓ qd̓ oꝑat̉in hoc ſacr̄o .ſ. dei mīa. et effectus pnͥcipal̓ .ſ.remiſſio pct̄oꝝ. et hec forma habet̉ in oībꝰ eccleſijs ec eſt de nc̄itate huiꝰ ſacr̄i qd̓ patet exromane eccl̓ie vſu que tm̄ verbis dep̄catiuisvtit̉ in coll̓one eccl̓ie huiꝰ ſacr̄i. tū etiam exverbis iacobi qͥ in ꝓmulgatōꝫ īſtitutōne hꝰſacr̄i totā eius efficaciā attribuit or̄oni. et qꝛibi n̄ expͥmit̉ verbū det̓mīatū ſꝫ tm̄ or̄o fid̓i.iō nō oportet ꝙ ſit vniformitas ī verbo or̄onis ſꝫ tm̄ in ſenſu hec bon̄. Vnde p̄dicta forma et ſi nō ſit ſcripta exp̄ſſe. poſuit tn̄ eā beatus iacobꝰ īplicite ſic̄ et pl̓a alia que n̄ ſūtexplicite ſcripta ī ſcriptura ſacra. Dicūt tn̄aliqui ꝙ ſi ſint aliqͦ eccl̓ie vtentes forma īdicatiua pie credendū eſt ꝙ modus expͥmendiꝑ modū imꝑatiuū det̓mīate uel īdicatiuū nōſit de nc̄itate huiꝰ ſacr̄i. hec rich̓ ¶ Sꝫ quareforma huius ſacr̄i exprimit̉ pocius ꝑ modūor̄onis qͣꝫ forme alioꝝ ſacr̄oꝝ. ¶ ℟º pͥnͥcipal̓.rō iſtiꝰ eſt īſtitutō. inſtitutōis vero rō poteſtdici fuiſſe ꝯgruitas ex ꝑte mōi curandi qͥ eſtꝑdeuotōꝫ et eleuatōꝫ aīe ad ſpūalia ad quā p̄cipue ꝑ or̄onē excitat̉ ¶ Sequit̉ videre de. qſ. de efficacia et nct̄te huiꝰ ſacr̄i. et circa hoc q̄runt̉ pl̓a .ſ. ad quid eſt hͨ ſacr̄m pnͥˣ ordinatū. ¶ ℟℟º ꝙ eſt ordinatū pnͥˣ ꝯtra morbū peccati. et hoc patet ex eo qd̓ dicit̉ in inſtitutōneeius jacobi. q. ſi in pct̄is ſit dimitcent̉ ei. ethͨ etiā tangit̉ in glo. et cū n̄ ſit ꝯtra originale nec moͣrle reſtat ꝙ ſit ꝯͣ pct̄m veniale. ⁊ hͦtꝫ cōis opi. et ē opi. bon̄. ⁊ rich̓ ¶ Sed nota ꝙde pct̄ō veniali ꝯtingit loqͥ dupl̓r. aūt ꝓut qͥseſt in ſtatu vie. aut ꝓut eſt in egreſſu. pͥmomo morbus venialis eſt quaſi inſeꝑabilis etquadaꝫ nct̄te iterabil̓. ac ꝑ hoc quodāmō incurabilis. et ideo nō debuit ꝯtra ip̄m aliquamedicina ſpāliter et pnͥcipalit̓ ordinari. ym̄oquodamodo oīa ſacram̄ta valent uſqꝫ ad eiꝰcurationē ẜm plus et minꝰ ¶ Scd̓o mō poteſtcurari ſine iteratōne. et ſic cū anime poſſinttrahere ſecū talia cremabilia q̄ retͣherēt a glofia inſtituit diuina mīa remedrū quo animacurari poſſet quantū ad remiſſionē culpe. etetiā partis pene ⁊ hͨ eſt ſacramentū vnctōisextreme. Modus aūt curandi veniale pct̄min ſacr̄o correſpondet mō infirmitatis. veniale autē peccatū grauat aīam dep̓m̄do deorſūut nō tendat in deū per deuotionē etamoremꝓ eo ꝙ eſt ibi ꝯuerſio inordinata ad bonū cōmutabile et ꝓ eo ꝙ ē minor amor dei ſicut dicit augꝰ. libro ꝯfeẜ. et ideo cū curatio directefiat ꝑ ꝯtrariū ꝑ id curat̉ ꝙ animā aggrauatam ſurſū ꝑ deuotōꝫ eleuat. et qm̄ corpus qd̓corrumpit̉ aggrauat aīam cū illd̓ ſacr̄m ſitad eleuandū animam per deuotionem in quarecipit vigorem quendam a quo ſemper eſt deletio venialiū. ſi ſunt in aīa. et per ꝯſequensrepreſſio moleſtiaꝝ corporaliū ſi expedit ip̄iaīe. hinc eſt qd̓ illud ſacr̄m pnͥʳ eſt ad cura tōnē et alleuiatōꝫ infirmitatis ſpūalis .ſ. pct̄iveīalis. ⁊ ꝑ accn̄s ē ad curatōꝫ et alleuiacōꝫ īfirmitatis corporal̓ qͦdāmō roborādo aīam. q̄regit corpꝰ hec bon̄. Hunc aūt effectū ſcd̓ariūcauſat ſꝑ et reſpectu cuiuſlibet īfirmitatis illud ſacr̄m ſi digne ſuſcibiat̉ qn̄ expedit effectui pnͥcipali ẜm rich̓. ¶ Sꝫ obicit̉ quia ad remiſſionē venialiū ſufficit ſola pnīa interiorquā hr̄e poſſunt īfirmi gͦ ſuꝑfluit remediūhuiꝰ ſacr̄i ¶ ℟º ſicut ꝑ ſacr̄m pnīe ex vi ſacramenti format̉ attritō pͥus īformis. ſic exvi hꝰ ſacr̄i ꝯfortat̉ mens ad habendā pnīamſufficientē delendi venialia q̄ qn̄qꝫ ante huiꝰſacr̄i ſuſceptōꝫ eſt tam debilis ut nō ſufficiatplene remitte̓ ea. per huiꝰ etiā ſacr̄i ſuſceptōꝫꝑs pene ꝓ venialibꝰ debite remittit̉ ſi digneſuſcipiat̉ hec rich̓. ¶ Per quā virtutē hꝫ hocſacr̄m ſanare corporalē īfirmitatē ¶ ℟º vbiſciendū ꝙ ſcd̓ariꝰ effectꝰ huiꝰ ſacr̄i non eſt cūiuſlibet infirmitatiˢ corporal̓ amotio. ec̄ ſi hocexpediret effectui pnͥcipali ſꝫ alleuiaª quā duplicit̓ cauſat. vno mō ſuꝑnaturalit̓. alio mōmediante oꝑe nature. jnqͣntū enī alacritasmentis īterior naturalit̓ ꝑ quandā redūdaūciam operat̉ ad coporis meliorē diſpōꝫ ul̓ male diſpōnis eiꝰ mitigatōꝫ hec rich̓. ¶ Sꝫ cū ibifiāt plures. vnctōes ī qua vnctōe ꝯſiſtit effectꝰ eiꝰ Ꝙ℟º ꝙ qn̄ ſunt actiones ml̓te ad vnūeffectū ordīa te vltīa eſt formal̓ reſpectū oīmp̄cedenciū ⁊ agit in v̓tute eaꝝ ⁊ iō in vltimavnctōe infundit̉ gr̄a que p̄bet effectū ſacramenti. hec tho. ¶ Vtꝰ hoc ſacramentū ſit neceſſariū ad ſalutē ¶ ℟º cū nō det̉ ut dictumeſt ꝯtra defectus quibꝰ ſpūalis vita tollit̉ .ſ.ꝯtra originale et mortale. ſꝫ ꝯtra defectꝰ quibuˢ hō infirmat̉. puta ꝯtra veniale uel ꝯtrareliquias pnīe. Sicut tn̄ dicit̉. 4. ſen. di. 23. ſiſacr̄m illd̓ ex ꝯtemptu ul̓ negligēcia obmittat̉ ꝑiculoſū eſt. hͨ tn̄ expone copulatīe nondiſiūctiue. nō enī quelibet negligencia dannabilis eſt. ſꝫ illa que ex ꝯtemptū ꝓcedit uelꝯtemptū inducit. vn̄ idē eſt de hoc ſacr̄o et eūkariſtia hec bon̄ ¶ Sequit̉ videre de. 6º. ſcilicet
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten