Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
234r
Einzelbild herunterladen
 

ſacerdotē ſuꝑeminētis dignitatis .ſ. ep̄m. Sequit̉ vide̓. de .ſ. de forma huiꝰ ſacr̄i.arca qd̓ ſciendū. duplex inuenit̉ forma hꝰſacr̄i. vna expͥmit actum et intentōꝫ mīſtriet eſt modū indicatm̄. et habet̉ in aliquibus eccl̓ijs tamē in romana ſemꝑ vitatea pn̄t eſſe occ̄o deuiandi. eſt enī illa formatal̓. vngo hos ocl̓os oleo ſct̄ificato ī no. pa. fi. ⁊cͣ. Sꝫ huiōi forma eſt de nc̄itate ſꝫ tm̄de ꝯgruitate. nec eſt ꝓprie forma huiꝰ ſacr̄i ſeſt quedā diſpō ad formā inqͣntū intentōſtri dirigit̉ ad actū illū v̓ba illa. Eſt autēalia forma expͥmit or̄oꝫ. et qꝛ or̄o eſt dep̄catuiū. ideo talis forma ē dep̄catiua eteſt iſta. per iſtā ſanctā vnctōꝫ et pyſſimamſuā mīam īdulgeat tibi dn̄s quicqd̓ per viſūpeccaſti. ⁊cͣ. et tangunt̉ ibi tria .ſ. ſacr̄m id dicit̉ iſtā ſanctā vnctōꝫ. et illd̓ qd̓ oꝑat̉in hoc ſacr̄o .ſ. dei mīa. et effectus pnͥcipal̓ .ſ.remiſſio pct̄oꝝ. et hec forma habet̉ in oībꝰ eccleſijs ec eſt de nc̄itate huiꝰ ſacr̄i qd̓ patet exromane eccl̓ie vſu que tm̄ verbis dep̄catiuisvtit̉ in coll̓one eccl̓ie huiꝰ ſacr̄i. etiam exverbis iacobi in ꝓmulgatōꝫ īſtitutōne hꝰſacr̄i totā eius efficaciā attribuit or̄oni. et qꝛibi expͥmit̉ verbū det̓mīatū ſꝫ tm̄ or̄o fid̓i. oportet ſit vniformitas ī verbo or̄onis ſꝫ tm̄ in ſenſu hec bon̄. Vnde p̄dicta forma et ſi ſit ſcripta exp̄ſſe. poſuit tn̄ beatus iacobꝰ īplicite ſic̄ et pl̓a alia que ſūtexplicite ſcripta ī ſcriptura ſacra. Dicūt tn̄aliqui ſi ſint aliqͦ eccl̓ie vtentes forma īdicatiua pie credendū eſt modus expͥmendi modū imꝑatiuū det̓mīate uel īdicatiuūſit de nc̄itate huiꝰ ſacr̄i. hec rich̓ Sꝫ quareforma huius ſacr̄i exprimit̉ pocius modūor̄onis qͣꝫ forme alioꝝ ſacr̄oꝝ. ℟º pͥnͥcipal̓. iſtiꝰ eſt īſtitutō. inſtitutōis vero poteſtdici fuiſſe ꝯgruitas ex ꝑte mōi curandi eſtꝑdeuotōꝫ et eleuatōꝫ aīe ad ſpūalia ad quācipue or̄onē excitat̉ Sequit̉ videre de. qſ. de efficacia et nct̄te huiꝰ ſacr̄i. et circa hocrunt̉ pl̓a .ſ. ad quid eſt ſacr̄m pnͥˣ ordina. ℟℟º eſt ordinatū pnͥˣ ꝯtra morbū peccati. et hoc patet ex eo qd̓ dicit̉ in inſtitutōneeius jacobi. q. ſi in pct̄is ſit dimitcent̉ ei. et etiā tangit̉ in glo. et ſit ꝯtra originale nec moͣrle reſtat ſit ꝯͣ pct̄m veniale.tꝫ cōis opi. et ē opi. bon̄. rich̓ Sed notade pct̄ō veniali ꝯtingit loqͥ dupl̓r. aūt ꝓut qͥseſt in ſtatu vie. aut ꝓut eſt in egreſſu. pͥmomo morbus venialis eſt quaſi inſeꝑabilis etquadaꝫ nct̄te iterabil̓. ac hoc quodāmō incurabilis. et ideo debuit ꝯtra ip̄m aliquamedicina ſpāliter et pnͥcipalit̓ ordinari. ym̄oquodamodo oīa ſacram̄ta valent uſqꝫ ad eiꝰcurationē ẜm plus et minꝰ Scd̓o poteſtcurari ſine iteratōne. et ſic anime poſſinttrahere ſecū talia cremabilia retͣherēt a glofia inſtituit diuina mīa remedrū quo animacurari poſſet quantū ad remiſſionē culpe. etetiā partis pene eſt ſacramentū vnctōisextreme. Modus aūt curandi veniale pct̄min ſacr̄o correſpondet infirmitatis. veniale autē peccatū grauat aīam dep̓m̄do deorſūut tendat in deū per deuotionē etamorem eo eſt ibi ꝯuerſio inordinata ad bonūmutabile et eo ē minor amor dei ſicut dicit augꝰ. libro ꝯfeẜ. et ideo curatio directefiat ꝯtrariū id curat̉ animā aggrauatam ſurſū deuotōꝫ eleuat. et qm̄ corpus qd̓corrumpit̉ aggrauat aīam illd̓ ſacr̄m ſitad eleuandū animam per deuotionem in quarecipit vigorem quendam a quo ſemper eſt deletio venialiū. ſi ſunt in aīa. et per ꝯſequensrepreſſio moleſtiaꝝ corporaliū ſi expedit ip̄iaīe. hinc eſt qd̓ illud ſacr̄m pnͥʳ eſt ad cura et alleuiatōꝫ infirmitatis ſpūalis .ſ. pct̄iveīalis. accn̄s ē ad curatōꝫ et alleuiacōꝫ īfirmitatis corporal̓ qͦdāmō roborādo aīam.regit corpꝰ hec bon̄. Hunc aūt effectū ſcd̓ariūcauſat ſꝑ et reſpectu cuiuſlibet īfirmitatis illud ſacr̄m ſi digne ſuſcibiat̉ qn̄ expedit effectui pnͥcipali ẜm rich̓. Sꝫ obicit̉ quia ad remiſſionē venialiū ſufficit ſola pnīa interiorquā hr̄e poſſunt īfirmi ſuꝑfluit remediūhuiꝰ ſacr̄i ℟º ſicut ſacr̄m pnīe ex vi ſacramenti format̉ attritō pͥus īformis. ſic exvi hꝰ ſacr̄i ꝯfortat̉ mens ad habendā pnīamſufficientē delendi venialia qn̄qꝫ ante huiꝰſacr̄i ſuſceptōꝫ eſt tam debilis ut ſufficiatplene remitte̓ ea. per huiꝰ etiā ſacr̄i ſuſceptōꝫꝑs pene venialibꝰ debite remittit̉ ſi digneſuſcipiat̉ hec rich̓. Per quā virtutē hꝫ hocſacr̄m ſanare corporalē īfirmitatē ℟º vbiſciendū ſcd̓ariꝰ effectꝰ huiꝰ ſacr̄i non eſtiuſlibet infirmitatiˢ corporal̓ amotio. ec̄ ſi hocexpediret effectui pnͥcipali ſꝫ alleuiaª quā duplicit̓ cauſat. vno ſuꝑnaturalit̓. aliomediante oꝑe nature. jnqͣntū enī alacritasmentis īterior naturalit̓ quandā redūdaūciam operat̉ ad coporis meliorē diſpōꝫ ul̓ male diſpōnis eiꝰ mitigatōꝫ hec rich̓. Sꝫ ibifiāt plures. vnctōes ī qua vnctōe ꝯſiſtit effectꝰ eiꝰ Ꝙ℟º qn̄ ſunt actiones ml̓te ad vnūeffectū ordīa te vltīa eſt formal̓ reſpectū oīmp̄cedenciū agit in v̓tute eaꝝ in vltimavnctōe infundit̉ gr̄a que p̄bet effectū ſacramenti. hec tho. Vtꝰ hoc ſacramentū ſit neceſſariū ad ſalutē ℟º det̉ ut dictumeſt ꝯtra defectus quibꝰ ſpūalis vita tollit̉ .ſ.ꝯtra originale et mortale. ſꝫ ꝯtra defectꝰ quibuˢ infirmat̉. puta ꝯtra veniale uel ꝯtrareliquias pnīe. Sicut tn̄ dicit̉. 4. ſen. di. 23. ſiſacr̄m illd̓ ex ꝯtemptu ul̓ negligēcia obmittat̉ ꝑiculoſū eſt. tn̄ expone copulatīe nondiſiūctiue. enī quelibet negligencia dannabilis eſt. ſꝫ illa que ex ꝯtemptū ꝓcedit uelꝯtemptū inducit. vn̄ idē eſt de hoc ſacr̄o etkariſtia hec bon̄ Sequit̉ videre de.. ſcilicet