CE. 6VeIcturi ergo ī hoc pͥºliº de. x. p̄ceptis mōralibꝰ de dina lege īqͣ ip̄a ꝯtinent̉ breuit̓aliqͣ p̄mittemꝰ. etpͥmo de eiꝰ ncc̄itateScd̓o de eiꝰ diſtōneTercio de vet̓is legis obligacōne ¶Circa pͥmū ſciendūꝙ ad directōꝫ hūane vite nccͣm fuit hr̄e legēdn̄iam ꝓpter tria. pͥº ꝓpter excellentiā finishoīs. NNā ꝑ legē dirigit̉ homo ad actꝰ ꝓp̓osin ordīe ad finē vltimū ⁊ ſi hō ordinaret̉ tm̄ad finē qui nō excederet ꝓporcōꝫ naͣlis facultatis hoīs nō oporteret ꝙ hr̄et aliqd̓ directm̄ex ꝑte rōnis ſupͣ legē nat̉alē ⁊ legē hūanā q̄ab ea deriuat̉. ſꝫ quia hō ordinat̉ ad finē bt̄itudīs et̓ne q̄ excedit ꝓporcōeꝫ naͣlis facl̓tatishūane ideo ncc̄e fuit ut dirigeret̉ eciā ad ſuūfinē lege dinitꝰ data. ¶ Scd̓o ꝓpt̓ inc̓titudīeꝫhūam iudicij. p̄cipue de rebus cōtingentibꝰꝑticularibꝰ. ꝓpt̓ quā ꝯtingit d̓ actibꝰ hūaniseē diu̓ſa iudicia diuerſoꝝ. ex quibꝰ eciā diu̓ſe⁊ ꝯͣrie leges ꝓcedūt. ⁊ iō ut hō ſine oī dubitacōe poſſit ſcire quid ſit agendū ⁊ qͥd vitandū ncc̄e fuit ut in actibꝰ ꝓprijs dirigeret̉ perlegē dinā q̄ errare nō pt̄. 3º ꝓpt̓ inſufficienciāhūane legis quia hō pt̄ de hijs legē facere deqͥbus poteſt iudicare. iudiciū aūt hoīs nō pt̄eſſe de motibꝰ interioribꝰ qui latent. ſꝫ tm̄ deexterioribꝰ qͥ patent. ⁊ tn̄ ad ꝑfectōꝫ v̓tutisreqͥritur ꝙ ī utriſqꝫ actibꝰ hō ſit iuſtus ⁊ iōlex hūana nō potuit ſufficient̓ cohercere ⁊ ordīare īteriores actꝰ ſꝫ ncc̄e fuit ꝙ ſuꝑueniretlex dina ¶ Cirͣ ẜm ſcꝫ diſtinctiōeꝫ legis dineſciēdū ꝙ duplex ē lex dina ſcꝫ vetꝰ ⁊ noua.hec autē nō diſtingunt̉ ab inūicē ſic̄ oīno ſpēdiu̓ſa ſic̄ diſtingunt̉ equꝰ et bos. ſꝫ ſic̄ ꝑfct̄met imꝑfectū in eadē ſpē ut puer et vir. ⁊ hocmō diſtinguit̉ lex vetus a lege noua ¶ n̄apl̓s Gal̓ 3. cōꝑat ſtatū veteris legis ſtatuipuerili exn̄tis ſub pedagogo. ſtatū aūt nouelegis ſtatui ꝑfecti viri qui iā nō eſt ſub pedagogo. et iō omīes dr̄ie q̄ aſſignant̉ int̓ nouālegē et veterē accipiunt̉ ẜm ꝑfct̄m ⁊ imꝑfc̄mPrecepta enī cuiꝰ libꝫ legis dant̉ de actibusv̓tutū ad agendū aut oꝑa v̓tutū alit̓ inclinātur imꝑfct̄i qͥ nondū hn̄t. v̓tutis habitūalit̓ illi qui ſūt ꝑfecti ꝑ hītus v̓tutū. pͥmi enīſcꝫ imꝑfecti inclinant̉ ex aliqͣ cauſa ext̓n̓ſicaputa ex cōmīacōe penaꝝ ul̓ ex ꝓmiſſiōe aliquaꝝ extn̓ſecaꝝ remun acōm ut honoris ul̓diuiciaꝝ ul̓ alicuiꝰ huiōi. et iō lex vetus quedabat̉ imꝑfectis .i. nōdū gr̄am ꝯſecutis cōgrue dr̄ lex timoris inqͣnᵐ īducebat ad obẜuantiā p̄ceptoꝝ ꝑ cōmīacōꝫ quaꝝdā penaꝝDicit̉ eciā hr̄e quedā ꝓmiſſa tꝑalia. ꝑfct̄i at̄inclinant̉ ꝓpter amorē v̓tutis nō ꝓpt̓ aliquāpenā ul̓ r̓mun̓acōꝫ. ⁊ iō lex noua q̄ pn̓cipaʳIILiber primuscōſiſtit in ip̄a ſpūali gr̄a cordibꝰ indita dicit̉lex amoris. et dr̄ hr̄e ꝓmiſſa ſpūalia ⁊ et̓naque ſūt obiecta v̓tutis p̄cipue caritatis ⁊ iōꝑ ſe in ea inclinat̉ nō qͣſi in extͣnea. et iō eciālex vetus dr̄ cohercere manū nō aīm. quia qͥabſtinet ab aliquo pct̄o timore pene nō ſimpꝰrecedit eiꝰ volūtas a pct̄o ſic̄ recedit eiꝰ voluntas qͥ abſtinet a pct̄o amore iuſticie. ⁊ ꝓpt̓hoc lex noua que dicit̉ lex amoris dicit̉ aīmcohercere ¶ Sic igit̉ pꝫ ꝙ ſūt tres dr̄ie legiset exvangelij pnͥcipales ex quibus om̄es alieoriunt̉ ⁊ ad qͥs om̄es alie reducunt̉. Primaeſt ꝙ lex ad obẜuantiā p̄ceptoꝝ īducit ꝑ timorē. exvanᵐ u̓o ꝑ amorē. et hanc aſſigͣt aucontͣ adamantiᵐ manichei diſcipl̓m dicēs.breuis dr̄ia legis ⁊ ewvangelij timor ⁊ amor.Scd̓a eſt ꝙ lex ꝓmittit tꝑalia. ewanᵐ et̓na.vnde xp̄s in pn̄º ſue p̄dicacōis ſtatim dicit.pn̄iaꝫ agite appropinqͣbit enī regnū celorū.hanc ponit augꝰ liº 4 contͣ fauſtū. ¶ Tercia ēꝙ lex cohercet manū ewvanᵐ aūt aīm de quoxp̄s Hᵗ. q. niſi habūdau̓it iuſticia vr̄a plusqͣꝫ ſcri. et pha. nō intͣ. in reg. ce. ¶ Eunt tn̄aliqui in ſtatu legis hn̄tes caritate et gr̄amſpūs ſct̄i qui pnͥcipaʳ expectabāt ꝓmiſſa ſcꝫſpūalia ⁊ et̓na. et ẜm h̓ ꝑtinebāt ad exyᵐ ſiuenouū teſtm̄. Sil̓r et in nouo teſtō ſūt aliquicarnales nondū ꝑtingētes ad ꝑfectiōꝫ nouelegis. ꝓpter ꝙ oportuit eciā in nouo teſtō induci ad v̓tutis oꝑa ꝑ timorē penaꝝ et ꝑ aliqͣtemꝑalia ꝓmiſſa. lex autē vetus ⁊ ſi p̄ceptacaritatis daret. leuit. 19. dilige proximū. etdeūtᵈ. 6. diliges doᵐ deū t. nō tn̄ ꝑ eam ſpūsſc̄s dabat̉ ꝑ quē caritas nr̄is cordibꝰ īfundit̉ut dr̓ ad ro. q. ¶ Circa 3ᵐ ſciendū ꝙ lex vetus ꝯtinebat p̄cepta legis nat̉e ⁊ q̄dā p̄ceptaꝓpria. qͣnᵐ ad pͥma oēs tenebant̉ ad obſeruantiā veteris legis nō qͥa erant in vet̓i legeſꝫ quia erāt de lege nat̉e ſꝫ qͣnᵐ ad ſcd̓a tenebatur ad obẜuantiā legis vet̓is ſolus ppl̓suideoꝝ ¶ Cuiꝰ rō eſt quia lex vetus data eſtppl̓o iideoꝝ ut quandā p̄rogatiuā ſct̄itatisobtineret ꝓpt̓ reuerentiā xp̄i qui ex illo ppl̓onaſciturꝰ erat ¶ Admittebant̉ tn̄ ad obſeruantiā legis getiles. de qͦ hētur exo. 12. quiaꝑfectiꝰ et ſecuriꝰ ſal̓m ꝯſequebant̉ ſub ill̓ qͣꝫſub ſola lege naͣli. ſic̄ ⁊ nūc layci tͣnſeunt adclericatū ⁊ ſeculares ad religionē licꝫ tn̄ ſinehoc ſaluari poſſent. De lege diuiina.Iſo breuit̓ de lege dina videndū eſt dep̄ceptis et pͥmo in coī. 2º in ſpāli de p̄Aceptis decalogi ¶ Cirͣ pͥmū pͥº ſciendūquid eſt p̄ceptū. 2º de dīoībꝰ p̄cepti ¶ Circapͥmū nondū qd̓ p̄ceptū eſt iuſſio ul̓ imperiūfaciendi a̓d ul̓ nō faciendi. Taciendi aūt dr̄quod eſt debitū fieri ut honorare pr̄eꝫ. nō faciendi aūt ꝙ eſt debitū nō fieri ut mechari.Iuſſio autē ul̓ imperiū ē ſuꝑioris ſic̄ obediremīoris. Vn̄ ſic pt̄ deſcribi iuſſio ē volūtatisſuꝑioris exp̄ſſio de faciendo ul̓ nō faciendo ei
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten