Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
234v
Einzelbild herunterladen
 

de mīſtro huiꝰ ſacr̄i. circa qd̓ ſciendū ꝯferrehoc ſacramentū cōuenit ſolis preſb̓ris. vndedicit̉ jac̓. q. inducat preſb̓ros et orent ſuꝑ di. 95. preſb̓ros illd̓ Ratio hꝰ ē. qꝛ huiꝰſacr̄i materia ſit oleū ꝯſecratū debet admīſtrari nec ꝯtingi ab eo manꝰ hꝫ ꝯſecrataset talis ē preſb̓r. et extendit ſe ad oēsetiā ad ſolos ep̄os. quia hoc ſit ſatr̄m periclitanciū pn̄t adire p̄latos ſꝫ magis ecōu̓ſo oporte̓t ml̓tos decede̓ ſine hoc ſacramentoſi a ſolis ep̄is dari deberet. diſpoſuit ſpūsſanctꝰ daret̉ a preſb̓ris etiā inferioribꝰ. pt̄autē infirmꝰ īungi a preſb̓ro pn̄te vno cl̓ico.vel etiā a preſb̓ro ſolo. exͣ de. v. ſig̓. queſiuitqd̓ intelligit bnͥ. ibidē in nct̄e. Sequit̉ videre de .ſ. cui ꝯferri debet hoc ſacr̄m et in quaꝑte ℟º effectus pnͥcipalis huiꝰ ſacr̄i ē venialiū remiſſio quecūqꝫ ſꝫ plena et perfecta de ꝓximo ītroducens ad īcorruptibilē ſaītatē vite eterne remiſſio de lege cōi ſanispt̄ ꝯuenire. hoc ſacr̄m nulli dari debet ſa nec etiā infirmo ſic grauato ꝓbabileſit ſibi mortē īmine̓ de ꝓximo. qꝛ tn̄ defectusnat̉e ex ſenio qͣi quedā īfirmitas ē. ideo etiāſenibꝰ ex ſolo defectū nature ꝯſtitutis ī ꝑicūlo mortis ſacr̄m cōferri dꝫ. hec rich̓. Vtᵐhoc ſacr̄m ꝯferri debeat furioſis et amētibus ℟º ad effectū hꝰ ſacr̄i recipiendū pl̓imū valet deuotō ſuſcipientis ꝑſoͣle mitū ꝯferēciūet gn̓ale mitū tociꝰ ecc̄e qd̓ pꝫ ex hoc forͣ hꝰſacr̄i habe̓ mod̓ dep̄catōis. dari dꝫ ill̓ non pn̄t recognoſce̓ deuotōe reciꝑecipue furioſis et amentibꝰ poſſent aliquā irreuēciā aliquā inmūdiciā ſacr̄o face̓ lucida int̓ualla hr̄ent in qͥbus illud recognoſcerent. et tunc eis cōferri poſſet. hec tho. Scd̓mſco. aūt ꝯferri debet amētibꝰ p̄ſumat̉ pervolūtatē precedentē exp̄ſſam eos illud velle. Vtᵐ ꝯferri debeat oībus īfirmis ℟℟ºdebꝫ ꝯferri īfirmis hn̄tibꝰ obſtaculū impediens ſacr̄i effectū. hn̄tibꝰ reuerenciā deuotionē ad ſacr̄m. et hn̄tibꝰ uel hr̄e potentibꝰde cōi lege pct̄m veniale. et qꝛ ī penitētibꝰeſt obſtaculū ꝯtra effc̄m ſacr̄i. ꝑſeuerant̉ furioſis eſt deuotō nec reuerencia ad ſacr̄m.et in ꝑuulis eſt veniale pct̄m nec deuotōactual̓ hoc ſacr̄m ꝯferri debet īpenitentibꝰ. 95. di. illud. nec etiā ꝑſeuerant̉ furioſisnec ꝑuul̓. liquet ex p̄dictis ſacr̄m debet dari ſolis īfirmis rōe vtentibꝰ et ī articulo mortis exn̄tibꝰ. tria tangit jac̓. ſtatū infirmitatis. dic̄ infirmat̉. ꝑiculū dic̄ qͥsdiſcretīe .ſ. īcurabilit̓ ita deficit v̓tꝰ nat̉e.et auxiliū medicine. diſcretōꝫ rōis dic̄ inducat. et iterum ſi in pct̄is ſit re. ei. hec enītria ſūt tm̄ adultoꝝ vtēciū rōne Sꝫ ꝯͣ. glo.ſuꝑ iᵈ jac̓. vlt̓. īfirmat̉ qͥs. ⁊cͣ. jnfirmat̉ inqͥtqͥs in vob̓ mēte et corpore .ſ. fide. ẜm hoc enī.vl̓ dēat dari ec̄ infirmis ſpūaʳ ℟º ibiul̓ te diſiūctiue. corporis īfirmitas excludit̉ ſꝫ p̄ſuppo bon̄ Que ꝑtes iungūt̉. eī nob̓ ſūt ead̓ pnͥcipia agēdi peccādi. qꝛ peccatū ꝯſiſtit ī actu. pͥnͥcipia aūt agendi ī nob̓cūt tria. pͥᵐ eſt dirigēs .ſ. vis ꝯg̓tiua. 2ᵐ eſt iꝑans .ſ. vis appetitiua. eſt exequēs .ſ. vismotīa. oīs aūt nr̄a ꝯgnitio ortū hꝫ a ſenſu.qꝛ vbi eſt ī nob̓ pͥma origo pct̄i ibi dꝫ iungiideo īungūt̉ qnͥqꝫ loca ſenſuū .ſ. oculi ꝓpt̓ viſū. aures ꝓpter auditū. nares ꝓpt̓ odoratū. osrōe lingue ꝓpt̓ guſtū. et ec̄ ꝓpt̓ loquelā. ẜꝫ ſcoin hec enī duo ꝯgruit lingua ut dr̄.. de aīa.Manꝰ ꝓpt̓ tactū maxīe viget in pulpis digitoꝝ. ꝓpt̓ appetituiā u̓o iungūt̉ a qͥbuſdā renes ſu lūbi ꝓpt̓ gn̓atuā. pedes at̄ ꝓpt̓ motīaꝫ ſūt eiꝰ pnͥcipaliꝰ inſtr̄m. qꝛ pnͥꝰ pͥᵐ eſt visꝯgnitīa. illa vnctio ab oībꝰ obẜuat̉ qͣi denct̄te fit ad qnͥqꝫ ſenſꝰ. Alie u̓o due obẜuant̉ ab oībꝰ qꝛ appetituua et motiua ſūt ſic̄ſcd̓aria vnͥcipia Vtꝰ mnutilati ſint iungēdi. ℟º ſic qͣꝫto ꝓpinquiꝰ pt̄ fieri ad ꝑtes illas in qͥbꝰ vnctō fieri dꝫ qꝛ licet hēant membra hn̄t tn̄ potenciā aīe mēbris ill̓ debet̉ ſal in radice īteriꝰ peccare pn̄t ea ꝑtinētad ꝑtes illas licet exteriꝰ. licet ec̄ nunqͣmpeccau̓int actū illoꝝ nibroꝝ. peccare tn̄ potu̓nt ꝯcupīaꝫ oꝑandi ea. Sequit̉ vide̓ de .ſ. iteratōe hꝰ ſacr̄i. c̓ca hoc ſciendūſacr̄m reſpicit tm̄ īfirmantē ſꝫ ec̄ infirmitatis ſtatū. qꝛ dꝫ dari īfirmis ẜm hūa eſtimatōꝫ morti ꝓpinqͣre vident̉ Gūt aūtquēdā infirmitates ſūt diut̉ne. vn̄ ſi ī eisdat̉ hoc ſacr̄m tūc ꝑuenit ad illū ſtatū ſit ī ꝑiculo mortis recedit a ſtatu illon infirmitate curata. ita dꝫ iteꝝ īungiSꝫ ſi recidiuet erit īfirmitas alia et tūc pot̓ititeꝝ īungi. quedā u̓o īfirmitates ſūt duit̉nevt ethica. ydropiſis. et huiōi. ī talibꝰ dꝫfieri īunctio qn̄ vident̉ ad ꝑiclū mortis induce̓. ſi illū articl̓m euadat ead̓ infirmitate durāte iteꝝ ad ſil̓em ſtatū illā infirmitatē reducat̉. iteꝝ pt̄ mungi. quia qua ſieſt alius ſtatꝰ īfirmitatis licet ſit infirmitas alia ſimplicit̓. et in predictis ꝯcordant doctores. Et ſic eſt finis hꝰ libri quīti.