Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
187r
Einzelbild herunterladen
 

incunt liber quintꝰ ſuūine Aſtexaniractat te ſucramento ꝓiuie Utulꝰ Hnita quarta ꝑte huiꝰ libriniꝰ de u̓tite ꝓnuleque ē de ſacr̄is ī cōi et de tribꝰ pͥmis ſacr̄is .ſ. cōfirmacōne eukariſtia baptiſmo. Sequit̉ qnͥta eſt de ſacr̄opnīe de ſacr̄o vnctōis extreme. Primo aūt dd̓ eſtde ſacro pͥmīe et pͥmo de v̓tute pnīe. de ſacr̓o pnīe Circa pͥᵐ. pͥº de pnīe quidditate de eius origine ordine. Circa pͥᵐ querunt̉ plura .ſ. vtꝝ pnīa ſit vtus. et vtꝝ ſitv̓tus ſpālis. ℟º ẜm rich̓. coīter ẜm alios doctores pnīa pt̄ qͣtuor moīs accipi. vno remedio ꝯtra pct̄m moͣrle actuale perſac̓dotes mīſtrando ſic pnīa eſt ſacr̄m etv̓tus Alio habitu h̓ilitāte hoīem adpenitendū ſb̓ debitis c̓cūſtancijs et ſic ē v̓tuˢº actu penitendi. et ſic eſt v̓tus ſedv̓tutis actꝰ. 4 dolore ſenſibili pct̄oymiſſo ſi p̄cedit actū penitēdi ip̄m ꝓmouet ſeu ītendit ſi aūt ſequat̉ tamqꝫ cātus exillo ītencōꝫ eius et ꝑfeccōꝫ on̄dit. et ſic eſtv̓tꝰ ſꝫ paſſio. Eſt pnīa accepta v̓tꝰ v̓tꝰ ſpālis. qd̓ ẜm rich̓. pꝫ ex hoc obiectūpnīe v̓tutis eſt actuale pct̄m ſub rōe qua eſttrang̓ſſio dine legis vīdicabil̓ expiabilis actū ip̄ius penitētis. qͥa ſub rōe hac pct̄mnll̓ius alterius v̓tutis eſt obiectū ſequit̉actus pnīe eſt ecc̄am diſtīctus ab actibusaliaꝝ v̓tutū dr̄a enī v̓tutū īnoteſcit nob̓ peractus. diſtinctō aūt actuū obiecta. Eſtaūt v̓tus pnīe reducibil̓ ad iuſticiā. qd̓ patꝫ illd̓ qd̓ dr̄de pnīa. di. 3. c. i Pnīa ē quedādolētis vindc̄a p̄uīentis in ſe ſe dolet ꝯmiſiſſe. Vindicare aūt maleficiū p̄uīendo ꝑtinꝫad rōꝫ iuſticie rich̓. Cuius aūt v̓tutis eſtactus qͥeſt penite̓. ℟º ẜm ſcotū faciēdovim ī vocabulo penite̓ ē idē penā tene̓.aūt tantū īportat paſſiōꝫ pene ut īherentiˢſꝫ ec̄ actōꝫ volētis reſpectu pene. Vnde pnīaactual̓ ē punico volūtaria ul̓ volūtas p̄uītionis. In hac aūt eſt ml̓ta ꝯſiderarevelle pct̄m puīre ſiue vīdicare. ſe peccaſſenolle ſue pct̄m deteſtari. punicōꝫ iam inflictā uelle acceptare. penā īflictā pacient̓ferre. In qͦlibꝫ hoꝝ qͣtuor actuū ſaluat̉prietas hꝰ vocabl̓i .ſ. penite̓ vn̄ ī hijs qͣtuorꝓpe vl̓ ꝯſiſte̓ ſigͥficatū eiꝰ. Pt̄ aūt qͥlibet eoꝝeſſe actꝰ v̓tutis. quia pt̄ eſſe actꝰ recte rōiformis ſꝑ ſit actꝰ v̓tutis .i. elicitꝰ I ̓tute uel gn̓atꝰ a v̓tute ſꝫ qͥa ꝯforīs rc̄e rōi inꝯſiſtit boītas moral̓ actꝰ hūani. qͥa pͥꝰ p̄ditoꝝ actuū pt̄ iuſticie ꝑticl̓aris .ſ. vidicatīe. ē actꝰ v̓tutis pnīe vt de pe. di. 3. c. pnīa ēq̄dam dolētis ⁊cͣ vt. 2ꝰ aūt 3ꝰ pn̄t eſſe cuicūqꝫ v̓tutis que eſt ī appetitu puta huīlitas.que īclinat addeteſtandū pct̄m ſuꝑbie et acI8Aceptandā penā que ſoluit reatū ſuꝑbie caſtitatis quāᵐ ad pct̄m luxurie. 4ꝰ v̓o actꝰ pt̄actus v̓tutis paciēcie. Quid eſt pct̄ui ẜmdiffōꝫ. ℟º ẜm mgr̄m ſn̄iaꝝ di. 14. penitēcia eſt gr̄a uel v̓tus qua emendacōisꝓpoſito p̄t̓ita mala plāgimꝰ odimꝰ plāgēda iteꝝ ꝯmitte̓ nolumꝰ et hec diffōde penitēcia ad pn̄s ſufficiat qͥa ꝯpletiſſima ē tangit enī genꝰ eiꝰ et actū ob̓m. Dr aūt pnīagr̄a ꝓpt̓ ſil̓eꝫ effectū iuſtificacōis. plange̓ v̓oſuīt̉ ibi ꝯmunit̓ pro plāctu ſiue ext̓iori ſiueint̓iori. Intelligendū erit dicit̉ plāgimus penitēs ſemꝑ ſit ī actu plāgendiſꝫ quia ſemꝑ huīlis ē ad plāgendū Notaeciā plange̓ ſuie luge̓ pro pct̄is ſuis ē pnīe mal̓ alienis eſt mīe. boīs et̓nis eſt bt̄itudinis luctuˢ. Sequit̉ vide̓ de articl̓o .ſ.de origine et ordīe pnīe. c̓ca qd̓ q̄runt̉ pl̓a .ſ.vtꝝ aliqͥs penite̓ poſſit ex ſe ip̄o. ℟e pnīapt̄ dici vno coīter qͥcumqꝫ deteſtatio pct̄iꝯmiſſi. et hec eſt ī damnatis ẜm illud ſap̄. qpnīaꝫ agētes. p̄angū. ſp̄s. ge. Deteſtātur enī pct̄m qd̓ fecerūt ꝓpter penāʳ quā indeſuſtinēt. Alio pt̄ dici deteſtacō pct̄i īquā eſt contͣ iuſticiā legis dei in ſpe venie. et eſt in eis. Primo puīre pct̄m poteſt qͥsex ſola nat̉a ſine gr̄a aliqua Sic̄ enī ſenat̉alit̓ diligit. ita nat̉alit̓ odit omne ꝓpterqd̓ malū inc̓rit. Sed in hac pnīa regnat volūtas mala ꝓprij boni ſit aīca ꝓpter quod eſt deo accepta. nec ſic peītens īuenit gr̄aꝫul̓ veniā. Scd̓o modo pt̄ fieri ſine graciagratū faciēte ul̓ gratis data. et adeo diſponit ad gr̄aꝫ nll̓ꝰ ſic peītet inueīt gr̄aꝫ veniā et nll̓i dat deus huiōi pnīaꝫ niſi cuiꝓpoīt face̓ mīam. quia damnati hāc hn̄tnec habe̓ pn̄t ut ſupra dictū eſt ideo pn̄tꝯſequi veniā. Sed ſi īpoſſibile ponat̉nati hanc hr̄ent vtiqꝫ deus eis ꝑce̓t. Hec igit̉ē potiſſīa irremediabilitatis pct̄i dyaboliquia ſcilicet non poteſt penitere. Ratioaūt quare non pt̄ penite̓ ē qͥa libeꝝ arbitriūeiꝰ et ec̄ dannnatoꝝ ē ita ī malo obſtinatūnon pt̄ v̓ti ad peītendū de malo ad veniā petendā hꝰ aūt īu̓tibilitatis pnͥcipal̓ ē ſumēda ꝯꝑacōꝫ ad ſtatū peccātis qͥa .ſ. ſūt exͣ ſta merēdi hāc aſſignat dām. liº. c. hoc eſt angel̓ cāꝰ qd̓ ē hoībus mors. vn̄ ſic̄merēdi ſtatū exit ſtatim ī morte ita angelus ī pͥma au̓ſionē. Et ꝯgrue qͥa angelꝰeſt ſb̓a purr ſpūalis nll̓ā hn̄s retardacōꝫ.u̓o eſt compoītuˢ ex ſpū et corꝑe corruptibiliip̄m ſpm̄ aggͣuante. Et hic moduˢ dicendiē ẜm bon̄ ſuꝑ quartū ſnīaꝝ et coīter ẜm doc.alios. Scd̓m aūt ſcotum dicendū pct̄orpoteſt ex ſuis nat̉alibꝰ gn̓ali influēcia deiꝯſiderare peccatū ꝯmiſſū et ut dei offenſuiū.et ut eſt contra legē dei. et ut a deo au̓ſuuū ethuiōi. volūtas eius pt̄ illud ſub aliqua ul̓ſub pl̓ibus taliū rōnū ꝯſideratū deteſtari. et