IIIincipit liber tercuis de apuoiacīe rerūtitulus PrintisAInitis ꝑ dei gracia̓duabꝰ partibꝰ huiꝰſūme ſcꝫ pͥma de p̄ceptis ⁊ ſcd̓a de v̓tutibꝰ et vicijs reſtatꝓſequi terciā ꝑtemeiuſdē de cōtractibꝰet volūtatibꝰ vltīsEt qꝛ in qͥbuſdā cōd tͣctibꝰ ⁊ volūtatibꝰvltis tͣnſferunt̉ reꝝ dina q̄ quedē tͣnſferri nōpoſſēt iuſte ſi nō eēnt diſtincta ⁊ appropͥata.iō pͥº ꝯſiderandū eſt de reꝝ approp̓acōne ⁊ c̓cahanc qͦrunt̉ pl̓a .ſ. vtꝝ poſſeſſio reꝝ exterioꝝſit hoī naͣlis ¶ ℟º ꝙ ſic ut on̄dit ph̓s pͥmopoliticoꝝ ꝑ hoc ꝙ īꝑfectiora ſūt ꝓpt̓ ꝑfectiora huiōi enī ext̓iora ſoli deo ſubiacent qͣntūad ſuā naturā quia ei ſoli oīa ad nutū obediūt. ſꝫ ꝙᵐ ad vſū ht̄ hō naͣle dn̄iū eoꝝ. qͥa ꝑrōꝫ ⁊ volūtatē eis qͣſi ꝓpt̓ ſe fac̓tis uti pt̄ adſuā u̓tilitatē vn̄ hͦ dn̄iuꝫ ꝯuenit hoī ẜm rōꝫin qͣ dei ymago cōſiſtit ꝙ bn̄ on̄dit̉. gen̄. 2ºfaciamꝰ hoīeꝫ ad yma. ⁊ ſil̓i. nr̄am et preſitpiſcibꝰ maris ⁊cͣ. ¶ Vtᵐ reꝝ dina ī ſtatu innocēcie fuiſſent diſtincta ¶ ℟º ẜm ſcotū ſuꝑ4. ſen. di. 15. ꝙ nō ȳmo erat coīa. ⁊ ẜm legenature. ut patꝫ ꝑ iᵈ ꝙ dr̄ di. 8. c. i. iure u̓onat̉e ſūt oībꝰ oīa coīa ⁊. 12. q. i. dilct̄iſimis.⁊ ẜm legē dinā. vn̄ de pe. di. s. qūo iure ⁊ eſtdct̄m augͥ ſuꝑ jo. iure īquit dino dn̄i eſt t̓ra⁊ plenitudo eiꝰ. jure enī hūano dr̓ hͨ domꝰ eſtmea ⁊cͣ ¶ Racō aūt huiꝰ ē duplex. vſus enīreꝝ ita cōpetere debet hoībꝰ ẜm rectā rōeꝫ ſic̄cōgruit ad pacificā ꝯu̓ſacōeꝫ ⁊ nccͣiaꝫ ſuſtentacōeꝫ ¶ In ſtatu autē īnocentie coīs vſusreꝝ ſine di. dinoꝝ magis valuiſſꝫ ad utꝝqꝫ.quia tc̄ nll̓s occupaſſet ꝙ alt̓i nccͣim fuiſſet.ſꝫ ꝙ qͥlibꝫ pͥmo ſibi nccͣm ad vſū occupaſſꝫ hͨad uſū huiſſet. hoc eciā mō tūc magis ad ſuſtentacōꝫ vſus reꝝ ſuffeciſſet qͣꝫ ſi appropͥacōeꝫvni fct̄am alijs vſus p̄cluſus fuiſſet. hͨ ſcotVtrū p̄ceptū iᵈ ſcꝫ dehn̄do oīa coīa adhucmaneat ita ꝙ nulli remaliqͣꝫ ꝓpriā poſſidereliceat ¶ ℟º ꝙ nō ſꝫ ē poſt lapſū reuocatū. qnͥymo dic̄ augꝰ de hr̄ſibꝰ ꝙ ſūt aliq̓ heretici quiſe vocāt apl̓icos ex hoc ꝙ putāt nullā ſpemhr̄e eos qui u̓tunt̉ hijs rebꝰ quibꝰ ip̄i carēt.ſcꝫ ꝯiugibꝰ et aliquibꝰ poſſeſſiōibꝰ qͣſi ꝓprijsEſt autē poſt lapſū reuocatū rōnaʳ ꝓpt̓ duoſupͣdct̄a pͥmo quia eſſet ꝯͣ pacificā ꝯu̓ſacōꝫ vtꝑ ſe pꝫ. 2º quia eſſet ꝯͣ nccͣiaꝫ ſuſtentacōeꝫ. qͥahoīes nō ita ſollicite coīa ꝓcurarēt ⁊ ec̄ fortiores ncc̄ia debilibꝰ auferrēt. ¶ Sciendū tn̄ẜm tho. ꝙ c̓ca huiōi ncc̄ia duo ꝯueniūt hoīſcꝫ pt̄as ꝓcurandi et diſſemīandi. ⁊ qūo adhoc hoī aliqͣ tamqͣꝫ ꝓpria poſſidere eſt licitū eteſt hūane vite nccͣm ut p̄oct̄m eſt. ¶ Aliud ēvſus rei ip̄ius ⁊ quo ad hͨ nō debꝫ hō hr̄e re-10 Zexteriores qͣſi ꝓprias ſꝫ qͣſi ꝯn̄es ut ſcꝫ facilecoīcet eas alijs ī ncc̄itatibꝰ .i. thim̄. ul. ditibus huiꝰ ſcl̓i p̄cipe. ſequit̉ facile diſtribuere⁊ coīcare. etᶜ dic̄ ambroſiꝰ. ⁊ habet̉ di. 4ꝛ. ſic̄hij. nēo īquit dicat ꝓpriū ꝙ eſt ꝯn̄e ⁊cͣ. . Seddato ꝙ ſit reuocatū iᵈ p̄ceptū q̄ritur ꝑ quālegē fct̄a ſit approp̓acō reꝝ ¶ Rn̄dꝫ ſcotꝰ vbisͣ ꝙ nō eſt fct̄a ꝑ legē dinā ut pꝫ di. s. qͦ iurenec ꝑ legē nature qͥa nō apparet ꝙ lex nat̉edet̓mīet ad oppoſita ip̄a autē det̓mīauit ꝙ oīaeēnt̓ coīa ¶ Vnde vt̓ dd̓ ꝙ fct̄a ſit ꝑ legē poſitiuā ¶ Ad hͨ autē ꝙ illa pͥma diſtinctiofu̓it iuſte fct̄a oꝫ ꝙ illa lex eſſet iuſta ¶ Adhͨ u̓o vt illa lex eſſet iuſta nccͣm fuit ꝙ eiuslator hr̄et duo ſcꝫ prudentiā in ſe ul̓ in ſuisꝯſiliarijs ꝑ quā diſcerneret ẜm rct̄aꝫ rōeꝫ ꝙfaciendū erat ꝓ coītate. et 2º aucͣteꝫ ſine qͣ eiꝰſn̄ia nō ligaret. Eſt aūt aucͣtas ſue pnͥcipatus duplex vna eſt pr̄naº. et hec eſt iuſta exlege nat̉e. qͣ oēs filij tenent̉ pr̄ibꝰ obedire neceſt ꝑ legē aliqͣꝫ ſcꝫ moyſi ul̓ ewāgelij reuotaſꝫ magis ꝯfirmata. ¶ Alia aucͣtas ē politicaq̄ eſt ſuꝑ extͣneos. et hec pt̄ eſſe iuſta ex coī cōſenſu et elcōne ip̄ius coītatis. et talē aucͣteꝫhn̄s condere poſſet legē ꝑ quā dina reꝝ diſtinguerent̉. ⁊ hoc mō ꝓbabile eſt fct̄m fuiſſeNā ul̓ nor poſt diluuiū diſtinxit t̓ras filijsſuis ul̓ ip̄i diuiſerūt inter ſe ul̓ a pr̄e ul̓ abaliquo ab eis electo in pnͥcipē ul̓ a coītate cuiſcꝫ electo coītas ip̄a cōmiſit iſtā aucͣtem ¶Proml̓gata at̄ fuit lex iſta ſcꝫ ꝙ res tc̄ nōoccupata illiꝰ eſſet qͥ pͥus ea̓ occuparet. ⁊ tūcdiſperſerūt ſe ſuꝑ faciē t̓re. et vnꝰ occupauitregionē vnā. aliꝰ et aliā. hͨ ſcotus. ¶ Obicit̉aūt quia dicit̉ ab yſid̓. 4. ethi. liº ꝙ coīs oīmpoſſeſſio eſt naͣlis ¶ ℟e hoc ꝓ tanto dr̓. qͥa ẜmuis nat̉ale nō eſt fct̄a diſtō poſſeſſionū ſꝫ ẜmcōdicē hūanū ꝙ ꝑtinet ad ius poſitm̄. vndeꝓpetas poſſeſſionū nō eſt ꝯͣ ius naͣle ſꝫ ei ſuꝑaddit̉ ꝑ ad īuencōꝫ rōis hūane ¶ Scd̓m aūtalexᵐ in 3º ſūme ſue noͣndū ꝙ c̓ca coītatē etꝓp̓rtatē reꝝ lex naͣlis aliqͥt dictat qͥa debitūaliquit qͥa bonū. aliqͥt quia equū. quia debitūdictat ꝙ ī ncc̄itate ſūt oīa coīa ⁊ hͦ mō reꝝcoīcacio ē ſub p̄cepto. qͥa u̓o bonū dictabat īſtatū nat̉e bn̄ īſtitute oīa eē coīa. ¶ In ſtatuu̓o nat̉e corrupte dictat ꝙ bonū eſt aliqͣ eſſeꝓpria. quia aūt equū dictat aliqua eē in apꝓp̓abilia ut aerē mare lictora ⁊ ꝙ aliqͣ q̄ ſūtappropͥabilia ſi ī nulliꝰ ſut bonis occupantiꝯcedant̉ ꝙ enī ſub nulliꝰ eſt dn̄io ꝯcedit̉ occupanti. et dic̄ yſi. ꝙ naͣlis ē acqͥſicō eoꝝ q̄ t̓raꝫmariqꝫ capiunt̉ ut captio auiū et piſciū.De ꝓreſcripcione.Iitidus IIOſtea ꝯſiderandū ē quō reꝝ dn̄ia iuſtetͣnſferant̉. hͨ aūt tͣnſlacō fieri pt̄ duʳvnoº aucͣte publica ſcꝫ pnͥcipis ul̓ lagis ¶ Alioº aucͣte pͥuata ip̄ius dn̄i īmedia tepoſſidentis. pͥma fit in p̄ſcribendo ſcd̓a in cōtrahendo ul̓ donando Primo aūt ꝯſiderand̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten