Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
233v
Einzelbild herunterladen
 

Epoſſit abſolutō modū deprecatōis. itaꝓprie loquēdo fit eis relaxatō. bon̄obſtat ecc̄ia ſoluit et ligat pꝰ morteꝫ. exͣ deſen. ex. a nob̓. qꝛ ibi fit abſol̓o ad ꝯſol̓oeꝫviuorū. et abſoluit̉ mortuus .i. anteqͣꝫ moreret̉ abſolutꝰ fuiſſe ꝯt̓tionē mōſtratur. ligatio u̓o ſue ꝯdempnaº fit ad ꝯfuſionē viuoruꝫi. ligatus ſue ꝯdempnatꝰ dum viueret fuiſſemonſtrat̉. ſꝫ in vitate ad ip̄oˢ nichil oꝑatarᵐ. 12. q. 2. in pn̄ti ſecl̓o. et 25j. di. qͣlis. ibifit abſol̓o tm̄ quo ad vīculū et iudiciū ecc̄iemilitatis .i. declaracōeꝫ qͣꝫdā an̄ quā declarationē cum ſit mortuus pꝰ excōicacōeꝫ ꝯſteteum fuiſſe abſolutuꝫ eſt eo orand̓ nec eicōicand̓ cum deſideres. abſoluit eccl̓ia talem pꝰ mortem qūo ad effectū. ſꝫ declarat obſtante vīculo excōicacōis om̄s tl̓ilibe̓ orent. vel ꝯdempnat mortuū .i. declarat eo eſt orandū. qd̓ tn̄ iudiᵐ ſemꝑ ēcertuꝫ. ſꝫ ſepe fallit et fallitur. vt dt̉ exͣ de ſen̄.ex. a nob̓. 2. mortuos ſꝫ tm̄ viuos ſtrīgitſubſūt ecc̄ie militanti. hoſt̓. Si tam̄ largedicat̉ relaxatio cuiꝰcūqꝫ auxilij impenſio etbonoꝝ ecc̄ie cōicatio ſic pt̄ eis fieri relaxaº. ſꝫhoc tenet modū iudicij ſꝫ pociꝰ ſuffragij Drelaxaº etiā ꝓpͥe dicta dicit vlt̓iꝰ aliquā donmutacōeꝫ in penā aliquā volūtarie et deuote aſſumptā. et patꝫ in oībus indulgēcijshoc aūt eſſe poteſt qūo ad eos qui ſūt ingatorio. quia ſūt exͣ ſtatum illū in quo poſſit eis ꝑſuaderi volūtaria et deuota alicꝰ peneaſſumpº. bon̄. Vnde exn̄tibus ī p̓gatorio ꝓſūt indulgencie dirc̄e. tamē poſſūt eisdeſſe inqͣnᵐ exn̄tes in hac vita eis faciuntqd̓ ꝯtinet̉ in forͣ. qͥcumqꝫ fecerit hoc vl̓ iᵈ ſevl̓ aliquo in p̄gatorio exn̄te damꝰ tot dies indulgencie. ſꝫ ſic adhuc ꝓſunt eismodū ſuſfragij modū aucͣtis quā p̄latus habeat ſuꝑ eos. et ad hoc et̓ vt ſic valeāteiˢ cooꝑat̉ for indulgēcie p̄dc̄a qꝛ al̓ poſſet fructū ſue indulgencie in aliū tͣnſferre. qꝛ eſt eiꝰ applicare ad aliquā ītencōeꝫ ecc̄iequā cōicant̉ mita ecc̄ie ex quibꝰ valēt īdulgencie. rich̓. et ꝯcordāt eo. pe. tho. rayet jnnoc̓. exͣ e. aūt. Sed ſi papa poteſt eosſūt in pͥgatorio abſolue̓ ſaltē modū ſuffragij. quare abſoluit eos om̄s ſolo v̓bocuꝫ talibꝰ ſit maxime ꝯpaciendū. ℟º ſi de ſe ip̄m ſic miſeret̉ vt ſemꝑ velit timeri iuſticiam ml̓toforciꝰ ſil̓r dei miſter facere debet.nde diſpenſatio bonoꝝ ecc̄ie diſcrete etmoderamīe eſt facienda et ita fiat deusacceptat. et bona ſpūalia pn̄t diſſipariꝯtra dei acceptacōeꝫ diſtribui. licꝫ bona tꝑalia tm̄ poſſint diſpenſari ſꝫ etiā de facto diſſipari. qͣꝫuis ius dinuꝫ dictet eſſe al̓r faciēduꝫ. bon̄. et ꝯuēit eo tho. Siquis aūt ꝯtendat papam habere iudiciariā pt̄atem ſuꝑ eosqui ſūt in p̓gatorio eſt ml̓tuꝫ imꝓbe reſiſtendum dum tamē dictet vl̓ aucͣtasmāifeſta quicqͥd. n. loqͣnt̉ diſputantes vl̓ etp̄dicantes hoc eſt ſana fide tenendū dn̄stulit vicario ſuo plenitudinē pt̄atis et tantāvtiqꝫ pt̄atem qͣnta dari debebat puro homī.hoc ad edificatōeꝫ corꝑis ſui .ſ. eccl̓ie. Vndeſuꝑ hoc iudicare. ſꝫ deo gracias pl̓imas debemus agere. hec bon̄.XLIDe unīctioie extremaOnſequent̓ ꝯſiderand̓ ē de ſacr̄o extreme vnctionis. et pͥmo de eiꝰ ſigͣtioneet vnitate. de eiꝰ īſtitucōe. de maͣ de forma. de efficacia et ncc̄itate. demīſtro. de eo cui ꝯferri dꝫ. et in qua ꝑte.de it̓atione. Cirͣ pͥᵐ q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtᵐ extrema vnctio ſit ſacr̄m ℟℟º ſic. qꝛ ꝑtingit adcuracōeꝫ morbi pct̄i. vt patꝫ jac̓. q. que eſt effectꝰ pnͥʸ intentꝰ ī admīſtracōe ſacramētoꝝ. Quid ē ſigᵐ et qͥd res. ℟º ſigᵐ tm̄ ē vnctōext̓ior. res tm̄ eſt venialis peccati curatio vtpoſtea dicet̉. Res u̓o et ſigᵐ eſt deuocio vl̓deuotōis in aīa excitatō. ſeu ſpūalis alac̓taˢmentis que ē q̄dam ſpūalis vnctio. Vtꝰ ſitvnuꝫ ſacr̄m ℟º ſic a ꝑfectōe vniꝰ finisvt hitum eſt ſipͣ vbi agitur de ſacr̄is in cōi. Quid fiet ſi p̄ſb̓r in vngēs deficiat pꝰ pͥmāvnctōnē ℟º aliꝰ p̄ſb̓r ei ſuccedꝫ vnctōesreſtāt faciat reīcipiet. qꝛ vnctio ī eadē ꝑteiterata tm̄ valꝫ ac ſi bis ꝯſecraret̉ eadeꝫ hoſtia qd̓ nll̓oˢ eſt faciend̓. etiā q̄libꝫ vnctio ſpecialem formā habet ſic̄ aſpicienti ordinariuꝫpatꝫ. ꝯueniūt tam̄ gn̓alit in remiſſione pct̄inec tn̄ mīſtroꝝ pl̓itas tollit vnitatem ſacr̄ihuiꝰ. quia inſtrum̄tal̓r tm̄ oꝑant̉. ſic̄taº malleoꝝ tollit vnitatē oꝑationis fabri Sequit̉ videre de .ſ. de inſtōne huiꝰ ſacr̄i.circa qd̓ noͣ iᵈ qd̓ dictū eſt ſupͣ de inſtōne ſacram̄toꝝ in cōi. et ẜm opi. in poſita̓ poſſetdici ſacr̄m fuit a xp̄o inſinuatū .ſ. qn̄diſcipl̓i eiꝰ ab ip̄o miſſi ad p̄dicandum oleovngebāt infirmos et curabant̉. nec dubiū ēqͥn facerent hoc ad mandatū eiꝰ Euit etiā aſpū ſancto īſpiratū. a cetu apl̓oꝝ īſtitutū eta iacobo ꝓmulgatū. jac̓. Sequit̉ viderede .ſ. de maͣ huiꝰ ſacr̄i. eſt aūt maͣ huiꝰ ſacram̄ti oleū oliue ab ep̄o ꝯſecͣtū. vt dic̄ ing̓iſen̄. 2. li. di. 23. Materia. n. ſacr̄i corrn̄dere dꝫeiꝰ effectui pͥncipali. effectꝰ at̄ pͥncipal̓ huiꝰ ſacram̄ti eſt pct̄oꝝ venialiuꝫ curatio īmediate ītroducens ſit aliud qd̓ obſtet ad ſuꝑeminētem ſanitatē vite et̓ne. Ad cuiꝰ ingͤſſum ſufficit ꝯſcīa pura Et quia oleuꝫ ml̓tuꝫ valetad curacōeꝫ plage. et maxime oleū de oliuiˢin quo ꝑfectiꝰ inueniunt̉ ꝓpͥetates olei qͣꝫ inalio oleo. maͣ huiꝰ ſacr̄i eſt oleuꝫ de oliuisScd̓o quia balſaꝰ repn̄tat bonā famā. eſtmixtum balſamo ad ſigͣnduꝫ ad ingrediendū vite et̓ne ſanitatē ſufficeret ſinefama p̓itas ꝯſcīe nitor qui oleū deſignatur. ex de ſacͣ vnctione c. 1. Ad ſigͣnduꝫ u̓oillius ſanitatis ſuꝑ eminēciam dꝫ eſſe ꝯſecͣtuꝫ