Ande eccl̓ia eos deciꝑe videret̉. qͣrta etiā videt̉irrōnabil̓. jdeo alij dicūt ꝙ valent tm̄ qͣntūſonant nō tam̄ equalit̓ ſꝫ plus ul̓ mīꝰ ẜm ꝙhō ſe diſponit ad eas maiori ul̓ mīori feruore. labore. dati qͣntitate. vn̄ qn̄qꝫ duoꝝ equaʳdiuitū qͦꝝ vnꝰ dat vnū denariū ⁊ aliꝰ. 1o. illequi mīꝰ dat obtinet remiſſionē pene vniꝰ anni ſicut ille qͥ plus dat. nͨ ꝓpter hͨ oportet ꝙtm̄ remittat̉ vni de pena a deo taxata qͣntūalij. qꝛ pnīa vniꝰ āni ī hac vita nō tm̄ valꝫilli qͥ eā facit ex minori caritatis feruore ⁊ remiſſā ſic̄ illi qͥ eam fac̄ ex maiori ⁊ aſꝑā. cūaūt dr̓ ī forma īdulgēcie qͣꝫlibet dantē el̓iamſuā ꝓ tl̓i fc̄o remiſſiōꝫ hr̄e pene vniꝰ āni. ſic ītelligendū eſt ꝙ habeat remiſſiōꝫ tante pene adeo taxate qͣnta remitteret̉ ei ꝓ pnīa vniusāni quā face̓t in hac vita. cū ergo illi qͥ plusdat ex maiori feruore rn̄deat ānꝰ efficatōrispnīe qͣꝫ illi qͥ mīꝰ. plꝰ ſibi remittit̉ de pena adeo taxā ta qm̄ alij. et tam̄ cuilibet valet vnūannū pnīe in hac vita. Alijs videt̉ dicendūꝙ q̄ ad remiſſiōꝫ extenſiōis pene pares ſūt ille qui mīꝰ dat ⁊ qͥ plus dat ẜm ꝙ ꝯtine̓ in forma īdulgēcie ſꝫ qͦ ad remiſſiōꝫ intentōis peneet qͦ ad diſpōꝫ ſui ad recipiendū augm̄tū gr̄eīpares ſūt qꝛ de iſtis duobꝰ plus ꝯſequit̉ illequi plus dat ṅ in caū in quo datū vniꝰ eſſetmauis ꝑ ꝯꝑatōꝫ ad dantē ſicut patet ī pauꝑcula de q̄ dicit dn̄s Mt̄. 12. ꝙ plꝰ miẜat in gazophilaciū qͣm om̄s alij. hos duos mōs poītrich̓. qͦꝝ pͥmꝰ etiā approbat̉ a petro. et etiā vtmͥ valde ꝓbabil̓. wvilh̓. etiā in ſpe. huic modovidet̉ adhere̓ dicens ꝙ qn̄ alicui remittit̉ vnꝰānus de īiuncta pnīa intell̓r ꝙ tm̄ mīꝰ puīēin p̓gatorio qͣntū mīꝰ puītꝰ fuiſſꝫ ſi vno annō pnīam ī hac vita feciſſꝫ. Scd̓m aūt jnno.ꝓpter hāc indulgenciā gn̓alē nō minꝰ teneriˢpnīam age̓ in hac vita ¶ Sꝫ obicit̉ ſi īdulgēcie tm̄ valerēt qͣntū ſonant tūc videt̉ ꝙ hō debeat vacare pro hijs hn̄dis oībus alijs operibus dimiſſis. ¶ ℟º nō eſt veꝝ qꝛ licet īdulgēcie ml̓tū valeant ad remiſſōꝫ pene. Alia tam̄oꝑa ſatiſfactoria ſūt magis meritoria reſpectu p̄mij eſſēcial̓ qd̓ eſt meliꝰ ī infinitū dimiſſione pene tꝑalis. ¶ Obicit̉ iteꝝ qͥa aliqn̄ dat̉īdulgencia ꝙ qͥ dat auxiliū ad alicꝰ eccl̓ie fabricā erigendā ꝯſequit̉ terciā ꝑtē remiſſioniˢpeccatoꝝ ¶ Si gͦ īdulgencie tm̄ valent qͣntūſon ant tūc qui pͥmo dat vnū denariū ⁊ 2º 2ºet 3º 3ᵐ plenā remiſſiōꝫ ꝯſequit̉ oīm peccatoꝝqd̓ videt̉ abſurdū ¶ ℟º ẜm aliqͦs qn̄ dat̉ indulgēcia indet̓mīate dantibꝰ ad hoc auxiliū.tunc ītell̓r tale auxiliū qd̓ ſit ꝯueniēs ei quidat auxiᵐ et ẜm qd̓ accedit ad hͨ ẜm hoc plet mīꝰ de īdulgencia ꝯſequit̉. ¶ Vn̄ etiā aliq̓spauꝑ dans vnū denariū dicit̉ ꝯſequi indulgēciā totā. nō aūt diues quē nō decet ad opustam piū ita paꝝ dare ſic̄ nō diceret̉ rex face̓auxiliū alicui ſi daret ſibi obulū et hec eſt reſponſio tho. Alij u̓o dicūt ꝙ n̄ fit remiſſio ꝓLItribꝰ denarijs ſꝫ ꝓ vtilitate ꝯn̄te huiōi ꝯtribucionē. qꝛ eccl̓ia magis reſpicit fructū qͣm datū. et ita rn̄det pe. jnoc̓. u̓o dic̄ ⁊ etiā wvilb̓.in ſpe. ꝙ qn̄ īdulgēcia ꝯſiſtit in datōe tunc ꝓq̄libet denario qͥs indulgenciā habebit ſi pl̓esdederit. ⁊ hoc idē īnuit hoſ. Nec dꝫ hic attēdidati qͣꝫtitas ſꝫ mag̓ laudari dina benigͥtaˢ. dehac mat̓ia .ſ. de valore īdulgēciaꝝ ponit bnͥ.pl̓es opi. exͣ de pe. et re. ꝙ autē in glo. ę ¶ Adhoc nō ꝙ ī arbitrio dantis īdulgenciā eſt taxare qͣꝫtū de pena ꝑ īdulgencia̓ dimittat̉. ſi tn̄iordinate dimittat ita ꝙ hoīes qͣi ꝓ nichiloab oꝑibꝰ reuocent̉ pnīe. peccat faciens indulgencias tales. nichil oīꝰ tn̄ quis ꝯſequit̉ plenā īdulgenciā hͨ tho. vn̄ nō dn̄t fieri īdulgēcie ſuꝑflue ne ꝯtemnant̉ claues ecc̄ie exͣ de pe.et re. cū ex eo. et. l. di. abſit. ¶ Vtᵐ vicim eccleſie ⁊ cl̓ici ⁊ preſb̓ri ecc̄ie ꝯſequāt̉ tantā indulgenciā qͣꝫtā remoti ¶ ℟º ꝙ ſic ẜm quoſdāqꝛ remiſſio nō ꝓporcionat̉ labori ſꝫ meritis q̄diſpenſant̉ ſꝫ qui plꝰ laborat de merito plusacqͥrit. hoc aūt eſt ītelligendū qn̄ indulgenciadat̉ īdiſtincte. qn̄qꝫ enī diſtinguit̉ ſic̄ papa īgṅ alibꝰ abſolutōibꝰ tranſeūtibꝰ mare dat. qā̓nos. tranſeūtibꝰ u̓o mōtes tres. alijs vnū. ⁊hec eſt opi. tho. Scd̓m alios u̓o cū veniēs a remotis ſit magis diſpoſitꝰ q̄ ad meritū remiſſionis pene qꝛ plꝰ laborauit ceteriˢ paribꝰ plvꝫ illi īdulgencia illa licet oībꝰ valeat qͣꝫtūſonat ut dictū eſt ec̄ sͣ ⁊ hec eſt opi. pe. ¶ Vtᵐille cui īiuncta ē pnīa. ⁊ānoꝝ. et poſtea ꝯſecutꝰ eſt īdulgēciā. A. ānoꝝ teneat̉ poſtea agepnīam illā ¶ ℟º aliqui credunt ꝙ ſi pnīa ſitſibi tota ꝑ īdulgencia̓ remiſſa nō erit tranſgſſor ſi nichil faciat de ea. ſil̓r ſi n̄ faciat proꝑte illa q̄ ſibi ꝑ īdulgēciā eſt remiſſa. ꝯſulciꝰtn̄ age̓t ſi eā faceret. hec rod̓. licet enī de nct̄tenō teneat̉ talis pnīam ſibi īiunctā face̓ quiaꝓ huiōi īdulgenciā et ſi ſit īdiſcreta. ſatiſfactio tn̄ pnīe eneruat̉ exͣ de pe. et re. cū ex eo. §.ad hoc. qꝛ tn̄ neſcit. vtᵐ preſb̓r iniūxerit ſibipnīam debitā. fatuꝰ ē qui nō reẜuat īdulgēciā ad aliā vitā hec hoſt̓ ¶ Vtᵐ q̄cienſcumqꝫq̓s vadit īfra tempꝰ īdulgēcie ad eccl̓iam obcuiꝰ viſitatōꝫ indulgencia dat̉ tociens eā conſequat̉ ¶ ℟º ẜm aliqͦs qn̄ indulgēcia ad determīatū tꝑs dat̉ ut cū dicit̉ quicūqꝫ iuerit uſqꝫad tale tꝑus ad eccl̓iam talē habeat tm̄ de indulgēcia. intell̓r tm̄ ſemel. ſꝫ ſi in aliqua ecc̄aſit ꝑhēnis īdulgencia ſic̄ in eccl̓ia bt̄i petri eſtīdulgencia. 40. dieꝝ. tunc qͦciens aliq̓s vadittociens indulgenciā ꝯſequit̉. et huiōi ſnīe eſttho. Scd̓m u̓o jnno. ⁊ wvilh̓. in ſpe. qn̄ indulgencia ꝯſiſtit ī viſitatōe alicuiꝰ eccl̓ie tūc proqualibet vice qͣ quis ad eccl̓iam vadit īdulgēcia habebit ¶ Quid de gn̓ali remiſſione oīmpeccatoꝝ quā papa facit euntibꝰ in ſubſidiūt̓re ſancte ⁊ alias bellū ſuſcipiētibꝰ ꝯtra hereticos et quoſlibet alios īfideles. uel mittentibꝰꝓ ſe pugnatores nūqͥd ſi ſtatim cruce aſſūpta
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten