ꝙ quia ſpūs ſanctꝰ ex perſonali ꝓp̓etate habꝫꝙ ſit donū ideo magis ſibi ꝯpetit ꝙ ip̄e petatquāuis ec̄ eccl̓ia aliquas or̄ones dirigat adip̄m licet non eas qͥ loco or̄oni in eccl̓ia recitant̉. vt veni creator ſpūs mentes tuoꝝ viſita ¶ Sequit̉ videre de 3º .ſ. cui ꝯuenit orare.Et circa hoc qͥrunt̉ pl̓a. ¶ pͥmo vtꝰ cōueniatſoli creature rōnali. ¶ ℟ ꝙ ſic ut patet ex pͥdictis in ſol̓oe pͥme queſtiōis de or̄oe. ¶ Vxꝰxp̄o ꝯpetat orare ꝓ nob̓ ¶ ℟º xp̄s orat ꝓ nobis inqͣꝫtū hō. ſꝫ iō dicimꝰ xp̄morare ꝓnob̓.qͥa xp̄s ſigͥficat ſuppoᵐ et̓nū cuiꝰ nō eſt orare.ſꝫ adiuuare. ꝓpt̓ qd̓ dicimꝰ xp̄e audi nos xp̄emiſere̓ nob̓. ⁊ ī hoc ec̄ vitamꝰ hereſim arrij qͥpoſuit ꝑſona̓ filij mīorē pr̄e. ⁊ hereſim neſtorij qͥ diſtīxit ī xp̄o ꝑſonā filij hoīˢ a ꝑſona filij dei. ¶ Vtᵐ u̓o ſct̄i qͥ ſūt in pr̄ia orent pronob̓. ⁊ vtᵐ illi qͥ ſūt in p̓gatorio ſil̓r orent ꝓnob̓. reqͥre ſupͣ circa finē tercij libri. ¶ Sequit̉videre de 4º .ſ. qual̓r debet orari. et quid de aliquibꝰ ꝯditōibꝰ et p̄cipue de illis q̄ reqͥrunt̉ īor̄one ad hͨ ꝙ ſit īpetratiua dicet̉ infra ar. Atn̄ ⁊ hic c̓ca hͨ queriūt̉ pl̓a .ſ. ¶ Vtᵐ or̄o debeat eſſe vocal̓. ℟℟º ꝙ ſic. eſt enī duplex or̄o.ſ. cōis et ſingl̓aris. Cōis eſt q̄ ꝑ mīſtros ecc̄ieī yſona tociꝰ ppl̓i fidel̓ deo offert̉. ⁊ iō oportetꝙ īnoteſcat toti ppl̓o ꝓ quo offert̉. qd̓ non poſſet fieri ṅ eſſet vocalis. et iō etiā cantꝰ ſūt abeccl̓ia īſtituti. vn̄ auꝰ dicit de ſeip̄o ꝙ flebatvb̓rime ī ymnis et cāticis ſuauit̉ ſonātibuscātātis ecc̄e eo ꝙ voces ille īfluebāt ī auribꝰeiꝰ et loquebat̉ veritas ī cor eiꝰ. ¶ Or̄o u̓o ſingularis offert̉ a ſingl̓ari ꝑſona quacūqꝫ ſiueꝓ ſe ſiue ꝓ alijs orāte. Et de huiꝰ or̄ois ncc̄itate nō eſt ꝙ ſit vocal̓ iungit̉ tn̄ ei vox ml̓tiplici rōe. pͥmo ad excitandā int̓iorē deuotōꝫVn̄ in ea tm̄ vocibꝰ ⁊ huiōi ſignis ē vtendūqͣntū ꝓdeſt ad excitandū interiꝰ mentē. ſi u̓omēs ꝑ hoc diſtrahat̉ ul̓ qualit̓cūqꝫ impediat̉eſt a talibꝰ ceſſandū qd̓ p̄cipue ꝯtingit in eo cꝰmēs eſt huiōi ſignis ſufficient̉ ad deuotōꝫ parata. Scd̓o ꝙ aliqd̓ debitū reddit ut hō deo ẜuiat ẜm totū qd̓ a deo habet. i. nō tm̄ menteſed et corꝑe qd̓ p̄cipue ꝯuenit or̄oi ẜm ꝙ ē fatiſfactoria. 3º adiungit̉ ei ex quādā rediuidancia ab aīa ad corpꝰ ⁊ ex vehenīti affectōe.ẜm iᵈ pſal. Letatū ē cor m. ⁊ exul. ling. m.et hec tres rōes cū alijs t̓bꝰ ī hijs v̓ſibꝰ ꝯtuīt̉Collige ſex cauſas qͣre vocalit̓ oras. Vt torpor cedat m̄tis deuotio creſcat. Vt cor mūdeet ꝓximꝰ edificet̉. Lingua laudet̉ opifex demonqꝫ fuge̓. Si obicit̉ illd̓. Mᵗ. 6. tū autēcū orau̓is intra in cu. ⁊cͣ. ¶ Dicendū ſic̄ dicitibi criſoꝰ ꝙ dn̄s nō ꝓhibet orare maīfeſte. ſꝫphibet hoc fieri ea ītentōe ut ab alijs videatVnde orans nichil nouū face̓ dꝫ ꝙ aſpiciāthoīes l̓ clamādo uel pectꝰ ꝑcuciendo ul̓ manꝰexꝑandendo. ¶ Vtᵐ or̄o debeat eſſe diuturna.℟º ꝙ qn̄qꝫ ſic. de or̄oe enī poſſumꝰ loqui duplicit̉. vno mō ẜm cām ſuā que ē deſideriū caM1ritatis ex qͦ p̄cede̓ dꝫ or̄o qd̓ in nob̓ dꝫ eē ꝯtinuūul̓ actu l̓ v̓tute. manꝫ enī huiōi deſid̓iū in oībꝰ q̄ ex caritate facimꝰ in gl̓am dei. oīa aūt q̄agimꝰ debere ad gl̓am dei facere ut dr̓. i. coꝝ.io. et ẜm hoc or̄o debet eſſe ꝯtinua. vn̄ augꝰ.ad ꝓbā. nos ip̄a fide ſpe et caritate ꝯtinuatōdeſiderio ſꝑ oramꝰ. Alio mō ẜm ſe et ſic nonpt̄ eſſe aſſidua qͥꝛ oportꝫ alijs oꝑbꝰ occupariſꝫ ꝯueniēs eſt ut tm̄ duret qͣntū eſt vtile ad excitandū int̓ioris deſiderij feruorē. cū u̓o iſtammenſurā excedit ita ꝙ ſue tedio durare nōpoſſit nō eſt or̄o vlteriꝰ ꝓtendenda. ut etiamvult augꝰ ad ꝓbi oſtendens hͨ exemplo ſanctoꝝ qͥ morabant̉ in egypto. Dn̄r inqͥt fr̄esin egipto hr̄e or̄oes crebras tn̄ breuiſſimas. ⁊quodāmō iaculatas ne illa vigilant̓ erectaq̄ orāti ꝑ pl̓imū eſt nccͣia ꝑ ꝓductōis moraseuaneſcat atqꝫ hebetē intentō ac ꝑ hͨ etiā ip̄iſatis oſtendūt iſta̓ intentōꝫ ſic̄ nō eſſe obtundenda ſic durare nō pt̄. ita ſi ꝑdurau̓it nō ec̄rūpendā. et ſic̄ hͨ eſt attendendū in or̄one ſingulari ꝑ ꝯparatōnē ad intentōꝫ orātis ita inor̄one cōi ꝑ ꝯꝑationē ad ppl̓i deuotōꝫ. Et nōta rōe illiꝰ qd̓ dicit dn̄s luc̓. 1s. oportet ſꝑ orare. ꝙ aliquis ꝯtinue orat. uel ꝓpt̓ ꝯtinuitatēdeſiderij ut dictū eſt. ul̓ quia n̄ pret̓mittit qṅoret tēporibꝰ ſtatutis. uel ꝓpt̓ effectū ſuie inorāte qͥ poſt or̄oꝫ remanet magis deuotꝰ. fiueec̄ in alio. ut cā aliqͥs ſuis beneficijs aliū ꝓuocat ut ꝓ ſe oret. etiā qn̄ ip̄e ab or̄oe ceſſat. Sꝫobicit̉ ꝯtra hͨ qd̓ dr̄ ꝙ or̄o debet aliqn̄ eſſe dut̉na. quia xp̄s dicit. Mᵗ. 6. orātes autē noliteml̓tū loqui. ¶ ℟º ſic̄ dicit augꝰ ad ꝓbā. abſit ab or̄or ml̓ta loqui ſꝫ nō deſit ml̓ta p̄caºſi feruēs ꝑſeue̓t intentō. Nā multū loqui inorando eſt nccͣm rē ſuꝑfluis v̓bis agere. plerūqꝫ hͨ negotiū plus gemītibꝰ qͣm ẜmonibꝰagit̉. ¶ Vtᵐ de nccͣte or̄onis ſit ꝙ ſit a ttēta¶ ℟º ꝙ ſic. Attentō enī habet p̄cipue locū inor̄oe vocali ¶ ctꝰ enī exterior nō eſt moralisṅ ꝑ comꝑatōꝫ ad actū rōis int̓iorē. vnde nullū hꝫ effectū vocalis or̄o ſi ea̓ nō precedat uelcomitet̉ ꝯcors intenº aliter nō eſſet moraliˢ.Vbi noͣndū. ꝙ aliqͥd dr̓ nccͣm dupᶠ. vnoºꝑ qd̓ meliꝰ ꝑuenit̉ ad finē. et ſic attenº ncc̄iaeſt abſolute or̄oni. Alio mō ſine q̄ res nō pt̄ꝯſequi ſuū effectū. Eſt aūt triplex effectꝰ or̄onis. viius cōis oībꝰ actibꝰ īformatis caritate .ſ. mereri. et ad hͨ nō eſt ncc̄ia intentō pertotā or̄oꝫ. ſꝫ vis pͥme attentōis qͣ aliq̓s accedit ad orandū reddit or̄oꝫ mitoriā. ſic̄ et inalijs actibꝰ mitorijs accidit. Iliꝰ eſt ei ꝓpͥuˢ.ſ. impetrare. et ad hͨ etiā ſufficit pͥma ītencioquā deꝰ pnͥʳ attēdit. Si aūt pͥma ītentō deſitor̄o nec eſt mitoria nec īpetratīa. illā enimor̄oꝫ deus nō audit cui orans nō attēdit. utdicit greg̓. vnde ſi aſſit īten debita ⁊ actualis inpijº or̄onis vocal̓ ē mitoria et īpetͣtiuaꝑ v̓tutē pͥme intentōnis nͥ poſtea int̓rumpat̉ꝑ ꝯͣria̓ intentōꝫ. ſic̄ cū aliq̓s incipit ꝑeg̓nari.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten