Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
212r
Einzelbild herunterladen
 

qui ſūt ꝑiti ī greco. mīa aūt miſeris ē neceſſaria. ſicut autē aliquis miſeriā a ſe expellitquantum poteſt ita miſericors miſeriam remouet ab alio ei ſubueniēdo .i. ꝑ bonoꝝ ſuoꝝcōicatōꝫ. hͨ aūt ꝯn̄icatō nō pt̄ eſſe mi̓toria ⁊v̓tuoſa nͥ qn̄ fit ꝓpt̓ deū. et ideo in p̄dicta deſcriptōe tangunt̉ oīa que ꝯcurrūt ad ꝑfectōꝫel̓ie ẜm qd̓ ē mitoria. ip̄a enī miſeria alienaq̄ eſt motuuū mīe tangit̉ ꝑ hͨ qd̓ dicit̉ indigēti. mīa aūt que naſcit̉ in nob̓ ex aliena mi ſeria tangit̉ ꝑ hͨ qd̓ dicit̉ ex ꝯpaſſione. mīe u̓oeffectꝰ ī releuatōe aliene miſerie. cū dicit̉ opꝰin qͦ aliqͥd dat̉. hec enī eſt eēncia ip̄iꝰ el̓ie ſꝫ inten directa in d̓m qͥdat ei rōꝫ mendi tangit̉cū dicit̉ ꝓpter deū. Diffinit̉ aūt hic el̓ia ꝓutſigͥficat ip̄aꝫ datōꝫ ⁊ nō ꝓut ſigͥficat ip̄aꝫ rēdatā. Cuiꝰ v̓tutis actꝰ ē el̓iaꝫ dare ℟º ꝙ actus liberalitatis quia quāuis nō oīs liberalitas īdigenciā actedat illiꝰ cui dat̉ tam̄ vnaſpēs eius hoc actendit ⁊ illa ē mīa cuiꝰ ē actꝰel̓iam dare. ⁊ ſic cū liberalitas ſit aliqͦ mō ꝑspoͣlis iuſticie. dare el̓iaꝫ mag̓ vl̓ ꝑtine̓ ad iuſticiā qͣm ad aliquā aliaꝝ qͣtuor cardinaliū v̓tutū. quia etiā mīa eſt effectꝰ caritatis ut dictū eſt ſupͣ iō ex ꝯn̄ti dare el̓iam ē actꝰ caritatis mīa mediāte. ad qd̓ facit illud. i. jo. 4. qͥhuit ſub̓am huiꝰ mūdi et vid̓it fr̄em ſuū neceſſitatē pacientē et clauſerit viſcera ſua abeo qūo caritas d̓i manet ī illo. Sequit̉ videre de 2º. articl̓o .ſ. de diſtinctōe ul̓ ꝑtibꝰ el̓ieet circa hoc q̄runt̉ pl̓a .ſ. quot ſūt el̓ie corꝑales. ¶℟ ꝙ ſeptē que ꝯtinent̉ in hoc v̓ſu iſito poto cibo redimo tego colligo condo. Viſito īfirmū poto ſicientē cibo eſurientē redimoīcarc̓atū tego nūidū. i. veſtio colligo. i. recolligo .ſ. hoſpitē condo .i. ſepelio mortuū. Sꝫobicit̉. Mᵗ. 25. dn̄s int̓ oꝑa mīe nō ꝯputat ſepulturā gͦ ⁊cͣ ℟º ꝙ dn̄s enu̓at el̓ias illaˢin qͥbꝰ maior indigencia apparet. ut euidencior appareat iuſticia iudicātis dū hos ꝓ el̓is renu̓at et illos ꝓ obmiſſiōe ꝯdemnat et tn̄ inalijs ſcript̉e locis talis el̓ia ꝯmendat̉ ſic̄ pꝫ inthobia qͥ ꝑētibꝰ et fr̄ibꝰ ſuis ſepl̓chra ſolēniaedificau̓it et etiā de joſeph qui corpꝰ xp̄i ſepeliuit et inde laudat̉. Vn̄ nota ꝙ om̄s alie neceſſitates ad p̄dictas. Treducunt̉. Nam cecitas et claudicatō ſunt quedā infirmitatesvn̄ dirige̓ cecū et ſuſtētare claudū reducunt̉ad viſitatōꝫ infirmoꝝ. ſubuenire aūt hōi cōtra quācumqꝫ paſſionē ext̓n̓ſicꝰ illatā reducit̉ ad redemptōꝫ captiuoꝝ. Quot et que ſūtel̓ie ſpūales. ℟º ꝙ ec̄ ſūt ſeptē quē ꝯtinent̉in hoc v̓ſu. Cōſule caſtiga ſolare remitte ferora. cōſule. i. doce ignorantē et dirige dubitantē. jntelligit̉ enī in hoc duplex ſpiritualisel̓ia .ſ. doct̓na et ꝯſiliū. Caſtiga delinquētē. ſolare .i. ꝯſolare triſtē. remitte delinq̄ntibꝰ ī teet hͨ ē maxīa el̓ia. Vn̄ augꝰ ī enth̓. 40. c. eael̓ia nichil eſt maiꝰ qͣm illa qua ex corde dimittimus qd̓ in nob̓ quiſqꝫ peccau̓it. Ier. i.QIporta īfirmitates alioꝝ et grauamīa. Ora ꝓoībus. Vtᵐ el̓ie corꝑales ſuit pociores qͣmel̓ie ſpūales. ℟º ꝯꝑatio iſtaꝝ el̓iaꝝ pt̄ attēdi dupl̓r. vno mō ſimpl̓r loquēdo et ẜm hoccl̓ie ſpūales p̄emīent triplici rōe C pͥmo quidēqͥa id qd̓ exhibet̉ nobiliꝰ ē .ſ. domū ſpūale qd̓p̄eminet corꝑali. 2º rōe eiꝰ cui ſubuenit̉ quiaſpūs nobilior ē corꝑe. vn̄ ſicut hō ſibiip̄i magis debꝫ ꝓuidere qͣntū ad ſpm̄ qͣm qͣntū ad corpus. ita et ꝓxīo quē debet tanqͣm ſeip̄m diligere ¶3º qͣntū ad ip̄os actus qͥbus ſubuenit̉ꝓximo qͥa ſpūales nobiliores ſūt corꝑalibusqͥ quodāmō ſūt ẜuiles. Alio mō pn̄t comꝑari ẜm aliquā ꝑticularē cauſā in qͦ quedā ꝑticl̓aris el̓ia alicui ſpūali p̄fert̉. puta meliꝰ eētpaſcere fame morientē qͣm doce̓ ſicut et indigēti ẜm ph̓m meliꝰ ē ditari qͣꝫ ph̓ari. quāuiˢhͨ ſimpl̓r ſit meliꝰ Sequit̉ videre de 3º .ſ. deneceſſitate faciēdi el̓iaꝫ. et c̓ca hͨ q̄runt̉ pl̓a.ſ. vtᵐ dare el̓iam cadat ſub precepto. ℟º ꝙdare elimoſinam cadit ſub precepto legis nature legis dine ⁊ legis poſitiue. Lex enī nat̉alis p̄cipit vere diligere ꝓximū nō tantū affectū ſꝫ etiā effectu. quia nō eſt verꝰ affectꝰ ṅ ſequat̉ effectꝰ ſi poſſibile eſt. Si qͥs ergo īdigencie fr̄is n̄ ſubuen̓it n̄ veracit̓ eū diligit qd̓ volens īnue̓. jo. dicit in pͥma can̄. c. z. filioli nōdiligͣmꝰ v̓bo neqꝫ lingua tm̄. ſꝫ oꝑe et v̓itateLex etiā di̓na p̄cipᵗ hͨ quia ut habet̉. Mᵗ. 25.xp̄s īꝓperabit reꝓbis maxīe defectus operūmīe qd̓ nō faceret ṅ oꝑa mīe caderēt ſub p̄cepto. Reducit̉ aūt oīs ſubuēcio ꝓximi ad p̄ceptū de honore ꝑentū. ſic enī et apoꝰ īterp̄tat̉ .i.th̓m 4. dicens pietas ad oīa valet ꝓmiſſiōꝫhn̄s vite q̄ nunc ē et fut̉e qd̓ iō dicit. qͥa in p̄cepto de honore ꝑentū addit̉ promiſſio ut ſislōgenꝰ ſuꝑ t̓rā. Sub pietate aūt ꝯp̄hendt̉ oīslargitō el̓iaꝝ In iure etiā canōico p̄cipit̉ utdi. 86. fr̄em nr̄m. dr̄ de quodā ep̄o largā mānū habeat. neceſſitatē pacientibꝰ ſuccͣrat. aliena inopiā ſuā credat. qͥa ſi hoc nō hꝫ ep̄i vacuū nomē tenet. Et in eadē. di. nō ſatis. §.paſce ſi dicit̉. quos ī paſcendo hoīes ẜuare poteris ſi nō pau̓is occidiſti. ⁊. 4. q. i. oīs. dicit̉ꝙ qͥ negāt mīaꝫ faciendā indigētibꝰ et neceſſitatē paciētibꝰ ip̄m xᵐ negāt qͥ ē mīa. Sꝫ cūſit p̄ceptū affirmatuū ⁊ obliget ad ſꝑ nō tn̄ꝓ ſemꝑ ſꝫ ꝓ loco et tꝑe. Conſidanda enī eſt facl̓tas hn̄tis et miſeria īdigentis. ſi enī homohabeat aliqͥd qd̓ nō ſit neceſſariū ſuſtentatōniſue nature nec illoꝝ qͥbus tenet̉ ꝓuidere. ſic̄eſt vxor. filij. ſerui. et ancille. et ſit notabilisnc̄itas ſeu īdigēcia ex ꝑte illiꝰ c̓ dādū eſt itaꝙ appareant ꝓbabilia ſigͣ extͣme neceſſitatisnec apparet ī ꝓmptū qͥ ſubueniat. tūc habēstenet̉ ex p̄cepto ſubuenire īdigēti. Nō enī eſtexpectanda ncc̄itas vltīa qͥa forte tūc iuuari nō poſſet nat̉a iā fame ul̓ ſiti cōſumpta.Dic̄ enī criſoꝰ. ſuꝑ. jo. nō oportet paupē vlulantē deceptorē vocare. Si aūt n̄ habeat aliqͥd