aꝓpriatō̓ꝫ ſic. triplex eſt radix pct̄i. ut dicit̉I. jo. 2 .ſ. ꝯcupiſcēcia carnis et ꝯtra iſtā eſt ieiuniū. ꝯcupīa oculoꝝ ꝯtra quā eſt elimoſiaEt ſuperbia vite ꝯͣ quā eſt or̄o. hoc dico ẜma ꝓpriatōꝫ quia vnūqd̓qꝫ iſtoꝝ valꝫ ꝯtra illatria. vnde ei qui non vnum poteſt ex hijs perficere iniūgit̉ aliud ⁊ p̄cipue vices alioꝝ el̓i apt̄ exple̓ inqͣntū ꝑ ea̓ qͥſqꝫ ſibi meret̉ qd̓āmōin illis quibꝰ el̓iam tribuit. a ꝓpriate tn̄ magis opponunt̉ ſicut dictū eſt ¶ Per ꝓprietatēu̓o ſic. opus penale aut ordīat nos ad d̓mi ⁊ſic eſt or̄o. aut ad nos ⁊ ſic ē ieiuniū. aut adꝓxiᵐ et ſic eſt el̓ia. ẜm iᵈ. 2. thi. i. ſobrie. etpie ⁊ iuſte vi. ī hͨ ſecl̓o ⁊cͣ. hec bon̄. Cuiꝰ mōiꝑtes ſatiſfactōis ſūt tria p̄dicta. ¶ ℟º dicipoteſt ꝙ poͣles. Efficacia enī ſatiſfactōis īuenit̉ in illis tribꝰ ſicut v̓tus tocius poͣlis ī eiꝰꝑcibꝰ que ꝯplete īuenit̉ in vna et in alijs diminū te¶ Gl̓ia enī incl̓dit ī ſe v̓tutē or̄ois ⁊ieiunij dupl̓ici rōne. pͥmo quia ꝯſtituit eumcui dat̉ debitorē ad orandū et ſatiſfaciendū alia bona que pt̄ pro eo qui dedit. 2º quia el̓iaꝓpter d̓m data ē quaſi quedā oblatio deo facta. vnde dicit etiā̓ ph̓s. 4. eth̓. ꝙ dona habētaliquid ſil̓e deo ſacratis. Oblatio autē deo facta hꝫ vim or̄onis. ⁊ ſil̓r ſubtractio bonoꝝ exterioꝝ ꝑ el̓iam inqͣntū ordinat̉ ad corꝑis conẜuatōꝫ quaſi v̓tualit̓ ꝯtinet ieiuniū qūo macerat̉ corpus. Sil̓r etiā or̄o v̓tute ꝯtinet ieiuniū quia ītentō int̓iꝰ ad d̓m debilitatē corꝑis parit. et ſic patet ꝙ el̓ia cōpleciꝰ hꝫ vimſatiſfactōis qͣm or̄o et or̄o qͣm ieiuniū. ⁊ iōdicit̉ pͥma thi. 4. corꝑalis exercitatō ad modicū vtilis eſt. et ꝓpter hͨ el̓ia magis indicit̉ut vl̓is medicina peccati qͣꝫ alia. luc̓. ii. dateel̓iam et ecce oīa mūda ſūt vobis. et dan̄. 4.pct̄a tua elimoſinis redime. et. i. thi. 4. pietas ad oīa valꝫ. glo. oīs ſūma diſciplīe xp̄iane eſt ī mīa et pietate. ¶ Sed qd̓ iſtoꝝ triū ēmagis ſatiſr̓actoriū. ¶ ℟º iſtiꝰ queſtōis patet ex reſpōſiōe q̄ſtōis p̄cedēcis. pt̄ etiā dici ꝙvnūqd̓qꝫ iſtoꝝ ē magis ſatiſfactoriū ẜm ſuāa ꝓp̓ationē. Si tn̄ gn̓alit̓ loquim̉ dicendū eſtꝙ in ſatiſfactōe ſūt tria .ſ. vitatō culpe augmentatio gr̄e et ſolutio pene. et hoc 3ᵐ eſt infimū in ſatiſfactōe et alia duo p̄pondant. AdV valꝫ or̄o. ad 2ᵐ maxīe valꝫ el̓ia qͣ qͥs fac̄ſibi amicos de māmona īiqͥtatis qͥ impetrātei gr̄am. Ad 3ᵐ valet ieiuniū. ¶ Si obicit̉ ꝙnon fit mentō de elia. ot. 17. hoc genꝰ demonioꝝ n̄ eicit̉ nͥ in or̄one et ieiunio. ¶ ℟º ſatiſfactio eſt medicina p̄ẜuans a pct̄o fut̉o et expians a p̄terito. et licet el̓ia heat vim expiādi qd̓cumqꝫ pct̄m p̄teritū non tamē hꝫ vimp̄ẜuandi a quocūqꝫ pct̄o futuro. quia or̄o etieiuniū preẜuant a quibuſdā pct̄is nō tm̄ ꝑmodū miti qd̓ etiā el̓ia facit ſed etiā ꝑ modūꝯͣrie aſſuetudīs. et ſic dicit̉ Mᵗ. 17. hoc genꝰdemonioꝝ. ⁊cͣ. et dic̄ ibi glo. ieiunio ſanant̉peſtes corꝑis. or̄one peſtes m̄tis. ⁊ ẜm hͨ ītelUligit̉ ꝙ aliqͣ pct̄a tm̄ or̄one et ieiunio ſanant̉Vtꝰ reſtitutō ſit ꝑs ſatiſfactōis. ¶℟º iᵈopus penale ē ꝑs ſatiſfactōis ꝑ qd̓ ẜm dinaꝫiuſticiā ſoluit̉ ul̓ remittit̉ ꝑs pene debite propct̄o. ſed ẜm anẜ. li. ꝓ ſol̓. 10. c. iuſticia in d̓oſub duplici rōne ꝯſiderat̉. vno mō dicit̉ iuſticiā dei ꝯdecencia bonitatis eiꝰ. Alio mō rectitudo volūtatis ī volendo vniciiqꝫ tribue̓ ẜmmita ſua. dico ergo ꝙ reſtitutio ē aliqua ꝑsſatiſfactōis ꝑ comꝑatōꝫ ad iuſticiā pͥmo mōdictā. ꝯdecet enī dinā bonitatē ut hōi facienti actū quē deus p̄cipit non tm̄ imputet ſibiillū actū ad mitū gr̄e ſꝫ etiā ꝓ illo remittatſibi aliquā partē pene ꝓ pct̄o debite. ſic videꝰꝙ rex lib̓alis militi ſuo ſibi reconciliato obligato tanī ad aliquā emēdaꝫ ꝓpt̓ aliqd̓ forefactū qd̓ fecit aliqn̄. remittit ꝑtē pene ſue em̄deꝓpt̓ hoc ꝙ fidelit̓ exhibet regi obſequiū qd̓ al̓īpendere tenebat̉ ¶ Per ꝯꝑatōꝫ aūt ad iuſticiā2ª mōdictā reſtitutio nō eſt ꝑs ſatiſfactōiˢ.Scd̓m rigorē enī iuſticie nō poteſt hō ſatiſfacere ꝑ opus illud ad qd̓ faciendū erat obligatus etiā ſi nō peccaſſet ul̓ ſi totā penaꝫ pct̄isdebitaꝫ exſoluiſſet. vnde anẜ. liº pº cur deushō c. 20. dicit ſic. cū reddis aliqͥd qd̓ debes deoetiā ſi nō peccaſti nō debes hͨ ꝯputare ꝓ debito qd̓ debes ꝓ pct̄o. Ad plus autē tenet̉ ille qͥpenā pct̄o debitā non exſoluit qͣm ille qͥ eamexoluit. Dicendū gͦ cū ꝓ reſtitutōe deus remittat. reſtituit aliquā ꝑtē pene pct̄o debiteiuſte fac̄ iuſtīa ꝯpenſāte valorē mitoꝝ. Et abhac poſitōne paꝝ a̓ nichil diſcordare vl̓ illaopinio q̄ ponit ꝙ reſtitutō eſt ꝑs ſatiſfactionis ex mīa magis qͣm ex iuſticia. Licet autēreſtitō ꝑ comꝑationē ad iuſticiā 2º mō dictānō ſit pars ſatiſfactōis tn̄ eſt aliqd̓ p̄ambulūad ſatiſfactōꝫ. Non enī pt̄ hō ſufficient̓ ſatiſfacere ꝓ pct̄o qͣndiū nō vult reſtitue̓ rē alienā. vn̄ etiā qͥ nō habet vn̄ reſtituat tent̉ hr̄evolūtatē reſtituendi ſi poſſet hec rich̓.L. X T.De elemplinaOſtea ꝯſiderandū eſt de ꝑtibus ſatiſfactōis ī ſpāli. ⁊ pͥmo decl̓ia. 2º de or̄oede ieiunio. ⁊ 4º de reſtitutōe. q̄ uthabitū eſt ſupͣ eſt ꝑs ſatiſfactōis aliqͦ mō. vl̓ſaltē p̓ambula ad ſatiſfactōꝫ ¶ Circa el̓iamu̓o pͥmo ꝯſiderandū eſt de eiꝰ quidditate. 2º deeiꝰ differēcijs ſū diſtinctōe. 3º de nc̄itate faciendi el̓iam. 2º de quibꝰ bonis ſuit faciēde el̓ie¶ 1º quoꝝ eſt dare al̓as. 6º quibꝰ ſint el̓e dāde¶ 4º qūo debent dari el̓e. 8º de fructu el̓e ⁊ vtilitate. 9º de el̓a ꝑ ꝯꝑatōꝫ ad ſatiſfactōꝫ ¶ Cirpͥᵐ q̄runt̉ pl̓a .ſ. quid eſt el̓ia ꝑ diffinitōꝫ.¶ º el̓ a ſic deſcribit̉ a quibuſdā ꝙ eſt opusin qͦ dat̉ aliquid ex ꝯpaſſiōe indigēti ꝓpt̓ d̓m̄.Dicit̉ enī el̓ia ab eleo qd̓ eſt v̓bū grecū. et eſtidē ꝙ miſerior cuiꝰ imꝑatiuꝰ ē eleyſon. i. miſere̓. a quo eleos .i. mīa. et inde el̓ia .i. mīa.Vnde nōdebet dici el̓ia ſine. y. greco ſicut ꝓferūt quidā corrupte. ſꝫ el̓ia ſicut ꝓferūt illi
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten