Druckschrift 
Summa de casibus conscientiae
Seite
212v
Einzelbild herunterladen
 

Iſſr̄fluū nō tm̄ ſuſtentatōi nat̉e ſꝫ etiā decencieſui ſtatꝰ tenet̉ de illo el̓iam face̓ indigētibusetiā ſi nō inuenirent̉ tales qͥ eſſent ꝯſtituti innccͣte predicta. et ſi pl̓es occ̄rant indigentesquibꝰ oībus ſubuenire nō poſſet tenet̉ ceterisꝑibus magis īdigenti ſb̓uenire. nec oportetꝙ ꝯſideret ad om̄s caſꝰ qͥ pn̄t in futuꝝ accide̓hͨ enī eſſet de craſtino cogitare qd̓ dn̄s ꝓhibetMt̄. 6. ſꝫ diiudicari debꝫ ſuꝑfluū et neceſſariūẜm ea q̄ ꝓbabilit̓ ⁊ ut in pl̓ibus occ̄runt. Sꝫobicit̉ quia licet cuilibet retine̓ ſua. ſed homofacit el̓iam de ſuo. gͦ licet hōi nō dare el̓iamquod vni nō eſſꝫ ſi dare el̓iam eſſꝫ ſub p̄cepº ℟º ꝙ ſuꝑfluū ſuſtentatōi ſue nat̉e et ſi ſitpͥm tuū qn̄tū ad diſpēſatōꝫ ſeu aucͣtē admīſtrandi. qͣntū tam̄ ad vſū eſt illoꝝ in qͥbꝰ vides ſigna ꝓbabilia neceſſitatis extreme ṅ ſb̓ueniat̉ eiſd. X ſil̓i dico aliqͦ mō de ſuꝑfluo decēcie tui ſtatꝰ reſpectu īdigenciū citra p̄dictāneceſſitatē. vn̄ ꝯtra illos qͥ de ſuꝑfluo mōisp̄dictis īdigentibꝰ ſb̓uenire nolūt. dr̄. di. 37fic̄. Eſurienciū panis eſt quē tu detines. Nudoꝝ veſtim̄tū eſt qd̓ tu recludis. Miſeroꝝ redēpº ⁊ abſol̓o pecuīa quā tu ī t̓ra d̓fodis ⁊ īhoc apparet ꝙ el̓iam dare eo mō quo cadit ſb̓p̄cepto ml̓tū ꝑticipat de rōe actꝰ iuſticie. vndeglo. ſuꝑ illd̓. Hᵗ. q. cū facis el̓iam dic̄ ꝙ el̓iaeſt ꝑs iuſticie. et quāuis huiꝰ p̄cepti tranſgreſſores nō ſemꝑ puīant̉ lege hūana. puniunt̉tn̄ lege dina. Scd̓m enī ſnīam augͥ. li. i. de li.arº. ml̓ta īpunita iuſte relinqunt̉ lege hūana que tn̄ iuſte iuidicant̉ lege dina. Nota tn̄ꝙ ſic̄ dare el̓iam corꝑalē n̄ cadit ſub precepꝰoligante ṅ ꝓ tꝑe neceſſitatis et ut alicui ī neceſſarijs vite ſb̓ueniat̉. ita ad doct̓nā alteriꝰnō obligat̉ homo ꝓpt̓ debitū offm̄ ṅ in hijs q̄ſūt de neceſſitate ſalutis ⁊ qn̄ nō eēt qͥ inſtrueret. vel qn̄ aliquis aliquē vid̓et errare et nōeſſet aliꝰ q̄ teneret̉ illud face̓. alias aūt docereeſt conſiliū et ſuꝑerogatō quedā Vtᵐ illeui nichil habet oblige̓ ad dandā elimoſina ℟º. ml̓tiplex eſt donū .ſ. munis a maū de qͦdeutro. ſi. p̄cipio tibi ut aꝑias manū tuamegeno ⁊ pauꝑi. Cōpaſſionis a corde. yſa. qg.cū effud̓is eſurienti aīaꝫ tuā ⁊cͣ. v̓bi dulcis etꝯſolatorij ab ore. ⁊ccͣ. 18 Nōne ardorē refrigerabit ros. ſic et v̓bū meliꝰ qͣm datū. Obſequij ī oꝑe exo. 22. ſi vid̓is aſiū odiētis te iacere ſub onere nō ꝑtranſibis ſꝫ ſb̓leuab̓ cū eoXd pͥᵐ nō tenet̉ manens pauꝑ cū nō habeataliqͥd ad manū qd̓ poſſit dare. ſꝫ tenet̉ ad triavltima ꝓloco ⁊ tꝑe. vn̄ Mᵗ. q. dicit glo. ſi deſit facultas. da affectū et obſequiū uel v̓būhͨ alex. de an. Sequit̉ videre de. 4º. ſ. de qͥbꝫbonis debeat uel poſſit el̓ia fieri. et circa hoc q̄runt̉ pl̓a .ſ. vtᵐ poſſꝫ fieri de neceſſario ℟enccͣm dicit̉ dupl̓r. v̓no mō ſine qͦ aliqͥd eſſe n̄poteſt et de tali nccͣio el̓ia oīno dari nō debet.Sſi aliq̓s in artiº nccͣtis ꝯſtitutus hr̄et ſolūvn̄ poſſet ſuſtentari et filij ſui vl̓ alij ad eū ꝑtntes. de hoc enī nccͣio dare ē ſibi ⁊ ſuis vitāſubtrahere nͥ forte talis caſꝰ īmine̓t vbi ſubtrahendo ſibi daret alic̓ magne ꝑſone ꝑ quāeccl̓a ul̓ reſpū. ſuſtentaret̉. quia ꝓ tal̓ ꝑſoneliberatōe ſeip̄m et ſuos laudabilit̓ vicl̓o mortis expone̓t cū bonū cōe ſit ꝓprio p̄ferendū hͨtanī facere eſſꝫ ꝑfectōis nō nccͣtis. Alio mōdicit̉ aliqͥd eſſe nccͣm ſine q̄ non pt̄ ꝯuenient̓vitā deduci ẜm ꝯditōꝫ et ſtatū ꝑſone ꝓprie etaliaꝝ ꝑſonaꝝ quaꝝ cura ei incūbit. hꝰ nccͣijterminꝰ n̄ eſt in īdiſibili ꝯſtitutꝰ. ſꝫ ml̓tis additis n̄ poteſt diuidicari eſſe vltra tl̓e neceſſariū et ml̓tis ſubtractis ad hͨ remanet vn̄poſſet aliq̓s ꝯuenient̓ tranſire ẜm ſtatū ꝓp̓mDe huiōi gͦ el̓iaꝫ dare eſt bonū ⁊ n̄ cadit ſb̓p̄cepto ſꝫ ſub ꝯſilio. jnordinatū aūt eſſet ſi aliquis tm̄ de bonis ꝓprijs ſb̓trahe̓t ut alijs largiret̉ ꝙ de reſiduo nō poſſꝫ tranſige̓ vitā conuenient̓ ẜm ꝓp̓m ſtatū et negotia occ̄rencia.nll̓s enī incōuenient̓ viue̓ dꝫ. Sꝫ adhͨ tria ſūtexupienda. quoꝝ pͥᵐ eſt qn̄ aliquis ſtatū mutat ꝑ rel̓onis īgreſſū. tūc enim oīa ſua ꝓpterxᵐ largiēs opus ꝑfectōis fac̄ ſe in alio ſtatuponendo. Scd̓o qn̄ ea q̄ ſibi ſb̓trahit et ſi ſuitncc̄ia ad ꝯuenienciā vite. pn̄t tam̄ defacili reſarciri ut nō ſequat̉ maxiᵐ īconueniēs. 3ᵐqn̄ occ̄rit extrema nccͣtas alicuiꝰ pͥuate ꝑſone uel aliqͣ magna nccͣtas reipū. in hijs enīcaſibꝰ laudabiʳ aliq̓s pt̄ p̄t̓mitte̓ id qd̓ addecencia ſui ſtatus ꝑtinere vl̓. ut maiori nccͣtiſubueniat. Vtꝰ el̓ia poſſit fieri de illiciteacquiſitis. ℟º tripl̓r pt̄ aliquid eē illicite acquiſitū. vno mō id qd̓ illicite acqͥrit̉ ab alio.et debet̉ ei a quo eſt acqͥſitū nec pt̄ ab eo res teneri qͥ acqͥſiuit ſic̄ ꝯtingit in rapina. et furtoet vſurris et de talibꝰ cū hō teneat̉ ad reſtitutōꝫ el̓ia fieri n̄ pt̄. vn̄ dic̄ augꝰ. in liº. de v̓bisdn̄i. nolite velle el̓ias face̓ de fenore et vſuris. de pecunia tam̄ alit̓ acqͥſita pt̄ el̓iam face̓ſi ꝓponat reſtitue̓ eqͥpollens ⁊ ꝓpt̓ illā el̓iamnon fiat īpotens. 2º mō eſt aliqͥd illicite acqͥſitū qd̓ quidē ille qui acqͥſiuit retine̓ nō poteſtnͥ tam̄ debet̉ ei a quo acqͥſiuit. qͥa .ſ. ꝯtra iuſticiā accepit et alter ꝯtra iuſticiā dedit. ſic̄ ꝯtingit ī ſymoͣ. in qͣdans et actipiēs ꝯtra iuſticiālegis di agit. vn̄ nō debet fieri reſtitutō ei quidedit ſꝫ ī el̓ias erogari. Quid tn̄ debeat fieride pecuīa ſic acqͥſita dicet̉ īfra vbi aget̉ plenuis de ſymo. et eadē rō eſt in ſil̓ibꝰ ī quibuˢdatō ⁊ accepˢ ē ꝯtra legē dei eſiº eſt aliqͥd illicite acquiſitū nō quidē quia ip̄a acqͥſitio ſit illicita ſꝫ qͥa id ex qͦ acquirit̉ eſt illicitū ſicut patet de eo qd̓ acqͥrit̉ ꝑ meretriciū uel lenociniū.et hoc ꝓprie vocat̉ turpe lucꝝ. in eo enī ꝙ mulier meretriciū exercet rupiter agit et contralegē dei. ſed in eo ꝙ accipit nō agit ꝯtra legē.nde qd̓ ſic illicite acqͥſitū eſt retineri pt̄ ⁊ deeo el̓ia fieri. nō aūt fit de eo ſacrificiū ul̓ obl̓oad altare p̄cipue maīfeſte. tū ꝓpt̓ ſcandalū.Tū ꝓpter ſacr̄oꝝ reuerenciā. tū ꝓpter horrorē