pͥmis pct̄is de quibꝰ ipſe ſatiſfecit licet extracaritatē ſꝫ tm̄ de pct̄is nouis. Exemplū huiꝰeſt. ſi alicui offenſe facte ī regē correſpondeatp̄ciſe ẜm legē abciſio manꝰ. ſꝫ iſti qui fecit offenſā inuito abſcindat̉ manus ſatis patit̉ etſauſfit regi ſufficient̓. quia ẜm iuſticiā exige̓nō debet ab eo vlteriorē penā. ⁊ tn̄ nō recipiteū in gratiā ⁊ amiciciā ml̓to igit̉ magis ſufficere poſſet ꝓ punitōe culpe ſi aliqͥs penā debitā infligeret ſibi licet nō ad gr̄am ul̓ amiciciā regis offenſi. Ex 3º mēbro poſſet dici ꝙtal̓ ſi ꝓpt̓ nouū pct̄m in qd̓ reciduiauit dānaret̉ anteqͣm totā pnīam ſibi īpoſita ꝯpleſſetpuniret̉ in īferno pena correſpondēte illi qͦ n̄fuit hic ſoluta nō tn̄ ꝑpetua ſꝫ tm̄ vſqꝫ ad tēpus aliqd̓ duratura. Exqͦenī ẜm plenaꝫ iuſticiaꝫ punitiuuā ſemel ē impoſita pena tꝑalishic ꝓ pct̄o de quo vere penituit nunqͣm iſti ꝓillo pct̄o debet̉ niſi pena tꝑalis. et illa ſolutanll̓a alia hͨ ſco. ¶ Vtᵐ oꝑa exͣ caritatē factaſint alicuiꝰ boni mitoria ſaltē tꝑal̓. ¶ ℟e meritū ꝓprie dicit̉ actio qua fit ut ei qui agit ſitiuſtū aliqͥd dari. ſed iuſticia dicit̉ dupˣ. Vnomo ꝓprie .ſ. que reſpicit debitū ex ꝑte recipiēus. Alio mō quaſi ſil̓itudīarie q̄ reſpicit debitū ex ꝑte dantis. aliquid enī decet dantē dare qd̓ tn̄ recipiēs nō habet debitū recipiendi.et ſic iuſticia dicit̉ decencia dine bonitatis ſic̄anẜ. dicit ꝙ deus eſt iuſtus cū peccatoribꝰ ꝑcitquia decet eū. Et ẜm hͨ etiā meritū dicit̉ duplicit̓. vno mō actio qͣ fit ut agens hēat debiti recipiēdi ſꝫ hoc vocat̉ meritū ꝯdignū. aliomō meritū dicit̉ actio qua fit ut ſit in dantedebitū ẜm decenciā eius et hoc dicit̉ meritū deꝯgruo. Cu aūt in oībꝰ illis q̄ dant̉ gratis prima rō dandi ſit amor. impoſſibile ē ꝙ aliqͥdtale ſibi debitū faciat qͥ amicicia caret et ideocū oīa et tꝑalia et et̓na ex dei lib̓alitate nobiˢdonent̉ nll̓s acqͥrere pt̄ recipiēdi debitū aliqd̓eoꝝ ṅ ꝑ caritatē ad d̓m. ⁊ iō oꝑa extra caritatē facta nō ſūt mi̓toria ex cōdigno alicuiꝰboni nec et̓ni nec tꝑalis apud d̓m ſꝫ quia bonitatē dei decet ut vbicūqꝫ īuenit diſpōꝫ adiciat ꝑfectōꝫ. ideo ex mito ꝯgrui dicit̉ aliquismereri aliqd̓ bonū per oꝑa exͣ caritatē facta ⁊ẜm hͨ illa oꝑa valent ad tria bona .ſ. ad ꝯſecutōnē tꝑaliū. ad diſpōꝫ ad gr̄am. ⁊ ad aſſuetudinē bonoꝝ oꝑm. de. i. yſa. 1. Si volu̓itiˢ ⁊audi. me bona terre ꝯmedetis. de 2º joſue. o.vbi dicit̉ ꝙ raab īuenit gr̄am corā deo ꝓpterbona q̄ nūcijs fecit. de 3º. tren̄. z. bonū eſt viro cū por. ui. ab. adole .ſ. bona gͦ opera ex caritatē facta nichil boni merent̉ de ꝯdigno ſꝫſolū de ꝯgruo. quia u̓o meritū ꝯgrui nō dicit̉ꝓprie mitū ideo magis cōcedendū eſt ꝙ huiōīoꝑa nō ſuit alicuiꝰ boni mitoria qͣm ꝙ ſint.Vnde dicit augꝰ ꝙ pct̄or nō eſt dignꝰ pane q̄veſcit̉. meritū gͦ ꝯgrui ꝯparatū merito caritatis eſt ī ꝓportōnabile ſic̄ linea ſuꝑficiei. vn̄ſicut linea nichil ē reſpectu ſuꝑficiei eſt tamē2II.aliquid in ſe ſic eſt de pct̄ore ad iuſtū et de eiusa more ad amorē caritatis ⁊ de mito ad mitūhec bon̄. ¶ Vtᵐ oꝑa p̄dicta valeāt ad pene īfernalis mitigatōꝫ. ¶ ℟ dinutio pene īfernalis pt̄ intelligi dupl̓r. vno mō ꝙ quis liberē apena quā iam meruit. et ſic cū nll̓s liberet̉ apena īi ſit abſolutꝰ a culpa qͥa effectꝰ nō minuunt̉ nec tolliuit̉ ṅ dinuta uel ablata cāSed ꝑ oꝑa extra caritaē facta q̄ neqꝫ culpamdinue̓ neqꝫ tolle̓ pn̄t. inferni pena n̄ pt̄ mitigari. Alio mō pt̄ intelligi meritū ꝙ meritūpene impediat̉ et ſic huiōi oꝑa minuūt penāīferni. pͥmo quia reatū omiſſiōis euadit quihuiōi oꝑa ꝑficit. 2º quia huiōi oꝑa aliqͦ mōad bonū diſponunt i. ut hō mīori ꝯtemptupeccata faciat et ec̄ a ml̓tis pct̄is ꝑ huiōi opera retrahat̉. et ſic dicit augꝰ in encher̓. ꝙ adhͨ ꝓſūt ut ſit plena remiſſio uel ut tollerabilior fiat dānatio. Sic gͦ huiōi oꝑa valentad dinutōꝫ pene et̓ne nō quidē debite ſꝫ debende quia loco eoꝝ ul̓ ex eoꝝ omiſſiōe fierēt aliqͣmala. dinutōꝫ aūt uel dilatōꝫ pene tꝑal̓ merent̉ huiōi oꝑa ſic̄ legit̉ de achab. 3. reg̓. 21. ſicut et bonoꝝ tꝑaliū ꝯſecutōꝫ.De ꝑtibus ſatiſfattōis XXIIILSinde cōſiderandū eſt de ꝑtibus ſatiſfactionis. et pͥmo in cōi. 2º in ſpāli.Circa pͥmū querunt̉ pl̓a .ſ. qͦt et queſint ꝑtes ſatiſfcōnis ℟º ꝙ tres .ſ. or̄o ieiuniū ⁊ el̓ia. Ad cuiꝰ euidenciā ſciendū ꝙ ſicutedificij mat̓ial̓ quedā ſūt ꝑtes ītegrales prime et pnͥcipales ut fundamentū ꝑiētes et tectū. quedaꝫ remote nec eque pn̓cipales ut lapides ⁊ ligna. ſic ſatiſfactōis tria p̄dicta ſt̄ꝑtes pnͥcipales. quedā vero alie ſūt ſcd̓arie q̄ſ. ad illa reducunt̉ ut vigilie. ꝑegrinatōes.diſcipline. et oīa oꝑa carnis afflictīa ad ieiuniū. Oīa oꝑa mīe ad eliam. oīa u̓o oꝑa ſpūalia ad or̄onē. ¶ Sciendū ec̄ ꝙ qd̓libet p̄dictoꝝſūmit̉ ꝓprie et cōit̓ et cōiſſime. Proprie oroeſt aſcenſus m̄tis in d̓ni ad aliqͥd degūſtandūuel īpetrandū ul̓ exſoluēdū. cōit̓ dicit̉ ẜm ꝙꝯp̄hendit omnē actū ꝯtēplatuue ad d̓m relatū. ꝯn̄iſſime dicit̉ ẜm ꝙ ꝯp̄hendit oēm bonūactū ſic̄ oſtendit̉ in glo. pͥma ad theſẜ. q. nonceſſat orare qͥ nō ceſſat beneface̓. Sil̓it̓ jeiniūꝓprie dr̓ carnis afflictio q̄ ꝯſiſtit ī vigilijs flagellis ⁊ jeiunijs ꝓprie dictis. cōiſſime dr̄ abſtinēcia ab oī moͣrli yſa. qͣs. nōne hͨ ē ieiuniūqd̓ elegi diſſolue. diſſol. colliga. Sil̓it̓ el̓iaꝓprie dr̓ opus pietatis īpenſū ꝓximo ad releuandā indigenciā corꝑalē dr̓. cōit̓ oē opꝰ pietatis īpenſū ꝓximo ſū corꝑale ſū ſpūale. cōmuniſſime dr̓ oē opꝰ mīe ſū ꝓximo ſū ſibi īpēſū ẜm ꝙ dic̄ augꝰ. ꝙ el̓ia hōis īciꝑe dꝫ a ſeip̄o iuxͣ iᵈ ecc̓. 30. miſere̓ aīe tue placens deo.Iſtis gͦ ſuppoſitis dicendū eſt ꝙ tria p̄dictaẜm ꝙ dn̄r ꝑtes ſatiſfactōis accipiunt̉ tm̄ cōiter et diſtinctio et ſufficiēcia eoꝝ patꝫ et poteſtſumi ẜm aꝓpriatōnē et ẜm ꝓprietatē. Scd̓m
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten